Ter gelegenheid van Gedichtendag: Miguel Declercq

Ter gelegenheid van Gedichtendag: Miguel Declercq

De bijbel en poëzie, daar is het gewone volk gevoelig voor.” Aldus priester-dichter Anton van Wilderode toen ik hem bij leven en welzijn ging interviewen. Maar met alle respect voor mijn en bijvoorbeeld ook Tom Lanoye’s leermeester, dat vond ik eigenlijk toch echte “kalotenpraat”. Ik sluit mij eerder aan bij Hugo Claus als die beweert: “Iedereen schrijft gedichten als hij zestien is, alleen de naïevelingen gaan gewoon door.”

Lees verder “Ter gelegenheid van Gedichtendag: Miguel Declercq”

Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club

Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club

Gent bij valavond, de « Brug », de Blandijnberg, je bent in goed gezelschap, de eind-jaren-zestig herinneringen duiken op. Je stapt auditorium C binnen : uit de boxen soulmusic. Om maar te vertellen dat daar de punkdichter Tom Lanoye de première van zijn solo-verzenshow « Jamboree » zal geven.

Lees verder “Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club”

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (220)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (220)

Morgen is het een historische dag voor het Vlaamse theater. En toch ook weer niet. Om maar te zeggen dat Blauwe Maandag het de pers niet makkelijk maakt. Morgen vindt namelijk van 11 tot 11 in de Vooruit de eerste marathon-voorstelling plaats van de Shakespeariaanse koningsdrama’s, die door Tom Lanoye (foto Arthur Los via Wikipedia) tot « Ten oorlog » werden bewerkt. Maar het wordt gepresenteerd als een « try-out », net als alle voorstellingen tot 22 november. Dan pas mogen we over de première berichten, terwijl al een flink deel van het lezerspubliek de voorstelling heeft meegemaakt. ’t Lijkt me typisch iets dat alleen Blauwe Maandag zich kan permitteren * Het NTG van zijn kant heeft het gratis aperitiefconcert door het fluitkwartet Focus verplaatst naar morgennamiddag 17 uur * Vanavond is de Fangclub present in de Rode Pomp. De Fang–clubleden zijn de aanhangers van klarinettist Fang Song, die des te meer opgetogen zullen zijn, aangezien hij daar optreedt samen met Muriel Bialek, Traudi Helmberger en Peter Oerlemans. Op het programma onder meer het Kegelstatt-trio van W.A.Mozart. (HLN, 8/11/1997)

Dertig jaar geleden: gesprek met jonge gelovigen

Dertig jaar geleden: gesprek met jonge gelovigen

Dertig jaar geleden had ik – in opdracht van het linkse jongerenblad Graffiti – een gesprek met jonge gelovigen. Het hoe en het waarom wordt uitgelegd in de inleiding, maar ik vrees dat ik ook een woordje uitleg moet geven bij bovenstaande illustratie. Bijna twintig jaar na dit artikel, herinnerde ik me dat ik de naam van Kjell Neckebroeck (zowat de meest actieve deelnemer) nadien nog af en toe was tegengekomen. Daarom tikte ik deze in op google en dan kreeg ik als eerste deze illustratie. Blijkt dat Kjell – ondertussen mijnheer Neckebroeck uiteraard – zich op het Gentse Sint-Lievenscollege met de filmprogrammatie bezig houdt. En ik vond deze prent tegelijk ook een goede illustratie van “moderne religiositeit”, vandaar. Misschien verklaart u me nu voor gek, maar dan is dat maar zo…

Lees verder “Dertig jaar geleden: gesprek met jonge gelovigen”

Vijftig jaar De Kaft

Vijftig jaar De Kaft

Vandaag staat er in Het Nieuwsblad een interessant artikel n.a.v. de vijftigste verjaardag van tweedehandsboekenwinkel De Kaft, op dit moment gevestigd op de Nederkouter en open gehouden door Leen Van der Poten (foto eigen website). Maar met alle respect, ik wil vooral toch vijftig jaar in de tijd teruggaan toen Patrick De Groef startte met een klein winkeltje in de Verlorenkost (het hoekje om).

Lees verder “Vijftig jaar De Kaft”

Romeo & Julia vieren hun 720ste huwelijksverjaardag

Romeo & Julia vieren hun 720ste huwelijksverjaardag

Vandaag is het precies 720 jaar geleden dat Romeo en Julia in het huwelijk zijn getreden (op de foto: de visie van Franco Zeffirelli). Jammer dat hun huwelijk niet lang stand heeft gehouden, want anders hadden ze dat jaar in juli nog naar de weide van Rock Werchter kunnen trekken! Euh, pardon, ik bedoel natuurlijk de Groeningenkouter in Kortrijk! (*)

Lees verder “Romeo & Julia vieren hun 720ste huwelijksverjaardag”

35 jaar geleden: Lampo had gelijk; ze zijn inderdaad met dertien…

35 jaar geleden: Lampo had gelijk; ze zijn inderdaad met dertien…

De goden hebben hun getal. Ze werden geteld en zelf tot goden omgetoverd. « Met dertien aan tafel » ofte « Alle dertien goed ». Hier liggen ze, de dertien hapklare hors d’oeuvres van de Vlaamse literatuur. De bundel heet « Mooie jonge goden » (voor die vondst tekent Herman Brusselmans) en de ondertitel belooft: Vlaams literair talent. En als Kritak zo’n drieledige belofte doet, dan…

Lees verder “35 jaar geleden: Lampo had gelijk; ze zijn inderdaad met dertien…”

Dertig jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye

Dertig jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye

Hij heeft in het kader van zijn nieuwste – bestverkopende in Vlaanderen – roman “Kartonnen dozen” al een reeks interviews weggegeven. Maar nu, voor het Vrije Waasland, wou hij het eindelijk wel eens serieus doen. Vooral (uitsluitend ?) omdat de titel van het literair programma waarmee hij Vlaanderen rondtoert, in gezelschap van J.M.Berckmans, Hugo Matthysen en Herman Brusselmans (in de tweede helft van de reeks, na Sint-Niklaas dus helaas, uitgebreid met Kristien Hemmerechts en Joost Zwagerman) en onder presentatie van Marcel Vanthilt himself, is: “En nu serieus!”

Lees verder “Dertig jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye”

Tien jaar geleden: “Het Goddelijke Monster”

Tien jaar geleden: “Het Goddelijke Monster”

De zelfmoord van Vic De Wachter tien jaar geleden in de televisieserie “Het goddelijke monster” was heel wat properder dan die van Yves Chevalier-de Vilder in het oorspronkelijke boek van Tom Lanoye. Nu was ik daar wel blij om, want eerlijk gezegd, ik wist dus wat er ging komen en liep er al een hele week ambetant van. Maar ergens is het ook wel jammer, want het was misschien wel goed dat eens duidelijk werd getoond waartoe een combinatie van barbituraten en verschillende flesjes alcohol uit de minibar kan leiden. En als men zichzelf van het leven berooft door verhanging gaat dit gepaard met ontlasting. Dat is gewoon zo, dat is een feit. Maar daar wordt natuurlijk zedig over gezwegen. Als men dit echter nog eens in herinnering zou brengen, dan zou dit mijns inziens een veel groter ontradend effect hebben dan het nummer van de zelfmoordlijn, ergens onderaan in een hoekje…

Lees verder “Tien jaar geleden: “Het Goddelijke Monster””