35 jaar geleden: omkijken met vertraging

35 jaar geleden: omkijken met vertraging

In 1987 werd het twintigste Vlaams Theaterjaarboek voorgesteld. Op een moment dat het seizoen ’86-’87 zelf reeds naar zijn eind loopt, betreft het hier echter nog een terugblik op de producties van ’85-’86, iets wat de samenstellers (de vzw De Scène) zelf betreuren en waarvoor ze zich van alle schuld vrij pleiten. Zetten we de feiten even op een rijtje…

Lees verder “35 jaar geleden: omkijken met vertraging”

Frans Redant (1945-2022)

Frans Redant (1945-2022)

Zelfs als hij met vakantie is, volgt dagbladjournalist Dirk Musschoot de actualiteit nog steeds op de voet. Zo weet hij mij vandaag te melden dat de Antwerpse theaterman Frans Redant op 23 april is overleden. In 1987, toen hij nog dramaturg was van het N.T.G., ben ik hem gaan interviewen voor De Rode Vaan…

Lees verder “Frans Redant (1945-2022)”

35 jaar geleden: wie de jeans past, trekke ze aan

35 jaar geleden: wie de jeans past, trekke ze aan

De Opera voor Vlaanderen wilde van Rossini’s « La Cenerentola» (« Assepoester ») iets speciaals maken. Er was nog eens een niet-traditionele regie (van Albert-André Lheureux) én men wou ermee doelgericht naar een kinderpubliek toe werken. Men faalde op de twee vlakken en het samengaan van deze twee factoren was daar zelfs wellicht niet eens vreemd aan.

Lees verder “35 jaar geleden: wie de jeans past, trekke ze aan”

Tien jaar geleden: Kathryn Bennetts houdt het voor bekeken bij het BVV

Tien jaar geleden: Kathryn Bennetts houdt het voor bekeken bij het BVV

Het is al tien jaar geleden dat de Raad van Bestuur van het Ballet Van Vlaanderen besloot dat “de gevierde artistieke directeur” Kathryn Bennetts nog hooguit één seizoen kon blijven. Waarop “de gevierde artistieke directeur” het meteen voor bekeken hield…

Lees verder “Tien jaar geleden: Kathryn Bennetts houdt het voor bekeken bij het BVV”

35 jaar geleden: Stef Ampe aan het lijntje

35 jaar geleden: Stef Ampe aan het lijntje

Waar zouden we in Vlaanderen staan, zonder De Rode Vaan ? Het is een karamellenvers dat zich opdringt als men vaststelt dat zelfs een mastodont als de BRT niet aan iedereen een gespreksforum kan bieden. Wegens tijdnood, zoals dat dan heet, werd ene « mijnheer Stef Ampe uit Gent » door Guido Depraetere in « Mike » de mond gesnoerd, net op het moment dat hij aan de centrale gast, minister Wathelet van het Waalse gewest, een niet onbelangrijke vraag wou stellen. Maar, zoals gezegd, gelukkig is er nog Jan Draad om met zijn lijn deze man vooralsnog op te vissen.

Lees verder “35 jaar geleden: Stef Ampe aan het lijntje”

35 jaar geleden: cultureel Vlaanderen tracht te blijven leven

35 jaar geleden: cultureel Vlaanderen tracht te blijven leven

“Vlaanderen lééft”. Dat was de slogan waaronder cultuurminister Dewael zijn beleid had geplaatst. En het is wààr dat er heel wat beweging was in het culturele leven van Vlaanderen, maar allicht niet op de manier zoals door de liberale jonge Turk werd gewenst. Om de schrijvers in dit landje, waar zij eigenlijk vogelvrij zijn, te paaien, heeft hij bij de opening van de Boekenbeurs het leenrecht ingevoerd (exact zoals Tom Lanoye het in ons blad had voorspeld), maar dit stuit op verzet in de bibliotheeksector, die trouwens ook qua personeelsbeleid deskundig door Dewael wordt afgebouwd. Hoe de BRT weerwerk biedt tegen zijn plannen voor etherverloedering, kunt u elders lezen en deze week rommelt het nu ook bij de Opera en het Ballet van Vlaanderen…

Lees verder “35 jaar geleden: cultureel Vlaanderen tracht te blijven leven”

Guido Van Liefferinge wordt tachtig…

Guido Van Liefferinge wordt tachtig…

Morgen wordt Guido Van Liefferinge tachtig jaar. Het zal nu ook iets meer dan tien jaar geleden zijn dat ik voor veertig cent op de jaarlijkse boekenverkoop van de bibliotheek van Waasmunster “Glamour en glitter, geld en macht” , de autobiografie van Guido Van Liefferinge, “de vader van Dag Allemaal, Joepie, Goed Gevoel…” (zoals het op de kaft staat) heb gekocht.

Lees verder “Guido Van Liefferinge wordt tachtig…”

De Graslei als filmlocatie

De Graslei als filmlocatie

Wie herinnert zich de zomer van 2015 nog? De Gras- en Korenlei werden toen ingepalmd door de kostuumfilm Emperor, die Gent op de wereldkaart zou zetten. Oscar-winnaar Adrien Brody wandelde incognito door de stad en iedereen probeerde een glimp op te vangen van het Hollywood-spektakel. De film haalde echter nooit de zalen door het faillissement van het productiehuis Corsan. Nu lijkt er toch een kans te zijn dat de film alsnog de bioscoop haalt. (*) Het hele gedoe rond de filmopnames van “Emperor” aan de Sint-Michielsbrug en de Gras- en Korenlei deed me denken aan die keer toen ik in 1986 de opnames bijwoonde van de film “Het gezin Van Paemel” in de Gentse binnenstad.

Lees verder “De Graslei als filmlocatie”