Tuut zei de trein en de statie vertrok

64 gianni bugnoZoals naar gewoonte opende de KNS ook haar 135ste speeljaar een beetje feestelijk. Op de affiche : « Romeo en Julia » in een vertaling, of beter een hertaling, van Hugo Claus. Wij reserveerden te laat voor de feestdis, zodat we pas naar de matinee op zondag konden. Maar zo kon ook de zoon van elf meteen mee voor een portie Shakespeare die ons eerder als een geheugensteuntje overviel dan als een hartverscheurend drama.
Lees verder “Tuut zei de trein en de statie vertrok”

Omkijken met vertraging

In 1987 werd het twintigste Vlaams Theaterjaarboek voorgesteld. Op een moment dat het seizoen ’86-’87 zelf reeds naar zijn eind loopt, betreft het hier echter nog een terugblik op de producties van ’85-’86, iets wat de samenstellers (de vzw De Scène) zelf betreuren en waarvoor ze zich van alle schuld vrij pleiten. Zetten we de feiten even op een rijtje…
Lees verder “Omkijken met vertraging”

RAT zet tanden in bende van vier

00Het verdict is gevallen. De Raad van Advies voor Toneelkunst (RAT) heeft z’n jaarlijkse beoordeling bekend gemaakt aan cultuurminister Dewael en het nu is aan hem om daaruit de passende conclusies te trekken. Tot hiertoe werden deze adviezen principieel niet aan de pers medegedeeld, omdat — althans volgens voorzitter Hugo Meert — het al dan niet opvolgen van het advies door de minister dan een politieke interpretatie zou krijgen. Toch is een jonge en dynamische, maar (dus?) ook nogal impulsieve confrater van « De Gentenaar » achter een paar adviezen gekomen die hij dan ook publiek heeft gemaakt, maar waarbij hij zich helaas beperkt tot theaters die in het Gentse werkzaam zijn of er soms op bezoek komen. Daarbij is hij overigens De Vieze Gasten vergeten.
Lees verder “RAT zet tanden in bende van vier”

Brokkelige Blokken

30 peer van der kreeftOndanks de rode kaart voor theater Poëzien (die met het puur visuele « De feen van Niks » nochtans heeft geprobeerd de kritiek « onvoldoende dramatisering van de gebrachte teksten » in extremis nog te ondervangen) en de ongunstige beoordeling van de KJT-mastodont heeft de Raad van Advies voor Toneelkunst (RAT) zich, zoals enkele weken geleden reeds aangestipt, onverwacht positief uitgelaten over het kinder- en jeugdtheater in Vlaanderen. Dit duidelijk als illustratie van de zegswijze « beter laat dan nooit » want alhoewel het Speeltheater en Stekelbees (beide uit Gent) zeker deze late erkenning verdienen, is het toch de vraag waaraan ze die eer precies nu te danken hebben, nu beide theaters zich juist zijn gaan bezinnen over hun taak en functie, omdat ze zelf inzagen dat ze aan dringend vernieuwing toe waren.
Lees verder “Brokkelige Blokken”

Koninklijk Jeugdtheater

Het Koninklijk Jeugdtheater zit met z’n tienermusicals ongeveer op dezelfde golflengte als Arena. Zo bracht men er vorig jaar « Godspell » en binnenkort gaat er ook hier een Rice & Webber-productie in première, namelijk « Joseph ». Voor « De tovenaar van Oz » heeft men echter geen beroep gedaan op de Tamla-Motown-bewerking, maar bleef men de originele muziek van Thomas Eugen trouw. Het is dan ook voor een jonger publiek bedoeld. Onder de muzikale leiding van Peter Welffens leverden Linda de Ridder, Luk Willekens, Ruud de Ridder, Ben Rottiers en Wim Langeraert een uitstekende prestatie als resp. Dorothy, de vogelschrik, de blikken man, de laffe leeuw en de tovenaar zelf. De respons van de kinderen bleef dan ook niet achterwege. (Palmyre Timmermans in De Rode Vaan nr.41 van 1984)
Lees verder “Koninklijk Jeugdtheater”

Kerstdivertimento

Om in de eindejaarsstemming te komen pakt het Koninklijk Jeugd Theater uit Antwerpen deze maal uit met een louter verstrooiend stuk “Verdwaald in het toverwoud”, naar het bekende Engelse volksverhaal “Babes in the wood”. Het spreekt vanzelf dat dit amusement ons, volwassenen, minder aanspreekt dan het volksepos « Polleke de Belg ». Dit geldt ook voor oudere kinderen. We moeten dit stuk dus bespreken vanuit het standpunt van de allerkleinsten.
Lees verder “Kerstdivertimento”

En Polleke was “schoon”…

Het heeft heel wat water en bloed gekost vooraleer De Rode Vaan aan een persplaats is geraakt in het Koninklijk Jeugd Theater in Antwerpen. En toen wij uiteindelijk op de première van « Leven en streven van Polleke de Belg » belandden, bleek onze kaart geen nummer te dragen, zodat wij in de gang mochten blijven staan wachten terwijl de vertoning reeds was begonnen. Gelukkig loodste een charmante dame ons naar binnen, waar wij ongestoord op de derde rij konden plaatsnemen.
Het spreekt dus vanzelf dat het KJT op de eerste plaats met zichzelf te kampen had om ons te kunnen overtuigen. Niet omdat onze ijdelheid gekrenkt was (alhoewel ons blad toch meer respect verdient !), maar vooral omdat het KJT als log, bureaukratisch en bepaald kind-onvriendelijk overkomt. Nog een paar voorbeelden van de voorstelling zelf : er wordt wel een beroep gedaan op leerlingen van de stedelijke balletschool en op andere kinderen, maar aan het slot worden die door de volwassen auteurs netjes in de hoek gedrumd; het première-publiek bestond voornamelijk uit volwassenen, die ook de beste plaatsen toegewezen kregen; er is een drank- en versnaperingshoekje voorzien voor de kinderen, maar een cola kost er 28 fr enz. De drempel van de nieuwe stadsschouwburg ligt dus letterlijk en figuurlijk niet lager dan vroeger.
Lees verder “En Polleke was “schoon”…”

Koning Stroop-aan-de-baard

Je kan onmogelijk beweren dat de treinverbindingen tussen Brussel en Antwerpen niet uitstekend zijn. Toch ben je voor een voorstelling van het Koninklijk Jeugdtheater in Antwerpen een hele namiddag kwijt. Stellen wij daarom hogere eisen dan we gewend zijn ? Onderbewust misschien wel, want tenslotte is het leven erg kort en we hebben dan ook geen namiddagen op overschot om zo maar te vergooien.
“Koning Lijsterbaard” kàn dan ook niet. Dit zou niet meer mogen plaatshebben anno 1981. Ais er zoveel boze brieven komen op één armzalige sketchke van vijf minuten van Urbanus, dan zou het KJT in verhouding op dit moment een bérg brieven moeten krijgen.
Lees verder “Koning Stroop-aan-de-baard”