Johnny Nelson (1878-1901)

Johnny Nelson (1878-1901)

John Nelson was een van de meest getalenteerde middellangeafstandsrijders die deelnam aan het hele tweede seizoen (1900-1901) op de houten baan van Los Angeles. Nelson, afkomstig uit Zweden, had al naam gemaakt tijdens het racen op het oostelijke circuit in het begin van zijn carrière, vooral in zijn woonplaats Chicago, maar in 1900 overtuigde racepromotor Jack Prince Nelson ervan om in Los Angeles te overwinteren, waar hij tweemaal per week races zou mogen krijgen. Nelson accepteerde de uitnodiging en genoot van een succesvol seizoen van vijf maanden. Zoals de meeste racers in die tijd, keerde Nelson in de lente en zomer van 1901 terug naar de oostelijke staten om daar deel te nemen aan de veel prestigieuzere races.

Lees verder “Johnny Nelson (1878-1901)”

Veertig jaar geleden: « Het scherzo in de symfonie »

Veertig jaar geleden: « Het scherzo in de symfonie »

« Het scherzo in de symfonie » is ongetwijfeld, gezien het late uur, voornamelijk voor « kenners » bedoeld en daardoor ook een beetje moeilijk om volgen, maar toch heeft de eerste aflevering (9-9-86) van deze driedelige reeks ons kunnen boeien en hebben we er ondanks alles ook wat van opgestoken.

Lees verder “Veertig jaar geleden: « Het scherzo in de symfonie »”

Dertig jaar geleden: tentoonstelling in MIAT lokt controverse uit

Dertig jaar geleden: tentoonstelling in MIAT lokt controverse uit

De nieuwste (*) tentoonstelling in het Museum voor Industriële Archeologie en Textiel (MIAT) is – zoals gewoonlijk – zeer overzichtelijk, leerrijk en interessant. Hij draagt bovendien ook een zeer aantrekkelijke titel: “My name is Bont”. De knipoog naar James is grappig, maar heeft verder niets te betekenen. Voor zover wij weten heeft 007 immers niets te maken met de geschiedenis van de bontindustrie. De samensteller van deze tentoonstelling, Sabine De Groote, leidde ons speciaal voor onze lezers rond en verschafte deskundige uitleg.

Lees verder “Dertig jaar geleden: tentoonstelling in MIAT lokt controverse uit”

Veertig jaar geleden: ontmoeting met Tina Turner

Veertig jaar geleden: ontmoeting met Tina Turner

Het is vandaag veertig jaar geleden dat Tina Turner een liedje kwam lippen in de BRT-studio. Ik was daarbij aanwezig, maar net als de andere journalisten mocht ik haar helaas niet interviewen. Ik hield het dan maar bij presentator Bart Peeters. Fotograaf Jo Clauwaert moet daar dus ook bij geweest zijn, want die heeft toen foto’s genomen van dit interview. Maar foto’s van Tina kan ik me niet herinneren. Dat zal dus ook weer verboden geweest zijn. Toch was de opname met Tina Turner een hele belevenis. Die studio was immers zo klein dat ik ze als het ware bijna kon aanraken. Ook was ik stomverbaasd hoe zo’n grote vedette netjes de instructies van de opnameleider opvolgde en zonder morren de opname zoveel keren overdeed als hij noodzakelijk achtte. Nee, Tina had in geen enkel opzicht diva-kuren!

Lees verder “Veertig jaar geleden: ontmoeting met Tina Turner”

Veertig jaar geleden: Bart Peeters aan het lijntje

Veertig jaar geleden: Bart Peeters aan het lijntje

Elders schrijf ik over de aanwezigheid van Tina Turner in de BRT-studio’s, veertig jaar geleden, en hoe de aanwezige journalisten haar helaas niet mochten interviewen. Aangezien het optreden bedoeld was voor het programma “Bingo” dat werd gepresenteerd door Bart Peeters heb ik hém dan maar geïnterviewd, ook al omdat hij deel uitmaakte van een groots opgezette benefietreeks van het NCOS (Nationaal Centrum voor Ontwikkelingssamenwerking).

Lees verder “Veertig jaar geleden: Bart Peeters aan het lijntje”

Vijftig jaar geleden: de Mannen van de Dam scheuren zich af van de Nieuwe Scène

Vijftig jaar geleden: de Mannen van de Dam scheuren zich af van de Nieuwe Scène

Het is vandaag al een halve eeuw geleden dat het toneelgezelschap “De Mannen van de Dam” zich afscheurden van de Internationale Nieuwe Scène. Gedurende tien jaar zouden ze succes oogsten met o.a. De tractor, Het laxeermiddel, Frankenstein ou la joie de vivre en Gat in kop. Tot minister Dewael hun erkenning zou opheffen in 1986.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: de Mannen van de Dam scheuren zich af van de Nieuwe Scène”

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (78)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (78)

Achter het zware donkerrode gordijn klinkt gedempt geroezemoes, gefluister, gekuch door. Het geschuifel van voetstappen ook. Ik hou de adem in, luister. Herken ik een stem, een hoest. Voorzichtig tracht ik door een kier te gluren of ik ergens een gelaat herken. Trek me terug. Neem alvast mijn plaats in. Hoor de derde maal de bel klinken ergens in de gangen van het gebouw. De anderen voegen zich bij mij nu, in stilte. Nee, er wordt nog vlug gefluisterd “toi toi”. Het zwakke podiumlicht dooft – duisternis; nog alleen een smalle streep gluurt vanonder het gordijn. Tot ook de zaal in het donker duikt en alle geluiden ook daar verstommen. Mijn keel, mijn droge mond, mijn maag, mijn lichaam zindert.

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (78)”