Christophe Rousset wordt zestig…

Christophe Rousset wordt zestig…

Clavecinist Christophe Rousset werd geboren in Avignon. During his youth in Aix-en-Provence, Christophe Rousset developed a passion for the Baroque aesthetic. At the age of thirteen he decided not to study archaeology but to satisfy his keen interest in the discovery of the past through music instead, by taking up the harpsichord. 

Lees verder “Christophe Rousset wordt zestig…”

300 jaar geleden: de Brandenburgse Concerten van J.S.Bach

300 jaar geleden: de Brandenburgse Concerten van J.S.Bach

In 1717 wordt Johann Sebastian Bach muziekdirecteur bij Prins Leopold van Anhalt-Köthen. Het zal de gelukkigste periode uit zijn leven worden, wat zich zal weerspiegelen in een uiterst vruchtbare compositie-arbeid. In de zomer van 1720 stierf echter zijn vrouw Maria Barbara, zodat hij er vandaan wou om organist te worden in de St.Jacobi-kerk in Hamburg. Dat lukte niet en daarom probeerde hij het maar op een andere manier. Zo gaf hij op 24 maart 1721 “six concerts avec plusieurs instruments dédiées a son altesse royalle monseigneur Crétien Louis” uit. Een merkwaardige titel voor niks anders dan de beroemde “Brandenburgse concerten”. Die “Crétien Louis” is namelijk niemand minder dan Christian Ludwig (1677-1734), markgraaf van Brandenburg (zie bovenstaand schilderij).

Lees verder “300 jaar geleden: de Brandenburgse Concerten van J.S.Bach”

Veertig jaar geleden: Wim De Moor in “First meeting”

Veertig jaar geleden: Wim De Moor in “First meeting”

Wim De Moor concerteerde veertig jaar geleden niet alleen in zijn geboortestad Sint-Niklaas, ook in het prestigieuze Paleis voor Schone Kunsten te Brussel waar men hem kon gaan bewonderen in de reeks “first meeting”. Hij voerde er, bijgestaan door Guy Penson aan de piano, werk uit van Ysaye, Mozart en Vieuxternps.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Wim De Moor in “First meeting””

Koningin Elisabethwedstrijd voor viool 1980

Koningin Elisabethwedstrijd voor viool 1980

Gedurende zes dagen hebben we op BRT 2 geboeid het verloop van de Koningin Elisabethwedstrijd voor viool 1980 gevolgd. Hiermee heeft deze zender nogmaals zijn bestaansrecht bewezen. Op de slot­dag hield het scherm ons zelfs tot rond half drie in de ban. Wat we ons overigens niet hebben beklaagd omdat de “lege momenten” vak­kundig werden opgevuld met beeld­bandmontages die we anders bij het voetbal gewend zijn (deze verge­lijking is niet misplaatst: het competitie-element haalt inderdaad deze “ernstige” muziek uit haar isolement waarin ze zich anders opsluit, of men dit nu graag toe­geeft of niet) en met interessante gesprekken geleid door Fred Brou­wers, die overigens reeds een hele week blijk had gegeven van een uitzonderlijk vlot taalgebruik en im­provisatietalent. Ook de panelleden verdienen in deze lof te worden be­trokken, vooral dan Albert Spira (die samen met minister Willy Claes, aanwe­zig als toeschouwer, de enige was met een juiste “pronostiek”) en Si­giswald Kuijken.

Lees verder “Koningin Elisabethwedstrijd voor viool 1980”

Antonio Salieri (1750-1825)

Antonio Salieri (1750-1825)

Vandaag is het 195 jaar geleden dat de Italiaanse componist Antonio Salieri is gestorven. We herinneren ons hem vooral in de gedaante van Murray F.Abraham (foto) in de film “Amadeus” van Milos Forman en dus zijn we geneigd hem als Mr.Middelmaat af te schilderen in vergelijking met de goddelijke Mozart. Dat is uiteraard een vertekend beeld. Akkoord dat zijn opera’s loodzwaar zijn en nu terecht haast nooit meer worden opgevoerd (ten hoogste misschien eens als curiosum), maar dan moet men wel weten dat ze in de achttiende eeuw toch veel populairder waren dan die van Mozart zelf, die daarentegen wel veel beter de tand des tijds hebben doorstaan. Maar ik heb ook een CD’tje met twee concerti voor pianoforte, uitgevoerd door Andreas Staier en het Concerto Köln, en die zijn helemààl niet zwaar op de hand. Integendeel, ik luister daar met veel genoegen naar…

Lees verder “Antonio Salieri (1750-1825)”

Festival van Vlaanderen 1985

Festival van Vlaanderen 1985

Met een herdenkingsconcert van Willaert, Schütz en Bach door les Goûts Réunis werd op 15 april te Kortrijk het 27ste Festival van Vlaanderen uit de startblokken geschoten (*). « Het luisterrijkste van alle Festivals van Vlaanderen ! » zo jubelt afgevaardigd bestuurder Jan Briers en we zijn geneigd hem bij te treden, ook al wekken de massa’s geld die dat « luisterrijke » moeten waar maken bij ons eerder wrevel op dan jubel.

Lees verder “Festival van Vlaanderen 1985”

25 jaar geleden: lunchconcert met Lena Lootens

25 jaar geleden: lunchconcert met Lena Lootens

De Nederlandse sopraan Lena Lootens studeerde fluit aan het conservatorium van Brussel en zang in Gent bij Lucienne Van Deyck. Ondanks het feit dat ze ook het diploma fluit heeft gehaald (ze heeft er zelfs nog les in gegeven), heeft ze uiteindelijk toch uitsluitend voor zang gekozen. Zo was ze b.v. ECOV-studente in 1984. Nadien is ze vooral bekend geworden door haar samenwerking met Sigiswald Kuijken. De laatste tijd heeft ze echter de barokmuziek verlaten voor andere horizonten. Sigiswald Kuijken: “Lena is geëvolueerd. Ze is een beetje uit de baroksfeer. Ze heeft een iets zwaardere stem gekregen, wat ze blijkbaar ook wil. Maar het blijft een zeer goede zangeres natuurlijk met een grote intelligentie en een sterke ambitie.” Dat bewees ze tijdens het lunchconcert in de Vlaamse Opera van 10 maart 1995. Daar bracht ze immers een recital dat begon bij Carl Maria von Weber en dat tenslotte uitmondde bij Hans Werner Henze, de hedendaagse componist van wie op dat moment in de opera “Der Prinz von Homburg” liep. Het recital van Lena Lootens was dubbel interessant omdat ze werd begeleid door de gitariste Raphaëlla Smits met wie ze zich eigenlijk vooral specialiseert in het Spaanse repertoire. Ze woonde op dat moment in Zwitserland waar haar man voor dominee studeerde.

Referentie
Ronny De Schepper, Lena zingt bij de lunch, Het Laatste Nieuws 2 maart 1995

Dertig jaar geleden: les bij Dirk Mannekens

Dertig jaar geleden: les bij Dirk Mannekens

Enkele dagen geleden bracht ik in herinnering dat ik na mijn ontslag bij De Batselier dictie ben gaan volgen bij Griet Pauwels. Maar enkele dagen later liet ik me aan dezelfde academie van Gentbrugge (al lagen de leslokalen op de Rooigemlaan) ook inschrijven voor de cursus muziekgeschiedenis, gegeven door Dirk Mannekens. Ik deed dit voornamelijk omdat ik me wat recensies betreft vooral wilde gaan toeleggen op klassieke muziek, maar wat ik uiteindelijk het meeste heb geleerd bij Dirk – en ik ben hem daar nog altijd ontzettend dankbaar voor – dat is een kennismaking met de zogenaamde “historische uitvoeringspraktijk” (in die tijd sprak men nog eerder van de “authentieke” uitvoeringspraktijk). Daarnaast heb ik in zijn lessen ook een vriendin leren kennen met wie ik zo’n kleine tien jaar ben opgetrokken, maar dat is weer een gans ander verhaal…

Lees verder “Dertig jaar geleden: les bij Dirk Mannekens”