45 jaar geleden: “Straks is al lang voorbij”

45 jaar geleden: “Straks is al lang voorbij”

In 1975 richtte Gerd de Ley (bekend van o.a. de Toogfilosoof uit “Man Bijt Hond”, de boekhouder in “Kinderen Van de Windt”, Willy in “De Ronde”, etc.) Paljas Producties op. Het eerste stuk “Straks is allang voorbij”, met Nicole Pellegroms en Gerd de Ley zelf was een groot succes. Op 14 januari 1977 werd het stuk in de stadsschouwburg van Sint-Niklaas opgevoerd. 

Lees verder “45 jaar geleden: “Straks is al lang voorbij””

Veertig jaar geleden: “Ik voel me als een boom” (Buysse-herdenking)

Veertig jaar geleden: “Ik voel me als een boom” (Buysse-herdenking)
Het Buysse-jaar 1982 werd ingezet te Gent met een herdenkingsprogramma, ‘Ik voel me als een boom’, samengesteld door een NTG-collectief bestaande uit Chris de Bruyker, Blanka Heirman, Peter Marichael, Leah Thys, Nolle Versyp en Arnold Willems (regisseur), met als acteurs: Cyriel van Gent, Magda Cnudde, Blanka Heirman, Lia Lee, Peter Marichael, Eddy Spruyt, Chris Thys, Leah Thys, Jos Verbist, Nolle Versyp, Mark Willems en Jappe Claes (a.g.). Decor en costuums waren verzorgd door Andrei Ivaneanu.

Het programma bracht, rond de centrale figuur van Cyriel Buysse zelf, die permanent op de scène werd uitgebeeld door Cyriel van Gent, een gestileerde montage van fragmenten uit Driekoningenavond, Het recht van de sterkste en Het gezin Van Paemel (sterke momenten uit eerdere NTG-producties), uit de romans Tantes en Sursum corda!, uit het Zomerdagboek (waaraan de titel van het geheel ontleend was) en uit enkele verhalen. Ook een scène uit de satirische ‘Verslagen van de Nevelse gemeenteraad’ zorgde voor de nodige hilariteit, terwijl snel gebrachte citaten uit kritieken (positieve én negatieve) en getuigenissen het geheel verbonden tot een authentiek en levendig sfeerbeeld. De gehele productie was sober en sterk suggestief. De evocatie werd voor het eerst gebracht op dinsdag 5 januari. Na vier voorstellingen te Gent (7, 12 en 13 januari en nog een extra voorstelling op 23 februari) bleef de produktie beschikbaar voor reisvoorstellingen gedurende de maanden januari en februari. Bij de première op 5 januari sprak A. van Elslander een inleidend woord uit dat werd afgedrukt in het Jaarboek De Fonteine 1982-1983.
In De Standaard en De Gentenaar verscheen bij de overgang 1982-1983 een tweedelige reportage onder de titel ‘Keert Buysse terug? Groot verteller in de schaduw van Streuvels’ door Gaston Durnez. De tekst hiervan werd bijgewerkt opgenomen in Vlaamse schrijvers. Vijfentwintig portretten (1982). Het ‘frisse’ Buysse-programma van het NTG gaf ook aanleiding tot een uitvoerige reportage over de auteur in het geïllustreerde weekblad De Post van 24 januari 1982. Dit ‘profiel van Vlaanderens meest ondergewaardeerde auteur’ werd niet ondertekend.

Anne Marie Musschoot in de eerste aflevering van de “Mededelingen van het Cyriel Buysse Genootschap” in 1985

35 jaar geleden: Lampo had gelijk; ze zijn inderdaad met dertien…

35 jaar geleden: Lampo had gelijk; ze zijn inderdaad met dertien…

De goden hebben hun getal. Ze werden geteld en zelf tot goden omgetoverd. « Met dertien aan tafel » ofte « Alle dertien goed ». Hier liggen ze, de dertien hapklare hors d’oeuvres van de Vlaamse literatuur. De bundel heet « Mooie jonge goden » (voor die vondst tekent Herman Brusselmans) en de ondertitel belooft: Vlaams literair talent. En als Kritak zo’n drieledige belofte doet, dan…

Lees verder “35 jaar geleden: Lampo had gelijk; ze zijn inderdaad met dertien…”

35 jaar geleden: “D’r zijn toch geen klein mannen bij, hé?”

35 jaar geleden: “D’r zijn toch geen klein mannen bij, hé?”

Als mijn kinderen in ’t school hun best weer eens niet hebben gedaan, troost ik mij altijd met de gedachte aan Van Boven. Ge kunt denken dat dat diene mens zijnen echte naam niet is, maar als hij zelf de rode vaan leest zal hij hem wel herkennen. Van Boven zat samen met mij op kot. Met mij en nog meer dan dertig andere peerdepieten en boerenkotters, voor die met vuile gedachten. Van Boven is trouwens ondertussen een uitstekend peerdepiet (veearts) geworden en, dedju, zijn specialiteit is het verzorgen van renpaarden. Met al die dopingaffaires in dat milieu zal hij op de koop toe dus wellicht ook nog in pieten gespecialiseerd zijn ook!

Lees verder “35 jaar geleden: “D’r zijn toch geen klein mannen bij, hé?””

Paul De Wispelaere (1928-2016)

Paul De Wispelaere (1928-2016)

Schrijver Paul de Wispelaere is vijf jaar geleden overleden. Toen ik in Temse in 1981 de Louis Paul Boon-herdenking organiseerde, was hij één van de sprekers (zie bovenstaande foto van Raoul De Graeve). En toen Boon vijf jaar overleden was, heb ik hem ook nog eens “aan het lijntje” geïnterviewd voor De Rode Vaan.

Lees verder “Paul De Wispelaere (1928-2016)”

Dertig jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye

Dertig jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye

Hij heeft in het kader van zijn nieuwste – bestverkopende in Vlaanderen – roman “Kartonnen dozen” al een reeks interviews weggegeven. Maar nu, voor het Vrije Waasland, wou hij het eindelijk wel eens serieus doen. Vooral (uitsluitend ?) omdat de titel van het literair programma waarmee hij Vlaanderen rondtoert, in gezelschap van J.M.Berckmans, Hugo Matthysen en Herman Brusselmans (in de tweede helft van de reeks, na Sint-Niklaas dus helaas, uitgebreid met Kristien Hemmerechts en Joost Zwagerman) en onder presentatie van Marcel Vanthilt himself, is: “En nu serieus!”

Lees verder “Dertig jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye”

Postmodernisme en Prerafaëlitisme in de Vlaamse literatuur anno 1986 e.v.

Postmodernisme en Prerafaëlitisme in de Vlaamse literatuur anno 1986 e.v.

Er kan geen bezwaar bestaan tegen trendy boekjes, tenzij ze de voorgeschreven 419 pagina’s overschrijden. En helaas, met zijn roman « De zwarte bruidegom » is Dirk van Babylon over die schreef gegaan. Het zal je maar overkomen, één pagina teveel om de gunsten van de medegevoelige criticus te werven.

Lees verder “Postmodernisme en Prerafaëlitisme in de Vlaamse literatuur anno 1986 e.v.”