35 jaar geleden: de Oude Will en de Nieuwe Pest

35 jaar geleden: de Oude Will en de Nieuwe Pest

We weten niet of het zo afgesproken is maar het is opvallend dat Shakespeare de eer toekomt het Antwerpse theaterseizoen te openen. Nadat het RVT met de opmerkelijke « Richard III »-vertaling van Wannes Van De Velde de spits afbeet, zien we niet alleen « Hamlet » van Hugo Claus in een regie van Walter Tillemans, maar ook de KNS opent op 4 oktober met « De feeks wordt getemd » in een regie van Karl Vibach.

Lees verder “35 jaar geleden: de Oude Will en de Nieuwe Pest”

Het hoekje van Opa Adhemar (78)

Het hoekje van Opa Adhemar (78)

Achter het zware donkerrode gordijn klinkt gedempt geroezemoes, gefluister, gekuch door. Het geschuifel van voetstappen ook. Ik hou de adem in, luister. Herken ik een stem, een hoest. Voorzichtig tracht ik door een kier te gluren of ik ergens een gelaat herken. Trek me terug. Neem alvast mijn plaats in. Hoor de derde maal de bel klinken ergens in de gangen van het gebouw. De anderen voegen zich bij mij nu, in stilte. Nee, er wordt nog vlug gefluisterd “toi toi”. Het zwakke podiumlicht dooft – duisternis; nog alleen een smalle streep gluurt vanonder het gordijn. Tot ook de zaal in het donker duikt en alle geluiden ook daar verstommen. Mijn keel, mijn droge mond, mijn maag, mijn lichaam zindert.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (78)”

Spiegelsymboliek

Spiegelsymboliek


Hierboven herkent u het schilderij The Lady of Shalott van John William Waterhouse uit 1888 naar het gelijknamige gedicht van Alfred Tennyson uit 1833. In de legende van Elaine van Astolat zoals verhaald in een dertiende-eeuwse Italiaanse novelle met de titel Donna di Scalotta (No. lxxxi in de bundel Cento Novelle Antiche) zit de betoverde edelvrouw met haar rug naar het raam in een door water omringde toren aan haar weefgetouw. Zij weet dat zij de werkelijkheid, waaronder het nabijgelegen Camelot, alleen in de spiegel mag aanschouwen. Zo zij uit het raam zou kijken zou de betovering worden verbroken en haar noodlot, in het gedicht onbenoemd, maar het betreft een vroege dood, vervuld worden. Wanneer zij in de spiegel de onweerstaanbaar knappe Lancelot voorbij ziet rijden kan zij zich niet langer beheersen. De spiegel breekt op het ogenblik dat zij naar buiten kijkt. De dame laat zich in het gedicht van Tennyson op een boot naar Camelot drijven. Onderweg sterft zij.

Lees verder “Spiegelsymboliek”

Vijftig jaar geleden: “As you like it” in de Germaanse

Vijftig jaar geleden: “As you like it” in de Germaanse


Wie de succesrijke film “Shakespeare in love” heeft gezien (foto), heeft daaruit wellicht het best onthouden dat het spel van de geslachten in Shakespeares tijd vreselijk ingewikkeld was. Op het toneel, wel te verstaan. Er was de verordening dat alleen mannen toneel mochten spelen, zodat automatisch alle vrouwenrollen door mannen (knapen als het meisjes betrof) dienden te worden gespeeld. Kwam daarbij dat een geliefkoosd procédé op de scène travestierollen waren. Dat wil dus zeggen mannen die vrouwen spelen of vrouwen die mannen spelen. Met dien verstande uiteraard dat die vrouwen die mannen moesten spelen eigenlijk wel degelijk mannen wàren, gezien die verordening. Bent u nog mee? In zowat alle komedies van Shakespeare komt dit procédé voor, maar nergens is het zo complex als in “As you like it”, dat we vijftig jaar geleden hebben behandeld in de lessen van prof.Schrickx (of was het bij zijn assistent Jo De Vos?)

Lees verder “Vijftig jaar geleden: “As you like it” in de Germaanse”

Peter Sellars wordt 63…

Peter Sellars wordt 63…

De Amerikaanse regisseur Peter Sellars (foto Antandrus via Wikipedia) is gisteren 63 jaar oud geworden. 63? zal u zeggen, dat is toch geen reden om een artikel aan hem te wijden? Inderdaad, het is dan ook puur toevallig dat ik vandaag iets over hem wou schrijven en dat ik vaststel dat hij gisteren is verjaard.

Lees verder “Peter Sellars wordt 63…”

Veertig jaar geleden: een “Macbeth” om te lachen…

Veertig jaar geleden: een “Macbeth” om te lachen…

Veertig jaar geleden keerde Peter O’Toole (op dat moment nog altijd immens populair omwille van “Lawrence of Arabia”) terug naar het theater en dan nog wel met “Macbeth”, het meesterwerk van William Shakespeare. Iedereen verwachtte een immens succes, maar het draaide helemaal anders uit. Ray Setterfield van On this day vertelt het verhaal…

Lees verder “Veertig jaar geleden: een “Macbeth” om te lachen…”

Richard III (1452-1485)

Richard III (1452-1485)

Het is vandaag precies 535 jaar geleden dat de Engelse koning Richard III op een bijzonder gewelddadige wijze aan zijn einde kwam op het slagveld van Bosworth. Op de schedel van Richard werden acht verwondingen ontdekt van slagen met een zwaard en een hellebaard, een groot middeleeuws steekwapen. Nadat hij met een zwaard gedood was, werd zijn lijk nog eens naakt op een paard gelegd en van het slagveld naar de stad gereden. Om te tonen ‘dat hij echt dood was‘.

Lees verder “Richard III (1452-1485)”

Het hoekje van Opa Adhemar (48)

Het hoekje van Opa Adhemar (48)

Toen de Franse schrijver Jean Giono, tot dan honkvast, in de herfst van 1951 een reis ondernam naar Italië in het gezelschap van zijn echtgenote en een bevriend echtpaar, drong een bezoek aan een bepaalde stad zich aan hen op. Om drie redenen. Giono tekende voor twee van hen, zijn vriend Antoine, meteen de chauffeur, was verantwoordelijk voor de derde.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (48)”