Veertig jaar geleden: eerste (en meteen ook laatste) Vlaams Progressief Zangfeest

Veertig jaar geleden: eerste (en meteen ook laatste) Vlaams Progressief Zangfeest

Veertig jaar geleden vond in Deurne het eerste Vlaams Progressief Zangfeest plaats. Het werd meteen ook het laatste. Want toen op het einde ook “De Vlaamse Leeuw” zou worden gezongen, weigerden een aantal tenoren (Vuile Mong o.a.) de hymne mee te zingen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: eerste (en meteen ook laatste) Vlaams Progressief Zangfeest”

Veertig jaar geleden: Wannes met Rum

Veertig jaar geleden: Wannes met Rum

Wannes Van de Velde en groep. Op dat moment reeds meer dan veertien jaar samen. Een prestatie op zichzelf, vooral omdat de groepsleden elkaar steeds tot nieuwe hoogten weten op te zwepen. Ongetwijfeld is dit omdat zij naast hun werk bij Wannes nog tal van andere « jobs »aanvaarden. Zo troffen wij tot onze grote verbazing accordeonist Bernard Van Lent in een clownspak in het Koninklijk Jeugdtheater aan. Onze bewondering voor Bernard is dermate dat dit zielige optreden ons eerder hartpijn berokkende dan dat wij hem ervoor zouden afvallen.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Wannes met Rum”

45 jaar geleden: première van “Verbrande brug”

45 jaar geleden: première van “Verbrande brug”

Een wekker loopt af. Een man draait zich om in bed. Hij krabt in zijn haar, onder zijn oksels, aan zijn tenen. Hij neemt een sigaret. Hij hoest zich verloren. Hij doet zijn broek aan. Hij gaat pissen. Hij neemt zijn boterhammen en zijn thermos koffie. Hij komt zijn vader tegen. Deze zegt iets over blote wijven. De zoon antwoordt “amai mijn kloten” of zoiets. Hij rijdt naar zijn werk met een wagen van het merk Ford (vijf minuten in beeld). Hij werkt op een werf. Hij loopt over de werf. Hij loopt nog over de werf. En nog. En nog…

Lees verder “45 jaar geleden: première van “Verbrande brug””

Jan Christiaens (1929-2009)

Jan Christiaens (1929-2009)

Vandaag is het al tien jaar geleden dat ik via Frans Redant vernam dat de Antwerpse toneelauteur Jan Christiaens was overleden. Nu moet ik daar niet hypocriet over doen: ik heb bij mijn weten de man nooit ontmoet, dus alhoewel ik altijd aangedaan ben als iemand sterft (ik betrap mezelf erop dat ik een fanatiek lezer van de doodsberichten ben geworden – de leeftijd zeker?), is het niet zo dat ik persoonlijk erg geschokt ben door dit bericht. Wat me echter wél met verstomming slaat, is dat blijkbaar geen enkel persmedium het de moeite vond om dit aan zijn lezers, luisteraars of kijkers te melden! Meer zelfs, ook op het internet vond ik geen spoor terug van het trieste nieuws! Daarom wil ik graag een kleine tegenprestatie leveren in een hopeloze poging om dit onrecht toch enigszins te herstellen.
Lees verder “Jan Christiaens (1929-2009)”

Harry Partch (1901-1974)

Harry Partch (1901-1974)

Het is vandaag al 45 jaar geleden dat de Amerikaanse musicoloog Harry Partch is overleden. Hij is de vader van de indeling van de muziek in “abstract” en “corporeal”. Deze termen zijn erg bruikbaar, maar hebben helaas geen ingang gevonden in het alledaagse taalgebruik. Daar spreekt men nog eerder van “ernstige” versus “lichte” muziek, maar is popmuziek dan nooit “ernstig” en klassieke muziek nooit “licht”?

Lees verder “Harry Partch (1901-1974)”