Op 19 oktober 2011 ontving Arnon Grunberg in de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde (KANTL) de vijfjaarlijkse prijs voor proza voor zijn roman Tirza.
Lees verder “Vijftien jaar geleden: “Tirza” van Arnon Grunberg”
Tacones lejanos (*) is een Spaanse film uit 1991 van de bekende regisseur Pedro Almodóvar. De film staat ook bekend onder de naam High Heels, de naam die in Engelstalige landen gebruikt wordt. De film was genomineerd voor vijf verschillende Goya’s maar won er daar geen van. Wel werd de Franse César gewonnen in de categorie beste buitenlandse film. De muziek in de film bevat twee grote hits als Piensa en mi en Un año de amor. In de film wordt de suggestie gewekt dat Marisa Paredes deze zingt, maar ze zijn ingezongen door Luz Casal. Javier Bardem, tegenwoordig een van de meest populaire Spaanse acteurs, maar destijds nog onbekend, speelde in deze film een klein rolletje en brak een paar jaar later door.
Lees verder “35 jaar geleden: “Tacones lejanos” van Pedro Almodovar”
Tien jaar geleden begon er op Play4 alweer een reeks van “De slimste mens ter wereld”. Het lijkt elk jaar wel op een andere zender te zijn, maar dat is dus steeds dezelfde zender, hé mensen, die voortdurend van naam verandert. Ondanks het feit dat ik van de juryleden nu zo ongeveer de helft zelfs niet eens kén en bij de kandidaten is dat zelfs twee derden, kijk ik er toch weer naar uit (*). Wie zou tien jaar geleden immers hebben kunnen voorspellen dat we aan een lichtgewicht als Olga Leyers zoveel plezier zouden beleven, al was het maar omwille van haar steeds korter wordende jurkjes…
Lees verder “Tien jaar geleden: Olga Leyers in “De slimste mens””
Ik heb altijd veel sympathie gehad voor John Boeren en zijn vzw Lyrica. Hoe hij het doet, weet ik niet maar hij houdt nu al 45 jaar een concertvereniging in leven die elk jaar toch met op z’n minst één verrassing uitpakt. In 1996 overtroffen ze zichzelf ter gelegenheid van het twintigjarige jubileum met zowaar een opvoering van de opera “Lakmé” van Léo Delibes in de Vlaamse Opera van Gent op zondag 19 oktober. Het orkest werd gedirigeerd door Jean-Pierre Haeck en de hoofdrol werd vertolkt door Amaryllis Grégoire, een sprankelende sopraan uit het Brusselse (foto). Ik was vooral reuzebenieuwd hoe ze het ervan zou afbrengen in het fameuze “air des clochettes”…
Lees verder “Dertig jaar geleden: Lyrica viert jubileum met opera “Lakmé””
De vroegere cabaretdanseres Vivien Grey (echte naam Ella Rees Williams) schreef als Jean Rhys met “Wide Sargasso Sea” het verhaal van de eerste mevrouw Rochester, met andere woorden de krankzinnige vrouw die verborgen gehouden wordt in “Jane Eyre” van Charlotte Brontë.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Wide Sargasso Sea” van Jean Rhys”
Voor “Het zwarte licht” won Harry Mulisch vijftig jaar geleden de Bijenkorf Literatuur-prijs.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Het zwarte licht” van Harry Mulisch”
‘Over God’ is het recentste boek van de Gentse filosoof en bekende atheïst Etienne Vermeersch. De kern van dit boek is een tekst die hij in de jaren ’90 schreef over waarom hij niet in de god van het christendom gelooft, dat was toen een antwoord op talrijke reacties na een optreden op VTM waarin hij zijn atheïsme verkondigd had. Hier wordt die tekst integraal weergegeven, maar aangevuld met een inleiding, postscriptum (waarin hij repliceert op kritiek op zijn tekst) en een uitgebreid nawoord waarin hij talrijke publicaties over de onderwerp sinds 1992 bespreekt.
Lees verder “Tien jaar geleden: “Over God” van Etienne Vermeersch”
Ik voel altijd maar de behoefte om deze blog toch enigszins te structureren. En daarom heb ik besloten, wat mijn persoonlijke “belevenissen” betreft, een soort van “dagboek” bij te houden. Aangezien deze blog al enkele jaren loopt en ik onmogelijk alle artikels daarop kan gaan navlooien, is dit overzicht per definitie onvolledig, maar het Blommenkinders-dagboek leek me een goede aanleiding om ermee te starten.
Lees verder “Chronologie”
Vijf jaar geleden ontdekte ik dat ik alweer iets overeenkomstig had met Hugo Claus. Ik ben namelijk lange tijd verliefd geweest op radiomaakster Mick (eigenlijk Monique) Clinckspoor. Het verschil is wel dat ik haar nooit heb ontmoet, terwijl hij… (zie bovenstaande foto van A.Clement in Humo.) Anderzijds is mij dan wel de vernedering bespaard dat ze mij heeft afgewezen…
Lees verder “Hoe zou het nog zijn met Mick Clinckspoor?”
Op 19 oktober 1986 richtte Rod Stewart zijn schreden dan nogmaals naar het vertrouwde Vorst-Nationaal, maar deze keer liet ik verstek gaan. En dat ondanks het feit dat Rod in die periode met (althans de uiterlijke kentekenen van) het communisme flirt. In Oostende droeg hij een t-shirt van de PSUC (de Catalaanse KP, zie foto Jo Clauwaert) en in Rotterdam een atletiekhemdje van de Sovjet-Unie…
Lees verder “Veertig jaar geleden: Rod Stewart communist?”
