Ze dokkeren weer over de kasseien van de Kemmelberg. Als die stenen er nat bijliggen worden de commentaren bombastisch. Dan worden de renners, krijgers in een ware overleveringstocht. Die coureurs zullen dan ook weinig oog hebben voor het Ossuarium op de top dat getuigt van een echte hel.
Lees verder “In Flanders fields the poppies blow…”
Het is al 25 jaar geleden dat Karel Heirbaut is overleden aan longvlieskanker. Toen ik zijn naam als zoekterm intikte op mijn blog, kwam ik bij deze bespreking van een stuk van De Barst door zijn stadsgenoot Johan de Belie terecht ondanks het feit dat zijn naam er niet in voorkomt. Op de pagina die het AMSAB aan Karel Heirbaut heeft gewijd, lees ik echter: “Karel Heirbaut is bekend geworden voor zijn strijd tegen sociaal onrecht. Hij lag mee aan de basis van een belangrijke beweging van strijdsyndicalisten in het Waasland. Met zijn theaterstukken, boeken en foto’s verspreidde hij zijn maatschappijkritisch gedachtegoed.” Ik neem dus aan dat dit één van zijn stukken was, of dat hij er althans toch aan heeft meegewerkt.
Lees verder “Karel Heirbaut (1927-2001)”
Zou opa Adhemar geloof hechten aan één van die doldwaze theorieën? Of drijft hij liever graag de spot met hen…
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (67)”
Chariots of Fire is een Britse sportfilm, geregisseerd door Hugh Hudson met een scenario van Colin Welland. De film is gebaseerd op een echt gebeurd verhaal van Britse atleten die zich voorbereiden op de Olympische Spelen van 1924. De film was genomineerd voor zeven Oscars en kreeg er uiteindelijk vier, waaronder die voor Beste Film. (Wikipedia)
Lees verder “45 jaar geleden: première van “Chariots of Fire””
Het is vandaag al veertig jaar geleden dat de Amerikaanse acteur James Cagney is overleden.
Lees verder “James Cagney (1899-1986)”
De Spaanse sopraan Conchita Supervia, het grote idool van Cecilia Bartoli, speelde in 1934 in een film over Nellie Melba. Zij zong echter de rol van de rivale van Melba, o.a. als Musetta in “La Bohème”. Een jaar later stierf ze in het kraambed. Dat is nu al negentig jaar geleden…
Lees verder “Conchita Supervia (1895-1936)”
Het is al 25 jaar geleden dat Gaby (vooraan naast schepen De Temmerman en vóór schepen Lieven Decaluwe) op het Gentse stadhuis werd ontvangen als “nieuwe Gentenaar”.
Het is jammer dat het Gentse Tolhuis geen doek heeft, want anders zou bij het opgaan ervan zeker een spontaan applaus hebben weerklonken voor het prachtige scènebeeld (gerealiseerd door Steven Demedts). In de onafzienbare ruimte van het sportcomplex was een waar korenveld opgetrokken, met daarin een reusachtige tafel die het erf van boer Van Paemel moet voorstellen.
Lees verder “35 jaar geleden: “Het gezin Van Paemel” in het Tolhuis”
35 jaar geleden ging ik in Arca kijken naar “Derniers Détails” van Gildas Bourdet. Tot mijn stomme verbazing heb ik er geen foto van, daarom moet u het maar doen met een foto van de auteur op YouTube.
Lees verder “35 jaar geleden: “Derniers Détails” van Gildas Bourdet”
La Doublure is een Frans–Italiaans–Belgische film van Francis Veber die werd uitgebracht in 2006. Deze lichtvoetige komedie is de zesde film die François Pignon als hoofdpersonage heeft (*). Pignon is een vriendelijke maar sullige, onhandige en naïeve man en werd als personage bedacht door Veber. Deze antiheld wordt hier vertolkt door de heel populaire Marokkaans-Canadese cabaretier Gad Elmaleh. Net zoals de andere Pignonfilms scoorde La Doublure erg goed aan de Franse kassa.
Lees verder “Twintig jaar geleden: “La doublure” van Francis Veber”
dagelijks iets degelijks 