Wendy O.Williams (1949-1998)

Wendy O.Williams (1949-1998)

Vandaag is het ook twintig jaar geleden dat zangeres Wendy O.Williams van de punkgroep The Plasmatics zelfmoord pleegde op 48-jarige leeftijd. In een bos in de nabijheid van het dierenopvangcentrum waar ze werkte, schoot ze zich door het hoofd. Volgens Wikipedia had ze eerder al twee zelfmoordpogingen gedaan: “Williams had first attempted suicide in 1993 by hammering a knife into her chest; the knife lodged in her sternum and she changed her mind, calling Swenson to take her to hospital. She attempted suicide again in 1997 with an overdose of ephedrine.” De Swenson waarover sprake is “her long-time companion and former manager, Rod Swenson.”
Lees verder “Wendy O.Williams (1949-1998)”

Veertig jaar geleden: release van “God save the queen”

Veertig jaar geleden: release van “God save the queen”

Het is vandaag veertig jaar geleden dat, tegelijk met de “Meisjes” van Raymond, in Engeland “God save the queen” werd uitgebracht door The Sex Pistols. Het werd de aanloop naar mijn reeks over pop en fascisme die enkele jaren later zou verschijnen in De Rode Vaan. Ik heb mij daar toen niet populair mee gemaakt (en nu nog altijd niet, afgaande op bepaalde reacties: zie verder), maar dat was nu eenmaal mijn mening over punk en grotendeels blijf ik ook nu nog, zoveel jaren later, bij mijn standpunt.
Lees verder “Veertig jaar geleden: release van “God save the queen””

Poly Styrene (1957-2011)

In Gent kwam tijdens de gelijknamige Feesten in 1978 het eerste Vlaamse punktijdschrift van de pers. Het kreeg de naam “Poly Styrene” mee, naar de zangeres van X-Ray Spex. “The man with two brains” achter “Poly Styrene” was Eric Goeman en Arne Sierens. Het tijdschrift zelf hield het trouwens slechts twee edities uit, precies evenveel als “Tempo”, het andere tijdschrift van Goeman, dat vijftien jaar later zou verschijnen en waaraan ik ook zou meewerken. Poly Styrene zelf (met haar echte naam Marian Joan Elliott-Said) hield het wat langer uit, maar is vijf jaar geleden toch op amper 53-jarige leeftijd aan borstkanker overleden.
Lees verder “Poly Styrene (1957-2011)”

Luckas Vander Taelen wordt voorzitter van het Louis Paul Boon Genootschap…

60 Luckas Vander TaelenOp zaterdag 9 mei vindt in het Cultureel Centrum De Werf (zaal Studio), Molenstraat 51, Aalst, de Algemene Ledenvergadering van het Louis Paul Boon Genootschap plaats om 14 uur. Om 15 uur is er dan de introductie van de nieuwe voorzitter en dat is niemand minder dan Luckas Vander Taelen. Nadat hij zijn motivatie en ambities heeft gedeeld met de leden, gaat de aandacht naar het boek Wapenbroeders van Louis Paul Boon dat zestig jaar geleden is verschenen. Daarom besteedt men op deze dag speciale aandacht aan Boons roemruchte versie van het Reinaertverhaal. Rik van Daele, directeur Cultuur van de stad Sint-Niklaas en hoofdredacteur van Tiecelijn, het Jaarboek van het Reynaertgenootschap, zal het Reynaertverhaal voorstellen en daarbij inzoomen op Boons Reynaert-bronnen. Accordeonist Tuur Florizoone zorgt tussendoor voor muzikale intermezzi.
Lees verder “Luckas Vander Taelen wordt voorzitter van het Louis Paul Boon Genootschap…”

The Stranglers: een dierenverhaal

Elders lees je dat we ook een nieuwe elpee van Vuile Mong een luisterbeurt moesten geven. Vlak daarna legden wij behoedzaam (zou ze in onze handen ontploffen ? is er jeukpoeder op gestrooid ? of rattenvergif ?) « The men in black » van The Stranglers op de draaitafel. Wij deden reeds veiligheidsgordels om, om het contrast min of meer ongedeerd te verwerken maar aha wat een erlebnis ! De intro van The Stranglers sloot perfect aan bij het slot van Vuile Mong. Fluks de buurvrouw erbij gehaald en met een tandenstoker (bij gebrek aan beter) de gehoorgang vrijgemaakt. Maar wat was, bleef. Dit waren dus nieuwe Stranglers. Niet meer de stoere binken die via hun lof op de vrije onderneming de wet van de sterkste hadden ontdekt en die het liefst in praktijk brachten op weerloze vrouwen en journalisten. Nog lievere jongens dan Elvis Costello kortom.
Zijn de wolven bekeerd of hebben ze enkel een schapenvacht aangetrokken ? Wij wachten er ons wel voor om het te gaan uitzoeken, want ook in het eerste geval zijn ze misschien wel zachtzinniger maar niet minder krankjorum geworden. De plaat heet voluit namelijk « The gospel according to the men in black » en dat zijn dan mannetjes van een andere planeet etcetera etcetera. Wat moet je daar nu von dän(i)ken ? Gelukkig is één zekerheid gebleven The Stranglers klinken — ook rustiger – nog steeds als The Doors. Als dat de deur niet dichtdoet !

Referentie
Ronny De Schepper, Een dierenverhaal (The Stranglers, The men in black, Liberty 1 A 962-83084), De Rode Vaan nr.15 van 1981

Punk: vox populi

Lezersbrieven blijven maar toestromen op de redactie en telefoontjes van boze punks beroven me zelfs van mijn nachtrust (*), zodat ik mij toch nog maar eens over dit onderwerp heb gebogen, in de hoop dat alle misverstanden nu uit de weg zullen geruimd zijn. Meestal praten wij immers naast elkaar : punkliefhebbers zijn kwaad omdat wij zgz. punkmuziek aanvallen, terwijl wij enkel maar bekommerd waren (en nog zijn) over de reacties die sommige (door punkfans dan bestempeld als) “randverschijnselen” bij het jonge volkje konden oproepen.
Vandaar dat wij deze laatsten dan maar eens zelf aan het woord gelaten hebben (via een kleine enquéte bij een zestigtal middelbare scholieren hogere cyclus). Wetenschappelijk zal zo’n steekproef dus wel aanvechtbaar zijn, maar wij zijn ervan uitgegaan dat deze scholieren eigenlijk in geen enkel opzicht essentieel verschillen van anderen, zodat hun antwoorden wel als representatief kunnen gelden.
Lees verder “Punk: vox populi”