“Un certain sourire”

“Un certain sourire”

Na “Bonjour tristesse” publiceerde Françoise Sagan in het voorjaar van 1956 “Un certain sourire”, in het Nederlands vertaald door Hubert Lampo, die ook haar debuut had vertaald, als “Als een verre glimlach”. In 1958 werd het boek in Hollywood verfilmd (*) door Jean Negulesco met in de hoofdrollen de namen die ik hieronder in de samenvatting heb verwerkt. Ik wil daar wel nog aan toevoegen dat Johnny Mathis onder zijn eigen naam ook even mag optreden in de film. A Certain Smile , met tekst van Paul Francis Webster en muziek van Sammy Fain, was een groot succes, ook in Frankrijk, waar het door Hubert Ithier en André Salvet werd bewerkt onder de oorspronkelijke titel van Sagans roman Un certain sourire.

Lees verder ““Un certain sourire””

“Château en Suède”

“Château en Suède”

In 1960 schreef Françoise Sagan haar eerste toneelstuk: “Château en Suède”, geschreven onder supervisie van de regisseur André Barsacq, die het creëerde op 4 maart 1960 met Claude Rich als Sébastien, Françoise Brion als Eléonore en verder o.a. nog Philippe Noiret als Hugo. De auteur keerde later terug naar de personages Sébastien en Éléonore in Des bleus à l’âme (Blues voor de ziel), een roman-essay dat in 1972 verscheen . Dit toneelstuk ontving de allereerste Prix du Brigadier, uitgereikt door de Association de la Régie théâtrale (Vereniging van Theatermanagement).

Lees verder ““Château en Suède””

“Bonjour tristesse”

“Bonjour tristesse”

Bonjour tristesse van Françoise Sagan verscheen officieel op 15 maart 1954 in Frankrijk. Het boek werd uitgegeven door Éditions Julliard en veroorzaakte vrijwel onmiddellijk een schandaal vanwege het openhartige thema rond jeugd, seksualiteit en morele leegte. Sagan was toen pas achttien jaar oud, wat de media-aandacht nog versterkte.

Lees verder ““Bonjour tristesse””

Albert De Bruyne (1934-2021)

Albert De Bruyne (1934-2021)

Luc Carnier meldde me vijf jaar geleden dat Albert De Bruyne was overleden aan covid. “Nieuws dat aankomt,” aldus Luc. ’t Zal wel zijn! Luc kent Bert al veel langer dan ik, maar ook ikzelf kende hem al zo’n veertig jaar, al moet ik toegeven dat ik de laatste twintig jaar of zo niks meer van hem heb gehoord. Ik heb Bert leren kennen bij de KP, later is hij overgestapt naar de SP en voor die partij heeft hij zelfs in de Gentse gemeenteraad gezeten. Het is ook toen dat ik hem op het einde van de jaren tachtig voor het Gentse partijblad De Dulle Draak heb geïnterviewd (foto’s Gregory Ball).

Lees verder “Albert De Bruyne (1934-2021)”