Lode Willems (1934-2020)

Lode Willems (1934-2020)

Oud-Rode Vaan en Knack-redacteur Lode Willems is gisteravond overleden. Ik maakte me al een tijdje zorgen om hem, want wij hadden normaal gesproken nog vaak contact per mail, maar het was nu al een tijdje geleden dat ik nog iets van hem had gehoord. Om precies te zijn: nadat ik via via had vernomen dat zijn levenslange levensgezellin ’t Eefje (Gerda Everaert) was overleden. Helemaal onverwacht komt zijn dood dus niet, maar toch ben ik erdoor aangeslagen alsof iemand mij een uppercut heeft verkocht. Ik heb Lode een aantal keren ontmoet, maar de allereerste keer zal ik nooit vergeten…

Lees verder “Lode Willems (1934-2020)”

Lothar Warneke (1936-2005)

Lothar Warneke (1936-2005)

Vandaag is het ook al vijftien jaar geleden dat de Oost-Duitse filmregisseur Lothar Warneke is overleden (foto Daniel Repkow voor het Filmmuseum van Potsdam). In 1989 was hij te gast op het Filmfestival hier in Gent en de organisatoren waren blijkbaar wat blij dat ik me althans voor één dag over hem wou ontfermen. Ik was toen net weg bij De Rode Vaan en een maand later zou de Muur vallen. Het spreekt dus vanzelf dat we heel wat te vertellen hadden tegen elkaar, ook al had ik (helaas, moet ik er wel aan toevoegen) nooit een film van de man gezien.

Lees verder “Lothar Warneke (1936-2005)”

Veertig jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)

Veertig jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)

Het is vandaag ook alweer veertig jaar geleden dat (toen nog) Humo-redacteur Leo De Haes zijn boek « Het hoofd, de benen en het geld » kwam voorstellen voor het Masereelfonds-Temse. Dat gebeurde toen in de Marron, de dancing van Marcel en Ronny, de echtgenoot van mijn toenmalige jongste schoonzus Linda Weyn op de Oostberg. Helaas kwam enkel het bestuur van het plaatselijke Masereelfonds opdagen, voor de rest was er geen enkele belangstellende. Geen enkele. En dat ondanks een aankondiging in de Omroeper en de gewestelijke pers, talrijke affiches en een pamflet in zowat iedere brievenbus van Temse. Vooraf kwam De Haes bij ons thuis eten en ik herinner me vooral dat hij daarbij zijn mes aan zijn broek afwreef, iets wat ik in mijn studententijd Tom Ronsse ook al had zien doen. En zoiets blijft me dan na al die jaren bij. Zo selectief werkt mijn geheugen nu eenmaal. Maar goed, blijkbaar om “belangenvermenging” te vermijden, was het dan maar hoofdredacteur Piet Lampaert die het boek voor De Rode Vaan recenseerde en niet ikzelf.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)”

Zestig jaar geleden: de eerste discotheek

Zestig jaar geleden: de eerste discotheek

Het is vandaag zestig jaar geleden dat de live band in de Scotch Club in Aken het liet afweten en de eigenaar dan maar zelf platen begon te draaien. Hiermee wordt deze club over het algemeen als de eerste discotheek aller tijden beschouwd. Ik koppel daaraan een artikel over disc-jockeys van veertig jaar geleden. Dat lijkt van geen kanten meer op een artikel van heden ten dage dat over één van de vele superstars die d.j.’s nu zijn zou handelen. Maar juist daarom is het zo leuk om dit artikel te plaatsen natuurlijk.
Lees verder “Zestig jaar geleden: de eerste discotheek”

Dertig jaar geleden hadden wij oog en oor voor…

02 De Rode VaanIk had geen passende illustratie om dit artikel te illustreren, dus grijp ik maar even terug naar de foto van de redactie van De Rode Vaan bij de verhuis naar de Lemonnierlaan in 1981. Het is bedoeld als een soort van uitwuiven, want van de erop afgebeelde redacteurs (v.l.n.r. René en Piet Lampaert, Lode De Pooter, Miel Dullaert, ikzelf en Jan Vermeersch) blijven eind 1988 enkel nog Miel Dullaert en ikzelf over. En in het geval van mezelf: dat zal enkel nog duren tot eind februari 1989. Vanaf dan blijft Miel Dullaert nog als enige over. Hij staat dan wel aan het hoofd van een vernieuwde redactie, die zichzelf in De Rode Vaan nr.52 van 1988 (waaruit dit overzicht komt) wel als volgt aankondigde:
Lees verder “Dertig jaar geleden hadden wij oog en oor voor…”

De geheimschrijvers (2): Amand Meuleman

De geheimschrijvers (2): Amand Meuleman

25 jaar geleden werkte ik voor mijn tweede keer voor Piet Lampaert. Mijn vroegere hoofdredacteur bij De Rode Vaan was aan een steile opgang begonnen binnen de socialistische partij. Dat begon als voorzitter van de Vlaamse Socialistische Zelfstandigen. Hij trok mij aan om het maandblad uit te geven. Als het echter op advies geven aankwam, waren wij afhankelijk van onze lokale secretarissen die de echte specialisten waren op dat vlak. Daarom stelde Piet voor om deze secretarissen om beurt elke maand eens in het zonnetje te zetten in ons blad. Na Antwerpen was het natuurlijk de beurt aan Gent, meer bepaald aan Amand Meuleman. En jawel, het is wel degelijk Amand en niet Armand zoals hij herhaaldelijk moest rechtzetten…
Lees verder “De geheimschrijvers (2): Amand Meuleman”

65 jaar geleden: eerste uitzending van “Panorama”

65 jaar geleden: eerste uitzending van “Panorama”

Die eerste avond werd meteen ook al “Panorama” uitgezonden, dat daarmee zonder enige concurrentie het langst lopende programma is op de Vlaamse televisie (bovenstaande pancarte is wel uit 1979, een oudere heb ik helaas niet kunnen vinden). Voor De Rode Vaan was “Panorama” het televisieprogramma dat het meeste aandacht kreeg. De recensies werden meestal geschreven door Lode De Pooter en zelfs tijdens zijn vakantie nam dan hoofdredacteur Piet Lampaert het van hem over, terwijl ik wel de andere programma’s mocht bespreken.
Lees verder “65 jaar geleden: eerste uitzending van “Panorama””

De geheimschrijvers (1): Guy De Block

De geheimschrijvers (1): Guy De Block

25 jaar geleden werkte ik voor mijn tweede keer voor Piet Lampaert. Mijn vroegere hoofdredacteur bij De Rode Vaan was aan een steile opgang begonnen binnen de socialistische partij. Dat begon als voorzitter van de Vlaamse Socialistische Zelfstandigen. Hij trok mij aan om het maandblad uit te geven. Als het echter om advies geven aankwam, waren wij afhankelijk van onze lokale secretarissen die de echte specialisten waren op dat vlak. Daarom stelde Piet voor om deze secretarissen om beurt elke maand eens in het zonnetje te zetten in ons blad. En we begonnen met de man waarmee ik het meeste contact heb gehad en dat was Guy De Block uit Antwerpen.
Lees verder “De geheimschrijvers (1): Guy De Block”

Veertig jaar geleden: mijn officiële start op De Rode Vaan

Veertig jaar geleden: mijn officiële start op De Rode Vaan

Vandaag is het veertig jaar geleden dat ik officieel ben beginnen werken op De Rode Vaan. Op bovenstaande foto ziet u mij op de wekelijkse redactievergadering in de Kazernestraat naast mijn goeroe, Lode De Pooter. Op onderstaande foto kijk ik over de schouder van die andere inspirerende figuur, Jan Mestdagh. Deze foto is reeds genomen in de Lemonnierlaan, aan het bureau van Jan, dat naast het mijne (onderste foto) stond.
Lees verder “Veertig jaar geleden: mijn officiële start op De Rode Vaan”