Rudi van Vlaenderen (1930-1994)

Rudi van Vlaenderen (1930-1994)

De vzw Dacob, het archief en bibliotheek van de studie van het communisme, heeft onlangs het archief van acteur Rudi Van Vlaenderen (foto Jo Clauwaert) ontsloten.

Het kleine archief bij DACOB vzw weerspiegelt de voorkeur van Rudi van Vlaenderen voor maatschappijkritische kunst en meer bepaald zijn fascinatie voor het werk van Bertolt Brecht. Niet toevallig was hij ook stichtend lid van de beheerraad van de vereniging België-D.D.R en werkte nauw samen met het Masereelfonds.

In het archief vinden we tevens stukken die wijzen op zijn nauwe band met andere progressieve organisaties zoals de Gentse Multatulikring en de Federatie van de Socialistische Toneelverenigingen, afdeling Oost-Vlaanderen. Het archief is heel disparaat en werd zo goed als mogelijk beschreven en ingedeeld volgens toneelvoorstelling of -organisatie. Het bevat een aantal scripts, regieaanwijzingen en documentatiemateriaal.

Raadpleeg de inventaris hier of zoek in Pallas.

Lees verder “Rudi van Vlaenderen (1930-1994)”

De Nacht van de Canon

De Nacht van de Canon

“Dulce et decorum est…” om een Nacht van de Canon te houden, precies op mijn verjaardag (19 oktober). Ik ben immers een grote voorstander van de canon om te beletten dat nieuwlichters genre “moeten we echt werken lezen van iemand die nooit van de grond is gegaan?” (Jane Austen) het voor het zeggen krijgen en onze aandacht willen toespitsen op éénbenige lesbische zwarte schrijfsters.

Lees verder “De Nacht van de Canon”

Geert Stadeus wordt 55…

Geert Stadeus wordt 55…

Nog niet zo lang geleden was het vijftien jaar geleden dat de eerste Snoecks van de persen rolde die onder de hoede van Geert Stadeus (links op bovenstaande foto van Anna De Swaef) was tot stand gekomen. Voor zover ik weet heeft hij nu nog altijd de touwtjes in handen en bovendien viert hij morgen zijn 55ste verjaardag.

Lees verder “Geert Stadeus wordt 55…”

Stijn Streuvels (1871-1969)

Stijn Streuvels (1871-1969)

Symbolischer kon niet: precies op de dag dat in Woodstock het ultieme rockfestival begon, stierf in ons eigen land Stijn Streuvels, één van onze belangrijkste schrijvers tot dan toe, maar hij had zichzelf wel enigszins overleefd. Een nieuwe generatie stond te popelen om het roer over te nemen…

Lees verder “Stijn Streuvels (1871-1969)”

Frédéric Devreese wordt negentig…

Frédéric Devreese wordt negentig…

De vader van de Belgische filmmuziek is Frédéric – Freddy voor de vrienden – Devreese (°Amsterdam, 2 juni 1929), de zoon van Godfried, de vader van Tenuto, de man van Annie De Clerck. In totaal schreef hij muziek voor zo’n 40 films! Ik wed dat er sommige mensen zijn die denken dat er niet eens 40 Belgische films bestààn! Compositie studeerde hij bij Ildebrando Pizetti, orkestdirectie bij Hans Swarowski, maar waar studeerde hij filmmuziek? Frédéric Devreese: “Nergens. Zelfs nu kan je dat nog altijd niet leren.” (*)
Lees verder “Frédéric Devreese wordt negentig…”

Vijftig jaar geleden: schoolreis naar Gent

Vijftig jaar geleden: schoolreis naar Gent

In de Retorica ging de schoolreis richting Gent (ik was meteen verkocht, moet ik zeggen, ik heb nog meer dia’s die het bewijzen: kijk maar naar mijn album “1969” op Facebook) en één van de doelwitten was de drukkerij van Het Volk, die toen nog op de Poel was gevestigd. Later zou ze verhuizen naar de Forelstraat in Heirnis (je weet wel, die wijk waar alle straten de naam van een vis dragen), maar enkele maanden na de overname door Het Nieuwsblad ging de drukkerij ook daar dicht. Nu rijden onze beroepsrenners als openingswedstrijd zelfs niet meer de “Omloop Het Volk”, maar de “Omloop Het Nieuwsblad”. En zo komt het dat ik toch met enige nostalgie op deze episode van de geschiedenis terugkijk.

Het dagblad Het Volk werd destijds gesticht als “anti-socialistisch” dagblad, net zoals het ACV een “anti-socialistische” vakbond was. Allemaal gericht tegen de “sossen” natuurlijk, die vanop de kansel verketterd werden. Maar aangezien de toenmalige CVP een standenpartij was met hoegenaamd geen aandacht voor de arbeiders, moest de ontkerstening hiervan toch op een of andere manier worden tegengegaan en dat werd dus het ACV met als orgaan Het Volk.
Tegen de tijd dat ik voor het eerst iets van Het Volk vernam, was dat echter al lang geen strijdpunt meer. Nee, wij kenden eigenlijk eerst en vooral de speciale Tour-editie, waarmee elke avond werd geleurd door jongens die amper ouder waren dan wijzelf. En die riepen dan steeds met dezelfde intonatie: “Het Vooooolk, het gazetje van de Ronde van Frankrijk”.
Eén van die verkopertjes was niemand minder dan Hugo Claus, zoals die bekent tegenover Jeroen Wielaert in diens boek “Het Vlaanderen van de Ronde” (Arbeiderspers, 2013, p.52): “Als jongetje heb ik een tijdje geld verdiend door rond te lopen met de laatste editie van Het Volk. ‘Het Volk! Het Volk!’ Zo ging dat. Een lange psalm, een soort kreet. De krant met de uitslagen en dan ’s avonds in de andere wijken van de stad had je ook van die jongetjes. Samen zeiden we bijna een gebed, als van de muezzin, van de minaret.”

Lees verder “Vijftig jaar geleden: schoolreis naar Gent”