François Craenhals (1926-2004)

François Craenhals (1926-2004)

Morgen zal het al vijftien jaar geleden zijn dat striptekenaar François Craenhals is overleden.

François Craenhals was een mindere god bij het weekblad Kuifje. Toch vormde “De avonturen van Pom en Teddy” een succesvolle serie. Eén van de afleveringen, “Het geheim van Balibach”, kan volgens Tom Lanoye zelfs zonder blozen naast “Het gele teken” van Jacobs gaan staan: “Pom was een ezeltje en Teddy een weesjongetje dat – heel platonisch natuurlijk – bevriend was met het danseresje Maggy. En samen met de reus Taras Bulba werken ze allemaal in het circus Stockburger. Ik identificeerde mij zwaar met dat weesjongetje – maar soms ook wel eens met het ezeltje. Het meest ontroerende verhaal vond ik het allereerste dat gewoon De avonturen van Pom en Teddy heet. Het weesjongetje en het ezeltje liggen daarin afwisselend op sterven, worden door vlammen bedreigd, door wilde everzwijnen besprongen of belaagd door geniepige pistemeesters. Heel spannend, maar op het einde komt toch alles weer goed. Ik heb werkelijk zitten huilen als ik het las. Er komt een heel mooie scène in, waarbij het ezeltje gewond is door een everzwijn en in koortsdromen vervalt. Je ziet dan een aantal dromen van dat ezeltje, die nogal primitief surrealistisch in beeld worden gebracht. In een soort Dali-landschap komen everzwijnen aanzetten die eerder op weerwolven gelijken en die slaan het ezeltje kapot, dat voor de gelegenheid een plaasteren beeld is. Ik herinner mij dat ik absoluut niet door had dat het maar een droom was. Ik moet toen zo’n zeven, acht jaar geweest zijn, al las ik reeds strips toen ik alleen nog maar naar de plaatjes kon kijken. Dat is trouwens een gewoonte gebleven: telkens ik een nieuwe strip kocht, bekeek ik eerst tweemaal de prentjes en pas de derde maal begon ik te lezen. Eigenlijk vind ik het nog altijd fantastische boeken. Ik ga ze nu trouwens onmiddellijk nog eens lezen, zie.”

Lees verder “François Craenhals (1926-2004)”

Auteurslezing bij het Anton van Wilderode-genootschap

Auteurslezing bij het Anton van Wilderode-genootschap

Op zondag 22 september organiseert het Anton van Wilderode-genootschap een interessante auteurslezing in het Van Wilderodehuis, Dorpvaart 70 te Moerbeke. Het gaat namelijk over ‘De invloed van Anton van Wilderode op de poëzie in het Land van Waas tijdens de twintigste eeuw’
Willem Persoon, dichter, schrijver en bestuurslid van het genootschap, bespreekt de invloed die Anton van Wilderode heeft gehad op de poëzie in het Land van Waas tijdens de voorbije eeuw.
Zijn uiteenzetting wordt uiteraard geïllustreerd met poëzie.

Aanvang: 10u30
Duur: ong. 60 min
Kostprijs: leden 3 euro p.p., niet-leden 6 euro (ter plaatse te betalen)
Gratis zondagmorgenaperitief
Inschrijven via info@antonvanwilderode.com (met vermelding van het aantal personen) of telefonisch 09/346.92.40
Let op: het aantal plaatsen is beperkt tot 25.

Afspraak op 22 september om 10u30 in het Van Wilderodehuis (foto Marc Hooftman).

Dertig jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien

Dertig jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien

Wat een toeval! Net op het moment dat Opa Adhemar ons op de schoot neemt om ons te vertellen welke boeken als kind zijn “oortjes deed gloeien”, is het ook de dertigste verjaardag van een artikel onder die titel dat ik in De Rode Vaan liet verschijnen n.a.v. de kinderboekenweek.
Lees verder “Dertig jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien”

Ter gelegenheid van Gedichtendag: Miguel Declercq

Ter gelegenheid van Gedichtendag: Miguel Declercq

De bijbel en poëzie, daar is het gewone volk gevoelig voor.” Aldus priester-dichter Anton van Wilderode toen ik hem bij leven en welzijn ging interviewen. Maar met alle respect voor mijn en bijvoorbeeld ook Tom Lanoye’s leermeester, dat vond ik eigenlijk toch echte “kalotenpraat”. Ik sluit mij eerder aan bij Hugo Claus als die beweert: “Iedereen schrijft gedichten als hij zestien is, alleen de naïevelingen gaan gewoon door.”
Lees verder “Ter gelegenheid van Gedichtendag: Miguel Declercq”

Marc De decker alias Johan de Belie wordt zeventig…

Marc De decker alias Johan de Belie wordt zeventig…

Vandaag viert één van mijn oudste en trouwste vrienden, Marc De decker, in literaire middens beter gekend als Johan de Belie, z’n zeventigste verjaardag. Hij is nog altijd de meest productieve medewerker aan mijn blog, waarvoor zeker vandaag nog eens mijn oprechte dank.
Lees verder “Marc De decker alias Johan de Belie wordt zeventig…”

Anton van Wilderode, leraar in de letteren

Anton van Wilderode, leraar in de letteren

Op woensdag 14 november 2018 vindt in het KANTL Gent, Academiegebouw, Koningstraat 18, 9000 Gent, een colloquium plaats met als thema “Anton van Wilderode, leraar in de letteren”. Gratis inschrijven kan door te bellen (09 265 93 40) of te mailen naar het secretariaat van de KANTL (secretariaat@kantl.be).
Programma:
14.00 u. Verwelkoming
14.05 u. Dirk de Geest (KULeuven): Anton van Wilderode, de laatste der priester-dichters?
14.40 u. Erik Spinoy (ULiège): Vaderbinding? Moederbinding? Van Wilderode als identificatiefiguur.
15.15 u. Annemarie Estor leest voor.
15.30 u. Koffie
16.00 u. Johan van Iseghem (KULeuven): ‘De dubbelfluit’ in het licht van de literatuurdidactiek toen en nu.
16.35 u. Wim Verbaal (UGent): Vertolker? Vertaler? Dichter? De klassieken in de woorden van Van Wilderode.
17.10 u. Annemarie Estor leest voor.
17.25 u. Slotwoord en receptie
Lees verder “Anton van Wilderode, leraar in de letteren”

Tom Lanoye wordt zestig…

Tom Lanoye wordt zestig…

Vandaag viert Tom Lanoye (op bovenstaande foto te zien tijdens zijn lezing voor het L.P.Boongenootschap) zijn zestigste verjaardag.

“Tom Lanoye schrijft prachtige boeken,” schreef Frederik Serneels uit Antwerpen in Het Nieuwsblad van 11 september 2013. “Maar hij is ook hét prototype van de multiculturele, antikapitalistische, links-correcte intellectueel die kankert op de verzuurde, onverdraagzame, rechtse Vlaming. Zelf heeft hij een prachtig huis in een wijk in Antwerpen waar amper allochtonen wonen. Hij verblijft meer dan drie maanden per jaar in zijn buitenverblijf in Zuid-Afrika. Hij heeft natuurlijk ook een vennootschap om minder belastingen te moeten betalen. Hoe zeggen ze het weer? Kijk vooral niet naar mijn daden?”
Tom Lanoye (Sint-Niklaas, 27 augustus 1958) voorstellen hoeft hier eigenlijk niet meer. Kent men hem niet als auteur dan op z’n minst toch als columnist of als performer, waarmee hij aansluiting zoekt bij orale literaire tradities. Alhoewel wij een groot gemeenschappelijk verleden hebben, was het toch pas in het begin van de jaren negentig dat ik een hele avond met hem op café ben geweest en we over vanalles en nog wat hebben gepraat. Ik was toen free-lance en omdat ik werd opgeëist door ander werk dat dichter op de actualiteit betrokken was, bleef de bandjes lange tijd onuitgetikt in mijn lade liggen. Toen ik het reusachtige werk uiteindelijk toch af had, vond Tom dat er te veel tijd was overgegaan en weigerde hij dat het alsnog zou worden gepubliceerd. Wat men hier dus kan lezen, is in geen enkel blad of tijdschrift verschenen.

Lees verder “Tom Lanoye wordt zestig…”