Louis Van Dievel wordt 65…

Louis Van Dievel wordt 65…

Dat Louis Van Dievel net als bijna alle journalisten af en toe een boek liet verschijnen, was me niet onbekend. Maar meestal waren dit dan boeken die verband hielden met de journalistieke actualiteit, zoals onlangs dat boek over bisschop Van Gheluwe. Ik wist echter niet dat hij ook zuiver “literaire” werken op zijn actief had. Ikzelf heb vijf jaar geleden “Ik ben de vuilnisman” uitgelezen uit 2003, maar op de achterflap verneem ik dat dit geen debuutroman is, maar dat “Happy Days” er nog aan voorafgaat.

Lees verder “Louis Van Dievel wordt 65…”

Emile Swillens (1943-2017)

Emile Swillens (1943-2017)

“Oh lamentable day!” Ik haal er heel toepasselijk Shakespeare bij (Romeo and Juliette) om mijn gemoedstoestand op dit moment te beschrijven. Deze morgen haal ik uit mijn brievenbus een doodsbrief die daar dus ipso facto reeds van gisteren moet hebben gezeten. Dat is sowieso altijd schrikken, maar toen ik hem opende was ik helemaal van de kaart. Miel Swillens – op zijn doodsbrief “Emile”, zoals hij zich in zijn latere leven inderdaad graag liet noemen – één van de mentors in mijn jonge leven, is “onverwachts (zeg dat wel!) van ons heengegaan te Zevergem op 14 augustus 2017″. Zo meldt ons zijn echtgenote Rhoda Sivewright. Wat hij in Zevergem zat te doen, weet ik niet, maar het was blijkbaar niet toevallig, want de kerkelijke uitvaart vindt eveneens plaats in Zevergem, meer bepaald in de parochiekerk op donderdag 24 augustus om 10.30 uur. Ik vermoed dus dat hij vrij recent naar daar is verhuisd en dat hij niet meer op het appartement in mijn buurt woonde. Ik ben hem dan ook al een tijdje niet meer tegengekomen, maar de laatste keer dat ik hem heb gezien liet alleszins niets vermoeden dat er iets met zijn gezondheid aan de hand was. Onderstaande tekst staat al sinds jaar en dag op mijn blog. Ik heb hem ongewijzigd gelaten. Hij gaat immers over de levende Miel Swillens en dat zal hij voor mij altijd zijn: alive and (softly) kicking
Lees verder “Emile Swillens (1943-2017)”

45 jaar geleden: Guido Hullebroeck in de Sint-Martens-Latem-Club

45 jaar geleden: Guido Hullebroeck in de Sint-Martens-Latem-Club

Op het Sint-Jozef-Klein-Seminarie hadden we een literair tijdschrift Nigromantie genaamd. Dat was een initiatief van medeleerling Guido Hullebroeck (rechts op de foto) uit Beveren en er stonden dan ook veel gedichten in van zijn hand. Hij schreef ook veel liedjesteksten, waarvoor hij o.a. waardering kreeg van Lennaert Nijgh en Miel Swillens, tekstschrijvers voor respectievelijk Boudewijn De Groot en Miek & Roel. Dat hij later meer ging schilderen, dat was voor mij dan ook een grote verrassing. In mei 1971 had hij al een tentoonstelling gehad in het Centrum in Sint-Niklaas. Dré Govaert, mijn latere collega bij De Voorpost, schreef erover: “Improvisatie zouden we de reeks kunstwerken durven noemen die Guido Hullebroeck tentoonstelt. Dit voornamelijk omwille van de diversiteit in stijl die eigen is aan zijn werken. We kunnen er geen lijn in vinden. Het is ook bijna onmogelijk omdat deze jonge academiestudent nog steeds op zoek is naar een eigen manier om zich door zijn schilderijen te uiten. De communicatie is voor hem het bijzonderste, de manier waarop het gebeurt, is van secundair belang.
Lees verder “45 jaar geleden: Guido Hullebroeck in de Sint-Martens-Latem-Club”

Kamagurka wordt zestig…

Kamagurka wordt zestig…

Vandaag wordt de Oostendse tekenaar Kamagurka zestig jaar. Hij is ongetwijfeld de meest geschikte man voor zijn vak, tekenen dus. Dat wil zeggen dat hij alles in zijn werk legt en verder niks te zeggen heeft. Hem interviewen heeft dan ook totaal geen zin. Toch heb ik het zelf ook eens gewaagd. Hoe valt dat nu te rijmen? Wel, mijn voorstel was dat ik met Kama eens op café zou gaan (we zijn toch Vlamingen nietwaar?), dat we daar wat over van-alles-en-nog-wat zouden praten en dat hij nadien het “interview” zou uittekenen. Volledig gefantaseerd, vertrekkend van bepaalde zaken die ter sprake waren gekomen of tamelijk nauwgezet, daar mocht hij zijn plan mee trekken. Het was een gok, maar het leek me te doen. Helaas viel dit project in het water omdat Kamagurka te veel werk had in die tijd (Humo, Charlie Hebdo enz.). Het werd dan ook een “gewoon” interview, nietszeggend kortom. Ik kreeg van mijn hoofdredacteur dan ook nog de wind van voren maar de toekomst bewees dat Kamagurka niet te interviewen vàlt. Alleen Walter Ertvelt heeft eens “een diepgaand gesprek” met hem gehad. Maar die zal dat dan wel zelf geschreven hebben…
Lees verder “Kamagurka wordt zestig…”

Leonard Cohen (1934-2016)

Leonard Cohen (1934-2016)

Aan wie Leonard Cohen niet of nauwelijks kent, zouden wij de raad willen geven : lees wat hij heeft geschreven, beluister wat hij zingt, want het ene gaat niet zonder het andere. Romanschrijver en dichter, auteur en componist, Cohen heeft zich aan zowat van alles gewaagd met evenveel succes, ook al is zijn symboliek niet steeds zo voor-de-hand-liggend.
Lees verder “Leonard Cohen (1934-2016)”

Miek Van Bambost wordt zeventig…

Miek Van Bambost wordt zeventig…

Morgen wordt Monique Holvoet zeventig jaar. Ze is beter bekend als Miek Van Bambost, omdat ze reeds sedert 1965 zowel in het reële leven als op de Bühne een paar vormt met Roel Van Bambost. Onder de benaming “Miek & Roel” zongen ze oorspronkelijk in het Engels covers zoals Dylans Blowin’ in the Wind (waarmee ze derde werden in “Ontdek de Ster”), maar later schakelden ze over op het Nederlands met Zwartbergblues, een protestlied over twee mijnwerkers die in 1966 tijdens een protestbetoging in Zwartberg door de rijkswacht werden doodgeschoten.
Lees verder “Miek Van Bambost wordt zeventig…”