Alain Platel: “Ik wil dat iedereen op scène staat te blinken”

Alain Platel: “Ik wil dat iedereen op scène staat te blinken”

Op 8 april 2001 ontving Alain Platel (°1956) in het Italiaanse Taormina de zevende Prix Europe Nouvelles Théatrales. Net als de eerste de beste wielertoerist kan hij dan deze beker in zijn kast zetten naast de Mobil Pegasus Prijs (1996), de Hans Snoek-prijs voor het beste jeugdtheater (1996), de Océ-prijs voor podiumkunsten (1997), de Time Out Live Award voor de beste dansvoorstelling (1998) en nog vele andere. Tevens is het voor Alain Platel ook een gelegenheid om, tussen twee buitenlandse reizen door, even in de spiegel te kijken om te zien wat de toekomst brengt voor zijn succesvolle groep.

Lees verder “Alain Platel: “Ik wil dat iedereen op scène staat te blinken””

Karel Heirbaut (1927-2001)

Karel Heirbaut (1927-2001)

Het zal morgen al twintig jaar geleden zijn dat Karel Heirbaut is overleden aan longvlieskanker. Toen ik zijn naam als zoekterm intikte op mijn blog, kwam ik bij deze bespreking van een stuk van De Barst door zijn stadsgenoot Johan de Belie terecht ondanks het feit dat zijn naam er niet in voorkomt. Op de pagina die het AMSAB aan Karel Heirbaut heeft gewijd, lees ik echter: “Karel Heirbaut is bekend geworden voor zijn strijd tegen sociaal onrecht. Hij lag mee aan de basis van een belangrijke beweging van strijdsyndicalisten in het Waasland. Met zijn theaterstukken, boeken en foto’s verspreidde hij zijn maatschappijkritisch gedachtegoed.” Ik neem dus aan dat dit één van zijn stukken was, of dat hij er althans toch aan heeft meegewerkt.

Lees verder “Karel Heirbaut (1927-2001)”

45 jaar geleden: Pol de Montprijs voor “Umbilicalis”

45 jaar geleden: Pol de Montprijs voor “Umbilicalis”

45 jaar geleden kreeg Johan de Belie de Pol de Montprijs voor “Umbilicalis” (in de jury zat o.m. Rik Lanckrock). Dit stuk is bij mijn weten nog steeds niet gecreëerd (behalve dan die ene scène door Els en Daisy, twee van mijn leerlingen in het KTA van Sint-Niklaas). Misschien omdat de auteur geen gratuïte inlassingen heeft gebruikt om een voyeuristisch publiek te paaien? Ook al wordt er tweemaal of meer ‘in nachtpon’ over de scène gehuppeld (mijn leerlingen pikten hierop trouwens gretig in) en al eindigen teveel scènes met ‘een tedere kus’ of iets dergelijks.

Lees verder “45 jaar geleden: Pol de Montprijs voor “Umbilicalis””

Twintig jaar geleden: de WAANzin viert honderd jaar “Drie zusters”

Twintig jaar geleden: de WAANzin viert honderd jaar “Drie zusters”

Exact 100 jaar na de première in het Moskouse Kunsttheater (31 januari 1901) werd “3 (drie) Zusters” van Anton Tsjechov bij de WAANzin in een regie van Dirk De Corte een relativerende schets van het leven, het geluk, het verlangen en het wachten. Maar vooral het wachten op dat leven en het geluk, op het verlangen naar een leven van geluk, een leven van ‑ misschien wel ‑ weer wachten. Een cast van zeven acteurs bracht in vijf kwartier drie zusters, één broer, één schoonzus en nog ‑ twee (of drie?) ‑ andere pipo’s op de planken. Een WAANzinnige cocktail in alle betekenissen van het woord. Vaak grappig, maar even dikwijls spannend en gespannen.

Lees verder “Twintig jaar geleden: de WAANzin viert honderd jaar “Drie zusters””

Twintig jaar geleden: de Koe en de Koningin

Twintig jaar geleden: de Koe en de Koningin

Het lijkt de titel van een sprookje (tenslotte zijn er zelfs koninginnen die zich daarmee onledig houden), maar eigenlijk is het gewoon een gevolg van het feit dat het toneelensemble dat twintig jaar geleden in de Minard te gast was, zichzelf Compagnie De Koe noemt. En zij brachten een stuk over Koningin Elisabeth.

Lees verder “Twintig jaar geleden: de Koe en de Koningin”