Eriek Verpale (1952-2015)

Eriek Verpale (1952-2015)

Het is al vijf jaar geleden dat de Vlaamse auteur Eriek Verpale door zijn werkster dood werd aangetroffen. Over de doodsoorzaak kan ik nog altijd niks terugvinden op het internet. Alleen bij Frans Van Acoleyen, dokter van Geneeskunde voor het Volk in Zelzate, heb ik enige aanduiding gevonden: “We wisten dat hij ernstig ziek was, maar toch kwam zijn overlijden nog plots.” Op bovenstaande foto: Eriek Verpale met Moeder Zulma in haar café “De Moedige” in de wijk De Katte, Zelzate 1990. De cafébazin is een belangrijk personage in Verpale’s meesterwerk “Alles in het klein”. De foto werd genomen door Michiel Hendryckx, maar werd door hemzelf op Wikipedia geplaatst met toestemming tot vrije overname.

Lees verder “Eriek Verpale (1952-2015)”

Tien jaar geleden: Wim Opbrouck gaat NTGent leiden

Tien jaar geleden: Wim Opbrouck gaat NTGent leiden

Met de dood van Jean-Pierre De Decker op 3 juni 2001 is voor mij alle belangstelling voor het ntgent (zoals wat ik vooral gekend heb als het NTG nu heet) verdwenen. Let op, ik wil daarmee Jean-Pierre niet heilig verklaren, want zelf had hij de benaming reeds gewijzigd in “Publiekstheater”, een ingreep waarmee ik het niet eens was (dan vind ik ntgent nog beter), ook al kon ik me wel enigszins weervinden in de filosofie die De Decker daarmee wou meegeven.

Lees verder “Tien jaar geleden: Wim Opbrouck gaat NTGent leiden”

Tien jaar geleden: “Velo” van Elien Hanselaer en Loes Carrette

Tien jaar geleden: “Velo” van Elien Hanselaer en Loes Carrette

“Velo” is de bachelorproef van Elien Hanselaer en Loes Carrette naar “De Fiets Van De Veroordeelde”, een nauwelijks opgevoerd stuk van Fernando Arrabal over twee mensen die het ultieme geluk en de vrijheid zoeken, als kinderen verdronken in fantasie.

Lees verder “Tien jaar geleden: “Velo” van Elien Hanselaer en Loes Carrette”

25 jaar geleden: het mislukte interview met Antje De Boeck

25 jaar geleden: het mislukte interview met Antje De Boeck

Mensen vragen mij wel eens waar nu juist het verschil zit tussen mijn passie voor het schrijven en de andere jobs die ik in mijn leven heb uitgeoefend (sociaal-cultureel werk, onderwijs, een bureaujobke bij een notaris, handenarbeid als jobstudent…). Ik antwoord dan meestal dat het heel eenvoudig is: bij al die andere jobs heb ik me op een of ander moment wel eens afgevraagd of ik dit nu wel écht wou doen, of ik m.a.w. daarmee gelukkig was. Terwijl deze twijfel bij de journalistiek nooit bij mij is opgekomen (in de tijd van De Rode Vaan, gebeurde het zelfs wel eens dat ik tijdens mijn vakantie langs liep op de redactie om even de handen uit de mouwen te steken: ik voelde me namelijk béter op de redactie dan op een of ander strand).
Welnu, eigenlijk is dit gelogen. Eén keer (maar dan ook slechts één keer) is het voorgevallen dat ik mij als journalist ook deze vraag heb gesteld. En dat was na een interview met Antje De Boeck (foto YouTube). Ik was daar nochtans naartoe getrokken als “fan” (een foto van haar hing – naast tal van andere, akkoord – zelfs op mijn slaapkamer), maar het interview kwam maar niet van de grond, integendeel. En eigenlijk weet ik nog altijd niet hoe dat kwam.

Lees verder “25 jaar geleden: het mislukte interview met Antje De Boeck”

Twintig jaar geleden: het Publiekstheater gaat uit zijn dak

Twintig jaar geleden: het Publiekstheater gaat uit zijn dak

Terwijl het vroor dat het kraakte, werd in de Neerscheldestraat in 2000 de foto genomen voor de start van het Publiekstheater, het samenwerkingsverband tussen het vroegere NTG en Arca. Naar een idee van de pas afgestudeerde fotograaf Lieven Van Assche, werden drie scènes uitgebeeld op de drie verdiepingen van een huis dat voor afbraak was bestemd en waarvan de voorgevel was “afgepeld”. De drie verdiepingen staan symbool voor de drie zalen van het Publiekstheater: KNS, Minnemeers, Arca. Maar volgens directeur Jean-Pierre De Decker zijn de drie taferelen niet symbolisch voor de taakverdeling.

Lees verder “Twintig jaar geleden: het Publiekstheater gaat uit zijn dak”

Theater Vertikaal

Theater Vertikaal

Tijd voor een experiment. Ik stel tot mijn eigen verontwaardiging vast dat ik in mijn computer geen bijdrage heb zitten over het Gentse kamertheater Vertikaal (*). Nochtans is dit theater erg belangrijk geweest, met name op het einde van de jaren zestig, zoals mag blijken uit het artikel “Toen Havel in het Nederlands schreef” van Wim D’Haveloose in De Standaard van 10 januari 1990. Ik doe nu een poging om een scan van dit artikel hierbij te plaatsen in de hoop dat het ook leesbaar is.

Lees verder “Theater Vertikaal”

Twintig jaar geleden: interview met Jonathan Scheerlinck

Twintig jaar geleden: interview met Jonathan Scheerlinck

Het internet, het zal me blijven verbazen. Morgen zal het twintig jaar geleden zijn dat ik Jonathan Scheerlinck heb geïnterviewd, op dat moment leider van het Kajtontheater. Op zoek naar een illustratie bleek deze Jonathan Scheerlinck van de aardbodem verdwenen te zijn (er is wel een naamgenoot die een kookblog heeft, maar die jongen is nù zo jong als Jonathan toen was). Wie wel veel opdook als ik naar Jonathan Scheerlinck zocht, was een zanger met de naam Fernand Zeste (foto YouTube). Maar die leek in de verste verte niet op de Jonathan die ik toen heb geïnterviewd. Toch blijkt hij het te zijn. Onder deze naam heeft hij nu dus een zangcarrière. Iets waarvan ik destijds geen vermoeden had. En hij misschien ook niet?
Lees verder “Twintig jaar geleden: interview met Jonathan Scheerlinck”

Jeroen Krabbé wordt 75…

Jeroen Krabbé wordt 75…

De Nederlandse schilder, acteur en regisseur Jeroen Krabbé viert morgen zijn 75ste verjaardag. In 1994 heb ik hem geïnterviewd in een Brussels luxehotel n.a.v. de première van “Farinelli”, waarin hij de rol vertolkte van Georg Friedrich Haendel. Het werd (voor mij althans) een boeiend gesprek. Ik hoop dat ik erin geslaagd ben de intensiteit ervan ook over te brengen in mijn verslag…
Lees verder “Jeroen Krabbé wordt 75…”