No more moose from Japan!

No more moose from Japan!

Gisteren zag ik toevallig op CAZ de fameuze Don’t mention the war!-aflevering van Fawlty Towers die enige tijd geleden wegens ‘racisme’ van de online streaming-service van de BBC werd gehaald. Akkoord, het is uiteindelijk niet omwille van de gelijknamige hilarische scène (zie eerste beeldfragment hieronder), maar omwille van een discussie met “the major” (Ballard Berkeley, 1904-1988), die moeite heeft om “roetkoppen” en vrouwen uit elkaar te houden, maar uiteindelijk tot het besluit komt: “Ik haat roetkoppen, maar ik hou van vrouwen!” Het is gewoon een illustratie van hoe kierewiet die major wel is en dat vormt de aanloop tot één van de grappigste scènes aller tijden, namelijk als hij denkt dat de elandkop die Basil aan de muur wil hangen ook effectief kan praten (zie tweede beeldfragment hieronder). En die scène wil men ons nu blijvend onthouden!

Lees verder “No more moose from Japan!”

Rodrigo Beenkens

Rodrigo Beenkens

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik de RTBf vreselijk dankbaar ben voor het dagelijkse “Un Tour, un exploit”. Dat is tenminste wat anders dan het wekelijkse “Sporza Retro” op de VRT. Om nog te zwijgen van die ridicule “virtuele” Tour de France. Maar dit gezegd zijnde, het is wel wennen aan de commentaarstem van Rodrigo Beenkens (foto Paul Hermans via Wikipedia)! Die man geeft commentaar alsof hij voortdurend geconstipeerd is!

Hugo Morrens

Hugo Morrens

Zoals men op deze blog al herhaaldelijk heeft kunnen vaststellen, was (ben) ik nogal bevriend met een aantal mensen op de persdienst van de toenmalige BRT (Fons Mariën, Peter Cnop, Willy Van Poucke, Ronny Pieters, il y en a d’autres). Dat was uiteraard geen toeval. Enerzijds kwam dit voor uit beroepsomstandigheden (ik was in die tijd als linkerhand van Lode De Pooter ook geregeld actief op televisiegebied), anderzijds moet men weten dat we het hier hebben over de tijd dat de BRT nog een echte monopolitische staatsomroep was. Dat was m.a.w. de tijd dat, als we in de buurt waren (voor een persconferentie in The Swan b.v.) en “dus” reeds flink aangeschoten, Lode placht te zeggen: “Komaan, mannen, laten we er nog één gaan drinken bij de Morrens!”
En “de Morrens” dat was dus Hugo Morrens, hoofd van bovengenoemde persdienst. En hij ontving ons nog met de glimlach ook! Ook al hebben communisten de neiging wat uit de hoogte te doen tegenover socialisten – zo van: ’t zijn toch geen échte – en was de conversatie dan ook af en toe ronduit genant.

Lees verder “Hugo Morrens”

Tien jaar geleden: historische verkiezingsoverwinning van Bart De Wever

Tien jaar geleden: historische verkiezingsoverwinning van Bart De Wever

De laatste tijd lees ik voor de zoveelste keer dat het “gedaan is” met Bart De Wever. Er zou in de wandelgangen van de N-VA al gespeculeerd worden wie de nieuwe voorzitter gaat worden. Ik maak me daar niet druk over: Bart is al een paar keren afgeschreven door de politiek correcte pers en telkens hebben de verkiezingsuitslagen deze pronostieken de kop ingedrukt. En àls De Wever dan al verlies lijdt, dan is het op zijn rechterzijde waar het Vlaams Belang aan euh… belang wint. Dat kan toch nauwelijks het effect zijn waarop links ligt te hopen? Maar goed, ik geef het toe een verkiezingsoverwinning zoals morgen tien jaar geleden gaat er wellicht niet meer komen.

Lees verder “Tien jaar geleden: historische verkiezingsoverwinning van Bart De Wever”

35 jaar geleden: “Wat wordt het?”

35 jaar geleden: “Wat wordt het?”

Eieren of jongen ? Men kent de populaire uitdrukking. Men hoort haar bijna dagelijks aan het adres van een of andere wijfelaar. Vandaag past zij ook aan het adres van de mensen die aan het Vlaamse medialandschap timmeren. Om het met een dichterlijke uitdrukking te zeggen. Wat gaat het nu worden ? Komt er een derde privé-net op de buis ? Verzaken de uitzenders aan hun geplande reclame-omroep ? Gaat de publiciteit op BRT 1 en 2 uitgestraald worden ?

Lees verder “35 jaar geleden: “Wat wordt het?””

Hebjetgezien?

Hebjetgezien?

Morgen zal het al 35 jaar geleden zijn dat ik als lid werd aanvaard door de Vereniging van Vlaamse Televisie- en Radiopers (*). Dat was dan op basis van mijn werk op De Rode Vaan, waar de televisierubriek eigenlijk in handen was van Lode De Pooter, maar ik moest soms inspringen als er b.v. voetbal was, want dat wilde Lode voor geen geld missen. En natuurlijk ook voor televisieprogramma’s die met mijn “pop & pap“-rubriek te maken hadden.

Lees verder “Hebjetgezien?”