James Fenimore Cooper (1789-1851)

James Fenimore Cooper (1789-1851)

Het is al 175 jaar geleden dat James Fenimore Cooper, de eerste professionele auteur van de nog jonge Verenigde Staten, is overleden. Zijn romans hebben nu nog uitsluitend een historische betekenis. Desondanks zijn ze belangrijk omdat een combinatie van invloed van Walter Scott (het historische verhaal) en de 18de eeuwse verering voor de primitieve mens (dat de romantiek trouwens overnam en uitbouwde!) leidde tot de schepping van de indianenroman, de zogenaamde “Leatherstocking Tales”, een genre dat later erg geliefd werd, denken we alleen nog maar aan Karl May, wiens populariteit er de oorzaak van is dat het belang van Cooper wel eens onderschat wordt.

Lees verder “James Fenimore Cooper (1789-1851)” →

Dertig jaar geleden: jaarlijkse Happening van het Festival van Vlaanderen in Gent

Dertig jaar geleden: jaarlijkse Happening van het Festival van Vlaanderen in Gent

Op zaterdag 14 september 1996 had de jaarlijkse Happening van het Festival van Vlaanderen plaats in Gent op een zestal locaties rond het Sint-Baafsplein: het Conservatorium, het NTG, de Sint-Baafskathedraal, het Bisschopshuis, de Pacificatiezaal van het Stadhuis en de Lakenhalle. Om deze zalen (en de cultuurmarkt) met elkaar te verbinden werkte men opnieuw met rode lopers.

Lees verder “Dertig jaar geleden: jaarlijkse Happening van het Festival van Vlaanderen in Gent” →

Dertig jaar geleden: concert van Thomas Zehetmair

Dertig jaar geleden: concert van Thomas Zehetmair

Vandaag is het dertig jaar geleden dat ik een prachtig concert mocht bijwonen. Op 13 september 1996 werd het Festival van Vlaanderen immers plechtig geopend in het Brusselse PSK met het Orkest van de XVIIIe Eeuw o.l.v. Frans Brüggen. Thomas Zehetmair was de solist in het vioolconcerto in D, op.61, van Ludwig van Beethoven.

Lees verder “Dertig jaar geleden: concert van Thomas Zehetmair” →

“De beaux moments mais de longs quarts d’heure”

“De beaux moments mais de longs quarts d’heure”


De O.V.V. heeft het blijkbaar breder dan de Munt. De John Dew-productie van « Die Walküre » uit 1983 heeft slechts enkele voorstellingen dienst gedaan (één reeks !) maar dit belette de directie niet Jo Dua drie jaar later te gelasten met een volledig nieuwe enscenering. Wij kennen geen enkel theater ter wereld dat zich een dergelijke luxe permitteert. Zelfs de allergrootsten (Milaan, Londen, Wenen, New York) herhalen hun producties verscheidene speeljaren alvorens ze te vervangen.

Lees verder ““De beaux moments mais de longs quarts d’heure”” →

Veertig jaar geleden: de Opera voor Vlaanderen opent met “Otello” (Antwerpen) en “Aida” (Gent)

Veertig jaar geleden: de Opera voor Vlaanderen opent met “Otello” (Antwerpen) en “Aida” (Gent)

Een rijk met bloemen versierde inkomhal, nieuwe tapijten op de trappen naar het eerste balkon, muren ontdaan van stofhoeken en spinnenwebben, nieuwe foto’s in de wandelgangen en zelfs bloemstukken op het balkon in de zaal : onmiskenbare signalen waarmee de nieuwe directie Eric de Meester/Silveer van den Broeck ons van haar goede intenties wil overtuigen. Zonder Brabançonne of Vlaamse Leeuw werd het nieuwe bewind van de O.V.V. op stormachtige openingsakkoorden van Verdi’s Otello de geschiedenis ingestuwd.

Lees verder “Veertig jaar geleden: de Opera voor Vlaanderen opent met “Otello” (Antwerpen) en “Aida” (Gent)” →

Mylène Farmer wordt 65…

Mylène Farmer wordt 65…

Ook voor Lolita’s staat de tijd niet stil. In 1988 brak Mylène Farmer door met zeer leuke videoclips bij hitjes als “Libertine” of “Déshabille-moi” (origineel van Juliette Greco in 1967), waarvan de teksten op zich reeds tot de verbeelding spraken. Ook toen al was Mylène eigenlijk geen Lolita meer, aangezien ze geboren was in Montréal in 1961 (ze woont in Frankrijk sedert 1967).

Lees verder “Mylène Farmer wordt 65…” →