Dertig jaar geleden: “Mittsommernachtstraum” in het conservatorium

Dertig jaar geleden: “Mittsommernachtstraum” in het conservatorium

Dertig jaar geleden kon ik kennismaken zowel met een nieuwe versie op CD door Nikolaus Harnoncourt van Felix Mendelssohns “Mittsommernachtstraum”, als met een spetterende toneelversie door studenten van het conservatorium van Brussel. Alhoewel het hier nog studenten betrof, werd de versie van Harnoncourt toch ruimschoots overtroffen, waaruit bleek dat dit op de eerste plaats “theatermuziek” is, waarbij men dus ook een beetje aandacht moet besteden aan de dramatische en de humoristische of samengevat de visuele aspecten van een uitvoering.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Mittsommernachtstraum” in het conservatorium”

35 jaar geleden: “Tuut!” zei de trein en de statie vertrok

35 jaar geleden: “Tuut!” zei de trein en de statie vertrok

Zoals naar gewoonte opende de KNS ook haar 135ste speeljaar een beetje feestelijk. Op de affiche : « Romeo en Julia » in een vertaling, of beter een hertaling, van Hugo Claus. Wij reserveerden te laat voor de feestdis, zodat we pas naar de matinee op zondag konden. Maar zo kon ook de zoon van elf meteen mee voor een portie Shakespeare die ons eerder als een geheugensteuntje overviel dan als een hartverscheurend drama.

Lees verder “35 jaar geleden: “Tuut!” zei de trein en de statie vertrok”

Ira Aldridge (1807-1867)

Ira Aldridge (1807-1867)

Het is vandaag 155 jaar geleden dat Ira Frederick Aldridge is overleden terwijl hij op tournee was door Polen. Hij was immers wellicht de eerste bekende zwarte acteur en hij is vooral beroemd geworden in de rol van Othello (zie hierboven het schilderij van James Northcote). Waarmee we dus het verhaal dat Paul Robeson de eerste zwarte Othello was naar het rijk der fabeltjes mogen verwijzen. (*)

Lees verder “Ira Aldridge (1807-1867)”

45 jaar geleden: “Sun man” in Arena

45 jaar geleden: “Sun man” in Arena

“Sun man” was “The Merchant of Venice” in een regie van Jaak Vissenaken met Chris Thys (Debbie = Jessica), Wim Huys (Bobby Sacramona = Lorenzo), Kate De Bock (Lucy Piranha = Portia), Jo de Meyere (Barach = Shylock, een jood), Carmen Jonckheere (Mamma Doc = Nerissa), Daan Van den Durpel (Angelo Sacramona, the sun man = Bassanio), Els Olaerts (gangstermeisje), Bert van Tichelen (Joe De Rosa = Antonio, de koopman van Venetië), Marcel de Stoop (Don Piranha), Jakob Beks (Ricci the Hit = de Prins van Marokko) en André Roels (Diarrhoea Dave = Gratiano).

Lees verder “45 jaar geleden: “Sun man” in Arena”

Willy Courteaux (1924-2017)

Willy Courteaux (1924-2017)

Het is al vijf jaar geleden dat Willy Courteaux is overleden, de vroegere journalist bij Humo en eminente vertaler van het werk van William Shakespeare. Wie over die twee aspecten meer wil vernemen, moet doorklikken naar de items die ik daaraan heb gewijd. Hieronder volgt de neerslag van een “bezoek” bij hem thuis dat Filip Delmotte en ikzelf in de woelige periode begin 1989 hebben afgelegd (de rubriek “Het bezoek” in de vernieuwde Rode Vaan was precies een kopie van het fameuze “Humo sprak met”). De tekst is uitgeschreven door Filip Delmotte. Ik kan me van dit interview helaas niet zo heel veel meer herinneren. Wellicht was mijn inbreng minimaal (Shakespeare). Ik herinner me nog wel dat we heel bewust niet de persoonlijke toer zijn opgegaan. Zo hebben we met geen woord gerept over zijn zoon Wolfgang en of hij eventueel nog andere kinderen had. Volgens het doodsbericht, opgesteld door zijn echtgenote Jeanne Soens, was dat inderdaad het geval, maar ze worden niet bij name genoemd. Pas bij zijn dood vernam ik overigens ook dat Willy Courteaux tot de Gravensteengroep behoorde, al stond hij bij de regionale verkiezingen van 2004 wel op de lijst van de Vlaamse Democraten Brussel, een linkse scheurlijst van de N-VA.

Lees verder “Willy Courteaux (1924-2017)”