Vijftig jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre

Vijftig jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre

Wie van mijn medestudenten zou zich dit nog herinneren? Vijftig jaar geleden was Brian Barnes met zijn one man theatre te gast in de Blandijn. Hij bracht er een opvoering van “the Pickwickians at Manor Farm”, een fragment uit de “Pickwick papers” van Charles Dickens.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre”

Het hoekje van Opa Adhemar (56)

Het hoekje van Opa Adhemar (56)

Mijn enige ervaring met de moderne wereld van de spelletjes blijft beperkt tot het inmiddels oubollige Pac Man en het al even fris ogende Tetris. Oh ja, er was ook nog iets als een boerderij, een ‘farm’, een spel op de pc mij aangesmeerd door een kleindochter. Gedurende een hele tijd heb ik daar dagelijks gedurende telkens ongeveer een uur schapen, geiten, varkens en kippen gevoederd, maïs, rogge en tarwe laten groeien, wortelen en aardappelen geplant, tomaten en snijbonen geoogst. En dit voor iemand die het verschil niet kent tussen een komkommer en een raap, tussen een bok en een alpaca.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (56)”

Veertig jaar geleden: “Van big band tot jazz-rock” in het Masereelhuis

Veertig jaar geleden: “Van big band tot jazz-rock” in het Masereelhuis

Vandaag is het al veertig jaar geleden dat het Masereelfonds van Sint-Niklaas (met als bakermat het Masereelhuis, gelegen in de Truweelstraat nr.123) verder ging met haar interessante vrijdagavondactiviteiten. Na het geanimeerde debat n.a.v. Willy Courteaux‘ uiteenzetting over de Koude Oorlog, was het dan de beurt aan de relatie « Muziek en Maatschappij ». Eigenlijk zelfs « kunst en maatschappij », want ook de poëzie werd erbij betrokken. Dit was niet zo verwonderlijk als men weet dat het thema was: « Van big band tot jazzrock » of m.a.w. de relatie tussen jazz en pop. Op 13 oktober 1980 heeft deze muzikaal-poetische avond plaats.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Van big band tot jazz-rock” in het Masereelhuis”

Het hoekje van Opa Adhemar (55)

Het hoekje van Opa Adhemar (55)

Het café betekende gedurende mijn prille kinderjaren voor mij een mysterieus iets. Het was de plaats waar mijn vader na zijn dagtaak vaak met collega’s heentrok, zo ving ik dan op. Ik stelde telkenmale vast hoe hij de huiskamer betrad met een wat minder vaste tred. Zijn ogen leken mij een beetje verkleind in de loop van de dag. Hij sprak mij hoewel minzaam toch ietwat onzeker aan, alsof er iemand met zijn tong geknoeid had sedert hij die ochtend de woning verlaten had.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (55)”

Het hoekje van Opa Adhemar (54)

Het hoekje van Opa Adhemar (54)

Ken jij zo’n fanatieke lezers, ik bedoel individuen die aan het ontbijt – bij gebrek aan iets anders – zelfs het etiket van de pot chocopasta ontcijferen? “Smeerpasta fondant. Ingrediënten: rietsuiker, plantaardige vetten (raapolie, palmolie (2,35%), magere cacaopoeder, emulgator, : sojalecithine…”. Wel, zo’n lezer was en ben ik.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (54)”

Het hoekje van Opa Adhemar (52)

Het hoekje van Opa Adhemar (52)

1948… the dark ages… de middeleeuwen… absoluut niet, zo oud ben ik nu ook weer niet. Mijn geboortejaar ja. In december. Een donkere maand, vergis u niet, net toen schonk de hemel ons 114 uren zonneschijn, tot heden een record tegenover het gemiddelde van 52 voor die maand. 1948, het jaar dat “geluk heel gewoon was” indien we de heren Kees van Kooten en Wim de Bie mogen geloven die de tekst van dat lied schreven op de noten van ‘Alone again’ van Gilbert O’Sullivan – Gerard Cox zou het de eeuwigheid (en nog steeds, vooral bij Radio 2 en de Madammen) inzingen.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (52)”

Emiel Janssens (1920-1993)

Emiel Janssens (1920-1993)

Emiel (maar iedereen noemde hem Mieleke) Janssens van de Gazet van Antwerpen was één van de beste vrienden van Lode De Pooter. Kort nadat we allemaal samen nog naar een stuiptrekkende Sovjetunie waren geweest (zie bovenstaande foto, Mieleke staat ongeveer in het centrum) stierven beiden bijna op hetzelfde ogenblik. Vandaag is het precies honderd jaar geleden dat Emiel, die toen écht nog een Mieleke was, werd geboren.

Lees verder “Emiel Janssens (1920-1993)”

Het hoekje van Opa Adhemar (51)

Het hoekje van Opa Adhemar (51)

“Een fototoestel heeft slechts een vijftigste van een seconde nodig om de werkelijkheid tot in een rimpel vast te leggen, en de techniek – hoe cybernetisch ook – zal wel nooit meer dan een arme poging zijn om het wonder van onze bezintuiging en vooral onze bezieling na te bootsen.” Aldus Johan Daisne in zijn roman ‘Bazatzeartea’ (1962). Dat mag dan wel waar zijn maar ik ben mijn ganse leven fan geweest van foto’s.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (51)”