235 jaar geleden: Mozart schrijft zijn 21ste klavierconcerto

235 jaar geleden: Mozart schrijft zijn 21ste klavierconcerto

Vandaag is het 235 jaar geleden dat Wolfgang Amadeus Mozart de laatste hand legde aan zijn 21ste klavierconcerto, later bekend als K.V.467 (Köchel Verein), maar eigenlijk nog veel meer als de muziek voor de film “Elvira Madigan” van Bo Widerberg uit 1967. Men vindt het dan op YouTube makkelijker terug onder die titel dan onder de officiële benaming.

Lees verder “235 jaar geleden: Mozart schrijft zijn 21ste klavierconcerto”

Chiharu Sakai wordt veertig…

Chiharu Sakai wordt veertig…

Chiharu Sakai werd geboren in Yokohama, Japan, maar op het moment van de Elisabethwedstrijd 1991 woonde ze al in de VS, waar ze nu blijkbaar nog steeds woont. Ze is begonnen op 4 jaar. Ze studeerde eerst piano in Tokio en nadien in Brussel bij Nicole Henriot, omdat ze de Franse muziek beter wilde leren kennen. Zij is dan ook niet van het Oosterse type dat eigenlijk niet begrijpt waarover het gaat. Haar ouders zijn niet muzikaal en om in hun ogen gratie te vinden is ze wel “verplicht” om goed te scoren in wedstrijden. Vandaar misschien haar deelname, want vier jaar geleden kwam ze zelfs niet door de eerste ronde. Ze bespeelde het publiek (ook mij, waarom niet?) niet enkel door haar manier van interpreteren, maar ook door de keuze van haar concerto (het tweede van Saint-Saëns). “Het leek wel voor haar geschreven“, aldus Jos Van Immerseel, alleen “waarom zouden we zo’n stuk niet uitvoeren met een goede tweede pianist, dan zou de zaak van Saint-Saëns beter gediend zijn, want Saint-Saëns moet het hebben van precisie en intonatie en daarin werd zij toch echt niet door het orkest geholpen.” (Waarmee het fameuze incident over het Nationaal Orkest een aanvang nam.) Hij was ook over haar Mozart heel tevreden, wat voor hem natuurlijk heel uitzonderlijk is in deze omstandigheden. Zij behaalde uiteindelijk de zevende plaats.

P.S. Ik ben niet helemaal zeker van de foto noch van de geboortedatum. Er is immers sprake van dat die tot iemand met die naam behoren die zich met rock bezig houdt, maar die Japanse karakters kan ik natuurlijk niet ontcijferen. Alhoewel… als ik even logisch nadenk: in 1991 zou ze dan nog maar twaalf jaar zijn geweest. Het moet dus wel om iemand anders gaan!

Yong Hwan Park wordt 45…

Yong Hwan Park wordt 45…
91 bibliotheken

De Zuid-Koreaan Yong Hwan Park was in de Elisabethwedstrijd 1995 absoluut de enige die graag in de Kapel (foto Wikipedia) verbleef. Hij speelde in de halve finale de sonate voor Hammerklavier van Beethoven. Ha! dacht hij: “Hammer!” en hij hamerde erop los. Niet moeilijk: om zich te vervolmaken ging hij immers naar de VS! Hij studeerde daar bij Louis Nipple en Russel Sherman via diens vrouw, die op de finale ook aanwezig was. Park, die reeds ervaring had als concertpianist (met het Boston Symphony Orchestra), opteerde voor het tweede concerto van Prokofiev. Volgens hem paste dit het beste bij zijn persoonlijkheid en dat is ook wel zo, vandaar dat sommigen in hem een mogelijke laureaat zagen. Al maakte Jan Michiels (niet toevallig de enige die het “gehamer” had gehoord) toch enig voorbehoud, terwijl Robert Groslot juist door die “interpretatie” hem het beste vond. Daar sloot ook Jos Van Immerseel zich bij aan (die het gehamer evenmin had gehoord!): samen met Markus Groh was het voor hem trouwens de enige kandidaat, die hem heeft aangesproken. Dezelfde voorkeur ook voor Frank Braley, die met Giovanni Bellucci zijn tiercé rondmaakt. Kortom, het was niet te verwonderen dat hij de Sternefeld-prijs kreeg, die de BRT-panels toekennen aan degene die volgens hen het beste keuzeconcerto speelt. Voor de jury was hij echter pas de vijfde plaats waard.