Zestig jaar geleden: “Dead end street” van The Kinks

Zestig jaar geleden: “Dead end street” van The Kinks

Het is al zestig jaar geleden dat “Dead end street” van The Kinks werd uitgebracht. Trouwe lezers weten dat ik altijd probeer het originele hoesje van de plaat zoals ze in Vlaanderen werd uitgebracht te reproduceren, maar van dat plan heb ik moeten afzien. Ten eerste omdat ik me dat hoesje niet meer kan herinneren (hoe graag ik het nummer ook hoorde, ik had het niet in mijn bezit, ik kon ook niet àlle singles kopen die ik graag hoorde, hé) en ten tweede wegens dat stomme systeem van bovenstaande foto dat mij door mijn provider is opgedrongen. Bij alle single-hoesjes die zich aandienden, stond de titel ofwel helemaal bovenaan ofwel helemaal onderaan. In beide gevallen zou hij dan sowieso wegvallen bij reproductie. Vandaar dat ik naar een CD-uitgave van veel later heb teruggegrepen.

Lees verder “Zestig jaar geleden: “Dead end street” van The Kinks” →

Vijftien jaar geleden: de eerste aflevering van “Belpop”

Vijftien jaar geleden: de eerste aflevering van “Belpop”

Met een aflevering over Arno Hintjens ging vijftien jaar Belpop van start, een tv-programma over de Belgische popscene op Canvas. Jan Delvaux, medewerker van het programma, publiceerde in 2011 ook een boek met de titel Belpop: de eerste vijftig jaar, waarin hij de geschiedenis van de Belgische popmuziek beschrijft, van Kili Watch van The Cousins tot heden. Aan de hand van archiefmateriaal en interviews met de artiesten zelf, groepsleden, producers en andere getuigen wordt de muzikale carrière van de Belpop-iconen onder de loep genomen.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: de eerste aflevering van “Belpop”” →

“Brigitte Bardot, un mythe français” van Catherine Rihoit

“Brigitte Bardot, un mythe français” van Catherine Rihoit

Catherine Rihoits Brigitte Bardot, un mythe français verscheen in 1986 bij uitgeverij Olivier Orban in Parijs. Een preciezere verschijningsdatum dan het jaar heb ik niet betrouwbaar kunnen terugvinden. Sommige boekhandels vermelden 1 mei 1986, maar dat lijkt een catalogusdatum en geen bevestigde publicatiedag. (chatgpt)

Lees verder ““Brigitte Bardot, un mythe français” van Catherine Rihoit” →

Tien jaar geleden: “El Labirinto de los Spiritos” van Carlos Ruiz Zafon

Tien jaar geleden: “El Labirinto de los Spiritos” van Carlos Ruiz Zafon

Het vierde boek van Carlos Ruiz Zafon, “Het labyrint der geesten”, een kanjer van 845 blz., heb ik uiteindelijk toch uitgelezen, maar persoonlijk vind ik dat Zafon terug op het niveau is gekomen van de kinderboeken die hij schreef vooraleer hij met deze serie begon. Weliswaar met een aantal gruwelijke toevoegingen die dan weer zozeer knipperen als zijnde “niet voor kinderen” dat dit nauwelijks de aandacht kan afleiden van het kinderlijke vertelniveau waarop Zafon is beland.

Lees verder “Tien jaar geleden: “El Labirinto de los Spiritos” van Carlos Ruiz Zafon” →

Vijftien jaar geleden: “El prisionero del cielo” van Carlos Ruiz Zafon

Vijftien jaar geleden: “El prisionero del cielo” van Carlos Ruiz Zafon

In 2011 schreef Carlos Ruiz Zafon “El prisionero del cielo” (“De gevangene van de hemel”), een verhaal over de (ongetwijfeld fictieve) auteur David Martin, schrijver van “De stad der verdoemden”, die gevangen zit in het kasteel van Montjuich (waar Claude Criquielion vele jaren later wereldkampioen zou worden), dat allerminst een “hemel” maar veeleer een “hel” kan worden genoemd. Martin wordt (net als de meeste andere gevangenen) zo vaak en zo intens gemarteld dat hij zijn verstand begint te verliezen.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “El prisionero del cielo” van Carlos Ruiz Zafon” →

235 jaar geleden: het Requiem van Mozart

235 jaar geleden: het Requiem van Mozart

De voorlaatste compositie van Mozart, namelijk de “Freimaurerkantate: Laut verkünde unsre Freude” (KV.623), ging in première tijdens de openingsviering van de nieuwe logetempel op 17 november 1791, twee dagen nadat Mozart het werk had voltooid (*). De solisten, koorzangers en het orkest werden door de componist gedirigeerd. De Brünner Zeitung (uitgave van 19 november 1791) meldde dat de première niet alleen een evenement voor de vrijmetselaars was: er werden ook kaartjes aangeboden aan het grote publiek.

Lees verder “235 jaar geleden: het Requiem van Mozart” →

Sophie Marceau wordt zestig…

Sophie Marceau wordt zestig…

Uit een enquête in 1995 bleek dat Sophie Marceau (toen) de vrouw was waarmee de Fransen het liefst naar bed zouden gaan. De scène die haar zelf erotisch het meeste aangrijpt, is de scène uit Barry Lyndon, waarbij hij – met op de achtergrond de muziek die later aan de basis zou liggen van “Words” van The Christians – een sjaaltje uit iemand haar décolletée moet halen op haar eigen verzoek.

Lees verder “Sophie Marceau wordt zestig…” →