Vijftig jaar geleden: een gedicht (sic)

Vijftig jaar geleden: een gedicht (sic)

De bijbel en poëzie, daar is het gewone volk gevoelig voor.” Aldus priester-dichter Anton van Wilderode toen ik hem bij leven en welzijn ging interviewen. Maar met alle respect voor mijn en bijvoorbeeld ook Tom Lanoye’s leermeester, dat vond ik eigenlijk toch echte “kalotenpraat”. Ik sluit mij eerder aan bij Hugo Claus als die beweert: “Iedereen schrijft gedichten als hij zestien is, alleen de naïevelingen gaan gewoon door.” Vandaar dat hierboven het enige gedicht staat dat ik uit die periode heb bewaard, en dan nog enkel omdat Johan de Belie het wel “wijs” vond.