Sigiswald Kuijken ondersteunt de actie voor de Gentse Sint-Annakerk

Sigiswald Kuijken ondersteunt de actie voor de Gentse Sint-Annakerk

Onder grote belangstelling heeft de bekende violist Sigiswald Kuijken (74) gisteren een concert gegeven op de trappen van de Gentse Sint-Annakerk. Daarmee schaart hij zich bij het protest van de Russisch-Gentse violist Mikhail Bezverkhny (71) tegen de plannen om van de kerk een filiaal van Delhaize te maken. “Ik ben wel vaak in Gent geweest maar in deze kerk ben ik nooit geweest”, zei Sigiswald tegen Het Laatste Nieuws.“Maar alleen al aan de buitenkant kan je zien dat dit een indrukwekkend gebouw is. Geef deze kerk toch een functie die een link heeft met het gebouw zelf. Hier kaas en vlees verkopen dat kan toch niet”. Kuijken speelde een aantal cellosuites van Bach op zijn schoudercello, een uniek instrument dat hij voor zijn 60ste verjaardag in 2004 heeft laten bouwen. De internationale benaming is “violoncello da spalla”. ‘Spalla’ betekent schouder. Dit instrument wordt met een band om de hals bevestigd en ligt tegen de rechterschouder. Voor dit nu vergeten solistisch basinstrument heeft Bach zijn beroemde cello-suites geschreven, aldus Sigiswald Kuijken.
Lees verder “Sigiswald Kuijken ondersteunt de actie voor de Gentse Sint-Annakerk”

210 jaar geleden: muzikale happening bij uitstek!

210 jaar geleden: muzikale happening bij uitstek!

Morgen zal het precies 210 jaar geleden zijn dat de première van de 5de en 6de symfonie van Beethoven plaats vond én van zijn 4de klavierconcerto! Beethoven, die toen al stokdoof was, zag er toen ongeveer zo uit (schilderij van vijftien jaar later door Ferdinand Georg Waldmüller, te zien in het Kunsthistorisches Museum te Wenen).
Lees verder “210 jaar geleden: muzikale happening bij uitstek!”

25 jaar geleden: een memorabel lunchconcert

25 jaar geleden: een memorabel lunchconcert

Murphy has crazy ways. Door de zoveelste vakbondsactie op 10 december 1993 besluit ik op de valreep thuis te blijven en naar een lunchconcert te gaan in de Gentse opera. Terwijl ik met Frank Pauwels n.a.v. de dood van Frank Zappa de anekdote ophaal dat ik zo geshockeerd was door plotseling in zijn krant (De Gentenaar dus) te lezen dat Philippe Venneman gestorven was, valt mijn oog op het programma, waarop staat te lezen: “ter nagedachtenis van Willy Westerlinck“. De sympathieke, goedlachse fagottist van het operaorkest blijkt tijdens de vakantie aan een hartinfarct te zijn overleden! Opvallend was dat het concert niet gegeven werd door de eerste lessenaars, maar eerder door zijn cafévrienden, veronderstel ik. Dat was goed te horen aan de kwaliteit van de uitvoering, maar dat deed er in dit geval niet toe.