De Graslei als filmlocatie

De Graslei als filmlocatie

Wie herinnert zich de zomer van 2015 nog? De Gras- en Korenlei werden toen ingepalmd door de kostuumfilm Emperor, die Gent op de wereldkaart zou zetten. Oscar-winnaar Adrien Brody wandelde incognito door de stad en iedereen probeerde een glimp op te vangen van het Hollywood-spektakel. De film haalde echter nooit de zalen door het faillissement van het productiehuis Corsan. Nu lijkt er toch een kans te zijn dat de film alsnog de bioscoop haalt. (*) Het hele gedoe rond de filmopnames van “Emperor” aan de Sint-Michielsbrug en de Gras- en Korenlei deed me denken aan die keer toen ik in 1986 de opnames bijwoonde van de film “Het gezin Van Paemel” in de Gentse binnenstad.

Lees verder “De Graslei als filmlocatie”

De leugen van valse romantiek

De leugen van valse romantiek

Als Broeder-Overste over het naturalisme sprak, dan beefden zijne lippen en met een vermanende vinger in de hoogte oreerde hij « dat dit het laagste in den mensch naar booven haalde ». We zijn geneigd hem bij te treden wat het oeuvre van onze bekendste naturalist Cyriel Buysse betreft en dan vooral in zijn werk dat op het einde van de jaren zeventig werd heruitgegeven, « Het recht van de sterkste ».

Lees verder “De leugen van valse romantiek”

Dertig jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis

Dertig jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis

Het is jammer dat het Gentse Tolhuis geen doek heeft, want anders zou bij het opgaan ervan zeker een spontaan applaus hebben weerklonken voor het prachtige scènebeeld (gerealiseerd door Steven Demedts). In de onafzienbare ruimte van het sportcomplex was een waar korenveld opgetrokken, met daarin een reusachtige tafel die het erf van boer Van Paemel moet voorstellen.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis”

45 jaar geleden: première van “Verbrande brug”

45 jaar geleden: première van “Verbrande brug”

Een wekker loopt af. Een man draait zich om in bed. Hij krabt in zijn haar, onder zijn oksels, aan zijn tenen. Hij neemt een sigaret. Hij hoest zich verloren. Hij doet zijn broek aan. Hij gaat pissen. Hij neemt zijn boterhammen en zijn thermos koffie. Hij komt zijn vader tegen. Deze zegt iets over blote wijven. De zoon antwoordt “amai mijn kloten” of zoiets. Hij rijdt naar zijn werk met een wagen van het merk Ford (vijf minuten in beeld). Hij werkt op een werf. Hij loopt over de werf. Hij loopt nog over de werf. En nog. En nog…

Lees verder “45 jaar geleden: première van “Verbrande brug””

Cyriel Buysse (1896-1994)

Cyriel Buysse (1896-1994)

Het is vandaag 25 jaar geleden dat Cyriel Buysse is overleden. Ik heb het dan wel over Cyriel Buysse, de wielrenner, maar van hem schijnen er geen foto’s te bestaan op het internet. Dankzij hem heb ik echter eindelijk een foto ontdekt van een fietsende Cyriel Buysse, de schrijver (uiterst rechts op bovenstaande foto van de heemkundige kring van het Land van Nevele). Omwille van de vele wielrennende Buysses heb ik eerder reeds contact opgenomen met Anne Marie Musschoot, de voorzitster van het Cyriel Buysse Genootschap, met de vraag of er sowieso iets terug te vinden is over wielrennen in het werk van Buysse. Toch geen domme vraag als je weet dat Cyriel Buysse zeer sportief was. Maar nee dus, volgens Mieke zou er niets te vinden zijn dat erop wees dat Buysse ook belangstelling had voor de wielersport. Tot nu dus deze foto. Al is die natuurlijk eerder een voorbeeld van fietstoerisme en zegt dit nog altijd niks over de belangstelling van Cyriel voor zijn wielrennende naamgenoten…