Het is vandaag veertig jaar geleden dat in Amsterdam het Vlaams cultureel centrum De Brakke Grond werd geopend. Dat ging toen gepaard met een actie door het Masereelfonds en vooraf werd in De Rode Vaan dan ook opgeroepen om hieraan deel te nemen…
Lees verder “Veertig jaar geleden: opening van De Brakke Grond”
De Vlaamse theatermaker Dirk Tanghe viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Ik moet nog vaak aan hem terugdenken. Zoals tien jaar geleden toen ik las dat Benny Claessens (de dikke broer van Bart De Pauw uit “Het geslacht De Pauw”) in zijn jongste stuk in het NTG zijn acteurs op het podium laat plassen (en het gelukkig daarna ook zelf weer opkuisen). Niet dat Dirk Tanghe zoiets ook zou doen. Nee juist integendeel! In een periode dat dergelijk “theater” opgang begon te maken en ik mij meer en meer met tegenzin naar de schouwburg sleepte, was hij voor mij juist een rots in de branding. En niet alleen voor mij blijkbaar: zijn stukken waren meestal een groot succes. Dat kón dus wel niet goed zijn! Dirk moest in die tijd dan ook vaak spitsroeden lopen bij zijn spitsbroeders en ik twijfel er niet aan dat dit ook heeft bijgedragen tot wat later is gevolgd…
Lees verder “Dirk Tanghe wordt zeventig…”
Vandaag is het precies veertig jaar geleden dat mijn leermeester bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, officieel met pensioen is gegaan. In de praktijk maakte dat weinig verschil uit: Lode bleef haast dagelijks naar de redactie komen om daar zijn functie als redactiesecretaris uit te oefenen, ook al was deze functie na zijn pensionering theoretisch aan mij toegewezen. Dat heeft echter nooit problemen gegeven, Lode en ik, die in de nieuwe lokalen van de Lemonnierlaan naast elkaar zaten, bleven gewoon de taken verdelen naargelang het uitkwam.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…”
Het is vandaag dus Internationale Vrouwendag. Maar waarom precies dan?
Lees verder “120 jaar geleden: Finland is het eerste land met vrouwenkiesrecht”
45 jaar geleden verscheen onderstaand artikel in Het Nieuwsblad.
Lees verder “45 jaar geleden: internationale herdenking Louis Paul Boon in Temse”
“Als mijn film één mens ongelukkiger maakt, heb ik het gevoel dat ik mijn job goed gedaan heb,” aldus Woody Allen in een openhartige bui. En, jawel, u leest het goed. Er staat wel degelijk “ongelukkiger”. De Amerikaanse schrijver, regisseur, acteur en klarinettist Woody Allen, die vandaag negentig wordt, zit dan ook nooit verlegen om een boude uitspraak.
Lees verder “Woody Allen wordt negentig…”
Op 23 november 2000 opende schrijver Pol Hoste in de kapel van de begraafplaats Campo Santo aan de Antwerpsesteenweg te Sint‑Amandsberg een kleine, maar prachtige tentoonstelling van zijn vriend eric vande Pitte. Een reeks figuratieve, ietwat geheimzinnige schilderijen vormen samen een project dat speciaal voor deze ruimte werd bedacht. Het was een must voor iedereen die eens wilde verpozen en in gedachten opnieuw in zijn of haar jeugd wilde verwijlen.
Lees verder “25 jaar geleden: Pitte en de onschuld en huiver uit de kindertijd”
Het is vandaag 65 jaar geleden dat Billboard meldde dat “It’s now or never” van Elvis Presley de snelst verkochte single in het Verenigd Koninkrijk was. Op een week tijd werden er immers 780.000 exemplaren van verkocht.
Lees verder “65 jaar geleden: “It’s now or never” is de snelst verkochte single in Engeland…”
Op De Rode Vaan was er een gezegde: “Stuur De Schepper naar de Sovjetunie en hij komt als stalinist terug”. Daarmee bedoelde men dan dat ik gevoelig zou zijn voor de manier waarop men mij daar in de watten zou leggen en dat ik dus het eurocommunisme zou afzweren.
Lees verder “45 jaar geleden: concert van Peter Zazofsky en Michaele Martin”
Heden ten dage kennen we allemaal Ivan Ollevier als de kalende buitenland-reporter van de VRT, maar – hé wat vreemd! – Ivan is ook ooit jong geweest en in die tijd (we spreken over de jaren tachtig) was hij zelfs enige tijd losse medewerker voor De Rode Vaan, meer bepaald voor de rubriek plastische kunsten. Tegelijk durfde Ivan wel eens een gedicht aan het papier toe te vertrouwen en toen hij er genoeg van had verzameld, kwam er zelfs een bundel van: “Passionaria”. Die werd uiteraard door Jan Mestdagh besproken in zijn wekelijkse poëzierubriek, met name in De Rode Vaan nr.49 van 1984.
Lees verder “Ivan Ollevier wordt 65…”
dagelijks iets degelijks 