Federico Garcia Lorca (1898-1936)

Federico Garcia Lorca (1898-1936)

Het is vandaag al tachtig jaar geleden dat Federico Garcia Lorca, de geniale dichter, toneelschrijver, componist en schilder, nauwelijks 37 jaar oud, bij Granada werd doodgeschoten door aanhangers van generaal Franco. Buiten zijn politieke opvattingen zou ook Lorca’s homofiele geaardheid hierbij een rol hebben gespeeld…
Lees verder “Federico Garcia Lorca (1898-1936)”

John Renbourn (1944-2015)

John Renbourn (1944-2015)

Het is al een jaar geleden dat de Engelse gitarist John Renbourn, bij ons vooral bekend van de folkrock-groep Pentangle, is overleden. Alhoewel ik nog niet zo lang geleden een heel interessante documentaire serie op de BBC heb gezien over de geschiedenis van de Engelse volksmuziek (waarin hij dus ruimschoots aan bod kwam), dacht ik niet dat ik een speciale bijdrage aan hem kon wijden om de eenvoudige reden dat ikzelf er niets over te vertellen heb. Maar tot mijn stomme verbazing leverde enig zoekwerk op dat ik de man zowaar nog aan het werk heb gezien en gehoord, met name in Beveren in de zomer van 1979. Uit zijn Wikipedia leer ik verder nog dat hij een klassieke opleiding heeft gevolgd en vanaf de jaren tachtig is hij dan ook naar de klassieke muziek, meer bepaald wat men dan noemt “the early music” teruggekeerd…
Lees verder “John Renbourn (1944-2015)”

25 jaar geleden: het Speeltheater speelt ‘Krijtkring’

IMG_0003
25 jaar geleden regisseerde Eva Bal voor “haar” Speeltheater Bertolt Brechts
`Krijtkring’. Niet alleen vertrok ze van een bestaand stuk (wat zeer
uitzonderlijk is voor haar), ze richtte zich daarbij ook reeds tot kinderen
vanaf negen jaar. Een waagstuk misschien, maar het werd uiteindelijk
een boeiende, ja zelfs een ontroerende voorstelling.
Lees verder “25 jaar geleden: het Speeltheater speelt ‘Krijtkring’”

Pop en fascisme

Het is vandaag 35 jaar geleden dat Jacky Huys in Elcker-Ik Gent mijn laatste gast was in mijn lezingencyclus over “muziek en maatschappij” en dat met een bijdrage over punk. Hij reageerde daarbij vooral op mijn reeks over pop en fascisme die drie jaar eerder was verschenen in De Rode Vaan. Ik heb mij daar toen niet populair mee gemaakt (en nu nog altijd niet, afgaande op bepaalde reacties: zie verder), maar dat was nu eenmaal mijn mening over punk en grotendeels blijf ik ook nu nog, zoveel jaren later, bij mijn standpunt.
Lees verder “Pop en fascisme”