Charlotte Coleman (1968-2001)

Charlotte Coleman (1968-2001)

25 jaar geleden stierf de 33-jarige Engelse actrice Charlotte Coleman, vooral bekend uit “Four weddings and a funeral” uit 1994 (zie foto), maar ook uit “Oranges are not the only fruit” (1990), aan een acute astma-aanval. In 1987 had ze al haar boyfriend Jonathan Laycock (23) weten sterven in een fietsongeluk. Waarna ze in een depressie was gesukkeld, inclusief alcoholmisbruik en anorexia. Eigenlijk was ze nog maar pas uit het diepe dal gekropen en dan dit.

Tony Richardson (1928-1991)

Tony Richardson (1928-1991)

Het is al 35 jaar geleden dat de Britse regisseur (en ooit “an angry young man”) Tony Richardson is overleden. Op mijn blog is vanalles over hem te vinden, maar alsof ik het erom heb gedaan, duikt zijn naam wel in een tiental “lemma’s” op, maar telkens slechts één keer. Met andere woorden, het was erg moeilijk om op basis van al die losse fragmenten tot één samenhangend geheel te komen. Daarom heb ik voor een andere oplossing geopteerd. Ik ben alweer eens leentjebuur gaan spelen bij de onevenaarbare Wikipedia en in die (ingekorte) tekst heb ik dan de links gestoken, naar “den Tony”, en dat allemaal om het u, beste lezer, gemakkelijker te maken. Zeg nu eens braaf: dank u, Ronny. Dan zeg ik: graag gedaan, beste lezer.

Lees verder “Tony Richardson (1928-1991)” →

Robert Vaughn (1932-2016)

Robert Vaughn (1932-2016)

Het is ook al tien jaar geleden dat de Amerikaanse acteur Robert Vaughn op 83-jarige leeftijd in zijn woonplaats Ridgefield in Connecticut is overleden aan acute leukemie. Hij werd vooral bekend door zijn rol als Napoleon Solo, de Amerikaanse geheime agent uit de televisieserie The Man from U.N.C.L.E. uit 1964. Net zoals zovele kinderen in die tijd bezat ik een “lidkaart” van U.N.C.L.E. (die werden via Humo uitgereikt, meen ik me te herinneren), maar aangezien ik toen al sympathie had voor de Sovjetunie, ging mijn voorkeur uit naar David McCallum die Illya Kuryakin, zijn Russische tegenhanger, speelde. Ik kon toen nog niet vermoeden dat Robert Vaughn in 1972 tot doctor zou promoveren aan de University of Southern California op een proefschrift over de uitsluiting van acteurs die onder het McCarthisme rond 1950 verdacht werden van communistische sympathieën…

Lees verder “Robert Vaughn (1932-2016)” →

Zhang Yimou wordt 75…

Zhang Yimou wordt 75…

De Chinese cineast Zhang Yimou wordt morgen 75 jaar. In 1991 zou ik hem normaal ontmoet hebben, toen hij de prijs van de UFK (de vereniging van de Belgische filmcritici) in ontvangst kwam nemen, maar ik probeerde deze prijsuitreiking te combineren met het bijwonen van een try-out van een stuk geregisseerd door Jean-Pierre De Decker in de KVS en die poging is slecht afgelopen. Toen we ter plekke arriveerden, “Zhang Yimou had left the building“. Eerlijk gezegd, na al die jaren zou ik daar zeker niet meer van wakker liggen, ware het niet dat Zhang (of Yimou, hoe moet je dat eigenlijk zeggen in het geval van een Chinees?) vergezeld was van zijn toenmalige vriendin en fetisj-actrice, de bloedmooie Gong Li…

Lees verder “Zhang Yimou wordt 75…” →

Van Toneelstudio ’50 naar het Arcatheater en terug naar af

Van Toneelstudio ’50 naar het Arcatheater en terug naar af

Op 10 oktober 1950 werd door Dré Poppe (op de foto samen met Luce Premer in “Het geiteneiland”) en enkele anderen van de Gentse Koninklijke Toneelschool Toneelstudio ’50 gesticht. Op 14 november 1951 werd hun eerste stuk opgevoerd, namelijk “Polukrates” van Herwig Hensen.

Lees verder “Van Toneelstudio ’50 naar het Arcatheater en terug naar af” →

Petra Rossner wordt zestig…

Petra Rossner wordt zestig…

De (Oost-)Duitse wielrenster Petra Rossner (foto Bundesarchiv via Wikipedia) viert vandaag haar zestigste verjaardag. Ik heb niet kunnen terugvinden of ze nog steeds bij Judith Arndt is. Herinner u de Olympische wegrit in Athene 2004. Judith Arndt werd daarin tweede, maar in plaats van een triomfantelijk gebaar te maken, stak ze de middenvinger op uit protest tegen het feit dat haar (oudere) vriendin Petra Rossner niet geselecteerd werd.

Lees verder “Petra Rossner wordt zestig…” →

Rik Aerts wordt zeventig…

Rik Aerts wordt zeventig…

Rik Aerts, eerst van The Bet (op de foto links vooraan), nadien vele jaren gitarist bij Raymond Van het Groenewoud, occasioneel ook wel eens voor Kathy Lindekens, Erik Van Neygen & Sanne, Zjef Vanuytsel en vele anderen, viert zijn zeventigste verjaardag. Mijn eerste kennismaking met hem was hilarisch. Het was in Bornem, in Ter Dilft, waar Raymond een optreden gaf en ik hem zoals gewoonlijk nadien even opzocht in de coulissen. Terwijl ik met Raymond aan het praten was, was de gitarist (die ik op dat moment nog niet had herkend) mij voortdurend in de gaten aan het houden. Tot ik op de duur mij wel verplicht voelde om te vragen wat er scheelde. Hij antwoordde niet, maar wees gewoon op een sticker die ik op mijn leren vest had gekleefd. Het was een sticker van The Bet. Pas toen viel mijn nikkel! En waarom die sticker op mijn vest kleefde, dat lees je hieronder…

Lees verder “Rik Aerts wordt zeventig…” →