Israel Horovitz (1939-2020)

Israel Horovitz (1939-2020)

Ik verneem nu pas dat op 9 november 2020 de Amerikaanse auteur Israel Horovitz is gestorven. Van hem zag ik in november 1970 de rockmusical “Pil” in Arca, dat toen nog een keldertheater was in de Hoogpoort. Daarvan maakte ik destijds voor eigen gebruik de volgende bespreking. Vijftig jaar later schrik ik wel een beetje van mijn taalgebruik in die tijd, maar het geeft wel een goed beeld van hoe wij destijds opgevoed werden…

Lees verder “Israel Horovitz (1939-2020)”

Twintig jaar geleden: interview met Daan Van den Durpel

Twintig jaar geleden: interview met Daan Van den Durpel

Vandaag precies twintig jaar geleden interviewde ik Daan van den Durpel in Arca, omdat hij daar het stuk “U bent mijn moeder” van Joop Admiraal bracht. Het is een stuk, waarin een zoon afscheid neemt van zijn tachtigjarige, stervende, dementerende moeder. Beide rollen werden hierin gespeeld door Daan. Alhoewel het een zeer aandoenlijke vertoning was, werd het interview voorafgegaan door een slapstickachtig gebeuren.

Lees verder “Twintig jaar geleden: interview met Daan Van den Durpel”

25 jaar geleden: “Het Gigli Concert” in Tinnenpot

25 jaar geleden: “Het Gigli Concert” in Tinnenpot

25 jaar geleden zag ik “Het Gigli Concert” van de Ierse hedendaagse schrijver Tom Murphy. Jo Decaluwe speelt hierin een geflipte bouwondernemer die zou willen kunnen zingen als Beniamino Gigli. Omdat dit uiteraard niet lukt, leidt dit tot woedeaanvallen die hij koelt op zijn vrouw en kind. Daarom wordt hij gedwongen psychiatrische hulp te zoeken. Aangezien hij de pest heeft aan “normale” psychiaters, wendt hij zich tot de “dynamatoloog” Kings (gespeeld door Jo De Meyere), die echter al evenmin raad weet met zichzelf, evenals met zijn relatie tot de getrouwde Mona (Christine Decock). Het resultaat is dat “Gigli” genezen is en Kings zelfmoord pleegt als hij verneemt dat Mona kanker heeft. Dit stuk werd in een vertaling en een regie van Jo Gevers opgevoerd in de Tinnen Pot en was verschrikkelijk vervelend en voorspelbaar. Alweer een verloren avond in het theater.

Referentie
Ronny De Schepper, De Wet van Murphy, Het Laatste Nieuws 15 september 1995