Al wie geen liedje zingen kan, die moet er maar eentje blazen

IMGEen operavoorstelling in Antwerpen en dan nog wel in volle zomer! Een luxe die wij te danken hebben aan de Vlaamse Kameropera, die in samenwerking met Studio Lirico uit Florence enkele voorstellingen bracht van Mozarts « Cosi fan tutte ».
Lees verder “Al wie geen liedje zingen kan, die moet er maar eentje blazen”

Stilte (voor de storm?)

64 gianni bugnoHet operaseizoen 1987-88 in Gent is begonnen met… vijf minuten stilte. In de toespraak van Laurette Muylaert namens het gemeenschappelijk vakbondsfront, die daaraan én aan wat een feestelijk openingsconcert had moeten worden voorafging, werd gesteld dat deze stilte « slechts een verwitting » was. Het werd dus niet met zoveel woorden gezegd, maar harde acties hangen in de lucht, dat is duidelijk.
Lees verder “Stilte (voor de storm?)”

Omkijken met vertraging

In 1987 werd het twintigste Vlaams Theaterjaarboek voorgesteld. Op een moment dat het seizoen ’86-’87 zelf reeds naar zijn eind loopt, betreft het hier echter nog een terugblik op de producties van ’85-’86, iets wat de samenstellers (de vzw De Scène) zelf betreuren en waarvoor ze zich van alle schuld vrij pleiten. Zetten we de feiten even op een rijtje…
Lees verder “Omkijken met vertraging”

Cultureel Vlaanderen tracht te blijven leven

00“Vlaanderen lééft”. Dat was de slogan waaronder cultuurminister Dewael zijn beleid had geplaatst. En het is wààr dat er heel wat beweging was in het cultureie leven van Vlaanderen, maar allicht niet op de manier zoals door de liberale jonge Turk werd gewenst. Om de schrijvers in dit landje, waar zij eigenlijk vogelvrij zijn, te paaien, heeft hij bij de opening van de Boekenbeurs het leenrecht ingevoerd (exact zoals Tom Lanoye het in ons blad had voorspeld), maar dit stuit op verzet in de bibliotheeksector, die trouwens ook qua personeelsbeleid deskundig door Dewael wordt afgebouwd. Hoe de BRT weerwerk biedt tegen zijn plannen voor etherverloedering, kunt u elders lezen en deze week rommelt het nu ook bij de Opera en het Ballet van Vlaanderen…
Lees verder “Cultureel Vlaanderen tracht te blijven leven”

Jaaroverzicht 1986

43 bob geldof1986 zal de geschiedenis ingaan als het jaar dat rockmuziek opnieuw sociaalvoelend werd. En dan hebben we het niet zozeer over de trend van de singer-songwriters die opnieuw de kop opsteekt (Suzanne Vega b.v.), maar wel over manifestaties en benefietplaten ten voordele van allerlei acties. Het meest in het oog springend was natuurlijk het Live Aid-concert dat « Saint » Bob Geldof organiseerde ten voordele van het hongerende Ethiopië, maar verder waren er ook nog platen voor Aidspatiënten, voor de Amerikaanse onteigende boeren, tegen de Apartheid enz. Aan bijna al deze projecten verleende o.a. ook Bruce Springsteen zijn medewerking, de man die Europa op stelten zette met een tournee die zowat alle landen aandeed… behalve België. In ons eigen landje mochten dan ook The Simple Minds een pluim op hun hoed steken voor het meest enthousiasmerende live-optreden : vier concerten in een mum van tijd uitverkocht is niet niks. Torhout-Werchter was nóg grootser en nog opwindender dan de vorige jaren, maar vooral — en kort na het Heizeldrama is dit niet helemaal van belang ontbloot — opvallend vreedzaam.
Lees verder “Jaaroverzicht 1986”

En WIE had er mij aangeraden dit hondse baantje aan te nemen? (*)

00Een « typisch » toneelweekend. Eerst in Malpertuis-Tielt « Zeepbellen blazen » (“The two-character play”) van Tennessee Williams, waarin we met een krankzinnig (geworden ?) broer en zus worden geconfronteerd, dan in Controverse-Gent « Te meiden » (“Les bonnes”) van Jean Genet, waarin twee meiden een moord op hun « madam » beramen, maar er niet toe komen en ze dus onder elkaar maar « spelen », met kwalijke gevolgen. Indien dit op zichzelf nog geen teken van krankzinnigheid zou zijn (krank betekent eigenlijk « ziek »), dan helpt regisseur Bert Van Tichelen alvast een handje door de drie rollen door mannen te laten vertolken. « Genet zou het liever zo gehad hebben », zegt hij. Nogal wiedes, er wordt anaal gecoïteerd, gemasturbeerd en afgezogen (of toch gedaan alsof) dat het een lieve lust is en Jean Genet is van dat soort vertier, vooral bij mannen dan, nooit erg vies geweest.
Lees verder “En WIE had er mij aangeraden dit hondse baantje aan te nemen? (*)”

RAT zet tanden in bende van vier

00Het verdict is gevallen. De Raad van Advies voor Toneelkunst (RAT) heeft z’n jaarlijkse beoordeling bekend gemaakt aan cultuurminister Dewael en het nu is aan hem om daaruit de passende conclusies te trekken. Tot hiertoe werden deze adviezen principieel niet aan de pers medegedeeld, omdat — althans volgens voorzitter Hugo Meert — het al dan niet opvolgen van het advies door de minister dan een politieke interpretatie zou krijgen. Toch is een jonge en dynamische, maar (dus?) ook nogal impulsieve confrater van « De Gentenaar » achter een paar adviezen gekomen die hij dan ook publiek heeft gemaakt, maar waarbij hij zich helaas beperkt tot theaters die in het Gentse werkzaam zijn of er soms op bezoek komen. Daarbij is hij overigens De Vieze Gasten vergeten.
Lees verder “RAT zet tanden in bende van vier”