35 jaar geleden: “The Secret Hereafter” van Russell Banks

35 jaar geleden: “The Secret Hereafter” van Russell Banks

Het overkomt me uiterst zelden dat ik een film, gebaseerd op een literair werk bekijk eer ik het boek gelezen heb. Vrijwel steeds is de film een tegenvaller. Wellicht omdat ik mij in het geschrevene geworteld had, mij ingeleefd had in situatie, sfeer, omgeving, mij de personages eigen gemaakt had. Het beeld was gevormd. Daar kon de beste film, geen goede regisseur, geen acteerprestatie tegenop tornen. ‘The Secret Hereafter’, een Canadese film van Atom Egoyan uit 1997, zag ik voor ik de gelijknamige roman van Russell Banks las. Hij maakte indruk op mij. Niet alleen op mij. Een succes. Bij het publiek. En hij genoot ook officiële waardering: in Cannes ging hij in 1997 met drie prijzen aan de haal waaronder deze van de jury.

Lees verder “35 jaar geleden: “The Secret Hereafter” van Russell Banks” →

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (78)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (78)

Achter het zware donkerrode gordijn klinkt gedempt geroezemoes, gefluister, gekuch door. Het geschuifel van voetstappen ook. Ik hou de adem in, luister. Herken ik een stem, een hoest. Voorzichtig tracht ik door een kier te gluren of ik ergens een gelaat herken. Trek me terug. Neem alvast mijn plaats in. Hoor de derde maal de bel klinken ergens in de gangen van het gebouw. De anderen voegen zich bij mij nu, in stilte. Nee, er wordt nog vlug gefluisterd “toi toi”. Het zwakke podiumlicht dooft – duisternis; nog alleen een smalle streep gluurt vanonder het gordijn. Tot ook de zaal in het donker duikt en alle geluiden ook daar verstommen. Mijn keel, mijn droge mond, mijn maag, mijn lichaam zindert.

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (78)” →

Veertig jaar geleden: Rod Stewart in Oostende

Veertig jaar geleden: Rod Stewart in Oostende

“Put me on a train in the pouring rain… heaven knows where I belong.” Het is al vijftig jaar geleden toen we ontdekten wat de nationale held van Schotland écht betekende. We reden met een boemeltrein de vijf uren durende rit van Inverness tot het helemaal noordelijke stadje Wick. Een weekendtrein waarmee vooral jonge arbeiders naar de talrijke kleine dorpjes terugkeerden, nadat zij een week in het iets meer geïndustrialiseerde centrum van de Schotse hooglanden hun toevlucht hadden gezocht vanuit hun verpauperde geboortestreek. Een sfeer van bierblikjes en sigarettewalm. Met in het treincoupé één cassetterecorder, met zegge en schrijve één cassette: “Never a dull moment” van Rod Stewart, toch al van 1972 daterend.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Rod Stewart in Oostende” →

Christine Aventin wordt 55…

Christine Aventin wordt 55…

Meer dan 60.000 exemplaren verkocht, vertelt de wikkel die gevouwen is rond de vertaling van « Le coeur en poche » van het Waalse meisje Christine Aventin (foto YouTube). Met deze « Het hart op zak » (Manteau, Antwerpen, 1988; 174 blz.) zou de 16-jarige Aventin uit Luik de nieuwe Françoise Sagan zijn. Deze debuteerde als 18-jarige met « Bonjour tristesse ». En dankzij de media is Christine Aventin inderdaad al snel een fenomeen geworden. Radio en televisie storten zich op haar, de hele pers walst over het boek heen. Wat is de werkelijkheid achter deze nieuwe mythe? Om dat te weten te komen, lezen wij dus het boek.

Lees verder “Christine Aventin wordt 55…” →

“Song of Solomon” van Toni Morrison

“Song of Solomon” van Toni Morrison

Song of Solomon van Toni Morrison verscheen voor het eerst op 9 september 1977 in de Verenigde Staten bij Alfred A. Knopf. Het was Morrisons derde roman, na The Bluest Eye (1970) en Sula (1973). Song of Solomon betekende haar grote doorbraak bij een breed publiek. De roman werd een bestseller en was de eerste van haar boeken die door de Book of the Month Club werd geselecteerd. In 1978 ontving de roman de National Book Critics Circle Award voor fictie en speelde hij een belangrijke rol in de internationale erkenning die uiteindelijk zou leiden tot Morrisons Nobel Prize in Literature.

Lees verder ““Song of Solomon” van Toni Morrison” →

Roland Jooris wordt negentig…

Roland Jooris wordt negentig…

De Wetterse dichter Roland Jooris viert vandaag zijn negentigste verjaardag. Hij publiceerde in veertig jaar een relatief klein aantal gedichten. Daarin gaat hij op zoek naar raakpunten tussen poëzie, beeldende kunst en werkelijkheid. Zijn werken over beeldende kunst van o.a. Roger Raveel, Raoul De Keyser en Etienne Elias zijn hier natuurlijk niet vreemd aan. Een gedicht over kunstenaar Paul Klee maakt deel uit van de permanente Poëzieroute in Gent. Roland Jooris schrijft niet getormenteerd. Ook niet psychologisch, noch filosofisch of geëngageerd. Vertelde hij ooit. Wat dan wel? Hij beschouwt zichzelf als de vakman die liefst achter zijn gedicht verdwijnt. Daarom praat hij ook liever over de techniek van het maken van het gedicht en over het “wat” van de poëzie. “Mijn poëtisch ik is niet ik-de-belijder maar ik-de-maker” commentarieerde hij.

Lees verder “Roland Jooris wordt negentig…” →

Platform ter bevordering van de literatuurkritiek opgericht

Platform ter bevordering van de literatuurkritiek opgericht

Op initiatief van Dieuwertje Mertens, Maarten Doorman en Marieke Winkler en met ondersteuning van het Nederlands Letterenfonds is Platform voor Literatuurkritiek opgericht. Deze bijzonder voor zichzelf sprekende naam is een initiatief dat de professionele literatuurkritiek wil bevorderen en de positie van de criticus wil versterken.

Lees verder “Platform ter bevordering van de literatuurkritiek opgericht” →