Vijf jaar geleden: Peter Sagan wereldkampioen in Richmond

Vijf jaar geleden: Peter Sagan wereldkampioen in Richmond

Jammer voor Greg Van Avermaet (alweer), maar wie kan er nu iets op tegen hebben dat Peter Sagan (bovenstaande foto Jean-Pierre Verstraete; onderstaande foto Erik Westerlinck) wereldkampioen is geworden in Richmond? (Alhoewel, als hij doorgaat met het Slovaakse standpunt over de vluchtelingencrisis te verdedigen, dan zullen de “politiek correcten” zich binnenkort wel tegen hem keren…)

Lees verder “Vijf jaar geleden: Peter Sagan wereldkampioen in Richmond”

45 jaar geleden: Hennie Kuiper wordt wereldkampioen in Yvoir

45 jaar geleden: Hennie Kuiper wordt wereldkampioen in Yvoir

Het is vandaag al 45 jaar geleden dat Hennie Kuiper wereldkampioen werd in Yvoir vóór de gedoodverfde favoriet Roger De Vlaeminck, die de tegenwerking van de Belgische ploeg als voornaamste reden voor zijn nederlaag aanhaalde. Ondanks het feit dat Kuiper drie jaar eerder reeds Olympisch kampioen was geworden, werd hij op dat moment toch nog als een soort van tweede Harm Ottenbros aangezien. Vandaar mijn lezersbrief een jaar later in Het Nieuwsblad (zie onderaan)…

Lees verder “45 jaar geleden: Hennie Kuiper wordt wereldkampioen in Yvoir”

Dertig jaar geleden: José De Cauwer, de “kingmaker”

Dertig jaar geleden: José De Cauwer, de “kingmaker”

Terwijl iedereen nog volop met de Mondiale bezig was, blikten wij in De Rode Vaan reeds vooruit: op zaterdag 30 juni startte in Futuroscope immers de 77ste Ronde van Frankrijk. En de vraag die op ieders lippen brandde, was natuurlijk: wat gaat de winnaar van vorig jaar, Greg Lemond, ervan bakken? Daarover en over de financiële problemen die aan de grondslag lagen van de breuk met zijn vroegere ploeg gingen we praten met José De Cauwer, zijn sportbestuurder van vorig jaar, de man die Lemond uit een diep dal haalde.

Lees verder “Dertig jaar geleden: José De Cauwer, de “kingmaker””

Fred De Bruyne (1930-1994)

Fred De Bruyne (1930-1994)

Het is al 25 jaar geleden dat Fredje De Bruyne is overleden. Ik heb hem eenmaal geïnterviewd, dat was bij het begin van 1981. Het interview vond plaats dankzij de tussenkomst van José De Cauwer die dat jaar debuteerde als assistent-sportdirecteur bij Fred, die zelf toen zijn derde jaar inging als sportdirecteur, deze keer bij Daf Trucks. Het interview had trouwens plaats in de Antwerpse vestiging van de sponsor en bovenstaande foto werd genomen door een medewerker van de firma. (*)
Lees verder “Fred De Bruyne (1930-1994)”

Hennie Kuiper wordt zeventig…

Hennie Kuiper wordt zeventig…

Vandaag wordt Hennie Kuiper zeventig jaar.

Aangezien hij de boezemvriend was van Temsenaar José De Cauwer heb ik hem destijds ook als “idool” geadopteerd. Het woord “idool” is overdreven, ik was toen al journalist en dan word je geacht geen “idolen” meer te hebben. Mijn houding tegenover Hennie Kuiper verschilt dan ook hemel en aarde van mijn enige echte wieleridool uit mijn jeugd, namelijk Rik Van Looy.
Aan de meeste belangrijke overwinningen van Hennie besteed ik aparte artikels, maar hier wil ik toch even zijn verrassend korte (toch wat doorlopende tekst betreft) Wikipedia-pagina overnemen.
Hendrikus Andreas Kuiper werd in 1972 olympisch kampioen op de weg en in 1975 wereldkampioen op de weg. Hij won in de Tour de France twee keer (1977 en 1978) de etappe naar Alpe d’Huez en werd twee keer tweede in het eindklassement, doch droeg hij nooit de gele leiderstrui. Kuiper richtte zich aanvankelijk op de grote rondes, maar ontpopte zich in de tweede helft van zijn carrière tot winnaar van grote klassiekers. Hij is nog steeds de enige Nederlander die de vier klassiekers Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en de Ronde van Lombardije won. In november 2017 kwam zijn boek “Hennie Kuiper Kampioen Wilskracht” uit over zijn carrière. Samengesteld door Joop Holthausen, Jacob Bergsma, Kuiper zelf en zoon Bjorn Kuiper met een “woord vooraf” van Eddy Merckx.

Lees verder “Hennie Kuiper wordt zeventig…”