Veertig jaar geleden: “De Driestuiversopera” in Arena

Veertig jaar geleden: “De Driestuiversopera” in Arena

Het is vandaag ook veertig jaar geleden dat in het Gentse Arenatheater “De Driestuiversopera” van Bertolt Brecht in première ging in een regie van Jaak van de Velde, een decor van Jacques Berwouts, een vertaling van Ton Lutz en liedjesteksten van Walter Ertvelt. Tot mijn stomme verbazing heb ik geen recensie van mijn hand teruggevonden (ook niet van iemand anders trouwens), daarom moet u het maar doen met wat algemeenheden over het stuk zelf. En “uiteraard” heb ik ook weer geen foto van de voorstelling teruggevonden, daarom heb ik een beroep gedaan op een foto van Theater Het Hof uit Arnhem. Bedankt, mensen!

Lees verder “Veertig jaar geleden: “De Driestuiversopera” in Arena”

Dirk Tanghe wordt 65…

Dirk Tanghe wordt 65…

De Vlaamse theatermaker Dirk Tanghe viert vandaag zijn 65ste verjaardag. Ik moet nog vaak aan hem terugdenken. Zoals vijf jaar geleden toen ik las dat Benny Claessens (de dikke broer van Bart De Pauw uit “Het geslacht De Pauw”) in zijn jongste stuk in het NTG zijn acteurs op het podium laat plassen (en het gelukkig daarna ook zelf weer opkuisen). Niet dat Dirk Tanghe zoiets ook zou doen. Nee juist integendeel! In een periode dat dergelijk “theater” opgang begon te maken en ik mij meer en meer met tegenzin naar de schouwburg sleepte, was hij voor mij juist een rots in de branding. En niet alleen voor mij blijkbaar: zijn stukken waren meestal een groot succes. Dat kón dus wel niet goed zijn! Dirk moest in die tijd dan ook vaak spitsroeden lopen bij zijn spitsbroeders en ik twijfel er niet aan dat dit ook heeft bijgedragen tot wat later is gevolgd…

Lees verder “Dirk Tanghe wordt 65…”

Dertig jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis

Dertig jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis

Het is jammer dat het Gentse Tolhuis geen doek heeft, want anders zou bij het opgaan ervan zeker een spontaan applaus hebben weerklonken voor het prachtige scènebeeld (gerealiseerd door Steven Demedts). In de onafzienbare ruimte van het sportcomplex was een waar korenveld opgetrokken, met daarin een reusachtige tafel die het erf van boer Van Paemel moet voorstellen.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis”

Alois Alzheimer (1864-1915)

Alois Alzheimer (1864-1915)

Het is vandaag 105 jaar geleden dat de Duitse neuropatholoog en psychiater Alois Alzheimer is overleden. Ik mag hem hier zeker niet vergeten te vermelden (daar is de eerste grap al!) want zijn naam gaat hier nogal vaak over de tong. De laatste keer zelfs tegenover mijn huisarts. Maar die vond dat er niks aan de hand was: “Iedereen vergeet wel al eens iets.” Daarom hou ik deze bijdrage in de luchtige sfeer, ook al betreft het hier een ernstige ziekte natuurlijk. Maar zelfs al zou mijn dokter ongelijk hebben, dan nog kunnen we er maar beter om lachen, zoals Beaumarchais placht te zeggen: “Je ris de peur d’être obligé d’en pleurer”. En daarom herdenk ik de dood van de eerbiedwaardige dokter met een recensie van het stuk “Tante Euthanasie gaat achteruit” van Kamagurka, waarin de dokter ook een rol mag vertolken…

Lees verder “Alois Alzheimer (1864-1915)”

Dertig jaar geleden: documentaire van Anton Stevens over Jan Van Eyck

Dertig jaar geleden: documentaire van Anton Stevens over Jan Van Eyck

Ik heb nog maar weinig aandacht besteed aan het Van Eyck-jaar hier in Gent (geen eigenlijk, om eerlijk te zijn), maar nu is er toch een aanleiding. Dertig jaar geleden werd er op de toenmalige BRT immers een “kunstfilm” vertoond over het Lam Gods, die op het Televisiefestival van Monte Carlo de grote prijs had weggekaapt. Ik sprak toen met de maker, Gentenaar Anton Stevens.

Lees verder “Dertig jaar geleden: documentaire van Anton Stevens over Jan Van Eyck”

Richard Rodgers (1902-1979)

Richard Rodgers (1902-1979)

Het is vandaag al veertig jaar geleden dat één van de grootste Amerikaanse musicalcomponisten is overleden, namelijk Richard Rodgers (links op de foto).

Rodgers was de zoon van een amateurpianist en begon zelf pianolessen te volgen op zesjarige leeftijd. Zijn muziekstudies zette hij verder aan de Columbia-universiteit in New York City (van 1919 tot 1921) en daarna aan het Institute of Musical Arts, de voorganger van de Juilliard School of Music (van 1921 tot 1923). Hij werd beïnvloed door de operettes van Victor Herbert en de vroege musicals van Jerome Kern en al vroeg werd zijn talent voor het scheppen van eenvoudige en populaire melodieën herkend (de orkestratie werd, zoals bij de meeste Broadway-componisten, door arrangeurs gedaan).
Richard Rodgers leerde op 16-jarige leeftijd de tekstdichter en librettist Lorenz Hart (rechts op de foto) kennen, met wie hij 25 jaar zou samenwerken. Hart wilde het niveau van de liedteksten verhogen en schreef vaak ondoorgrondelijke maar humoristische teksten, soms ook sarcastische verzen. Hun eerste gezamenlijke werk was het lied Any old place with you (1919). Naast de musical Poor little Ritz Girl kwamen er ook revues tot stand, onder andere Garrick Gaieties (1925). Tot het overlijden van Hart in 1943 ontstonden ongeveer dertig musicals, waaronder Babes in Arms (1937), Dearest Enemy (1925), The Girl Friend (1926), Peggy-Ann (1926), A Connecticut Yankee (1927) en Present Arms (1928).
Tijdens de Grote Depressie werkte het duo met succes in Hollywood. Zo ontstonden onder andere de muziek voor films als Love me tonight (1932), The Phantom President (1932), Hallelujah, I’m a Bum (1933) en Mississippi (1935).
Daarna keerden zij weer terug naar de Broadway-theaters met onder andere Jumbo (1935), On Your Toes (1936, inclusief het ballet “Slaughter on Tenth Avenue” met als choreograaf George Balanchine), Babes in Arms (1937) met een reeks van heel bekende liederen zoals “I wish I were in love again”, “My funny Valentine” en “The Lady is a Tramp”, I Married an Angel (1938), The Boys from Syracuse (1938), Pal Joey (1940), in het Gentse Theater Arena geregisseerd door Jaak Van De Velde, en hun laatste coproductie By Jupiter (1942).
Hart is immers zoals gezegd in 1943 overleden en dus had Rodgers een nieuwe partner nodig. Die vond hij in Oscar Hammerstein II, die overigens ook al een indrukwekkend palmares met zich meedroeg. Hij was immers de librettist van “Showboat”! Samen schreven ze “Caroussel” (1945), “South Pacific” (1949), “The King and I “(1951) en “The Sound of Music” (1959). Als Hart zijn teksten meestal op gecomponeerde melodieën van Rodgers schreef, werkte het duo Rodgers en Hammerstein omgekeerd – en werd ermee richtinggevend voor de volgende generaties. De samenwerking kwam aan z’n eind door het overlijden van Oscar Hammerstein II in 1960. Daarna werkte Rodgers met diverse partners (o.a. Stephen Sondheim) maar zonder nog grote successen op zijn naam te schrijven.

Lees verder “Richard Rodgers (1902-1979)”

Dertig jaar geleden: interview met Linda Lepomme

Dertig jaar geleden: interview met Linda Lepomme

Op 28 december 1989 ging in de Antwerpse Singel « Chicago » in première, de nieuwste productie van de musical-afdeling van het Ballet van Vlaanderen. Op de vooravond van de lustrumviering van dit gezelschap spraken we met Linda Lepomme, bij het begin van dit seizoen zowaar tot « artistiek directeur met een contract van onbeperkte duur » benoemd. Maar dat is de « onbeperkte duur » die vergelijkbaar is met het contract van een voetbaltrainer, relativeert ze zelf: « je moet resultaten behalen of je gaat eruit… »

Lees verder “Dertig jaar geleden: interview met Linda Lepomme”