Hugo Morrens

Hugo Morrens

Zoals men op deze blog al herhaaldelijk heeft kunnen vaststellen, was (ben) ik nogal bevriend met een aantal mensen op de persdienst van de toenmalige BRT (Fons Mariën, Peter Cnop, Willy Van Poucke, Ronny Pieters, il y en a d’autres). Dat was uiteraard geen toeval. Enerzijds kwam dit voor uit beroepsomstandigheden (ik was in die tijd als linkerhand van Lode De Pooter ook geregeld actief op televisiegebied), anderzijds moet men weten dat we het hier hebben over de tijd dat de BRT nog een echte monopolitische staatsomroep was. Dat was m.a.w. de tijd dat, als we in de buurt waren (voor een persconferentie in The Swan b.v.) en “dus” reeds flink aangeschoten, Lode placht te zeggen: “Komaan, mannen, laten we er nog één gaan drinken bij de Morrens!”
En “de Morrens” dat was dus Hugo Morrens, hoofd van bovengenoemde persdienst. En hij ontving ons nog met de glimlach ook! Ook al hebben communisten de neiging wat uit de hoogte te doen tegenover socialisten – zo van: ’t zijn toch geen échte – en was de conversatie dan ook af en toe ronduit genant.

Lees verder “Hugo Morrens”

Willy de Bleser (1934-2010)

Willy de Bleser (1934-2010)

Het is al tien jaar geleden dat Willy de Bleser is overleden. Ik heb dit altijd een raadselachtig figuur gevonden, ik heb zelfs een tijdje gedacht dat het een vriend van mij was (of toch: een bekende) die onder een auteursnaam met mij een loopje wou nemen. Dat kwam namelijk omdat de heer de Bleser mij altijd zijn pas gepubliceerde werken toestuurde, ook al kraakte ik ze telkens af. Ik vond dat hij hiermee blijk gaf van een niet aflatend masochisme. En, zoals gezegd, ik dacht op de duur dat het iemand uit mijn vriendenkring was, die er genoegen in vond mij zo op te jutten. Niets van dat alles, blijkt dus, nu de heer de Bleser is overleden. En alhoewel ik mijn mening over zijn werk niet herzie, heb ik zoals gewoonlijk toch veel spijt van de harde woorden die ik destijds over hem heb geschreven (*). Waarmee ik ook voor anderen nog eens wil duidelijk stellen: het feit dat ik met de ouderdom milder ben geworden, betekent niet dat ik mijn jonge alterego afzweer. Ik moet telkens vaststellen dat ik er nog steeds voor de volle honderd procent achter sta, achter wat ik toen heb geschreven. Maar ik zou het inderdaad nù niet meer doen of het althans wat anders formuleren. Het ouwezakkensyndroom, zeker?

Lees verder “Willy de Bleser (1934-2010)”

Mimsy Farmer wordt 75…

Mimsy Farmer wordt 75…

Als men Mimsy Farmer opzoekt op het internet, dan kom je al vlug op sites als “Rotten Tomatoes” terecht. Met andere woorden: haar acteertalent wordt – om het met een understatement te zeggen – niet altijd even goed op prijs gesteld. Toch heeft ze voor mij heel wat betekend en dat gewoon omdat ze op heel korte tijd (1969-1970) te zien was in twee films die een sterke indruk op mijn hebben nagelaten: “More” en “The road to Salina”. Als enig excuus kan ik enkel mijn jeugdige leeftijd inroepen, al moet ik er meteen aan toevoegen dat Lukas De Vos die samen met mij naar de laatstgenoemde film ging kijken ook gefascineerd was door haar hagelwitte tanden…

Lees verder “Mimsy Farmer wordt 75…”