Veertig jaar geleden: van prinsen en prinsessen tot hasjies en Dario Fo

Veertig jaar geleden: van prinsen en prinsessen tot hasjies en Dario Fo

Er was eens… een tijd dat kinderen nog onmondige wezens waren, kleine potjes met grote oren, kleine volwassenen zonder eigen wereld, zonder eigen bewustzijn. Het was de tijd dat ik mijn eerste seksuele fantasieën kreeg bij het lezen over Roodkapje in het bos, de tijd dat Eric Hulsens met rode oortjes over Hans en Grietje hoorde vertellen, de tijd dat er nog opstellen werden gemaakt over « De Herfst » en niet over « De atoomdreiging in het Westen », de tijd dat een kind nog niet aan zijn ouders vroeg in welke mate de Marxistische leerstellingen van toepassing zijn op « Piet Fluwijn en Bolleke », de tijd dat een baby van acht maanden nog niet rondkroop met een sticker « Atoomenergie ? Nee bedankt » op zijn luier. En toen kwam… Jeugd en Theater, later herdoopt in het Brialmonttheater. Hulsens schrijft ingewikkelde theorieën over hoe moeilijk het is voor een kind om kind te zijn, mijn schedel is gaan kalen onder het probleem volwassen te worden, en jeugdliteratuur behandelt nu de krakersproblematiek, het terrorisme, verkrachting en pedofilie.

Lees verder “Veertig jaar geleden: van prinsen en prinsessen tot hasjies en Dario Fo”

Jan Theys (1934-1996)

Jan Theys (1934-1996)

Morgen zal het ook al 25 jaar geleden zijn dat Jan Theys is overleden. In de jaren zeventig, toen ik deelnam aan de filmquiz “Retroscoop”, is hij nog bij ons thuis in Ledeberg geweest, samen met een fotograaf om onderstaande “calicot” samen te stellen. Een “calicot” is zo’n enorm doek aan de gevel van bioscopen vroeger en van alle kandidaten werd er zo één gemaakt. Die mochten we nadien ook mee naar huis nemen, maar niemand deed dat natuurlijk omdat die zo reusachtig groot waren. Maar goed, Jan Theys kwam mij enkele vraagjes stellen over mijn beroep, hobby’s enz., waarbij de fotograaf dan telkens een passende foto maakte. Die foto’s dienden dan later als basis voor de schilder om onderstaand doek te maken…

Lees verder “Jan Theys (1934-1996)”

Allen daargeen!

Allen daargeen!

Tien jaar geleden, juist wanneer de wereld op z’n kop staat wegens het West-Vlaams in de nieuwe VRT-serie “Het goddelijke monster” (foto), vind ik hier in een oude Rode Vaan een stukje van mijzelf over de reisbrochure « Ontdek West-Vlaanderen ». Alhoewel ik het voor de rest vrij droog houd, heb ik als titel “Allen daargeen!” gekozen. Wat u echter niet kan zien, dat is dat er aan die titel “geprutst” is. En met name tussen de “r” en de “g”. Het zetten gebeurde in die tijd (kort na Gutenberg) nog in lood en blijkbaar had de “linotypist” (zoals een zetter ook nog wordt genoemd) gedacht dat ik mij had vergist. Hij had er dus alsnog “daarheen” van gemaakt, maar op mijn verzoek werd deze “fout” weer rechtgezet…

Lees verder “Allen daargeen!”

Tony Palmer wordt tachtig…

Tony Palmer wordt tachtig…

Op dezelfde dag als Jan Mestdagh werd zijn Engelse confrater Tony Palmer geboren (foto Peperudi via Wikipedia). Op Wikipedia zwijgt men echter zedig over diens journalistieke verleden. Men legt er vooral de nadruk op zijn werk als regisseur: “His work includes over 100 films, ranging from early works with The BeatlesCreamJimi Hendrix and Rory Gallagher (Irish Tour ’74), to his classical portraits which include profiles of Maria CallasJulian Lloyd Webber and Frank Zappa (200 Motels). He is also a stage director of theatre and opera.” (In Saint Petersburg, he directed the Russian premiere of Parsifal, conducted by Valery Gergiev, with Plácido Domingo and he became the first Western director ever to work at the Bolshoi in Moscow. On the West End stage he has directed the world premiere of John Osborne‘s Look Back in Anger Part Two, Déjà Vu.)

Lees verder “Tony Palmer wordt tachtig…”

Paul Van Aken (1949-2011)

Paul Van Aken (1949-2011)

Het is alweer tien jaar geleden dat de Neerlandicus Paul van Aken op 62-jarige leeftijd is overleden. Paul was zoon van de Vlaamse auteur Piet van Aken (1920-1984) en de appel viel niet ver van de boom: ook Paul was schrijver, zij het vooral essayist, literair recensent en criticus. Van Aken publiceerde talloze artikelen in literaire tijdschriften als Ons Erfdeel en Septentrion, alsmede in humanistische bladen als De Vrijzinnige Lezer en Het Vrije Woord en in maçonnieke bladen als Thoth. Hij schreef trouwens ook een “Kritiek van de Maçonnieke Rede” (2003). Beroepshalve gaf hij lessen Nederlandse taal en literatuur in het middelbaar onderwijs.

Lees verder “Paul Van Aken (1949-2011)”

Veertig jaar geleden: muziek en maatschappij

Veertig jaar geleden: muziek en maatschappij

Vandaag is het veertig jaar geleden dat Elcker-Ik Antwerpen mij vroeg om ook bij hen de cursus “Muziek en maatschappij” te komen geven, nadat ik dit in Elcker-Ik Gent had gedaan. Alhoewel ik dit uiteraard wel graag wilde doen, is het toch nooit doorgegaan. Ik vermoed dat dit te maken had met de nasleep van mijn recente echtscheiding.

Lees verder “Veertig jaar geleden: muziek en maatschappij”