Raffaele Marcoli (1940-1966)

Raffaele Marcoli (1940-1966)

Vandaag is het vijftig jaar geleden dat de beloftevolle Italiaanse prof Raffaele Marcoli om het leven is gekomen in een verkeersongeval. Zoals gewoonlijk wordt niet gepreciseerd wat er juist is gebeurd, zodat ik niet weet of ik hem moet opnemen in mijn lijst van (op de fiets) verongelukte wielrenners of niet. Nochtans werd zijn dood vorige maand nog herdacht met een toeristentocht, georganiseerd door zijn vriend Antonio Bailetti. Er bestaat een webpagina van, maar met mijn zeer beperkte kennis van het Italiaans kan ik ook daar niet uit opmaken of hij werd aangereden. Op nog een andere pagina trof ik bovenstaande foto aan die genomen werd op 1 april 1962 toen Marcoli de trofee Pagnini had gewonnen. Toen was hij nog amateur, maar in zijn korte profcarrière is hij erin geslaagd niet minder dan vier Giro-ritten te winnen, het was dus echt toch wel een grote belofte!

José Rooms wordt vijftig jaar…

José Rooms wordt vijftig jaar…

Alweer is het tijd om een ex-wielrenner uit Temse in de bloemetjes te zetten. Deze keer is het José Rooms (op bovenstaande foto van Erik Van Herck links naast zijn broer, de latere prof Guy Rooms) die vijftig jaar wordt. In 1985 kende hij als junior zijn gloriejaar door op piste zowat alle Belgische titels te winnen die er te winnen vielen (kilometer, sprint, achtervolging, omnium). Wat er nadien gebeurd is, zodat deze schitterende start geen opvolging kende, weet ik niet.

Jan Mestdagh wordt 75…

Jan Mestdagh wordt 75…

In februari 1977 verschenen in het muziektijdschrift Tliedboek drie gedichten van iemand die ik toen helemaal niet kende, maar tegen het einde van het jaar zou ik hem léren kennen, en hoe! Jan Mestdagh zal tien jaar mijn gewaardeerde collega zijn op de redactie van De Rode Vaan en later heb ik nog vijf jaar met hem doorgebracht op de C.S.C. Tijdens dat verblijf op De Rode Vaan hebben wij (op aanstoken van zijn eeuwige “kwelduivel” Lode De Pooter) één van die gedichten hernomen (onder de titel “Slagschaduw” omdat dit één van Jans lievelingswoorden was). Het zal technisch misschien wel wat problemen opleveren, maar ik ga hier toch trachten die drie gedichten weer te geven, met het commentaar (van mezelf) dat in De Rode Vaan nr.34 van 1983 is verschenen…
Lees verder “Jan Mestdagh wordt 75…”