Een rugbyspeler uit Wales die een beroerte kreeg, is als homo wakker geworden. De familie en de verloofde van de 26-jarige Chris Birch reageren vol ongeloof, meldt de Britse krant Daily Mail.
Lees verder “Vijftien jaar geleden: rugbyspeler krijgt beroerte en ontwaakt als homo”
Hij heeft in het kader van zijn nieuwste – bestverkopende in Vlaanderen – roman “Kartonnen dozen” al een reeks interviews weggegeven. Maar nu, voor het Vrije Waasland, wou hij het eindelijk wel eens serieus doen. Vooral (uitsluitend ?) omdat de titel van het literair programma waarmee hij Vlaanderen rondtoert, in gezelschap van J.M.Berckmans, Hugo Matthysen en Herman Brusselmans (in de tweede helft van de reeks, na Sint-Niklaas dus helaas, uitgebreid met Kristien Hemmerechts en Joost Zwagerman) en onder presentatie van Marcel Vanthilt himself, is: “En nu serieus!”
Lees verder “35 jaar geleden: Johan de Belie over Tom Lanoye”
De zelfmoord van Vic De Wachter vijftien jaar geleden in de televisieserie “Het goddelijke monster” was heel wat properder dan die van Yves Chevalier-de Vilder in het oorspronkelijke boek van Tom Lanoye. Nu was ik daar wel blij om, want eerlijk gezegd, ik wist dus wat er ging komen en liep er al een hele week ambetant van. Maar ergens is het ook wel jammer, want het was misschien wel goed dat eens duidelijk werd getoond waartoe een combinatie van barbituraten en verschillende flesjes alcohol uit de minibar kan leiden. En als men zichzelf van het leven berooft door verhanging gaat dit gepaard met ontlasting. Dat is gewoon zo, dat is een feit. Maar daar wordt natuurlijk zedig over gezwegen. Als men dit echter nog eens in herinnering zou brengen, dan zou dit mijns inziens een veel groter ontradend effect hebben dan het nummer van de zelfmoordlijn, ergens onderaan in een hoekje…
Lees verder “Vijftien jaar geleden: “Het Goddelijke Monster””
In Vrij Nederland van 5 oktober 1991 wordt Kartonnen dozen van Tom Lanoye geprezen als een “volwaardige autobiografische liefdeskomedie”, verteld met ironie en zelfspot. De recensie benadrukt Lanoyes vermogen om persoonlijke verhalen te vertellen met een tactische openhartigheid. Op 18 oktober schreef Johan de Belie onderstaand stuk in Het Vrije Waasland.
Lees verder “35 jaar geleden: “Kartonnen dozen” van Tom Lanoye”
“Blankenberge” van Tom Lanoye mocht door de pers (en nog meer door Tom zelf) nogal op zware kritiek zijn onthaald, het was toch een publiek succes en daarom aarzelde men in het NTG niet lang om de Vlaamse creatie te brengen van “Bij Jules en Alice”, Toms eigen bewerking van één van zijn novellen uit “Een slagerszoon met een brilletje” (1985).
Lees verder “35 jaar geleden: “Bij Jules en Alice” in het NTG”
Vandaag is het 35 jaar geleden dat bovenstaande foto werd genomen in Watou, waarbij mijn vroegere leraar Anton van Wilderode zich best prettig lijkt te voelen in het gezelschap van Herman De Coninck en Hugo Claus. Op deze foto van P.Van Den Abeele herkent men verder ook nog organisator Gwij Mandelinck (met dank aan Hildegard Coupé). Deze foto is dan vooral van belang omdat ik het in mijn interview met Herman De Coninck en met Hugo Claus expliciet over Anton van Wilderode heb. Met name Hugo Claus was in hoge mate verrast toen ik hem vertelde dat het via de lessen van Cyriel was dat ik met zijn werk heb kennis gemaakt. Dat verdient alsnog een applausje, lijkt Hugo op deze foto te zeggen.
Lees verder “Anton van Wilderode, leraar in de letteren”
Een van de eerste recensies van deze zesde roman (*) van Tom Lanoye verscheen in De Morgen op 6 september 2006, geschreven door Jeroen Versteele, waarin het verhaal van Maarten Seebregs — een homoseksuele ex-locatiescout die een schijnhuwelijk aangaat — wordt besproken en de toon en thematiek van de roman worden geschetst. Op diezelfde 6 september 2006 publiceerde Herman Jacobs in Knack een bespreking van Het derde huwelijk met lof voor Lanoyes vertelstijl, zijn humor en tragiek, en hoe hij het verhaal van Maarten tot leven brengt.
Lees verder “Twintig jaar geleden: “Het derde huwelijk” van Tom Lanoye”
Het is vandaag 350 jaar geleden dat de Duitse auteur Hans Jacob Christoffel von Grimmelshausen is overleden. Hij is vooral bekend van de schelmenroman “Der Abentheuerliche Simplicissimus Teutsch” uit 1668, dat echter oorspronkelijk is verschenen als zijnde van German Schleifheim von Sulsfort. Pas in de negentiende eeuw kon hij worden thuisgebracht als Hans Jacob Christoffel von Grimmelshausen. Alhoewel het werk geïnspireerd is op zijn eigen avontuurlijk leven (o.a. tijdens de Dertigjarige Oorlog), is het toch meteen ook al een verbastering van het genre, aangezien het toch wel erg moraliserend is, zelfs in religieuze zin (de picareske avonturen zijn een loutering voor de ziel). Die moraliserende invloed wordt steeds sterker naarmate er weer een “sequel” bijkwam (in totaal zes). In die uit 1670 komt o.m. “Die Landstörzerin Courasche” voor, wat Brecht inspireerde tot “Mutter Courage”.
Lees verder “Hans Jakob Christoffel von Grimmelshausen (1621-1676)”
Acteur, zanger Tony Blanchard (Sint-Amandsberg 31-5-1971) speelde in de jaren negentig van de twintigste eeuw naast in Nederlandstalige theaters in Vlaanderen en Nederland (o.a. Speeltheater Gent) en bij diverse Gentse volkstheater en -muziekgezelschappen: Theater Burlesk (“Assepoester” in Minardschouwburg), ‘t Spelleke van Drei Kluite, de revue’s van het Koetshuis… Bij dat laatste gelegenheidsgezelschap vormde hij duo met Roxanne Sirejacob.
Lees verder “Tony Blanchard wordt 55…”
Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat de Sint-Niklase charmezanger Bob Benny werd geboren. Zijn echte naam was Emiel Wagemans.
Lees verder “Bob Benny (1926-2011)”
