45 jaar geleden: Lucien Van Impe wint op de Puy de Dome voor Thevenet en Merckx, die vuistslag krijgt

45 jaar geleden: Lucien Van Impe wint op de Puy de Dome voor Thevenet en Merckx, die vuistslag krijgt

Vandaag is het 45 jaar geleden dat Lucien Van Impe de Tourrit wint op de Puy de Dome voor Thevenet en Merckx. Merkwaardig is wel dat Merckx tijdens de beklimming een vuistslag kreeg toegediend en dat hij na de aankomst precies de dader kon aanduiden.
Lees verder “45 jaar geleden: Lucien Van Impe wint op de Puy de Dome voor Thevenet en Merckx, die vuistslag krijgt”

Rodrigo Beenkens

Rodrigo Beenkens

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik de RTBf vreselijk dankbaar ben voor het dagelijkse “Un Tour, un exploit”. Dat is tenminste wat anders dan het wekelijkse “Sporza Retro” op de VRT. Om nog te zwijgen van die ridicule “virtuele” Tour de France. Maar dit gezegd zijnde, het is wel wennen aan de commentaarstem van Rodrigo Beenkens (foto Paul Hermans via Wikipedia)! Die man geeft commentaar alsof hij voortdurend geconstipeerd is!

Het hoekje van Opa Adhemar (47)

Het hoekje van Opa Adhemar (47)

De liefde voor de film heb ik niet met de moedermelk ingezogen, evenmin binnen gelurkt via de fles noch opgeslurpt met de paplepel. Het zat er nooit echt in. Toen ik de jaren des puberteits bereikte had ik vermoedelijk nog maar twee films genoten die naam waardig – ik laat hier enkele Dikke en de Dunne-capriolen en consoorten buiten beschouwing, hors concours – en die hoogtepunten hadden zich afgespeeld op vrij prille leeftijd. Sneeuwwitje en The Bridge over the River Kwai. Terwijl onze verder weinig cultuurgevoelige provinciestad toch over drie bioscopen beschikte. Het is duidelijk, mijn ouders waren geen filmfanaten, het witte doek lokte hen niet.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (47)”

Hugo Morrens

Hugo Morrens

Zoals men op deze blog al herhaaldelijk heeft kunnen vaststellen, was (ben) ik nogal bevriend met een aantal mensen op de persdienst van de toenmalige BRT (Fons Mariën, Peter Cnop, Willy Van Poucke, Ronny Pieters, il y en a d’autres). Dat was uiteraard geen toeval. Enerzijds kwam dit voor uit beroepsomstandigheden (ik was in die tijd als linkerhand van Lode De Pooter ook geregeld actief op televisiegebied), anderzijds moet men weten dat we het hier hebben over de tijd dat de BRT nog een echte monopolitische staatsomroep was. Dat was m.a.w. de tijd dat, als we in de buurt waren (voor een persconferentie in The Swan b.v.) en “dus” reeds flink aangeschoten, Lode placht te zeggen: “Komaan, mannen, laten we er nog één gaan drinken bij de Morrens!”
En “de Morrens” dat was dus Hugo Morrens, hoofd van bovengenoemde persdienst. En hij ontving ons nog met de glimlach ook! Ook al hebben communisten de neiging wat uit de hoogte te doen tegenover socialisten – zo van: ’t zijn toch geen échte – en was de conversatie dan ook af en toe ronduit genant.

Lees verder “Hugo Morrens”