“Brigitte Bardot, un mythe français” van Catherine Rihoit

“Brigitte Bardot, un mythe français” van Catherine Rihoit

Catherine Rihoits Brigitte Bardot, un mythe français verscheen in 1986 bij uitgeverij Olivier Orban in Parijs. Een preciezere verschijningsdatum dan het jaar heb ik niet betrouwbaar kunnen terugvinden. Sommige boekhandels vermelden 1 mei 1986, maar dat lijkt een catalogusdatum en geen bevestigde publicatiedag. (chatgpt)

Lees verder ““Brigitte Bardot, un mythe français” van Catherine Rihoit” →

Tien jaar geleden: “El Labirinto de los Spiritos” van Carlos Ruiz Zafon

Tien jaar geleden: “El Labirinto de los Spiritos” van Carlos Ruiz Zafon

Het vierde boek van Carlos Ruiz Zafon, “Het labyrint der geesten”, een kanjer van 845 blz., heb ik uiteindelijk toch uitgelezen, maar persoonlijk vind ik dat Zafon terug op het niveau is gekomen van de kinderboeken die hij schreef vooraleer hij met deze serie begon. Weliswaar met een aantal gruwelijke toevoegingen die dan weer zozeer knipperen als zijnde “niet voor kinderen” dat dit nauwelijks de aandacht kan afleiden van het kinderlijke vertelniveau waarop Zafon is beland.

Lees verder “Tien jaar geleden: “El Labirinto de los Spiritos” van Carlos Ruiz Zafon” →

Vijftien jaar geleden: “El prisionero del cielo” van Carlos Ruiz Zafon

Vijftien jaar geleden: “El prisionero del cielo” van Carlos Ruiz Zafon

In 2011 schreef Carlos Ruiz Zafon “El prisionero del cielo” (“De gevangene van de hemel”), een verhaal over de (ongetwijfeld fictieve) auteur David Martin, schrijver van “De stad der verdoemden”, die gevangen zit in het kasteel van Montjuich (waar Claude Criquielion vele jaren later wereldkampioen zou worden), dat allerminst een “hemel” maar veeleer een “hel” kan worden genoemd. Martin wordt (net als de meeste andere gevangenen) zo vaak en zo intens gemarteld dat hij zijn verstand begint te verliezen.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “El prisionero del cielo” van Carlos Ruiz Zafon” →

235 jaar geleden: het Requiem van Mozart

235 jaar geleden: het Requiem van Mozart

De voorlaatste compositie van Mozart, namelijk de “Freimaurerkantate: Laut verkünde unsre Freude” (KV.623), ging in première tijdens de openingsviering van de nieuwe logetempel op 17 november 1791, twee dagen nadat Mozart het werk had voltooid (*). De solisten, koorzangers en het orkest werden door de componist gedirigeerd. De Brünner Zeitung (uitgave van 19 november 1791) meldde dat de première niet alleen een evenement voor de vrijmetselaars was: er werden ook kaartjes aangeboden aan het grote publiek.

Lees verder “235 jaar geleden: het Requiem van Mozart” →

Sophie Marceau wordt zestig…

Sophie Marceau wordt zestig…

Uit een enquête in 1995 bleek dat Sophie Marceau (toen) de vrouw was waarmee de Fransen het liefst naar bed zouden gaan. De scène die haar zelf erotisch het meeste aangrijpt, is de scène uit Barry Lyndon, waarbij hij – met op de achtergrond de muziek die later aan de basis zou liggen van “Words” van The Christians – een sjaaltje uit iemand haar décolletée moet halen op haar eigen verzoek.

Lees verder “Sophie Marceau wordt zestig…” →

Veertig jaar geleden: “The Singing Detective”

Veertig jaar geleden: “The Singing Detective”

The Singing Detective is een door critici toegejuichte televisieserie van de BBC, geschreven door Dennis Potter, met in de hoofdrol Michael Gambon. Jon Amiel was de regisseur. De serie werd in 1986 in Groot-Brittannië uitgezonden op de BBC1 op zondagavond, van 16 november tot 21 december.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “The Singing Detective”” →