André Vermaerke wordt zeventig…

André Vermaerke wordt zeventig…

De Gentse regisseur André Vermaerke viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Ik ken hem al zeer lang. Ik herinner mij dat hij b.v. aanwezig was bij mijn interview met de kinderen van “Spring”, de musicalproductie van het Speeltheater die door Eva Bal en hemzelf in goede banen werd geleid. Maar toen lieten we dus vooral de kinderen aan het woord. Mijn enige “echte” interview met André is dan ook een “lijntje” uit 1985, dat ik hieronder nog eens weergeef. Na mijn Rode Vaan-tijd zouden onze wegen nog herhaaldelijk kruisen, vooral sinds André in Griet Pauwels, ooit nog mijn lerares dictie, zijn partner heeft gevonden (zie bovenstaande foto). Zo ben ik nog aanwezig geweest bij een “dichter in huis”-sessie die bij hen plaatsvond.
Lees verder “André Vermaerke wordt zeventig…”

Dertig jaar geleden: het Sgt.Pepper’s volleybaltornooi

Dertig jaar geleden: het Sgt.Pepper’s volleybaltornooi

Dertig jaar geleden had er zowaar een volleybaltornooi plaats n.a.v. de twintigste verjaardag van het uitkomen van de elpee “Sgt.Pepper’s lonely heartsclub band” van The Beatles. Ik sprak daarover in De Rode Vaan met organisator Wilfried Van Mol in onze rubriek “aan het lijntje”…
Lees verder “Dertig jaar geleden: het Sgt.Pepper’s volleybaltornooi”

Dertig jaar geleden: racistisch incident tijdens 11 juli-viering

Dertig jaar geleden: racistisch incident tijdens 11 juli-viering

Het is vandaag de Vlaamse feestdag en dan haal ik spreekwoordelijk mijn Vlaamse vlag boven (enkel spreekwoordelijk, want ik bezit geen enkele vlag), maar een bepaald gedeelte van de Vlaamse bevolking kan het toch niet laten om zich dan van zijn slechtste zijde te laten zien. Niet alleen mogen we dat niet wegmoffelen, we moeten dat zelfs blijven aanklagen om de “politiek correcten”, die denken de “morele waarheid” in pacht te hebben, niet in de kaart te spelen. En zo deed zich dertig jaar geleden een incident voor n.a.v. de presentatie door Alida Neslo waarvoor ik me nu nog altijd schaam. Ik sprak er destijds over met haar medepresentator Johan Verminnen in de rubriek “Aan het lijntje” in De Rode Vaan.
Lees verder “Dertig jaar geleden: racistisch incident tijdens 11 juli-viering”

Dertig jaar geleden: Lech Piasecki in het geel

Dertig jaar geleden: Lech Piasecki in het geel

Dag op dag dertig jaar geleden startte de Tour ook al in Duitsland, meer bepaald in Berlijn. Het was toen twee jaar vóór de val van de muur en dat was ook in het wielrennen reeds voelbaar. Er waren toen immers al een paar profs uit het Oostblok en één van hen, de Pool Lech Piasecki nam op de tweede dag (vandaag dertig jaar geleden dus) de gele trui over van proloogwinnaar Henk Nijdam, alhoewel diens ploegmaat Nico Verhoeven de rit had gewonnen. Dat lokte in de westerse pers heel wat politiek getinte commentaren uit. De dag nadien kon Piasecki na de ploegentijdrit gewonnen door Carrera, de ploeg van de latere Tourwinnaar Stephen Roche, de gele trui nog even behouden, maar de dag later, na de rit naar Stuttgart, gewonnen door de Portugees Acacio da Silva, moest hij ze afstaan aan de Zwitser Erich Mächler. Een jaar eerder had De Rode Vaan reeds een interview gebracht met Piasecki n.a.v. zijn overgang naar de profs. Het werd gepresenteerd in onze rubriek “Aan het lijntje”, maar vanzelfsprekend heb ik zelf niet met Lech Piasecki gesproken. Het was een bewerkte overname uit één van onze “zusterbladen”. En dat zal dan wel Neues Deutschland geweest zijn, want het Pools ben ik vooralsnog niet machtig…
Lees verder “Dertig jaar geleden: Lech Piasecki in het geel”

Jef Cassiers (1929-1987)

Jef Cassiers (1929-1987)

Het is vandaag al dertig jaar geleden dat Jef Cassiers is overleden. In 1985 heb ik hem telefonisch geïnterviewd in de rubriek “Aan het lijntje” in De Rode Vaan. Dat was naar aanleiding van zijn eerste (en enige) tekenfilm die hij heeft gemaakt, “Jan Zonder Vrees”, die in diezelfde Rode Vaan werd gerecenseerd door Lode De Pooter. Hieronder heb ik beide artikels tot één verwerkt.
Lees verder “Jef Cassiers (1929-1987)”

Gaston Reiff (1921-1992)

Gaston Reiff (1921-1992)

Vandaag is het 25 jaar geleden dat de winnaar van de gouden medaille op de Olympische Spelen van Londen 1948 (foto) is gestorven. Hij was in die tijd bovendien wereldrecordhouder over 2.000 meter, 3.000 meter en twee mijl en achttien keer Belgisch kampioen over zowat alle afstanden tussen de 1.500 en de 10.000 meter, voorwaar een palmares waarop menigeen afgunstig kan zijn. Het behoort toe aan Gaston Reiff, een legende in de Belgische atletieksport en in 1986 gangmaker van de fameuze Sport Aid-actie die Bob Geldof in navolging van zijn Band Aid ten voordele van hongerlijdend Afrika uit de grond heeft gestampt. Ik sprak hierover destijds met hem in de rubriek “Aan het lijntje” in De Rode Vaan.
Lees verder “Gaston Reiff (1921-1992)”