O.S. en zendrechten

O.S. en zendrechten

Ik volg het nieuws niet zo erg meer op de voet, dus ik weet niet of er dit jaar (of eigenlijk reeds vorig corona-jaar) zwaar onderhandeld is over de uitzendrechten van de Olympische Spelen in Tokio, maar destijds, met name in de aanloop naar de Spelen van Los Angeles, voorzag Lode De Pooter in De Rode Vaan reeds vreselijke taferelen op dat vlak…

Lees verder “O.S. en zendrechten”

Antoine Blondin (1922-1991)

Antoine Blondin (1922-1991)

Het is ook al dertig jaar geleden dat de Franse schrijver Antoine Blondin is overleden. Blondin is vooral om twee redenen bekend: hij was wielerjournalist en hij kon iedereen onder tafel drinken. Dit laatste deed hij dus ook in de Ronde van Frankrijk. In de tijd dat De Rode Vaan nog de Tour volgde, moet hij ooit zelfs Lode De Pooter klein hebben gekregen en dat wil wat zeggen! Dat was nog in de tijd dat journalisten de dag nadien hun roes konden uitslapen in de wagen en dat een confrater van een ander blad (wat eigenlijk een tautologie is: confraters zijn twee journalisten die over hetzelfde schrijven maar in diverse bladen, collega’s daarentegen werken voor hetzelfde blad, maar kunnen over heel andere onderwerpen schrijven) desnoods insprong om kopij te leveren. Goed, ik heb die tijden zelf niet meer meegemaakt, maar ik ben toch blij dat ik er nog heb horen over vertellen. Op dit moment lijkt het me echter helemaal niet leuk meer om journalist te zijn. En dan blijft het al eender of het over wielrennen of over politiek gaat…

Lees verder “Antoine Blondin (1922-1991)”

35 jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…

35 jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…

Vandaag is het precies 35 jaar geleden dat mijn leermeester bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, officieel met pensioen is gegaan. In de praktijk maakte dat weinig verschil uit: Lode bleef haast dagelijks naar de redactie komen om daar zijn functie als redactiesecretaris uit te oefenen, ook al was deze functie na zijn pensionering theoretisch aan mij toegewezen. Dat heeft echter nooit problemen gegeven, Lode en ik, die in de nieuwe lokalen van de Lemonnierlaan naast elkaar zaten, bleven gewoon de taken verdelen naargelang het uitkwam.

Lees verder “35 jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…”

Louis Van Geyt (1927-2016)

Louis Van Geyt (1927-2016)

Vijf jaar geleden is Louis Van Geyt overleden, de laatste voorzitter van de unitaire communistische partij van België (PCB-KPB) en de laatste communistische verkozene in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hij was 88 jaar oud. Onder Van Geyt voer de KPB een gematigde koers, maar desondanks (of misschien juist daardóór?) smolt de aanhang van de partij alsmaar verder weg.

Lees verder “Louis Van Geyt (1927-2016)”

Veertig jaar geleden: Jan Raas wint de Omloop Het Volk

Veertig jaar geleden: Jan Raas wint de Omloop Het Volk

“Op zaterdag 28 februari 1981 bereikte Jan Raas eindelijk wat hij wilde in de Omloop Het Volk. In het ijzig koude, druipnatte Vlaamse land demonstreerde hij zijn fabelachtige vorm die hem tijdens de trainingswedstrijden aan de Middellandse Zee al zes overwinningen opleverde. Met de hulp van zijn eveneens subliem draaiende ploegmaats werd de buitenlandse, met name de Belgische, concurrentie dolgedraaid. Een bijzonderheid in de 36-jarige geschiedenis van deze koers, want tot die zaterdag slaagden slechts twee niet-Belgen erin de winst te pakken. De Ier Seamus Elliot was in 1959 de eerste en in 1966 was Raas’ provinciegenoot Jo de Roo de laatste buitenlandse winnaar. Toch wilde Raas zijn overwinning niet laten kenschetsen als een zege in een tweederangs wedstrijd. ‘Natuurlijk is het geen topklassieker als Milaan-San Remo, Parijs-Roubaix of de Ronde van Vlaanderen. Maar voor mij telt hij gewoon mee, zeker na vandaag. Het is de eerste belangrijke koers voor de klassiekerspecialisten en met zo’n parcours over gladde kasseien en onder zulke erbarmelijke weersomstandigheden telt deze zege echt mee.’ Sinds zijn debuut in 1976 eindigde Raas in Gent al eens als negende, vierde, derde en twee keer als tweede.” (foto: © Cor Vos)

Lees verder “Veertig jaar geleden: Jan Raas wint de Omloop Het Volk”

Hebjetgezien? (147): Johan Anthierens

Hebjetgezien? (147): Johan Anthierens

In 2000 stopte journalist en columnist Johan Anthierens voorgoed met schrijven. En schoppen. Als enfant terrible trapte hij heel zijn leven hard tegen schenen en heilige huisjes. Meer dan twintig jaar na zijn dood maakt journaliste Guinevere Claeys nu een tweedelige portret van hem. ‘Johan Anthierens: niemands meester, niemands knecht’. Een verhaal over schrijven, liefde voor het Nederlands, journalistiek en chanson. (Klara)

Lees verder “Hebjetgezien? (147): Johan Anthierens”

Veertig jaar geleden: laatste aflevering van “Waar is de tijd?”

Veertig jaar geleden: laatste aflevering van “Waar is de tijd?”

In de laatste aflevering van de reeks Waar is de tijd ? (29-12-1980) werd gehandeld over de kermisviering van 1980 tot nu. Tegen een achtergrond van molens, schietkramen en bokstenten vertelden een stel oudere mensen hoe plezierig het er destijds wel aan toeging op de foor.

Lees verder “Veertig jaar geleden: laatste aflevering van “Waar is de tijd?””

Hugo Morrens wordt tachtig…

Hugo Morrens wordt tachtig…

Zoals men op deze blog al herhaaldelijk heeft kunnen vaststellen, was (ben) ik nogal bevriend met een aantal mensen op de persdienst van de toenmalige BRT (Fons Mariën, Peter Cnop, Willy Van Poucke, Ronny Pieters, il y en a d’autres). Dat was uiteraard geen toeval. Enerzijds kwam dit voor uit beroepsomstandigheden (ik was in die tijd als linkerhand van Lode De Pooter ook geregeld actief op televisiegebied), anderzijds moet men weten dat we het hier hebben over de tijd dat de BRT nog een echte monopolitische staatsomroep was. Dat was m.a.w. de tijd dat, als we in de buurt waren (voor een persconferentie in The Swan b.v.) en “dus” reeds flink aangeschoten, Lode placht te zeggen: “Komaan, mannen, laten we er nog één gaan drinken bij de Morrens!” En “de Morrens” dat was dus Hugo Morrens, hoofd van bovengenoemde persdienst. En hij ontving ons nog met de glimlach ook! Ook al hebben communisten de neiging wat uit de hoogte te doen tegenover socialisten – zo van: ’t zijn toch geen échte – en was de conversatie dan ook af en toe ronduit genant.

Lees verder “Hugo Morrens wordt tachtig…”