De Voorpost (1975-1989)

De Voorpost (1975-1989)

Het is al dertig jaar geleden dat het regionale weekblad “De Voorpost”, waarvoor ik eind van de jaren zeventig graag heb geschreven, opging in de grote concurrent “Het Vrije Waasland”, wat eigenlijk het einde betekende van het blad. Het ergste is dat ook hier weer het internet zwaar in gebreke blijft. Ik heb b.v. nergens kunnen vinden wanneer De Voorpost werd opgericht. Over de Aalsterse editie heb ik gevonden dat deze van 1973 tot 1992 liep en daarom had ik oorspronkelijk die “geboortedatum” maar overgenomen, al is dit allerminst vanzelfsprekend. De drie edities van De Voorpost (er was er ook nog één in Dendermonde) bestonden namelijk los van elkaar (al verschenen mijn muziek- en televisierubriek wel in de drie edities) en kunnen dus ook heel makkelijk in verschillende jaren tot stand gekomen zijn. En dat klopt ook want hoofdredacteur Wouter Vloebergh wist me te vertellen dat de editie Waasland eind januari 1975 is begonnen…
Lees verder “De Voorpost (1975-1989)”

Luc De Ryck op handelsmissie in China

Luc De Ryck op handelsmissie in China

Net als 2 jaar geleden ben ik op handelsmissie geweest naar China, een initiatief van Tony Nai, in Temse gekend als zaakvoerder van de restaurants De Sampan (= ook hotel) en Kaai 22, in China als Benelux-voorzitter van de Kamer van Koophandel van de provincie Jiangsu (waarvan hij afkomstig is). Ook nu weer was voor een erg interessant, kwaliteitrijk, gevarieerd programma gezorgd, met een evenwicht tussen economie en toerisme.

De vlucht Zaventem-Peking duurde – uitzonderlijk – minder dan 10 uur. Het tijdsverschil met China is 7 uur (11 u. hier = 18 u.). Het was op onze verblijfplaatsen minstens even koud als in België: ‘s nachts vriezen (zelfs -8 in Peking), overdag het vriespunt nabij.

In Peking werden we op de Belgische ambassade ontvangen door ambassadeur Marc Vinck (°Mortsel).

De reis werd gekleurd met officiële ontvangsten, bedrijfsbezoeken en businessvergaderingen (o.l.v. de plaatselijke burgemeester).

De Chinezen kijken nog op naar de overheid, een burgemeester is er het zonnetje in huis. Ontvangsten gaan gepaard met protocol en ceremonie, vaak gevolgd door een uitgebreide, gevarieerde Chinese maaltijd (op een grote draaitafel). De gastheren hebben daarbij de merkwaardige gewoonte met een klein glaasje sake (rijstjenever) één voor één bij alle gasten aan de tafel te gaan om met hen te toasten en het glaasje – mét de gast – in één keer uit te drinken. Het Chinese woord dat ons allen dan ook het best is bijgebleven, is ganbei (= ad fundum).

Treffend is de aandacht die de Chinese overheid én het bedrijfsleven besteden aan ecologie, duurzaamheid, technologie… We maakten kennis met een absoluut hoogtepunt: het in uitvoering zijnde Jiangxin Island-project op het eiland Jiangxin (Nanjing, hoofdstad van de provincie Jiangsu) in de Yangtze-rivier. Er is een eco-stad (750 ha) in opbouw met grotendeels landschapsbehoud, klemtoon op duurzaamheid, hernieuwbare energie, weinig koolstofimpact, hoogbouwbewoning langsheen grachten, nieuwe metro, recreatie, commerce… We bezochten het museum dat toelichting geeft bij het indrukwekkende project, dat ca. 2025 zal voltooid zijn.

In het straatbeeld viel het grote aantal elektrische motorfietsen op.

In de regel zette ons gezelschap ‘s avonds een stapje in de wereld, maar ik bleef in het hotel, genietend van de rust, een boek, de tv… Maar er waren 2 uitzonderingen. De ene avond ging ik mee voor wat aangekondigd was als een voetmassage, maar wat uiteindelijk een massage-van-kop-tot-teen bleek. Zàààlig! De andere avond beleefde ik dé verrassing van de reis. Een paar maanden geleden had ik leerlingen uit Nanjing op bezoek gehad: zij waren onder de indruk van de ontvangst én van Temse. Toen ik in Nanjing ‘s avonds naar mijn kamer ging, werd ik teruggeroepen: een delegatie van diezelfde leerlingen kwam langs om mij te groeten. Ik heb dan met hen, ouders en ons gezelschap een avondwandeling gemaakt en o.m. kennisgemaakt met de wereldberoemde voetgangersbrug: Nanjing Eye.

Het viel mij op hoe weinig Engels gekend is in China. In de hotels zorgt dat vaak voor problemen. Ook hoge politici, ambtenaren en zakenmensen maken gebruik van een tolk.

We maakten kennis met Olivier Nonneman, een 24-jarige Temsenaar, die vanuit Shanghai een internationale specerijenzaak (familiebedrijf) leidt. Ik kom hier later nog op terug.

Onze reis eindigde in Shanghai, waar we opnieuw slenterden in de kleurrijke winkelstratenwijk, die hoogzwanger is van de souvenirs, kledij e.a. Van Shanghai ging het met het vliegtuig naar Peking (2 uur vliegen), vandaar richting Zaventem (duurtijd: 10u.35’). Het was zondagochtend 7 u., toen we in Temse een punt zetten achter de fascinerende uitstap.

Foto

Wim Van Thielen (Kontich), Wim Gyselen (Kontich), Kurt Vermeir, Tony Nai, Luc De Ryck, Gert Vercouteren en co-organisator Zhao (Sherry) Xiaowei.

Vijf jaar geleden: fototentoonstelling Raoul De Graeve

Vijf jaar geleden: fototentoonstelling Raoul De Graeve

Op vrijdag 5 december 2014 vond om 20 uur in het Gemeentemuseum (Kasteelstraat 16) de opening plaats van de expo ‘Persfotografie Erik Westerlinck en Raoul De Graeve’, georganiseerd door de Culturele Vereniging Spirit en het gemeentelijk Cultuurcentrum. Tegelijk werden twee nieuwe publicaties voorgesteld: het nieuwe stripalbum ‘Fretalop, de draak van Temse’ van Luk Martens en de nieuwjaarskaart ‘Nero & Co in Temse’, getekend door Dirk Stallaert (opvolger Marc Sleen).
Lees verder “Vijf jaar geleden: fototentoonstelling Raoul De Graeve”

Vijf jaar geleden: fototentoonstelling Erik Westerlinck

Vijf jaar geleden: fototentoonstelling Erik Westerlinck

Vijf jaar geleden kon men in het Gemeentemuseum van Temse naar een overzichtstentoonstelling van fotografen Erik Westerlinck (derde van links) en Raoul De Graeve (derde van rechts) gaan kijken. Bij de aanwezigen was ook Katrien Kochuyt (ja, wie zou dat kunnen zijn op de foto, denk je?), destijds een studiegenote in de Germaanse en in die tijd ook de levensgezellin van striptekenaar Marc Sleen.

Hieronder vindt u de openingsspeech van journalist Fred Smet (tweede van rechts) over de fotograaf waarmee hij jarenlang heeft samengewerkt, namelijk Erik Westerlinck. De toespraak waarmee burgemeester Luc De Ryck (uiterst rechts) het werk van Raoul De Graeve inleidde hoopte ik u eveneens te kunnen presenteren, maar die is blijkbaar in de pijplijn blijven steken…
Lees verder “Vijf jaar geleden: fototentoonstelling Erik Westerlinck”

Vijf jaar geleden: Luc De Ryck spreekt over zijn vrijetijdsbesteding

Vijf jaar geleden: Luc De Ryck spreekt over zijn vrijetijdsbesteding

In het kader van de bibliotheekcampagne ‘Iedereen bibliothecaris – deel je passie’ werd burgemeester Luc De Ryck vijf jaar geleden als gastspreker gevraagd om te spreken rond het thema ‘Mijn vrijetijdsbesteding doorheen de jaren’.  Deze lezing is nadien ook op deze blog uitvoerig aan bod gekomen in tal van bijdragen. Een aantal van hen heb ik met links aanklikbaar gemaakt in onderstaande perstekst.
Lees verder “Vijf jaar geleden: Luc De Ryck spreekt over zijn vrijetijdsbesteding”

Gaston Durnez (1928-2019)

Gaston Durnez (1928-2019)

In Lier is Gaston Durnez, literair auteur, dichter, cursiefjesschrijver en journalist, overleden op 91-jarige leeftijd. Van de grote reeks publicaties die hij verzorgde, zijn onder meer de titels “Felix Timmermans. Een biografie” (2000), “Vroeger waren wij veel jonger” (jeugdherinneringen, 2008) en “De bolhoed van mijn vader” (2015) bekend. Gaston Durnez is ook belangrijk als initiatiefnemer en redacteur van de “Encyclopedie van de Vlaamse Beweging”.

Aldus Ludwig De Wolf van Belga op de website van vrtnws. Zelf heb ik daar weinig aan toe te voegen, want ik hem de man b.v. nooit ontmoet. Hij heeft wel ooit in De Standaard een recensie geschreven van het boekje over Louis Paul Boon dat wij naar aanleiding van de tentoonstelling van diens “Karboontjes” in Temse hebben uitgegeven onder de titel “Boon moest niet naar het vagevuur”. En ook de enige andere tekst die over hem handelt op mijn blog heeft met Temse te maken.

Op het gezellig samenzijn na de gemeenteraad van Temse van eind januari 2016 heeft Annemie Muyshondt namelijk het gedicht ‘De Vloot’ (‘’Er woonde eens te Temse een Turkse kat…’) van Gaston Durnez gedeclameerd.
Lees verder “Gaston Durnez (1928-2019)”