Veertig jaar geleden: Stekelbees zet in Temse de boel op stelten

Veertig jaar geleden: Stekelbees zet in Temse de boel op stelten

Het stilaan reeds goed bekende busje van kinderteater Stekelbees hield op woensdag 1 augustus 1979 halt op de markt van Temse om de “boel op stelten” (Boel van de scheepswerf?) te zetten.
Het inleidend toneelstukje dat aan de animatie voorafgaat tracht eigenlijk alleen aan te tonen dat Stekelbees gestart is als theatergroep, maar dat zij zich daar nu van aan het verwijderen zijn en dat tot hun grote verdienste. Kinderen betrekken bij toneelopvoeringen blijkt nog steeds kunstmatig te moeten gebeuren, ze zelf doen spelen dat lukt gewoonlijk wel en dergelijke animatorische rol vervult Stekelbees opperbest.
Vooral Katrien De Vos alias Vlechtemieke (*), “je ziet het aan haar borstjes”, werkt zich in de kijker zowel achteraf als tijdens het korte spel dat vooral klas- en gezinssituaties tot onderwerp heeft. Ook hoorden we veel lof voor Daan Hugaert in de rol van Valeer (zie ook links op bovenstaande foto). Een derde component van het spektakel is de muziek. Een flexibel kwartet speelt vlot, maar niet vlekkeloos enkele nummertjes uit de elpee « Als wij willen spelen », aangevuld met aangepaste versies van « You’re the one that I want », “Ik ben verliefd op John Travolta” e.a. “Pink Panthers”.
Helaas weigerde Armand Pien zijn medewerking zodat moest worden uitgekeken naar een ander actieterrein. Dat werd dan uiteindelijk de gemeentelijke schouwburg. Dit was wel jammer voor het toneelstukje “De boel op stelten”, want het podium van de schouwburg is wel erg hoog en belette een goed contact met de tachtigtal opgekomen kinderen (vergezeld van een twintigtal volwassenen). Ook de daaropvolgende animatie viel anders uit dan verwacht, maar de geïmproviseerde zangwedstrijd had toch veel succes. Reeds opgeschoten jongens en meisjes brachten heel wat animo in de zaal, terwijl onvervaarde kleine dreumesen voor het jolijt zorgden (**).
Kindertheater Stekelbees, dat eind vorig jaar een uitstekende kinder-rockelpee uitbracht, zal in de lente een aantal kinderbals geven. Tijdens de namiddag uiteraard. De kleine dreumesen zullen op de tonen van het Stekelbees-huisorkest kunnen rocken, jerken, jiven, shaken, swingen enz. Of er ook plakkerige slows en promiscuë kuskesdansen zullen uitgevoerd worden, werd ons niet verklapt.

Ronny De Schepper

(*) En alias nu de Kotmadam (rechts op bovenstaande foto). Daan Hugaert is nu overigens vooral bekend als Eddy uit “Thuis”.
(**) Ook mijn oudste zoon Roddy behoorde tot die dreumesen.

Herwig De Weerdt wordt 65…

Herwig De Weerdt wordt 65…

Herwig De Weerdt ken ik reeds sedert zijn studententijd en dan vooral in de tijd dat ik mijn burgerdienst deed bij prof.Bolckmans. Toen had Herwig zich zowat opgeworpen als de studentenleider van de Germaanse. Herwig zelf deed zijn burgerdienst bij Vuile Mong (foto), maar had daarvóór reeds een eigen theater gesticht, Stekelbees, waarbij ik ook Daan Hugaert en Laurette Muylaert (later vervangen door Katrien Devos) terugvond, net als een aantal muzikanten, waaronder ook Jef Lefève, die als “Zwozze” nog met mij op kot had gezeten in de Brugsepoortstraat.
Ik heb Herwig dan ook herhaalde keren “geïnterviewd”, maar dat was meestal informeel. De meest “officiële” keer (en daardoor de ruggengraat van onderstaande tekst) was in een periode toen zijn toenmalige eega Helga Demeyere in een stuk in Arca iets met slangen deed en opdat die beesten aan haar zouden kunnen wennen, had ze die bij haar in huis genomen. Aangezien ik een vreselijke slangenfobie heb, deed ik hem dan ook zweren op het hoofd van al zijn echte en onechte kinderen dat de slangen in geen geval in mijn buurt zouden komen. Hij heeft woord gehouden. Brave jongen. (*)
Lees verder “Herwig De Weerdt wordt 65…”

Vanya Wellens wordt veertig…

Vanya Wellens wordt veertig…

Potverdorie zeg, de tijd staat ook niet stil, hé! Vanya Wellens wordt nu ook al veertig jaar. Vanya Wellens? zullen de meesten onder jullie zeggen, wie is dat nu weer? En dat is normaal, want de Vlaamse actrice Vanya Wellens is vooral (zo niet uitsluitend) bekend als Femke Fierens in de televisiesoap Thuis en zoals het een soapactrice past, is ze dus beter bekend onder de naam van haar personage dan onder haar echte naam. En zelfs dàt wil wel eens wijzigen. Nee, niet de naam natuurlijk, maar wel het karakter. Zo schreef ik in januari 2013 nog: “Vroeger identificeerde ik die kranige meid met mijn eerste lief, met wie ik van mijn ouders niet mocht verkeren, zodanig zelfs dat ik me volledig inleefde in de tekst van de toenmalige smartlap Patsy van Rein De Vries. Maar vanaf dit seizoen is dit plotseling zo’n bitch geworden, dat je zelfs sympathiseert met Eddy (Daan Hugaert) als hij haar een toek op haar bakkes geeft!” Daarna mocht Eddy dan toch peter worden, maar sedert het zoontje van Femke en Peter is gestorven door een noodlottige ingreep van Eddy, is Eddy opnieuw Femkes grootste nachtmerrie, al was de ingreep bedoeld om Peggy te vermoorden, overigens mede op aanstoken van Peter, die sindsdien doet of zijn neus bloedt. Maar goed, Femke kwam destijds vooral op de voorgrond tijdens de incestueuze relatie met haar vader Mike. Daaraan heb ik toen zelfs een artikel over “courtroom dramas” aan opgehangen…
Lees verder “Vanya Wellens wordt veertig…”

355 jaar geleden: de eerste vrouw op scène

Lely_margret_hughes

Wie de succesrijke film “Shakespeare in love” heeft gezien, heeft daaruit wellicht het best onthouden dat het spel van de geslachten in Shakespeares tijd vreselijk ingewikkeld was. Op het toneel, wel te verstaan. Er was de verordening dat alleen mannen toneel mochten spelen, zodat automatisch alle vrouwenrollen door mannen (knapen als het meisjes betrof) dienden te worden gespeeld. Welnu, vandaag precies 355 jaar geleden was de eerste vrouw op scène te zien, met name in de rol van Desdemona in “Othello” van Shakespeare (die op dat moment al bijna een halve eeuw dood was). De vrouw in kwestie was wellicht Margaret Hughes (portret van Peter Lely), al citeren andere bronnen Anne Marshall.
Lees verder “355 jaar geleden: de eerste vrouw op scène”