Wim De Wulf (1956-2016)

Wim De Wulf (1956-2016)

Bijna drie jaar geleden was ik op zoek naar een foto van Wim De Wulf en zo kwam ik tot mijn verbijstering te weten dat hij al twee jaar eerder was overleden! Op 25 augustus 2016 schreef Roger Arteel een in memoriam waaruit ik hieronder enkele passages bloemlees, maar ik weet niet hoeveel tijd er tussen dit in memoriam en het eigenlijke overlijden ligt. Het blijkt uiteindelijk op 29 juli te zijn. Hij “was al een tijdje ziek” zeggen sommige overlijdensberichten, dan weet je al hoe laat het is…

Lees verder “Wim De Wulf (1956-2016)”

Brokkelige Blokken

Brokkelige Blokken

Ondanks de rode kaart voor theater Poëzien (die met het puur visuele « De feen van Niks » nochtans heeft geprobeerd de kritiek « onvoldoende dramatisering van de gebrachte teksten » in extremis nog te ondervangen) en de ongunstige beoordeling van de KJT-mastodont heeft de Raad van Advies voor Toneelkunst (RAT) zich, zoals enkele weken geleden reeds aangestipt, onverwacht positief uitgelaten over het kinder- en jeugdtheater in Vlaanderen. Dit duidelijk als illustratie van de zegswijze « beter laat dan nooit » want alhoewel het Speeltheater en Stekelbees (beide uit Gent) zeker deze late erkenning verdienen, is het toch de vraag waaraan ze die eer precies nu te danken hebben, nu beide theaters zich juist zijn gaan bezinnen over hun taak en functie, omdat ze zelf inzagen dat ze aan dringend vernieuwing toe waren.

Lees verder “Brokkelige Blokken”

Veertig jaar geleden: een weekendje kindertheater

Veertig jaar geleden: een weekendje kindertheater

Veertig jaar geleden vonden in Gent twee premières plaats van nieuwe theaterproducties die zich tot het jeugdige volkje richten : Stekelbees stelde na een reeks try-outs de definitieve versie van “De kleine vandalen” voor en Taptoe pakte voor het eerst uit met « Thomas zit te dromen in de klas ».

Lees verder “Veertig jaar geleden: een weekendje kindertheater”

Kindertheater dat niet kinderachtig is

Kindertheater dat niet kinderachtig is

Mijn vermoeden werd bevestigd dat vier nieuwe stukken door één en hetzelfde gezelschap dat dan op de koop toe ook nog voor de organisatie en de accommodatie van zo’n vijf andere theaters moet instaan, te hoog gemikt was. Wim De Wulf (foto LinkedIn) is daarvan het slachtoffer geworden. De première van zijn solostuk « Min dertig in de schaduw » diende naar een latere datum te worden verschoven. En misschien is men ook bij « Coco is dada » van Daan Hugaert iets te vlug van stapel gelopen.

Lees verder “Kindertheater dat niet kinderachtig is”

Guy Cassiers wordt zestig…

Guy Cassiers wordt zestig…

Bij het begin van 2003 kondigde Luc Perceval zijn vertrek aan bij het Toneelhuis. Ruim op voorhand, want zijn contract liep nog tot 2005. Als opvolger werd Guy Cassiers (foto Eric Schrijver via Wikipedia) aangeduid, maar aangezien deze nog tot 2006 een contract lopen had bij het Rotterdamse Ro Theater, nam Josse De Pauw in 2005 één jaar de taak op zich.

Lees verder “Guy Cassiers wordt zestig…”

Je zou er de zenuwen van krijgen!

Je zou er de zenuwen van krijgen!

De conclusie die zich opdringt na het bekijken van het nieuwe stuk van Stekelbees, “De Zenuwshow”, is dat het té geslaagd is in zijn opzet. Inderdaad, dit is een stuk over stress en reken maar dat je tijdens de vertoning erg onder stress komt te staan. Zodanig zelfs dat we uitzonderlijk een optreden van Stekelbees moeten afraden voor kinderen jonger dan zes jaar. Voor andere kindertheaters was dit reeds de gewoonte, zodat je je op de duur gaat afvragen wie zich nog om onze peuters zal bekommeren…

Lees verder “Je zou er de zenuwen van krijgen!”

Dertig jaar geleden: Oud Huis Stekelbees zoekt recensent (m/v)

Dertig jaar geleden: Oud Huis Stekelbees zoekt recensent (m/v)

Op de laatste pagina (blz. 32) van dagblad Vooruit/De Morgen stond op 12 november 1990 een merkwaardige paginagrote advertentie. Onder de titel Oud Huis Stekelbees zoekt recensent (m/v) voor Stekelbees Festival ’91 reageert het theater op recensies over het voorbije Stekelbeesfestival die verschenen in de Vooruit/De Morgen van dinsdag 6 november. De advertentie citeert volop uit de recensies en weerlegt de aangehaalde feiten. „Wij doen dat uit verontwaardiging over de recensie. Wij willen zo tot een open discussie komen. Het is geen aanval op een mening. Wel op onjuist weergegeven feiten. Of mag men als het om de culturele sector gaat slordiger met de feiten omspringen?” zegt Hildegard De Vuyst van Oud Huis Stekelbees. Naar een reactie gevraagd, zei hoofdredacteur Paul Goossens van de krant De Morgen/Vooruit: „Geen.” Wel zei hij dat „het nog niet was uitgemaakt of daar, redactioneel op gereageerd zou worden. Wij zijn voorstanders van grote vrijheid. Maar die advertentie is wel grensverleggend, ja”, meende hij.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Oud Huis Stekelbees zoekt recensent (m/v)”

35 jaar geleden: kindertheater met de a van avontuur of van abstract?

35 jaar geleden: kindertheater met de a van avontuur of van abstract?

1985 werd door de UNESCO uitgeroepen tot internationaal jaar van de jeugd. Een reden voor heel wat organisaties om hun jeugdzonden over te doen. Is er in de stripwereld (om maar die te noemen) nog geen enkele terugval van het avonturenverhaal te merken — integendeel, zelfs de « volwassen » strip lijkt er steeds meer door aangestoken — dan ziet het er op de planken naar uit dat de « incrowd » van het kindertheater (dus de toonaangevende gezelschappen en dito recensenten) resoluut de weg naar het abstracte theater heeft ingeslagen. Hier volgt het kindertheater dus de volwassen broer. De vraag is alleen maar of ook de kinderen volgen. Wij hebben daar zo onze twijfels over.

Lees verder “35 jaar geleden: kindertheater met de a van avontuur of van abstract?”

Dertig jaar geleden: “Zalig zij die van de leugen kunnen leven: politici, schrijvers, acteurs, journalisten…”

Dertig jaar geleden: “Zalig zij die van de leugen kunnen leven: politici, schrijvers, acteurs, journalisten…”

Van 5 tot 10 december 1989 had in Antwerpen, Brussel en Gent het eerste Vertelfestival plaats van Kultuurwerkplaats LOD, FNAC en het Noordstarfonds. « Artistiek verantwoordelijke » voor het festival is Herwig De Weerdt. De geestelijke vader van Theater Stekelbees ontpopt zich nu reeds een vijftal jaren als een verteller par excellence. Nog niet zo heel lang geleden ging zijn jongste productie, « De Eerste Held » in première. Steeds weet hij de juiste toon te treffen om zijn toehoorders te boeien. En of dat nu kinderen of volwassenen zijn, maakt in essentie geen verschil uit…
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Zalig zij die van de leugen kunnen leven: politici, schrijvers, acteurs, journalisten…””