James Levine wordt 75…

James Levine wordt 75…

De Amerikaanse dirigent James Levine viert vandaag zijn 75ste verjaardag. Dat zal dan wel in mineur zijn (sorry voor het voor de hand liggende grapje), want Levine is bij mijn weten de enige klassieke muzikant die tot nu toe in opspraak is gekomen n.a.v. de fameuze #metoo-beweging. Ik moet eerlijk zeggen, als ik hem zo zie zoals op bovenstaande foto van Ralph & Jenny, dan kan ik me dat moeilijk voorstellen, maar op Wikipedia bleek het eerder om pedofilie te gaan en daarmee is Levine in de klassieke muziek helaas géén alleenstaand geval…
Lees verder “James Levine wordt 75…”

150 jaar geleden: how the qwerty keyboard was born

150 jaar geleden: how the qwerty keyboard was born

Sinds de grote update van Microsoft enkele weken geleden staat mijn keyboard elke dag bij het opstarten op “qwerty” i.p.v. “azerty”, zoals het écht is (zoals het op mijn toetsen staat afgebeeld, bedoel ik dan). Nog een geluk dat ik sinds enige tijd weet dat dit met een eenvoudig “shift + alt” kan worden veranderd, anders zou ik me de haren uit het hoofd rukken. Daarom speel ik natuurlijk graag in op een verjaardag die door Ray Setterfield op “On this day” wordt gesuggereerd: “How the Qwerty Keyboard was Born”
Lees verder “150 jaar geleden: how the qwerty keyboard was born”

Raymond Bossaerts wordt tachtig…

Raymond Bossaerts wordt tachtig…

Ik ben het nog eens speciaal gaan nakijken op Wikipedia omdat ik het niet kon geloven, maar toch wel, morgen wordt Raymond Bossaerts tachtig jaar. En voor wie aan Wikipedia geen geloof hecht: het wordt ook nog eens bevestigd op de website van http://www.zeppos.co.uk. In de fameuze “Kapitein Zeppos”-reeks speelt Raymond immers Ben (zie bovenstaande foto), het bijdehandse knaapje dat de “Griekse” kapitein (Senne Rouffaer) terzijde staat in zijn avonturen (waaruit de onevenaarbare Kris Van den Durpel de parodie filterde, waarin Zeppos onze Ben, hier gespeeld door Axel Daeseleire, de Griekse beginselen bijbrengt). En “Kapitein Zeppos” werd zowaar aangekocht door de BBC én groeide uit tot een cultserie bij de Engelse jeugd die in de jaren zestig opgroeide. Zo b.v. Gregory Ball, die naderhand in ons land bij het Speeltheater verzeild geraakte en wie trof hij daaraan? Jawel, zijn jeugdheld Raymond Bossaerts. Ook ik heb Raymond in de jaren tachtig vaak aan het werk gezien bij het Speeltheater en ter gelegenheid van zijn verjaardag pik ik er dan ook nog eens een recensie uit, waarin ik mijn bewondering voor Raymond volop aan bod laat komen…
Lees verder “Raymond Bossaerts wordt tachtig…”

25 jaar geleden: mijn laatste interview met José De Cauwer

25 jaar geleden: mijn laatste interview met José De Cauwer

Het is ook alweer 25 jaar geleden dat ik José De Cauwer voor het laatst heb geïnterviewd. Ik heb hem sindsdien nog wel een paar keer ontmoet, maar dat was dan altijd informeel. Dat gebeurde bij hem thuis. Aangezien ik die “officiële” interviews contrasteer met “informele” ontmoetingen, zou men geneigd zijn te veronderstellen dat José me ontving in de kledij zoals hierboven op de foto, maar dat is uiteraard niet waar. Als laatste aflevering van de José De Cauwer-story hadden we het die dag (bijna avond eigenlijk) vooral over José als sportdirecteur, als bondscoach en als televisiecommentator…
Lees verder “25 jaar geleden: mijn laatste interview met José De Cauwer”