Louis Paul Boon, wegbereider van Hugo Claus

Louis Paul Boon, wegbereider van Hugo Claus

Op 15 mei 1979 was Hugo Claus een van de velen die de voortijdig gestorven Louis Paul Boon ten grave hielpen dragen (foto van Cobra.be). ‘Nu ben ik de grootste’, zo fluisterde de Meester, terwijl hij een witte fresia op de kist legde. Het klonk wat raar, een tikje arrogant zelfs, maar de geciteerde uitspraak betekende wel degelijk de hoogste lof die de aflijvige uit de mond van zijn jonge concurrent ten deel kon vallen. Uiteindelijk gaf Claus immers toe dat de Nobelprijskandidaat Boon tot dan toe Vlaanderens grootste schrijver was geweest.

35 jaar geleden: “Thuis” van Hugo Claus in de Vooruit

35 jaar geleden: “Thuis” van Hugo Claus in de Vooruit

En we gaan het voor de verandering nog eens over “Thuis” hebben. Echter niet over de miraculeuze gedaanteverwisseling die Stan in het opvangcentrum heeft ondergaan en noch over de malafide praktijken van de pas overleden Steven. Overigens, die Steven heeft euthanasie ondergaan, dezelfde avond van het feest van de lancering van zijn Fenix-wijn en ’s anderendaags was er al een doodsprentje en werd zijn asse uitgestrooid! Zou je daarvoor niet willen tekenen? Maar nee dus, we hebben het niet over die “Thuis”, maar morgen zal het al 35 jaar geleden zijn dat ik in Vooruit naar “Thuis” ging kijken. Het ging hier dan wel over het toneelstuk van Hugo Claus en niet over de bekende televisiesoap.
Lees verder “35 jaar geleden: “Thuis” van Hugo Claus in de Vooruit”

Dertig jaar geleden: “Het schommelpaard” (Hugo Claus)

Dertig jaar geleden: “Het schommelpaard” (Hugo Claus)

Hugo Claus is altijd geobsedeerd geweest door de Griekse mythologie. Zo is ook “Het Schommelpaard” (1989) op een Griekse mythe gebaseerd. Kybele, de godin van de fatale liefde, werd met een absolute passie verliefd op de herder Attys. Die weigerde op haar avances in te gaan en om zichzelf beter tegen haar te beschermen, castreerde hij zich. “Een waarschuwend verhaal,” schrijft Johan Thielemans in De Morgen,“dat zijn effect totaal mist, want mannen blijven maar van goddelijke vrouwen dromen.”
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Het schommelpaard” (Hugo Claus)”

Georges Danton (1759-1794)

Georges Danton (1759-1794)

« Voor het laatst vernam men Dantons geweldige stem, toen hij de voorspelling uitstiet: ‘Men offert ons op aan de eerzucht van enige laffe rovers, maar zij zullen niet lang de vruchten hunner misdadige overwinning genieten. Ik trek Robespierre mede… Robespierre volgt mij!’
Deze voorspelling zou bewaarheid worden.
De Dantonisten werden de 5e april 1794 naar het schavot gevoerd. Zij stierven moedig en Danton eiste van de beul, dat hij zijn hoofd aan het volk zou vertonen, wat ook geschiedde (*). Zo eindigde Danton, wiens stormachtige werkkracht eens Frankrijk voor de aanval van het buitenland en de reactie van het binnenland gered had, zijn leven. Hij was een man der wilde, woeste opwellingen, maar niet iemand van stelselmatige barbaarsheid. » (De Fransche Revolutie aan het volk verhaald door Wilhelm Blos, 1889).
Robespierre, die twee maand later door dezelfde guillotine zou onthoofd worden, had verklaard : « De volksregering berust in vredestijd op deugd, in tijden van revolutie op deugd en terreur: omdat de deugd anders machteloos is… »
Lees verder “Georges Danton (1759-1794)”

2 april 1989: Edwig Van Hooydonck wint de Ronde van Vlaanderen

2 april 1989: Edwig Van Hooydonck wint de Ronde van Vlaanderen

Op 2 april 1989 won Edwig Van Hooydonck zijn eerste Ronde van Vlaanderen. Eén van de gasten in die Ronde was Hugo Claus. Hij werd daarover geïnterviewd door de Nederlandse journalist Jeroen Wielaert, die het vele jaren later als monoloog neerschreef in zijn boek “Het Vlaanderen van de Ronde” (De Arbeiderspers, 2013, p.53)
Lees verder “2 april 1989: Edwig Van Hooydonck wint de Ronde van Vlaanderen”