Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!

Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!

Ik heb het al eerder gezegd: ik heb een hekel aan al die geforceerde Halloween-toestanden. Gewoon al omdat het zo weer een puur Amerikaans gebruik is dat aan ons wordt opgedrongen. Zeven jaar geleden verscheen er in Het Laatste Nieuws een enquête waaruit bleek dat niet minder dan vier op vijf Vlamingen mij gelijk gaven. Ik hoop dat dit nu nog altijd het geval is, want de laatste tijd ben ik ook nog om een andere reden tegen. Nog niet zo heel lang geleden, zei iemand op de radio n.a.v. alweer een geval van wat men dan noemt “zinloos geweld”: “We hebben wat minder Halloween en wat meer Allerheiligen vandoen.” De man voegde er ter verontschuldiging nog aan toe: “Sorry voor het katholieke jargon.” Maar zelfs bij een rabiate atheïst zoals mij hoefde hij zich niet te verontschuldigen voor zijn taalgebruik. We hebben immers inderdààd wat meer nood aan “Allerheiligen” dan aan “Halloween”! Enfin, voor wie toch niet zonder kan, die kan zich beter in de geschiedenis van het gebruik verdiepen en zo kom je zowaar zelfs bij onze… Heer Halewijn uit!

Lees verder “Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!”

Anton van Wilderode, leraar in de letteren

Anton van Wilderode, leraar in de letteren

Vandaag is het dertig jaar geleden dat bovenstaande foto werd genomen in Watou, waarbij mijn vroegere leraar Anton van Wilderode zich best prettig lijkt te voelen in het gezelschap van Herman De Coninck en Hugo Claus. Op deze foto van P.Van Den Abeele herkent men verder ook nog organisator Gwij Mandelinck (met dank aan Hildegard Coupé). Deze foto is dan vooral van belang omdat ik het in mijn interview met Herman De Coninck en met Hugo Claus expliciet over Anton van Wilderode heb. Met name Hugo Claus was in hoge mate verrast toen ik hem vertelde dat het via de lessen van Cyriel was dat ik met zijn werk heb kennis gemaakt. Dat verdient alsnog een applausje, lijkt Hugo op deze foto te zeggen.

Lees verder “Anton van Wilderode, leraar in de letteren”

De sociologische structuur van de taal

De sociologische structuur van de taal

Het debat over het taalgebruik in het Hoger Onderwijs wordt gevoerd vanuit verschillende bezorgdheden. Enerzijds is er het marktgerichte denken van universiteiten en hogescholen dat het Engels als onderwijstaal ziet als instrument voor de internationalisering, anderzijds is er de zorg van de burger om voor zijn kinderen een hogere opleiding in de moedertaal gegarandeerd te zien. De KANTL, vanuit haar bezorgdheid over kwaliteit en functionaliteit van het Nederlands als gebruikstaal in alle maatschappelijke domeinen, ook dat van de wetenschap, wil dat de overheid aan de bescherming van de moedertaal meer dan alleen lippendienst bewijst. Daarom dringt ze aan op een charter voor het Nederlands: een reeks van maatregelen die de toekomst van het Nederlands als taal van wetenschap en onderwijs veilig stellen. De volledige tekst van dit KANTL-standpunt gaat mee als bijlage, en is te vinden op http://kantl.be/index.php?pag=141. Of bij de voorzitter (foto): willy.vandeweghe@telenet.be

Lees verder “De sociologische structuur van de taal”

145 jaar geleden: première van “Per Gynt” (Henrik Ibsen & Edvard Grieg)

145 jaar geleden: première van “Per Gynt” (Henrik Ibsen & Edvard Grieg)

Per Gynt is een toneelstuk geschreven door Henrik Ibsen, uit 1867, maar toch ging het pas negen jaar later in première. Dat was dan met toneelmuziek van Edvard Grieg. In opdracht van de Noorse regering had Ibsen een rondreis gemaakt door de Ronde Bergen om daar verhalen van het volk op te tekenen. In het dorp Vinstra schreef Ibsen de avonturen van de historische Per Gynt zoals die door de bergbewoners verteld werden. Daar is ook het graf van Per Gynt. Later, in Rome, schreef Ibsen aan de hand van zijn aantekeningen het toneelstuk. (Wikipedia)

Lees verder “145 jaar geleden: première van “Per Gynt” (Henrik Ibsen & Edvard Grieg)”

Twintig jaar geleden: “Versmacht in de Nacht”

Twintig jaar geleden: “Versmacht in de Nacht”

“Het ritsprincipe is in de poëzie nog moeilijker te hanteren dan in de politiek,” zei Piet Piryns (foto) heel terecht. Samen met Betty “Schoon ogen die vermeugt” Mellaerts presenteerde hij op zaterdagavond 9 december 2000 in de Gentse Groenzaal “Versmacht in de nacht”: twintig dichters die de twintigste verjaardag van het Poëziecentrum moesten illustreren. Bij die twintig poëten welgeteld één vrouw: Miriam Van Hee, die dan op de koop toe nog bij wijze van spreken naast haar deur optrad. Vier poëtische zangeressen moesten dan maar het evenwicht min of meer herstellen.

Lees verder “Twintig jaar geleden: “Versmacht in de Nacht””