45 jaar geleden: “Vinger in de pap”

45 jaar geleden: “Vinger in de pap”

In het jeugdprogramma « Een vinger in de pap » (10-9) werd er bij de aanvang van « het nieuwe seizoen » gehandeld over beginnende popgroepen. Zowel voor wie het enkel als een hobby beschouwt, als voor diegene die er later hun beroep van wensen te maken (in die hoedanigheid was tussen het jonge volkje trouwens Johan Verminnen aanwezig). Er werden interessante discussiepunten aangeraakt (de relatie vriendschap-muzikale bekwaamheid en/of interesse b.v.) en nuttige informatie verstrekt (over de rol van de platenfirma’s, de — zeer hoge — kosten van het materiaal enz.), dat alles in een ongedwongen, gezellige sfeer. Zo ongedwongen dat bepaalde onverlaten zich vrijuit in hun streektaaltje lieten gaan. Dit was het enige kleine smetje op deze uitzending, die zoals alle andere in deze reeks op een behoorlijk peil stond. (De Rode Vaan nr.38 van 1981)

Lees verder “45 jaar geleden: “Vinger in de pap””

Veertig jaar geleden: « Het scherzo in de symfonie »

Veertig jaar geleden: « Het scherzo in de symfonie »

« Het scherzo in de symfonie » is ongetwijfeld, gezien het late uur, voornamelijk voor « kenners » bedoeld en daardoor ook een beetje moeilijk om volgen, maar toch heeft de eerste aflevering (9-9-86) van deze driedelige reeks ons kunnen boeien en hebben we er ondanks alles ook wat van opgestoken.

Lees verder “Veertig jaar geleden: « Het scherzo in de symfonie »”

Veertig jaar geleden: Bart Peeters aan het lijntje

Veertig jaar geleden: Bart Peeters aan het lijntje

Elders schrijf ik over de aanwezigheid van Tina Turner in de BRT-studio’s, veertig jaar geleden, en hoe de aanwezige journalisten haar helaas niet mochten interviewen. Aangezien het optreden bedoeld was voor het programma “Bingo” dat werd gepresenteerd door Bart Peeters heb ik hém dan maar geïnterviewd, ook al omdat hij deel uitmaakte van een groots opgezette benefietreeks van het NCOS (Nationaal Centrum voor Ontwikkelingssamenwerking).

Lees verder “Veertig jaar geleden: Bart Peeters aan het lijntje”

Julien Schoenaerts (1925-2006)

Julien Schoenaerts (1925-2006)

Het is vandaag al twintig jaar geleden dat de Antwerpse acteur Julien Schoenaerts is overleden. “Hij wordt unaniem door publiek, pers en theater beschouwd als een van de grootste naoorlogse acteurs in Vlaanderen, een reputatie die soms bijna mythische proporties aannam,” schrijft Wikipedia en inderdaad, die verafgoding stootte mij hevig tegen de borst. Was het daarom, of gewoon uit baldadigheid, of om anders te zijn, of omwille van een paar zaken die ik ben tegengekomen (zie verder), maar ik was géén fan. Zijn beste vertolking vond ik dan ook die van monseigneur Stillemans in Daens, als hij tegen die kruiperige pastoor (gespeeld door Jappe Claes, meen ik me te herinneren) zegt: “Hier neem mijn bisschopsring maar mee, dan kunt ge hem thuis zoveel kussen als ge maar wilt.”

Lees verder “Julien Schoenaerts (1925-2006)”

Veertig jaar geleden: Moreno Argentin wereldkampioen

Veertig jaar geleden: Moreno Argentin wereldkampioen

« Tenslotte zijn het nog altijd de renners die de wedstrijd maken ». Deze uitdrukking hoort men meestal wanneer bepaalde organisatoren alles hebben gedaan om een wielerwedstrijd te doen slagen, maar de heren renners het vertikken om enig animo erin te steken. Het zal elke wielerliefhebber dan ook ontzettend plezier doen dat het met de wereldkampioenschappen in Colorado Springs (6 en 7/9/1986) precies andersom was. De UCI (de mondiale wielerbond) was alweer eens bezweken voor het grote geld en was de les van Venezuela 1977 ook reeds goed en wel vergeten, zodanig dat deze toch wel omvangrijke organisatie werd toevertrouwd aan wielerenthousiastelingen uit de Verenigde Staten, waar de wielermikrobe dan al stilaan zijn weg mag beginnen vinden, maar waar de grote massa nog totaal onverschillig staat tegenover het verschijnsel.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Moreno Argentin wereldkampioen”

Tony Palmer wordt 85…

Tony Palmer wordt 85…

Op dezelfde dag als Jan Mestdagh werd zijn Engelse confrater Tony Palmer geboren (foto Peperudi via Wikipedia). Op Wikipedia zwijgt men echter zedig over diens journalistieke verleden. Men legt er vooral de nadruk op zijn werk als regisseur: “Zijn werk omvat meer dan 100 films, variërend van vroege projecten met The Beatles, CreamJimi Hendrix en Rory Gallagher (Irish Tour ’74 ) tot zijn klassieke portretten, waaronder profielen van Maria Callas, Julian Lloyd Webber en Frank Zappa  (200 Motels). Hij is ook regisseur van theater- en operaproducties.” (In Sint-Petersburg regisseerde hij de Russische première van Parsifal, onder leiding van Valery Gergiev, met Plácido Domingo in de hoofdrol, en hij werd de eerste westerse regisseur die ooit bij het 
Bolsjojtheater in Moskou werkte. Op het West End-toneel regisseerde hij de wereldpremière van John Osbornes Look Back in Anger Part Two, Déjà Vu.)

Lees verder “Tony Palmer wordt 85…”