Grupetto speelt Gershwin

Grupetto speelt Gershwin

Op vrijdagavond 5 april treedt de zes-koppige groep Grupetto op in zaal Roxy te Temse. Zij zetten de memorabele George Gershwin in de spotlights door “Rhapsody in Blue” uit te voeren, “Swanee” en nog andere van zijn composities. Wie van muziek houdt kan niet voorbijgaan aan Gershwin omwille van zijn baanbrekend werk: hij creëerde een mengvorm van jazz en klassieke muziek.
Lees verder “Grupetto speelt Gershwin”

Willy Claes en zijn piano

Willy Claes en zijn piano

Gisteren 12 maart 2019 trad Willy Claes op in zaal Roxy (Temse) met zijn combo: een opstaande bas, klarinet en een drummer die ook de xylofoon bespeelde naast de hemelse pianogeluiden van Willy op een openstaande vleugel. Dan hoor je nog eens het echte geluid van een piano. Bovendien kwamen er een boel composities aan bod van een kort verleden die geen kans meer krijgen op de radio wegens ongekend en dus onbemind door radio – programmators en zoals Willy het zegt: “Draai de radioknop om, want muziek komt er niet meer uit”.
Hij liet de grootsten de revue passeren, terwijl hij er verhaaltjes bij vertelde, die weinigen wisten of vergeten zijn, maar toch zo boeiend zijn: George Gershwin, Benny Goodman, Tommy Dorsey, Sidney Bechet, Louis Armstrong, Rimsky-Korsakov, Cole Porter, Acker Bilk, Gilbert Bécaud. Het Willy Claes kwartet speelt evergreens uit zowel de klassieke muziek als de jazz- , de musical- en de filmwereld. Volgende pareltjes die je misschien wel kent als ge ze hoort, maar misschien niet met titel en nog minder aan wie het gekoppeld is: Concerto d’automne, L’Important c’est la rose, Memories of you, Petite Fleur, Begin the Beguine, I’m getting sentimental over you, the Flight of the Bumble Bee, What a wonderful world, Strike up the Band, Stranger on the Shore, It’s a sin to tell a lie, Circus Renz, Czardas, Over the rainbow en misschien nog een paar die ik vergeten ben.
Het kwartet klinkt fris en geeft soms een eigenzinnige interpretatie aan deze klassiekers. Gezien de reacties van het publiek mag ik wel zeggen dat hun repertoire zeer gesmaakt werd. En voor wie zelf eens een streepje van hun kunnen wil horen, tikt “Willy Claes” in op de iTunes-store, want “the man” heeft in 2000 al een cd uitgebracht onder de titel “Little Red Man”, verwijzend naar zijn socialistische achtergrond en zijn gestalte.
Naast Willy Claes op piano geven Carlo Willems (drums), Herman Vanspauwen (klarinet) en Peter (bas) het beste van zichzelf. Peter wiens achternaam mij ontgaan is, is ook de enige die niet behoorde tot het originele kwartet. Mocht je alsnog de kans krijgen van hen aan het werk te zien en horen, niet twijfelen, zeker gaan. En wie het grandioze “Rhapsody in Blue” van Gershwin in zijn gehele uitvoering nog eens wil horen door een groter orkest (Grupetto) krijgt op 5 april de kans in zaal Roxy te Temse.

Raymond Thielens

The Mavericks in zaal Roma

The Mavericks in zaal Roma

Zondag 3 maart was het hoogdag voor de oudjes in de Roma: The Mavericks daalden neer uit de hemel met privé-jet in Deurne en hadden geen hinder van de ski-spijbelaars en zieke sky-verkeersregelaars. Zoals Guido, mijn vriend uit Bouwel, opperde: “Het is hier min vijftigers niet toegelaten”, iedere generatie zijn supervedetten. En de Mavericks hebben die naam alle eer aangedaan. Na een luide Offenbach intro, betraden Raul Malo en zijn zeven gabbers het podium (Raul heeft goed naar de Las Vegas-Elvis gekeken). Raul, een goed gemutste kleine dikkerd werd geflankeerd door muzikale virtuozen in het Tex-Mex genre. Een paar authentieke Mexicanen (de gitarist Eddie Perez en de accordeonist op bandoneon), in schril contrast met het Herr Seele-type (met kale knikker, helblauw kostuum, wit hemd, zwarte strik en witte hoed) die de toetsen teisterde, stalen de show. Drummer Paul Deakin is met zijn 59 de veteraan. Saxofonist Max Abrams blies samen met de trompettist de pannen van het dak.
Raul zette meteen de toon: “Dance the night away” en vanaf dan ging het crescendo. Andere hoogtepunten waren een eigen versie van “Blue Bayou”, “Back in my arms again”, “Blue Moon” om te eindigen met een medley van “All you ever do is bring me down”, overlopend in “Back in the USSR” van de Beatles. Dat Erik Van Neygen en Sanne country-liefhebbers zijn, wist ik en dus was het voor mij geen verrassing hen in de zaal aan te treffen. Muziek verzacht de zeden en dat ervaar je in de Roma, waar vrijwilligers het beste van henzelf geven om je op je gemak te stellen. Hoed af daarvoor.

Raymond Thielens

130 jaar geleden: het drama van Mayerling

130 jaar geleden: het drama van Mayerling

Le 30 janvier 1889, dans un pavillon de chasse de Mayerling, au sud de Vienne, sont retrouvés les corps de l’archiduc Rodolphe et de sa maîtresse, la baronne Marie Vetsera, âgée de 17 ans. Les deux amants se sont suicidés. À 31 ans, Rodolphe, fils de l’empereur François-Joseph et d’Elisabeth alias “Sissi”, est l’héritier de la couronne des Habsbourg. Il devait, à la mort de son père, lui succéder en tant qu’empereur d’Autriche et roi de Hongrie. Marié sans amour à la princesse Stéphanie de Belgique, Rodolphe multiplie les aventures amoureuses. Une grave maladie vénérienne affecte considérablement sa santé. De plus, il est écarté des affaires politiques par son père qui lui reproche son penchant pour le libéralisme et la démocratie. (Met dank aan Alcide & Raymond Thielens)

John Prine in het Olt Rivierenhof

John Prine in het Olt Rivierenhof

Velen zullen zich afvragen wie die John Prine is, niettegenstaande de man een indrukwekkende carrière en een muzikaal palmares afgeleverd heeft die velen het nakijken geven. Wie hem dus nog niet zou kennen, één goede raad, spijker je kennis bij, koop een ticket om deze nog levende legende te bewonderen en haast je op 31 augustus naar Brasschaat.
Lees verder “John Prine in het Olt Rivierenhof”