Johny van Tegenbos wordt 65…

Johny van Tegenbos wordt 65…

In de roman “De bochtenrijder van de opera” (1989) van Johny Van Tegenbos (pseudoniem van Lucas Vanclooster) krijgt men een beeld van de Munt onder het beheer van Gerard Mortier via de confrontatie met de chauffeur van de directeur, wat Vanclooster inderdaad heel even is geweest. Daarna volgde “Funyu” (1991), een verhaal over “het verlies van de onschuld” aan de hand van een Japanse violiste, die na een auditie in Tokio tot haar verbazing door de Nationale Opera van België wordt geëngageerd. Het is ook een verhaal over een onmogelijke liefde, want “east is east and west is west and never the twain shall meet“. Vóór “De bochtenrijder” publiceerde Van Tegenbos nog twee romans “Ik ben eeuwig jong” (1982) en “Een opvoeder” (1984) die op zijn vroegere carrière als… opvoeder zijn geïnspireerd.

Laszlo Polgar (1947-2010)

Laszlo Polgar (1947-2010)

Laszlo Polgar (foto YouTube) was een Hongaarse laureaat van de BRT belcantowedstrijd 1977, die ik later heb gehoord in de “Barbier van Sevilla” in de Munt, als ik mij niet vergis, en alleszins in de “Zauberflöte” van Östman in Drottningholm. Pas nu zie ik dat hij al bijna tien jaar is overleden!

Lees verder “Laszlo Polgar (1947-2010)”

120 jaar geleden: première van “Tosca” (Giacomo Puccini)

120 jaar geleden: première van “Tosca” (Giacomo Puccini)

De originele opera “Tosca” van Giacomo Puccini werd op 14 januari 1900 voor de eerste keer opgevoerd in het Teatro Costanzi in Rome o.l.v. Leopoldo Mugnone. Op 4 februari volgde een opvoering in de New Yorkse Metropolitan en in België genoot de Munt in 1904 de eer, terwijl de KVO in 1933 voor de eerste keer o.l.v. Renaat Veremans uitpakte met een Nederlandse versie van de hand van A.L.Baeyens.

Lees verder “120 jaar geleden: première van “Tosca” (Giacomo Puccini)”

35 jaar geleden: tien kleine negertjes…

35 jaar geleden: tien kleine negertjes…

De tijd holt onverstoorbaar verder en zelfs twee bladzijden theaterrecensies per week in De Rode Vaan kunnen niet alle producties tijdig opvangen. Daarom deze week in een notedop tien voorstellingen die helaas bijna alle reeds verdwenen zijn (zoals de tien kleine negertjes van Agatha Christie), maar om een compleet beeld te geven van het theaterseizoen vinden we het toch nog zinvol om er kort enkele beschouwingen rond te weven. (De Rode Vaan nr.2 van 1985)

Lees verder “35 jaar geleden: tien kleine negertjes…”

Antonio Pappano wordt zestig…

Antonio Pappano wordt zestig…

Soms had je de indruk dat opera-goeroe Gerard Mortier kritiek had op alles en iedereen, maar over zijn opvolger bij de Muntschouwburg, Bernard Foccroulle, had hij toch weinig of geen opmerkingen (tenzij dat hij te weinig risico’s durfde te nemen). Integendeel toen Foccroulle destijds als nieuwe muziekdirecteur van de Munt, de 32-jarige Antonio Pappano binnen haalde, noemde Mortier dat “een fantastische ontdekking”.

Lees verder “Antonio Pappano wordt zestig…”