Hoe zou het nog zijn met… ? 16.Herwig Corijn

Hoe zou het nog zijn met… ? 16.Herwig Corijn

Herwig Corijn (foto YouTube) is een Belgische cellist, die vooral bij I Fiamminghi heeft gespeeld. Als lid van Prima La Musica is hij ook op “Carnival of the heart” van Ralph Samantha te horen en veel later op “Blue wonder power milk” van Hooverphonic, waar het orkest geleid werd door Guido Van den Hauwe. In 1988 was hij ook te horen op “Gezongen landschap”, de elpee van Johan Verminnen en rond die tijd ook op de soundtrack van de film “Springen” (Jean-Pierre De Decker), gecomponeerd en gedirigeerd door Dirk Brossé.

Johan Verminnen wordt zeventig…

Johan Verminnen wordt zeventig…

De Vlaamse zanger Johan Verminnen viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. “Ik doe dat met een box met zeventig liedjes en een dubbele vinyl, die mij doet terugdenken aan hoe het ooit begon,” zo zegt hij op zijn eigen website. Vijf jaar geleden heeft hij ter gelegenheid van zijn verjaardag een nieuwe CD uitgebracht, “Tussen een glimlach en een traan”, naar het bekende gezegde van Toots Thielemans, die hij destijds (in 1979) nog voor het Feest van De Rode Vaan heeft gestrikt, toen hij als gastheer het programma mocht samenstellen. Verminnen heeft vaak voor De Rode Vaan of de Communistische Partij opgetreden, dus heb ik hem ook heel vaak geïnterviewd, vaker nog wellicht dan Raymond Van het Groenewoud of Jos Van Immerseel. Hieronder vind je een overzicht.

Lees verder “Johan Verminnen wordt zeventig…”

25 jaar geleden: “Het grootste probleem zijn de tussenpersonen”

25 jaar geleden: “Het grootste probleem zijn de tussenpersonen”

Ter gelegenheid van “Festibizz”, de beurs in de Kortrijkse Hallen over alles en iedereen die iets met show of spektakel te maken heeft (februari 1996), werd er alweer een studiedag over het statuut van de artiest werd georganiseerd.

Lees verder “25 jaar geleden: “Het grootste probleem zijn de tussenpersonen””

Twintig jaar geleden: Ay Dia Luna

Twintig jaar geleden: Ay Dia Luna

Twintig jaar geleden had ik een fall-out met Johan Verminnen, die ik daarvóór nochtans een tiental keren had geïnterviewd. Maar toen stuurde Het Laatste Nieuws me naar de première van de groep Ay! Dia Luna omdat zijn dochter Pauline (toen dertien) daar deel van uitmaakte. Johan wou echter niet samen met haar op de foto en wou ook niet dat ik haar apart nam voor een interview. Ik heb mij daar toen aan gehouden, maar de eindredactie was niet gelukkig met mijn artikel. Ik geloof zelfs dat het enigszins herschreven werd om de nadruk toch wat meer op Pauline te leggen, maar helemaal zeker ben ik daarvan niet. Hoe dan ook, het was de aanloop om de handdoek in de ring te gooien bij HLN en ook met Johan heb ik sindsdien geen contact meer gehad. Maar kijk nu, twintig jaar later blijkt er op het internet geen enkele foto te vinden van Ay! Dia Luna en dus moet ik het toch doen met een foto van vader en dochter, die op YouTube backing vocals zingt bij een nummer van Johan…

Lees verder “Twintig jaar geleden: Ay Dia Luna”

25 jaar geleden: “Vier hoog in de wolken”

25 jaar geleden: “Vier hoog in de wolken”

Het zal morgen 25 jaar geleden zijn dat ik Peter De Craene ben gaan interviewen in het kader van de tentoonstelling “Jardin d’Artistes”. Ik doe er vaak mijn beklag over dat mensen waar ik destijds naar opkeek blijkbaar nooit tot in het internet-tijdperk zijn gesukkeld, maar dit is nog veel opvallender: 25 jaar geleden zat ikzelf nog niet op het internet, maar het wàs er wel al, denk ik, of ik zou me zwaar moeten vergissen. En een jonge artiest zou daar toch zó opspringen, zou ik zo denken. Maar nee, veel Peter De Craenes op het internet en nog meer “Jardins d’Artistes”, maar van de Peter De Craene waarover ik het wil hebben geen spoor. Vreemd…

Lees verder “25 jaar geleden: “Vier hoog in de wolken””