Engelse taal dankt ‘Fuck’ aan Middeleeuwer Roger Fuckebythenavele

Engelse taal dankt ‘Fuck’ aan Middeleeuwer Roger Fuckebythenavele

De Britse historicus Paul Booth van de universiteit van Keele heeft het allereerste gebruik van de Engelse krachtterm “fuck” opgesnord en is tot de bevinding gekomen dat het woord afstamt van een zekere Roger Fuckebythenavele. Booth stootte bij toeval op de naam van de man tijdens onderzoek naar het koningschap van Edward II (1284-1327), de man die voorbestemd was om met de dochter van Gwijde van Dampierre, graaf van Vlaanderen, in het huwelijk te treden, maar het uiteindelijk moest stellen met de Française Isabella. Booth kwam driemaal de F-naam tegen, wat hem deed besluiten dat de eigennaam geen grapje van een middeleeuwse klerk was. Volgens de professor verwijst de naam “ofwel naar een man met bitter weinig ervaring op het vlak van copulatie” (die seks probeert te hebben met gebruik van de navel), “ofwel naar een wel erg dom iemand die wat hoog mikte en effectief het buikkuiltje een seksuele functie toedichtte”. Ik persoonlijk vind het een bericht dat je best op 1 april kan brengen…

Lees verder “Engelse taal dankt ‘Fuck’ aan Middeleeuwer Roger Fuckebythenavele”

155 jaar geleden: première van “Brand”, de demonie van het ideaal

155 jaar geleden: première van “Brand”, de demonie van het ideaal

Brand is een toneelstuk van de Noorse toneelschrijver Henrik Ibsen. Het is een tragedie in verzen, geschreven in 1865 en voor het eerst uitgevoerd in Stockholm, Zweden op 24 maart 1867. Brand is een priester die de consequenties van zijn keuzes accepteert, en hij is er zeer aan gebonden om het “juiste” te doen. Wikipedia (Engels)

Lees verder “155 jaar geleden: première van “Brand”, de demonie van het ideaal”

45 jaar geleden: “Het proces” in het NTG

45 jaar geleden: “Het proces” in het NTG

Bij het begin van het seizoen 1976-77 was Jacques Van Schoor directeur van het NTG geworden. Een van zijn eerste beleidsdaden was Anita Van den Berghe aanstellen om wat te doen aan de teruglopende belangstelling. Met haar team van medewerkers (waarbij o.m. Jan Seurinck) slaagde ze er even in het gemiddelde op te drijven tot 300 per voorstelling, maar na enige tijd zakte het opnieuw. Ikzelf woonde toen nog niet in Gent en schreef dus ook nog geen recensies voor De Rode Vaan (al werkte ik daar wel al), dat deed Firmin De Gryse. Ik deed wel de eindredactie. Een paar titels komen mij dan ook nog min of meer bekend voor. Zo o.a. “Het proces” van Peter Weiss naar de bekende roman van Franz Kafka in een regie van Walter Tillemans.

Lees verder “45 jaar geleden: “Het proces” in het NTG”

Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!

Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!

Ik heb het al eerder gezegd: ik heb een hekel aan al die geforceerde Halloween-toestanden. Gewoon al omdat het zo weer een puur Amerikaans gebruik is dat aan ons wordt opgedrongen. Zeven jaar geleden verscheen er in Het Laatste Nieuws een enquête waaruit bleek dat niet minder dan vier op vijf Vlamingen mij gelijk gaven. Ik hoop dat dit nu nog altijd het geval is, want de laatste tijd ben ik ook nog om een andere reden tegen. Nog niet zo heel lang geleden, zei iemand op de radio n.a.v. alweer een geval van wat men dan noemt “zinloos geweld”: “We hebben wat minder Halloween en wat meer Allerheiligen vandoen.” De man voegde er ter verontschuldiging nog aan toe: “Sorry voor het katholieke jargon.” Maar zelfs bij een rabiate atheïst zoals mij hoefde hij zich niet te verontschuldigen voor zijn taalgebruik. We hebben immers inderdààd wat meer nood aan “Allerheiligen” dan aan “Halloween”! Enfin, voor wie toch niet zonder kan, die kan zich beter in de geschiedenis van het gebruik verdiepen en zo kom je zowaar zelfs bij onze… Heer Halewijn uit!

Lees verder “Weg met Halloween! Leve Heer Halewijn!”

Anton van Wilderode, leraar in de letteren

Anton van Wilderode, leraar in de letteren

Vandaag is het dertig jaar geleden dat bovenstaande foto werd genomen in Watou, waarbij mijn vroegere leraar Anton van Wilderode zich best prettig lijkt te voelen in het gezelschap van Herman De Coninck en Hugo Claus. Op deze foto van P.Van Den Abeele herkent men verder ook nog organisator Gwij Mandelinck (met dank aan Hildegard Coupé). Deze foto is dan vooral van belang omdat ik het in mijn interview met Herman De Coninck en met Hugo Claus expliciet over Anton van Wilderode heb. Met name Hugo Claus was in hoge mate verrast toen ik hem vertelde dat het via de lessen van Cyriel was dat ik met zijn werk heb kennis gemaakt. Dat verdient alsnog een applausje, lijkt Hugo op deze foto te zeggen.

Lees verder “Anton van Wilderode, leraar in de letteren”