Tag: Jaak Van de Velde

Dirk Tanghe wordt zeventig…

Dirk Tanghe wordt zeventig…

De Vlaamse theatermaker Dirk Tanghe viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Ik moet nog vaak aan hem terugdenken. Zoals tien jaar geleden toen ik las dat Benny Claessens (de dikke broer van Bart De Pauw uit “Het geslacht De Pauw”) in zijn jongste stuk in het NTG zijn acteurs op het podium laat plassen (en het gelukkig daarna ook zelf weer opkuisen). Niet dat Dirk Tanghe zoiets ook zou doen. Nee juist integendeel! In een periode dat dergelijk “theater” opgang begon te maken en ik mij meer en meer met tegenzin naar de schouwburg sleepte, was hij voor mij juist een rots in de branding. En niet alleen voor mij blijkbaar: zijn stukken waren meestal een groot succes. Dat kón dus wel niet goed zijn! Dirk moest in die tijd dan ook vaak spitsroeden lopen bij zijn spitsbroeders en ik twijfel er niet aan dat dit ook heeft bijgedragen tot wat later is gevolgd…

Lees verder “Dirk Tanghe wordt zeventig…” →

35 jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis

35 jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis

Het is jammer dat het Gentse Tolhuis geen doek heeft, want anders zou bij het opgaan ervan zeker een spontaan applaus hebben weerklonken voor het prachtige scènebeeld (gerealiseerd door Steven Demedts). In de onafzienbare ruimte van het sportcomplex was een waar korenveld opgetrokken, met daarin een reusachtige tafel die het erf van boer Van Paemel moet voorstellen.

Lees verder “35 jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis” →

Alois Alzheimer (1864-1915)

Alois Alzheimer (1864-1915)

Het is vandaag al 110 jaar geleden dat de Duitse neuropatholoog en psychiater Alois Alzheimer is overleden. Ik mag hem hier zeker niet vergeten te vermelden (daar is de eerste grap al!) want zijn naam gaat hier nogal vaak over de tong. De laatste keer zelfs tegenover mijn huisarts. Maar die vond dat er niks aan de hand was: “Iedereen vergeet wel al eens iets.” Daarom hou ik deze bijdrage in de luchtige sfeer, ook al betreft het hier een ernstige ziekte natuurlijk. Maar zelfs al zou mijn dokter ongelijk hebben, dan nog kunnen we er maar beter om lachen, zoals Beaumarchais placht te zeggen: “Je ris de peur d’être obligé d’en pleurer”. En daarom herdenk ik de dood van de eerbiedwaardige dokter met een recensie van het stuk “Tante Euthanasie gaat achteruit” van Kamagurka, waarin de dokter ook een rol mag vertolken…

Lees verder “Alois Alzheimer (1864-1915)” →

35 jaar geleden: documentaire van Anton Stevens over Jan Van Eyck

35 jaar geleden: documentaire van Anton Stevens over Jan Van Eyck

Ik heb nog maar weinig aandacht besteed aan het Van Eyck-jaar hier in Gent (geen eigenlijk, om eerlijk te zijn), maar nu is er toch een aanleiding. 35 jaar geleden werd er op de toenmalige BRT immers een “kunstfilm” vertoond over het Lam Gods, die op het Televisiefestival van Monte Carlo de grote prijs had weggekaapt. Ik sprak toen met de maker, Gentenaar Anton Stevens.

Lees verder “35 jaar geleden: documentaire van Anton Stevens over Jan Van Eyck” →

35 jaar geleden: interview met Linda Lepomme

35 jaar geleden: interview met Linda Lepomme

Op 28 december 1989 ging in de Antwerpse Singel « Chicago » in première, de nieuwste productie van de musical-afdeling van het Ballet van Vlaanderen. Op de vooravond van de lustrumviering van dit gezelschap sprak ik met Linda Lepomme, bij het begin van dit seizoen zowaar tot « artistiek directeur met een contract van onbeperkte duur » benoemd. Maar dat is de « onbeperkte duur » die vergelijkbaar is met het contract van een voetbaltrainer, relativeert ze zelf: « je moet resultaten behalen of je gaat eruit… »

Lees verder “35 jaar geleden: interview met Linda Lepomme” →