45 jaar geleden: De Brakke (af)Grond

45 jaar geleden: De Brakke (af)Grond

Het Frans Masereelfonds bleef 45 jaar geleden de maneuvers van Rika De Backer rond “De Brakke Grond” (het Vlaamse “cuituurpaleis” in Amsterdam) op de voet volgen. Zo deelden zij het volgende mee : « De berichten die ons vandaag “uit doorgaans goed ingelichte bron” bereikten grenzen aan het ongelooflijke zodat we nogmaals oproepen aan de beleidsverantwoordelijken en verkozenen om klaarheid te brengen in deze miljoenenzaak. Waarover gaat het: ongeveer twee maand terug werden bij diverse sectoren van het Ministerie van Cultuur de subsidies en betalingen geblokkeerd. Zo onder andere ook bij de Dienst Monumentenzorg waar in een eerste fase ongeveer 100 miljoen fr. werd geblokkeerd, en in een tweede fase hiervan ongeveer één derde definitief werd afgeroomd. Dit alles met als doel de schulden voor de Brakke Grond in te lossen. Dat dergelijke blokkeringen niet zonder gevolg blijven is vrij logisch ! Voor de dienst Monumentenzorg betekent dit een vertraging van aan gang zijnde werken, herneming van dossiers en prijzen en natuurlijk voor de interne dienst een enorme werkverspilling. Voor andere sectoren is gaan lenen bij de banken de enige uitkomst. » En zo wordt de afbraak van de cultuursector met de dag schrijnender. (*)

Lees verder “45 jaar geleden: De Brakke (af)Grond”

Dirk Tanghe wordt zeventig…

Dirk Tanghe wordt zeventig…

De Vlaamse theatermaker Dirk Tanghe viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Ik moet nog vaak aan hem terugdenken. Zoals tien jaar geleden toen ik las dat Benny Claessens (de dikke broer van Bart De Pauw uit “Het geslacht De Pauw”) in zijn jongste stuk in het NTG zijn acteurs op het podium laat plassen (en het gelukkig daarna ook zelf weer opkuisen). Niet dat Dirk Tanghe zoiets ook zou doen. Nee juist integendeel! In een periode dat dergelijk “theater” opgang begon te maken en ik mij meer en meer met tegenzin naar de schouwburg sleepte, was hij voor mij juist een rots in de branding. En niet alleen voor mij blijkbaar: zijn stukken waren meestal een groot succes. Dat kón dus wel niet goed zijn! Dirk moest in die tijd dan ook vaak spitsroeden lopen bij zijn spitsbroeders en ik twijfel er niet aan dat dit ook heeft bijgedragen tot wat later is gevolgd…

Lees verder “Dirk Tanghe wordt zeventig…”

Veertig jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…

Veertig jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…

Vandaag is het precies veertig jaar geleden dat mijn leermeester bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, officieel met pensioen is gegaan. In de praktijk maakte dat weinig verschil uit: Lode bleef haast dagelijks naar de redactie komen om daar zijn functie als redactiesecretaris uit te oefenen, ook al was deze functie na zijn pensionering theoretisch aan mij toegewezen. Dat heeft echter nooit problemen gegeven, Lode en ik, die in de nieuwe lokalen van de Lemonnierlaan naast elkaar zaten, bleven gewoon de taken verdelen naargelang het uitkwam.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…”

Woody Allen wordt negentig…

Woody Allen wordt negentig…

“Als mijn film één mens ongelukkiger maakt, heb ik het gevoel dat ik mijn job goed gedaan heb,” aldus Woody Allen in een openhartige bui. En, jawel, u leest het goed. Er staat wel degelijk “ongelukkiger”. De Amerikaanse schrijver, regisseur, acteur en klarinettist Woody Allen, die vandaag negentig wordt, zit dan ook nooit verlegen om een boude uitspraak.

Lees verder “Woody Allen wordt negentig…”

25 jaar geleden: Pitte en de onschuld en huiver uit de kindertijd

25 jaar geleden: Pitte en de onschuld en huiver uit de kindertijd

Op 23 november 2000 opende schrijver Pol Hoste in de kapel van de begraafplaats Campo Santo aan de Antwerpsesteenweg te Sint‑Amandsberg een kleine, maar prachtige tentoonstelling van zijn vriend eric vande Pitte. Een reeks figuratieve, ietwat geheimzinnige schilderijen vormen samen een project dat speciaal voor deze ruimte werd bedacht. Het was een must voor iedereen die eens wilde verpozen en in gedachten opnieuw in zijn of haar jeugd wilde verwijlen.

Lees verder “25 jaar geleden: Pitte en de onschuld en huiver uit de kindertijd”