The Acceptance World van Anthony Powell verscheen op 9 mei 1955 bij William Heinemann in Londen. Het is het derde deel van A Dance to the Music of Time.
Lees verder ““The Acceptance World” van Anthony Powell”Veertig jaar geleden: prof.Van Elslander op emeritaat…
Veertig jaar geleden werd prof. dr. Antonin Van Elslander met een welverdiend emeritaat uitgewuifd door zijn collega’s van de Gentse Rijksuniversiteit. Zijn vrijgekomen plaats op de leerstoel Nederlandse Literatuur werd ingenomen door prof. dr. Anne-Marie Musschoot. Bij die gelegenheid heb ik hem geïnterviewd voor De Rode Vaan. Ik herinner me nog dat ik met een lading Rode Vanen op die viering toekwam en dat iedere aanwezige gretig toetastte. Een gek zicht: een deftige professor die gehuldigd wordt en alle aanwezigen met een Rode Vaan in de hand om de viering luister bij te zetten. Eén van die onvergetelijke momenten uit mijn leven.
Lees verder “Veertig jaar geleden: prof.Van Elslander op emeritaat…”Art Garfunkel wordt 85…
De Amerikaanse zanger (en soms ook wel acteur) Art Garfunkel viert zijn 85ste verjaardag…
Lees verder “Art Garfunkel wordt 85…”Films in islamitische landen
Op 5 november 1896 ging de eerste film in première in de badstad Alexandrië. Sindsdien is de bioscoopcultuur daar nooit weggeweest.
Lees verder “Films in islamitische landen”Barbara Trapido wordt 85…
In augustus 2018 heb ik het boek “The travelling hornplayer” van Barbara Trapido gelezen. Ik was er helemaal ondersteboven van. (Foto Pinterest)
Lees verder “Barbara Trapido wordt 85…”45 jaar geleden: platenbesprekingen “in ’t kort”
45 jaar geleden waren blijkbaar nog een aantal platen blijven liggen die ik moest recenseren voor De Rode Vaan. Ik maakte me er dan maar van af met een korte opsomming.
Lees verder “45 jaar geleden: platenbesprekingen “in ’t kort””45 jaar geleden: de pilootfunctie van de “alternatieven”
De traditionele Boekenbeurs is ondertussen Boektopia geworden, maar dat was 45 jaar geleden wel anders!
Lees verder “45 jaar geleden: de pilootfunctie van de “alternatieven””Het Evangelie volgens de Lukas (36): “De duivel draagt Icarino”
Er heeft zich iets wonderbaarlijks voorgedaan bij de beraadslaging van de Hercule Poirotprijs. In nog geen halve minuut was de jury het eens over de laureaat. Mogelijk omdat geen van de juryleden begreep waarover het ging. De jury van de Knack Hercule Poirot prijs was niettemin danig onder de indruk van de veelgelaagdheid die Mark Cloostermans moeiteloos optast in Alleen de Duivel heeft een Plan. De titel loopt parallel met een song van de Rolling Stones, Sympathy for the Devil: “I’ve been around for a long, long year / Stole many a man’s soul and faith / (….) Just as every cop is a criminal / And all the sinners saints”, het rechtvaardigt steeds waarom elke groep de gedragscodes van de samenleving ombuigt naar eigen voordeel, leefregel en afgedwongen loyaliteit.
Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (36): “De duivel draagt Icarino””Dertig jaar geleden: “If we fall in love tonight” (Rod Stewart)
Op 21 juni 1995 was Rod Stewart nog eens in Gent, maar nu uiteraard niet meer in een jeugdclub, maar in Flanders Expo. “Daarna wordt het echter lange tijd stil rond Stewart,” schreef ik hier oorspronkelijk, maar dat kwam dan vooral omdat de CD “If we fall in love tonight” volledig aan mij is voorbijgegaan. Ik ontdekte ze pas in 2015 toen een vrouw als lievelingsslow voor de top 2000 op Nederland “For the first time” van Rod Stewart opgaf. Ik dacht: dat bestààt helemaal niet, maar dat blijkt dus uit deze CD afkomstig te zijn, een mengeling van heruitgegeven slows uit eigen werk, covers en dus ook totaal nieuw werk. Een ontdekking na twintig jaar!!!
Vijf jaar geleden: “Onder vuur” & “Grond”
Waar is der vaad’ren fierheid nu gevaren, dacht ik toen ik na het bekijken van de tweede en derde aflevering van de dramaserie ‘Onder vuur’ (VRT, Eén, zondagavond) vaststelde dat deze niet uit het dal kroop waar zij in beland was. Maar zich hopeloos in een ravijn bleek te storten. Triest scenario dat ons bij elke aflevering een gelijkaardig stramien voorschotelt, povere rode draden over nogal ongeloofwaardige corruptie, simplistische liefdesverhaaltjes, wat trendy drugsproblematiek… En slecht acteerwerk, ongezien; alleen Sam Louwyck bezit nog enige geloofwaardigheid. Maar zelfs Louis Talpe spartelt als een pladijs op het droge doorheen zijn personage; acteursregie lijkt onbestaand en ondergeschikt aan wat sensationele beelden met een vlammenzee als hoofdpersonage.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “Onder vuur” & “Grond””








