245 jaar geleden: enige fagotconcerto van Mozart

245 jaar geleden: enige fagotconcerto van Mozart

Op 4 juni 1774 voltooit Mozart zijn enige fagotconcerto (in Bes, KV.191), zijn eerste concerto voor een blaasinstrument (wellicht voor hoffagottist en huisvriend Melchior Sandmayer; op bovenstaande foto van Flickr herkennen we Peter Gaasterland). In die periode is de fagot een beetje bespeelbaarder geworden omdat hij er vijf tot acht kleppen bij kreeg. Aangezien hij nooit een concerto voor cello heeft geschreven, spelen “gefrustreerde” cellisten (omdat Mozart niet voor hun instrument heeft geschreven) zoals France Springuel wel eens dit concerto, maar dan getransponeerd naar C. Fagot en cello zijn qua register en kleur immers vrij “compatibel”.
Lees verder “245 jaar geleden: enige fagotconcerto van Mozart”

Joseph Haydn (1732-1809)

Joseph Haydn (1732-1809)

Het is vandaag 210 jaar geleden dat de Oostenrijkse componist Joseph Haydn is overleden. “Hij is tenminste even goed als Mozart, maar over hem kun je niet zo’n mooie film draaien,” aldus Jos Van Immerseel. Nigel Kennedy daarentegen poneert: “Ik speel Haydn niet, dat is koffiehuis-muziek.” Het minste wat men van Joseph Haydn dus kan zeggen, is dat hij een controversieel figuur is.
Lees verder “Joseph Haydn (1732-1809)”

240 jaar geleden: 32ste symfonie van Mozart

240 jaar geleden: 32ste symfonie van Mozart

Op 26 april 1779 voltooit Mozart in Salzburg zijn 32ste symfonie (KV.318). Het is zijn eerste symfonie na zijn mislukte reis naar Parijs. Aangezien het werk veel weg heeft van een ouverture van de Parijse opéra comique zoals van Grétry, heeft men een tijdlang gedacht dat dit de ouverture tot “Thamos” of “Zaide” moet geweest zijn, maar dat is niet zo (ze is in G, terwijl althans voor “Zaide” D logischer zou zijn geweest). Het is wél waar dat het voor het theatergezelschap van Johann Heinrich Böhm was bedoeld, die ook “Thamos” en een Duitse versie van “La finta giardiniera” hebben opgevoerd. Deze groep verbleef op dat moment weliswaar in Augsburg, maar het was Mozarts nichtje Maria Anna Thekla (“Bäsle”) die voor de correspondentie instond. Samen met twee aria’s leende hij deze symfonie dus uit voor de opera buffa “La villanella rapita” van Francesco Bianchi (tekening via Albin R.Burt van Wikipedia). Trompetten en pauken werden pas toegevoegd voor een latere opvoering in 1785.
Lees verder “240 jaar geleden: 32ste symfonie van Mozart”

235 jaar geleden: creatie (?) van de Gran Partita (Mozart)

235 jaar geleden: creatie (?) van de Gran Partita (Mozart)

De Serenade nr. 10 voor blazers in Bes-majeur, beter bekend onder de naam Gran Partita, KV 361/370a, is een serenade van Wolfgang Amadeus Mozart geschreven voor dertien instrumenten (twaalf blazers en contrabas). Het stuk werd waarschijnlijk gecomponeerd in 1781 of 1782. Vandaag 235 jaar geleden werd het uitgevoerd in een openbaar concert o.l.v. Mozarts favoriete klarinettist Anton Stadler, maar of het hier ook de creatie van het werk betrof, staat niet helemaal vast.
Lees verder “235 jaar geleden: creatie (?) van de Gran Partita (Mozart)”