Spiegelsymboliek

Spiegelsymboliek


Negentig jaar geleden was er de première van het ballet “The lady of Shalott” op muziek van Jean Sibelius, uiteraard refererend aan het schilderij The Lady of Shalott van John William Waterhouse uit 1888 naar het gelijknamige gedicht van Alfred Tennyson uit 1833. In de legende van Elaine van Astolat zoals verhaald in een dertiende-eeuwse Italiaanse novelle met de titel Donna di Scalotta (No. lxxxi in de bundel Cento Novelle Antiche) zit de betoverde edelvrouw met haar rug naar het raam in een door water omringde toren aan haar weefgetouw. Zij weet dat zij de werkelijkheid, waaronder het nabijgelegen Camelot, alleen in de spiegel mag aanschouwen. Zo zij uit het raam zou kijken zou de betovering worden verbroken en haar noodlot, in het gedicht onbenoemd, maar het betreft een vroege dood, vervuld worden. Wanneer zij in de spiegel de onweerstaanbaar knappe Lancelot voorbij ziet rijden kan zij zich niet langer beheersen. De spiegel breekt op het ogenblik dat zij naar buiten kijkt. De dame laat zich in het gedicht van Tennyson op een boot naar Camelot drijven. Onderweg sterft zij.

Lees verder “Spiegelsymboliek”

35 jaar geleden: Gaby Lang in “Mijn grote liefde heet muziek”

35 jaar geleden: Gaby Lang in “Mijn grote liefde heet muziek”

Vandaag is het 35 jaar geleden dat in de BRT-serie « Mijn grote liefde heet muziek » plaats werd ingeruimd voor Gaby Lang. Ongetwijfeld zegt u nu: Gaby wie? En nochtans de mevrouw in kwestie was tien jaar geleden nog altijd actief en had dus een site om (tegen betaling) haar songs te downloaden of om naar filmpjes te kijken. Helaas (?) vind ik deze site nu niet meer terug. Wat zou er ondertussen gebeurd zijn?

Lees verder “35 jaar geleden: Gaby Lang in “Mijn grote liefde heet muziek””

Veertig jaar geleden: eerste (en meteen ook laatste) Vlaams Progressief Zangfeest

Veertig jaar geleden: eerste (en meteen ook laatste) Vlaams Progressief Zangfeest

Veertig jaar geleden vond in Deurne het eerste Vlaams Progressief Zangfeest plaats. Het werd meteen ook het laatste. Want toen op het einde ook “De Vlaamse Leeuw” zou worden gezongen, weigerden een aantal tenoren (Vuile Mong o.a.) de hymne mee te zingen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: eerste (en meteen ook laatste) Vlaams Progressief Zangfeest”

Veertig jaar geleden: Wannes met Rum

Veertig jaar geleden: Wannes met Rum

Wannes Van de Velde en groep. Op dat moment reeds meer dan veertien jaar samen. Een prestatie op zichzelf, vooral omdat de groepsleden elkaar steeds tot nieuwe hoogten weten op te zwepen. Ongetwijfeld is dit omdat zij naast hun werk bij Wannes nog tal van andere « jobs »aanvaarden. Zo troffen wij tot onze grote verbazing accordeonist Bernard Van Lent in een clownspak in het Koninklijk Jeugdtheater aan. Onze bewondering voor Bernard is dermate dat dit zielige optreden ons eerder hartpijn berokkende dan dat wij hem ervoor zouden afvallen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Wannes met Rum”

45 jaar geleden: première van “Verbrande brug”

45 jaar geleden: première van “Verbrande brug”

Een wekker loopt af. Een man draait zich om in bed. Hij krabt in zijn haar, onder zijn oksels, aan zijn tenen. Hij neemt een sigaret. Hij hoest zich verloren. Hij doet zijn broek aan. Hij gaat pissen. Hij neemt zijn boterhammen en zijn thermos koffie. Hij komt zijn vader tegen. Deze zegt iets over blote wijven. De zoon antwoordt “amai mijn kloten” of zoiets. Hij rijdt naar zijn werk met een wagen van het merk Ford (vijf minuten in beeld). Hij werkt op een werf. Hij loopt over de werf. Hij loopt nog over de werf. En nog. En nog…

Lees verder “45 jaar geleden: première van “Verbrande brug””

Vijf jaar geleden: geen openingsstoet van de Gentse Feesten

Vijf jaar geleden: geen openingsstoet van de Gentse Feesten

Door corona zijn er enkel “Gentse Feesten light” dit jaar. Vijf jaar geleden was er voor het eerst geen openingsstoet (foto). Al jaren wordt er gekankerd op het gebrek aan kwaliteit van dat evenement, maar toen men had besloten het dan maar zo te laten, zat men onmiddellijk te neuten dat er geen stoet meer was. Men zou haast vergeten dat “nie neuten en nie pleujen” een Gentse spreuk is…