De zelfmoord van Vic De Wachter vijftien jaar geleden in de televisieserie “Het goddelijke monster” was heel wat properder dan die van Yves Chevalier-de Vilder in het oorspronkelijke boek van Tom Lanoye. Nu was ik daar wel blij om, want eerlijk gezegd, ik wist dus wat er ging komen en liep er al een hele week ambetant van. Maar ergens is het ook wel jammer, want het was misschien wel goed dat eens duidelijk werd getoond waartoe een combinatie van barbituraten en verschillende flesjes alcohol uit de minibar kan leiden. En als men zichzelf van het leven berooft door verhanging gaat dit gepaard met ontlasting. Dat is gewoon zo, dat is een feit. Maar daar wordt natuurlijk zedig over gezwegen. Als men dit echter nog eens in herinnering zou brengen, dan zou dit mijns inziens een veel groter ontradend effect hebben dan het nummer van de zelfmoordlijn, ergens onderaan in een hoekje…