Het hoekje van Opa Adhemar (17)

Het hoekje van Opa Adhemar (17)

Voorbij flitsende telefoonpalen in de raamomlijsting. Door het bewasemde venster het ijskoude winterlandschap. Op het glas met de vingertop getekend een hartje. Of simpelweg een rechte lijn. De stikkenswarme coupé. Weggezakt in het kussen. Doezelend. Regen. Druppels die kronkelend, aarzelend, schokkend hun weg zoeken – daar aan de andere kant. Onbereikbaar. Toch nabij. Meerijdend. Onvermoeibaar.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (17)”

Het hoekje van Opa Adhemar (16)

Het hoekje van Opa Adhemar (16)

Beste papa Balzac,
“Je moet zelf wel een heel dichterlijke ziel zijn om een schrijver zo goed te hebben willen begrijpen. Wat je zegt over dat ‘reizen’ vind ik prachtig geformuleerd; als men me ooit eens verwijt dat ik in mijn boeken te veel zou reizen, zal ik antwoorden met jouw voortreffelijke verdediging. Ook wat je zegt over de verhouding poëzie – proza vind ik heel gevat; velen zien het anders maar jij hebt volgens mij gelijk.”
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (16)”

Het hoekje van Opa Adhemar (14)

Het hoekje van Opa Adhemar (14)

Mijn toneelcarrière, indien zij zo mag genoemd worden, vindt haar bron bij mijn vroede voorvaderen. Of althans bij die ene, mijn vader! Hij startte zijn bescheiden maar uiteindelijk in beperkte kring veelbesproken theaterloopbaan in zijn geboorteplaats Boom op het podium van de lokale feestzaal. Bij de plaatselijke toneel- en zangvereniging. Met aan zijn zijde de later gerenommeerde Yvonne Verbeeck die furore zou maken naast Gaston en Leo, en in series als de Kolderbrigade en Benidorm. Van haar herinner ik mij vooral dat ene zinnetje: “sjoklat mé nutjes”. Ook de televisieregisseur Fred Kuypers moet daar met hem over de Bühne gestoeid hebben.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (14)”

Het hoekje van Opa Adhemar (13)

Het hoekje van Opa Adhemar (13)

Dat verblijf in K. Tussen de therapieën hadden we vrije tijd, veel vrije tijd. Helaas apprecieerde men het niet dat we ons vaak of lang in onze kamer terugtrokken. Restten dus de gemeenschappelijke ruimten. Te weten de tv-kamer. Waar ik geen voet zette. De programmakeuze van de medebewoners! En eerlijk, de buitenwereld interesseerde me allerminst. Zodoende was ik genoodzaakt mijn toevlucht en (on)heil te zoeken in de living. Met een boek. In aanwezigheid van de breiende of Libelle-lezende verpleegsters, en een aantal patiënten.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (13)”

Vijftig jaar geleden: Donovan neemt “Barabajagal” op

Vijftig jaar geleden: Donovan neemt “Barabajagal” op

Het zal morgen precies vijftig jaar geleden zijn dat Donovan de single “Barabajagal” heeft opgenomen. Voor mij is dit een zeer belangrijke plaat. Niet omdat ik ze zo goed vond, integendeel zelfs! Het was voor mij in zekere zin het afscheid van mijn grote idool uit de jaren zestig en tegelijk kondigde zich een nieuwe afgod aan. Donovan deed voor deze single immers een beroep op de Jeff Beck Group en de zanger daarvan, Rod Stewart, was dus wel verplicht hier eventjes een stapje terug te doen (hij zou wel voor backing vocals zorgen). En nu moet het toch wel lukken dat het precies deze Rod Stewart is, die in 1971 mijn hart voor lange tijd zou stelen (eigenlijk tot de tijd dat ik oud en wijs genoeg was om geen idolen meer te hebben, zeker niet in de popmuziek).
Lees verder “Vijftig jaar geleden: Donovan neemt “Barabajagal” op”