35 jaar geleden: twee operettes in de OVV

35 jaar geleden: twee operettes in de OVV

In 1982 zong Doe Maar:
Hé, er is geen bal op de TV,
alleen een film met Doris Day
en wat dacht je van net twee:
een Wiener operette!

Dat was op z’n minst merkwaardig, want in die tijd werden er al lang geen operettes meer vertoond op televisie. En films met Doris Day kon men enkel nog op zondagnamiddag zien. Het leek wel of deze tekst twintig jaar eerder was geschreven!

Lees verder “35 jaar geleden: twee operettes in de OVV”

Veertig jaar geleden: Opera voor Vlaanderen boven de doopvont gehouden

Veertig jaar geleden: Opera voor Vlaanderen boven de doopvont gehouden

Vandaag is het precies veertig jaar geleden dat in aanwezigheid van Vina Bovy de eerste voorstelling Opera voor Vlaanderen plaatsvond. Velen zullen allicht verbaasd zijn dat dit “Lulu” van Alban Berg betrof. En evenzeer zullen er werkbrauwen worden gefronst als men weet dat er tijdens dat eerste seizoen niet minder dan zestien producties op het programma stonden. Als intendant werd kabinetsmedewerker Alfons Van Impe (bovenstaande foto) aangeduid door zijn “patron” Rika De Backer. Helemaal zonder opera-ervaring was deze toneelauteur (onder de naam Luc Vilsen) niet. In de jaren zestig had hij voor minister Van Elslande reeds een studiereis door Duitsland ondernomen en daar o.m. kennisgemaakt met Der Deutsche Oper am Rhein, de fusie tussen de opera’s van Düsseldorf en Duisburg, die het voorbeeld was voor de OVV. Hij zat ook in de raad van bestuur van de Munt als vertegenwoordiger van de Vlaamse regering. Ook zijn opvatting dat het toneel in een doodlopend steegje terechtgekomen was en dat het elan was overgeslagen op de opera, kan ik alleen maar beamen, maar ik vrees dat over het algemeen Fons op weinig aanhangers bij de pers kon rekenen…

Lees verder “Veertig jaar geleden: Opera voor Vlaanderen boven de doopvont gehouden”

35 jaar geleden: de Opera voor Vlaanderen opent met “Otello” (Antwerpen) en “Aida” (Gent)

35 jaar geleden: de Opera voor Vlaanderen opent met “Otello” (Antwerpen) en “Aida” (Gent)

Een rijk met bloemen versierde inkomhal, nieuwe tapijten op de trappen naar het eerste balkon, muren ontdaan van stofhoeken en spinnenwebben, nieuwe foto’s in de wandelgangen en zelfs bloemstukken op het balkon in de zaal : onmiskenbare signalen waarmee de nieuwe directie Eric de Meester/Silveer van den Broeck ons van haar goede intenties wil overtuigen. Zonder Brabançonne of Vlaamse Leeuw werd het nieuwe bewind van de O.V.V. op stormachtige openingsakkoorden van Verdi’s Otello de geschiedenis ingestuwd.

Lees verder “35 jaar geleden: de Opera voor Vlaanderen opent met “Otello” (Antwerpen) en “Aida” (Gent)”

35 jaar geleden: Chris De Moor aan het lijntje

35 jaar geleden: Chris De Moor aan het lijntje

Op 12, 15, 17 en 19 juli 1986 had in de Opera voor Vlaanderen te Gent het achtste Internationale Opera- en Belcantoconcours van de BRT plaats. Dat jaar namen 26 jonge zangers uit 13 landen deel, die — met begeleiding van het BRT-Filharmonisch Orkest o.l.v. Fernand Terby — elk een aria en per land ook nog eens een duet ten gehore brachten. Een internationale jury bestaande uit bekende zangers, directeurs van opera-instituten en regisseurs oordeelde over hun prestaties. In eigen land is Chris De Moor vast en zeker één van de meest opgemerkte laureaten uit een vorige editie. Onze eerste vraag is dan ook : wat heet « jong » in operamiddens ?

Lees verder “35 jaar geleden: Chris De Moor aan het lijntje”

35 jaar geleden: “De man van La Mancha” in de Gentse opera

35 jaar geleden: “De man van La Mancha” in de Gentse opera

In een interview met « Knack » zei Marco Bakker dat hij « De man van La Mancha » eerder als een theaterstuk dan als een musical beschouwt en dat is maar goed ook, want wegens plaatsgebrek zijn wij genoodzaakt de muziekbijdrage deze week onder de noemer « theater » ten… tonele te voeren. Zo komt het dat na het verhaal van de boer dat van de dichter (Cervantes) aan bod komt, die via het schrijven van een allegorisch ridderverhaal (Don Quichote) aan de klauwen van de inquisitie tracht te ontkomen. Dit is uiteraard een herneming van de eindeseizoensproductie in de Opera voor Vlaanderen van vorig jaar die toen enkel in Gent heeft gelopen. Koen Crucke kan als Sancho Panza nog eens alle registers opentrekken. terwijl Marco Bakker als Cervantes/Don Quichote en Marijke Hendriks als Aldonza/Dulcinea hun vedettenrol niet helemaal waarmaken. Toch blijft het merkwaardig dat deze voor een breed publiek toegankelijke musical geen volk trekt, zodanig zelfs dat in Gent de woensdagnamiddagvertoning diende te worden afgelast.

Lees verder “35 jaar geleden: “De man van La Mancha” in de Gentse opera”

Nieuwjaarsgeschenk in de Opera voor Vlaanderen

Nieuwjaarsgeschenk in de Opera voor Vlaanderen

Neen, uiteraard slaat bovenstaande titel niet op het nieuwjaarsconcert dat het Antwerpse orkest van de Opera Voor Vlaanderen onder de leiding van Arthur Fagen in beide operahuizen heeft gegeven. De populaire Strauss-schlagers gaven immers eerder aanleiding tot een « gezellig » dan tot een « goed » concert (de ontspannen houding van de Duitse tenor Mario Brell was wat dat betreft typerend, om nog te zwijgen van de « primeur » dat een orkest voor de tweede maal de Radetzkymars inzet zonder dat de dirigent aanwezig is !).

Lees verder “Nieuwjaarsgeschenk in de Opera voor Vlaanderen”

115 jaar geleden: première van “Die Lustige Witwe”

115 jaar geleden: première van “Die Lustige Witwe”

Die lustige Witwe (De vrolijke weduwe) is de titel van een operette in drie bedrijven gecomponeerd door de Oostenrijks-Hongaarse componist Franz Lehár. Het libretto werd geschreven door de Oostenrijkse toneeldichters Victor Léon en Leo Stein, naar het blijspel L’attaché d’ambassade van Henri Meilhac. De plaats van handeling is Parijs rond 1900. Die lustige Witwe werd voor het eerst opgevoerd in het Theater an der Wien in Wenen op 30 december 1905. (Wikipedia)

Lees verder “115 jaar geleden: première van “Die Lustige Witwe””

Er staan nu ook lévende personages op de operascène

Er staan nu ook lévende personages op de operascène

De Vlaamse Kameropera opende haar speeljaar met een interessante « double bill », « Il Signor Bruschino » van Gioacchino Rossini en « Mozart en Salieri » van Nicolai Rimski-Korssakov.

Lees verder “Er staan nu ook lévende personages op de operascène”