Johan Verminnen wordt 75…

Johan Verminnen wordt 75…

De Vlaamse zanger Johan Verminnen viert vandaag zijn 75ste verjaardag. Toen hij zeventig werd, deed hij dat “met een box met zeventig liedjes en een dubbele vinyl, die mij doet terugdenken aan hoe het ooit begon,” zo zei hij op zijn eigen website. Tien jaar geleden heeft hij ter gelegenheid van zijn verjaardag een nieuwe CD uitgebracht, “Tussen een glimlach en een traan”, naar het bekende gezegde van Toots Thielemans, die hij destijds (in 1979) nog voor het Feest van De Rode Vaan heeft gestrikt, toen hij als gastheer het programma mocht samenstellen. Verminnen heeft vaak voor De Rode Vaan of de Communistische Partij opgetreden, dus heb ik hem ook heel vaak geïnterviewd, vaker nog wellicht dan Raymond Van het Groenewoud of Jos Van Immerseel. Hieronder vind je een overzicht.

Lees verder “Johan Verminnen wordt 75…” →

Dirk Tanghe wordt zeventig…

Dirk Tanghe wordt zeventig…

De Vlaamse theatermaker Dirk Tanghe viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Ik moet nog vaak aan hem terugdenken. Zoals tien jaar geleden toen ik las dat Benny Claessens (de dikke broer van Bart De Pauw uit “Het geslacht De Pauw”) in zijn jongste stuk in het NTG zijn acteurs op het podium laat plassen (en het gelukkig daarna ook zelf weer opkuisen). Niet dat Dirk Tanghe zoiets ook zou doen. Nee juist integendeel! In een periode dat dergelijk “theater” opgang begon te maken en ik mij meer en meer met tegenzin naar de schouwburg sleepte, was hij voor mij juist een rots in de branding. En niet alleen voor mij blijkbaar: zijn stukken waren meestal een groot succes. Dat kón dus wel niet goed zijn! Dirk moest in die tijd dan ook vaak spitsroeden lopen bij zijn spitsbroeders en ik twijfel er niet aan dat dit ook heeft bijgedragen tot wat later is gevolgd…

Lees verder “Dirk Tanghe wordt zeventig…” →

Veertig jaar geleden: brokkelige “Blokken”

Veertig jaar geleden: brokkelige “Blokken”

Ondanks de rode kaart voor theater Poëzien (die met het puur visuele « De feen van Niks » nochtans heeft geprobeerd de kritiek « onvoldoende dramatisering van de gebrachte teksten » in extremis nog te ondervangen) en de ongunstige beoordeling van de KJT-mastodont heeft de Raad van Advies voor Toneelkunst (RAT) zich, zoals enkele weken geleden reeds aangestipt, onverwacht positief uitgelaten over het kinder- en jeugdtheater in Vlaanderen. Dit duidelijk als illustratie van de zegswijze « beter laat dan nooit » want alhoewel het Speeltheater en Stekelbees (beide uit Gent) zeker deze late erkenning verdienen, is het toch de vraag waaraan ze die eer precies nu te danken hebben, nu beide theaters zich juist zijn gaan bezinnen over hun taak en functie, omdat ze zelf inzagen dat ze aan dringend vernieuwing toe waren.

Lees verder “Veertig jaar geleden: brokkelige “Blokken”” →