Spiegelsymboliek

Spiegelsymboliek


Hierboven herkent u het schilderij The Lady of Shalott van John William Waterhouse uit 1888 naar het gelijknamige gedicht van Alfred Tennyson uit 1833. In de legende van Elaine van Astolat zoals verhaald in een dertiende-eeuwse Italiaanse novelle met de titel Donna di Scalotta (No. lxxxi in de bundel Cento Novelle Antiche) zit de betoverde edelvrouw met haar rug naar het raam in een door water omringde toren aan haar weefgetouw. Zij weet dat zij de werkelijkheid, waaronder het nabijgelegen Camelot, alleen in de spiegel mag aanschouwen. Zo zij uit het raam zou kijken zou de betovering worden verbroken en haar noodlot, in het gedicht onbenoemd, maar het betreft een vroege dood, vervuld worden. Wanneer zij in de spiegel de onweerstaanbaar knappe Lancelot voorbij ziet rijden kan zij zich niet langer beheersen. De spiegel breekt op het ogenblik dat zij naar buiten kijkt. De dame laat zich in het gedicht van Tennyson op een boot naar Camelot drijven. Onderweg sterft zij.

Lees verder “Spiegelsymboliek”

The continent of Atlantis was an island… not!

The continent of Atlantis was an island… not!

Het “verdwenen continent” Atlantis is vooral tot een mythe uitgegroeid door de vermelding bij Plato in zijn Kritias- en Timaeus-dialogen (4de eeuw voor Christus), maar reeds vroeger vermeldt Homeros dat Odysseus er nog heeft verbleven en in de achtste eeuw voor Christus vinden we het ook bij Hesiodos, als hij verwijst naar de overleveringen van de Egyptische priesters. Marcel Mestdagh huldigt in het tijdschrift van de Stichting Mens en Cultuur (Gent, 1990) echter het merkwaardige standpunt dat het Ile de France het Atlantis van Plato is…

Lees verder “The continent of Atlantis was an island… not!”

De leugen van valse romantiek

De leugen van valse romantiek

Het naturalisme bleef één van die literaire stromingen die dankzij cliché’s uit de handboeken en schoolverzamelingen, een reputatie hebben opgebouwd. Wie in de interpretatie van de roman « Hard Labeur » van Reimond Stijns voor de BRT, het prototype van deze literaire strekking wou zien, keek vreemd op. Wie in de belachelijke vertolkingen van Stijns’ personages het prototype van de arbeider of boer rond de eeuwwisseling moest herkennen, kreeg kwade momenten te verwerken, en nachtmerries.

Lees verder “De leugen van valse romantiek”

Stefan Hertmans wordt zeventig…

Stefan Hertmans wordt zeventig…

De Gentenaar Stefan Hertmans, die zes jaar geleden de AKO Literatuurprijs heeft gewonnen voor zijn boek ‘Oorlog en terpentijn’, gebaseerd op de cahiers van zijn grootvader (zie bovenstaande foto), viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Ter gelegenheid daarvan zou ik een oproep willen lanceren: wie heeft er nog foto’s van Stefan (of Stef zoals we hem toen noemden) uit de tijd van de Germaanse?

Lees verder “Stefan Hertmans wordt zeventig…”

Karel Heirbaut (1927-2001)

Karel Heirbaut (1927-2001)

Het zal morgen al twintig jaar geleden zijn dat Karel Heirbaut is overleden aan longvlieskanker. Toen ik zijn naam als zoekterm intikte op mijn blog, kwam ik bij deze bespreking van een stuk van De Barst door zijn stadsgenoot Johan de Belie terecht ondanks het feit dat zijn naam er niet in voorkomt. Op de pagina die het AMSAB aan Karel Heirbaut heeft gewijd, lees ik echter: “Karel Heirbaut is bekend geworden voor zijn strijd tegen sociaal onrecht. Hij lag mee aan de basis van een belangrijke beweging van strijdsyndicalisten in het Waasland. Met zijn theaterstukken, boeken en foto’s verspreidde hij zijn maatschappijkritisch gedachtegoed.” Ik neem dus aan dat dit één van zijn stukken was, of dat hij er althans toch aan heeft meegewerkt.

Lees verder “Karel Heirbaut (1927-2001)”

De schatkamer van Johan de Belie (12)

De schatkamer van Johan de Belie (12)

Het was vrij laat dat ik het debuut van Loekie Zvonik (°17.1.1935) ‘Hoe heette de hoedenmaker’ (1975), over haar relatie met de auteur Dirk De Witte, ontdekte en enthousiast (in januari 1988) recenseerde. Deze roman kende terecht een herdruk en een hernieuwd positief onthaal in 2018. Daarna publiceerde zij nog naast enkele verhalen ‘Duizend jaar Thomas’ en de roman die nu voor mij ligt: ‘De eerbied en de angst van Uri en Ima Bosch’ (1983). Zvonik zou gaan lijden aan jongdementie en overleed op 10.8.2000. 

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (12)”

Het hoekje van Opa Adhemar (66)

Het hoekje van Opa Adhemar (66)

Ontwaken. De geluiden die me van buiten bereiken lijken gedempt te klinken, bereiken me als door een mist. Een auto zoeft, zijn motor brult vanochtend niet. Voetstappen lopen als over fluweel. De overgordijnen opentrekken. De tuin is een wit tapijt. Mijn hart maakt een sprong. Of is het mijn ziel? Mijn geheugen? Beelden. Herinneringen. Geluiden. De aanblik ontroert me. Het pure. Het zuivere. 

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (66)”