De sociologische structuur van de taal

De sociologische structuur van de taal

Het debat over het taalgebruik in het Hoger Onderwijs wordt gevoerd vanuit verschillende bezorgdheden. Enerzijds is er het marktgerichte denken van universiteiten en hogescholen dat het Engels als onderwijstaal ziet als instrument voor de internationalisering, anderzijds is er de zorg van de burger om voor zijn kinderen een hogere opleiding in de moedertaal gegarandeerd te zien. De KANTL, vanuit haar bezorgdheid over kwaliteit en functionaliteit van het Nederlands als gebruikstaal in alle maatschappelijke domeinen, ook dat van de wetenschap, wil dat de overheid aan de bescherming van de moedertaal meer dan alleen lippendienst bewijst. Daarom dringt ze aan op een charter voor het Nederlands: een reeks van maatregelen die de toekomst van het Nederlands als taal van wetenschap en onderwijs veilig stellen. De volledige tekst van dit KANTL-standpunt gaat mee als bijlage, en is te vinden op http://kantl.be/index.php?pag=141. Of bij de voorzitter (foto): willy.vandeweghe@telenet.be

Lees verder “De sociologische structuur van de taal”

145 jaar geleden: première van “Per Gynt” (Henrik Ibsen & Edvard Grieg)

145 jaar geleden: première van “Per Gynt” (Henrik Ibsen & Edvard Grieg)

Per Gynt is een toneelstuk geschreven door Henrik Ibsen, uit 1867, maar toch ging het pas negen jaar later in première. Dat was dan met toneelmuziek van Edvard Grieg. In opdracht van de Noorse regering had Ibsen een rondreis gemaakt door de Ronde Bergen om daar verhalen van het volk op te tekenen. In het dorp Vinstra schreef Ibsen de avonturen van de historische Per Gynt zoals die door de bergbewoners verteld werden. Daar is ook het graf van Per Gynt. Later, in Rome, schreef Ibsen aan de hand van zijn aantekeningen het toneelstuk. (Wikipedia)

Lees verder “145 jaar geleden: première van “Per Gynt” (Henrik Ibsen & Edvard Grieg)”

Twintig jaar geleden: “Versmacht in de Nacht”

Twintig jaar geleden: “Versmacht in de Nacht”

“Het ritsprincipe is in de poëzie nog moeilijker te hanteren dan in de politiek,” zei Piet Piryns (foto) heel terecht. Samen met Betty “Schoon ogen die vermeugt” Mellaerts presenteerde hij op zaterdagavond 9 december 2000 in de Gentse Groenzaal “Versmacht in de nacht”: twintig dichters die de twintigste verjaardag van het Poëziecentrum moesten illustreren. Bij die twintig poëten welgeteld één vrouw: Miriam Van Hee, die dan op de koop toe nog bij wijze van spreken naast haar deur optrad. Vier poëtische zangeressen moesten dan maar het evenwicht min of meer herstellen.

Lees verder “Twintig jaar geleden: “Versmacht in de Nacht””

Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!

Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!

Ik heb het al eerder gezegd: ik heb een hekel aan al die geforceerde Halloween-toestanden. Gewoon al omdat het zo weer een puur Amerikaans gebruik is dat aan ons wordt opgedrongen, maar de laatste tijd ook nog om een andere reden. Nog niet zo heel lang geleden, zei iemand op de radio n.a.v. alweer een geval van wat men dan noemt “zinloos geweld”: “We hebben wat minder Halloween en wat meer Allerheiligen vandoen.” De man voegde er ter verontschuldiging nog aan toe: “Sorry voor het katholieke jargon.” Maar zelfs bij een rabiate atheïst zoals mij hoefde hij zich niet te verontschuldigen voor zijn taalgebruik. We hebben immers inderdààd wat meer nood aan “Allerheiligen” dan aan “Halloween”! Enfin, voor wie toch niet zonder kan, die kan zich beter in de geschiedenis van het gebruik verdiepen en zo kom je zowaar zelfs bij onze… Heer Halewijn uit!

Lees verder “Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!”

Hans Lodeizen (1924-1950)

Hans Lodeizen (1924-1950)

“Toen ik achttien was, was Hans Lodeizen mijn favoriete dichter, zoals hij dat van vele achttienjarigen was. Het hoorde bij de ontdekking van de melancholie. Die hàd je nu eenmaal – behalve als je te veel aan sport deed.” Aldus Herman De Coninck in “De Morgen” van 31/5/1996. Blijkbaar deed ik ook niet genoeg aan sport, want na een lezing (nà de lesuren en niet verplicht bijgewoond!) door Anton van Wilderode, gold deze vaststelling ook voor mij (*). Morgen zal het al zeventig jaar geleden zijn dat Lodeizen overleed op amper zesentwintigjarige leeftijd in de Clinique Cécil in Lausanne aan leukemie.

Lees verder “Hans Lodeizen (1924-1950)”