Categorie: vlaamse literatuur

Het Evangelie volgens de Lukas (36): “De duivel draagt Icarino”

Het Evangelie volgens de Lukas (36): “De duivel draagt Icarino”

Er heeft zich iets wonderbaarlijks voorgedaan bij de beraadslaging van de Hercule Poirotprijs. In nog geen halve minuut was de jury het eens over de laureaat. Mogelijk omdat geen van de juryleden begreep waarover het ging. De jury van de Knack Hercule Poirot prijs was niettemin danig onder de indruk van de veelgelaagdheid die Mark Cloostermans moeiteloos optast in Alleen de Duivel heeft een Plan. De titel loopt parallel met een song van de Rolling Stones, Sympathy for the Devil: “I’ve been around for a long, long year / Stole many a man’s soul and faith / (….) Just as every cop is a criminal / And all the sinners saints”, het rechtvaardigt steeds waarom elke groep de gedragscodes van de samenleving ombuigt naar eigen voordeel, leefregel en afgedwongen loyaliteit.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (36): “De duivel draagt Icarino”” →

35 jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye

35 jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye

Hij heeft in het kader van zijn nieuwste – bestverkopende in Vlaanderen – roman “Kartonnen dozen” al een reeks interviews weggegeven. Maar nu, voor het Vrije Waasland, wou hij het eindelijk wel eens serieus doen. Vooral (uitsluitend ?) omdat de titel van het literair programma waarmee hij Vlaanderen rondtoert, in gezelschap van J.M.Berckmans, Hugo Matthysen en Herman Brusselmans (in de tweede helft van de reeks, na Sint-Niklaas dus helaas, uitgebreid met Kristien Hemmerechts en Joost Zwagerman) en onder presentatie van Marcel Vanthilt himself, is: “En nu serieus!”

Lees verder “35 jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye” →

Veertig jaar geleden: “De zwarte bruidegom” van Dirk van Babylon

Veertig jaar geleden: “De zwarte bruidegom” van Dirk van Babylon

Er kan geen bezwaar bestaan tegen trendy boekjes, tenzij ze de voorgeschreven 419 pagina’s overschrijden. En helaas, met zijn roman « De zwarte bruidegom » is Dirk van Babylon over die schreef gegaan. Het zal je maar overkomen, één pagina teveel om de gunsten van de medegevoelige criticus te werven.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “De zwarte bruidegom” van Dirk van Babylon” →

Tien jaar geleden: “De bekeerlinge” van Stefan Hertmans

Tien jaar geleden: “De bekeerlinge” van Stefan Hertmans

Stefan Hertmans heeft een huisje in Monieux, in de Provence. Daar gaat een legende over een pogrom tegen joodse inwoners en een verborgen joodse schat. Dat heeft te maken met het verhaal van een bekeerlinge uit de 11de eeuw, een christelijk meisje uit Rouen dat vluchtte met een joodse jongen.

Lees verder “Tien jaar geleden: “De bekeerlinge” van Stefan Hertmans” →

Veertig jaar geleden: “Het scheermes van Ockham” van Willy Van Poucke

Veertig jaar geleden: “Het scheermes van Ockham” van Willy Van Poucke

In 1986 debuteerde de Wetterse auteur Willy Van Poucke met “Het scheermes van Ockham”. Het was zijn kritiek op de wetenschap die hij zes jaar uitoefende als socioloog aan de Gentse universiteit en de ontluistering van de “universitaire mythe”.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Het scheermes van Ockham” van Willy Van Poucke” →

Vijftien jaar geleden: “Post voor mevrouw Bromley” van Stefan Brijs

Vijftien jaar geleden: “Post voor mevrouw Bromley” van Stefan Brijs

Toen ik bericht kreeg dat mijn vader op sterven lag, sprongen wij uiteraard onmiddellijk in de wagen zonder veel na te denken over wat mee te nemen en wat niet. In Temse aangekomen bleek mijn vader echter aan de beterhand en al gauw zaten we daar dus met onze vingers te draaien. Recht tegenover het verzorgingstehuis bevindt zich echter een Standaard Boekhandel en dus stapte ik daar binnen om mij de nieuwste Umberto Eco aan te schaffen. Uiteraard kregen we “Heldere hemel” van Tom Lanoye daar bovenop als boekenweekgeschenk en het is uiteindelijk dàt boekje dat ik daar dan heb gelezen. Toen we zaterdagmorgen echter bericht kregen dat mijn vader alsnog was overleden, kregen we net hetzelfde scenario natuurlijk: opnieuw onmiddellijk de auto in, zonder omzien naar hoe of wat. Maar ook een overlijden wordt al bij al redelijk snel afgehandeld en tegen de namiddag zaten we alweer met niets omhanden. Dus opnieuw die Standaard Boekhandel binnen, deze keer voor “Post voor mevrouw Bromley” van Stefan Brijs, een boek waarmee ik al in mijn handen had gestaan, toen ik toch nog voor Umberto Eco had geopteerd…

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “Post voor mevrouw Bromley” van Stefan Brijs” →

35 jaar geleden: “Kartonnen dozen” van Tom Lanoye

35 jaar geleden: “Kartonnen dozen” van Tom Lanoye

In Vrij Nederland van 5 oktober 1991 wordt Kartonnen dozen van Tom Lanoye geprezen als een “volwaardige autobiografische liefdeskomedie”, verteld met ironie en zelfspot. De recensie benadrukt Lanoyes vermogen om persoonlijke verhalen te vertellen met een tactische openhartigheid. ​Op 18 oktober schreef Johan de Belie onderstaand stuk in Het Vrije Waasland.

Lees verder “35 jaar geleden: “Kartonnen dozen” van Tom Lanoye” →

Twintig jaar geleden: “Het derde huwelijk” van Tom Lanoye

Twintig jaar geleden: “Het derde huwelijk” van Tom Lanoye

Een van de eerste recensies van deze zesde roman (*) van Tom Lanoye verscheen in De Morgen op 6 september 2006, geschreven door Jeroen Versteele, waarin het verhaal van Maarten Seebregs — een homoseksuele ex-locatiescout die een schijnhuwelijk aangaat — wordt besproken en de toon en thematiek van de roman worden geschetst. Op diezelfde 6 september 2006 publiceerde Herman Jacobs in Knack een bespreking van Het derde huwelijk met lof voor Lanoyes vertelstijl, zijn humor en tragiek, en hoe hij het verhaal van Maarten tot leven brengt.

Lees verder “Twintig jaar geleden: “Het derde huwelijk” van Tom Lanoye” →