75 jaar geleden: Lode De Pooter vervangt Louis Paul Boon op De Rode Vaan

75 jaar geleden: Lode De Pooter vervangt Louis Paul Boon op De Rode Vaan

Ja, ik geef het toe. De titel “75 jaar geleden: Lode De Pooter vervangt Louis Paul Boon op De Rode Vaan” is te kort door de bocht. Zoals Lode (rechts op de foto) zelf uitlegt in het interview dat Jan Mestdagh en ik van hem afnamen ter gelegenheid van zijn pensionering, begon hij als “depannage-element” omdat op de redactie een viertal mensen moesten verdwijnen, waaronder Louis Paul Boon. Maar Lode, die op dat moment vooral een sportjournalist was, stapte niet echt in de voetsporen van Louis. Dat deed eerder zijn collega Maarten Thijs, links op de foto.

Lees verder “75 jaar geleden: Lode De Pooter vervangt Louis Paul Boon op De Rode Vaan”

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (133)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (133)

Blauwbaard zal sommigen aan Bela Bartok doen denken (de opera), anderen aan Ernst Lubitsch (de film met Claudette Colbert, Gary Cooper en David Niven uit 1938), mijzelf doet het terugdenken aan… Louis Paul Boon. In zijn « Blauwbaardje in wonderland » vat hij in mijn ogen de eros en de thanatos, de ernst en de luim van het verhaal het beste samen * Benieuwd hoe vanavond om 20 uur in Theater Tinnenpot (Tinnenpotstraat 21) « Maskerade van licht in d-mineur » deze thematiek weergeeft. Dit afstudeerproject van de driejarige parttime theateropleiding van de Tsjechov Theater Studio is een voorstelling, geconcipieerd en geregisseerd door Marjolein Baars, waarin Luc De Jonghe, Franske Le Coultre (accordeon) en Christien Maris (klarinet) op hun beurt het verhaal vertellen, gebaseerd op de legende van Blauwbaard * Het verhaal van de acht vrouwen, het gouden sleuteltje en de verboden kamer wordt gebracht in een voorstelling, waarin beeld, beweging, tekst en muziek samen de thematiek van leven en dood willen illustreren. (HLN, 19/6/1997)

Pol Hoste wordt 75…

Pol Hoste wordt 75…

De Gentse auteur, Pol Hoste, geboren te Lokeren op 25 maart 1947 (precies op dezelfde dag als Elton John, maar dan niét in Lokeren) publiceerde zijn allereerste literaire werkje in 1965 in “De Vlaamse Gids”. Hoste werd ontdekt door Rosa Michaut (1914-1983), als gevolg van een jarenlange correspondentie. Michaut was vriendin en oud-collega van Louis Paul Boon, uit de periode toen hij nog redacteur was bij “De roode vaan” (1945-1946). Boon was in de wolken omtrent het werk en beloofde te zorgen voor publicatiemogelijkheid. In 1965 zei Louis Paul Boon over hem: “Als die jongen zo voortdoet, wordt hij één van onze groten.”

Lees verder “Pol Hoste wordt 75…”

75 jaar geleden: Maarten Thijs over “Mijn kleine oorlog”

75 jaar geleden: Maarten Thijs over “Mijn kleine oorlog”

“Wij gaven reeds enkele kleine voorbeelden van de oppervlakkige manier, waarmede men in Vlaanderen omspringt met de toch al zoo schaarsche sociaal-voelende litteratuur. Zelfs menschen als Elsschot en Herreman hebben zich niet genoegzaam bevrijd uit de kluisters van het individualisme om, in het werk van een Zielens of een Boon het positieve te zien. En werkelijk men moet niet het ‘Ook de afbreker bouwt op!’ te hulp roepen, om het grootsche in het werk van deze beide auteurs, tusschen dewelken dan nog een enorme afstand bestaat, te bespeuren. Het is een Zetternam en een Buysse trouwens niet anders vergaan. Onze kritici zijn niet in staat, te zien door de oogen van een Boon die met de gezonde oneerbiedigheid van de pionier door alle hun zoo dierbare omheiningen heenstoot. (..) Zoo verliezen zij vanzelf het verband met de groote stroomingen der wereldliteratuur en zijn zij niet in staat, op te merken, wat er waarlijk omgaat in jonge auteurs als Louis Paul Boon of Piet van Aken.”

Lees verder “75 jaar geleden: Maarten Thijs over “Mijn kleine oorlog””

Veertig jaar geleden: “Leve de Geus!”

Veertig jaar geleden: “Leve de Geus!”

Op 7 maart 1982 had in de Arenahal te Deurne het Tweede Vlaams Progressief Zangfeest plaats. Het thema was « Leve de Geus » en hieruit kon men reeds afleiden dat wijlen Louis Paul Boon in het centrum van de belangstelling stond. Dit was niet enkel een bewuste keuze in het kader van het zich afzetten tegen het heimatliteratuur-aureool dat er rond het traditionele (rechtse) Vlaams-nationaal zangfeest hangt, maar het geus-zijn heeft natuurlijk ook een diepere betekenis.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Leve de Geus!””