Toon Hermans (1916-2000)

Toon Hermans (1916-2000)

Morgen zal het ook al twintig jaar geleden zijn dat de Nederlandse cabaretier (? – voor het vraagteken: zie verder) Toon Hermans is overleden. Mijn vader was een enorme fan, dus de sketchen uit de zaalshows van de jaren zestig (leg neer die bal, de polifinario, sniklaas…) ken ik zowat allemaal letterlijk van buiten. Van zodra ik echter min of meer volwassen was en Neerlands Hoop een totaal nieuw geluid liet horen, ben ik hem afgevallen en vond ik dat hij voor een te makkelijke lach ging. Maar de dood strijkt uiteindelijk toch weer alle plooien glad…

Lees verder “Toon Hermans (1916-2000)”

Willem Vermandere wordt tachtig…

Willem Vermandere wordt tachtig…

Het laatste wat ik heb gelezen over Willem Vermandere was dat hij niet kon lachen met de parodie die van hem werd gebracht in “Tegen de sterren op”. Dat valt me een beetje tegen van Willem, vooral omdat hij de enige was van alle geparodieerden die zich daaraan stoorde. Met name zijn argumentatie klonk een beetje zuur: omdat hij zelf nooit aan bod kwam op VTM. Allé, Willem, dat kunt ge nu toch niet menen? Ziet gij u al tussen de reclameblokken van VTM door optreden? Enfin, ik hoop dat ge in goede gezondheid uw tachtigste verjaardag moogt vieren. Zelf heb ik Willem nooit “in levende lijve” geïnterviewd, maar wel eens, nu al bijna veertig jaar geleden, telefonisch voor de rubriek “Aan het lijntje” in “De Rode Vaan”…

Lees verder “Willem Vermandere wordt tachtig…”

Ann Christy (1945-1984)

Ann Christy (1945-1984)

Vandaag is het al 35 jaar geleden dat de Vlaamse zangeres Ann Christy is overleden. Indertijd heb ik in De Rode Vaan niet minder dan vier artikeltjes aan haar besteed. Eerst was er een korte bespreking van de single “De roos” onder de titel “Een roos voor Ann en alleman”, gevolgd door een aankondigend artikel voor haar optreden op het Feest van De Rode Vaan in 1981 (“Dansen met Ann Christy”). In het nieuwjaarsnummer van 1984 had ik haar nadien “aan het lijntje” omdat ze toen al zwaar ziek was. In nr.34 van datzelfde jaar had ik dan ook de droeve plicht haar overlijden te melden.

De soundtrack van The Rose (filmbespreking zie r.v. nr. 17) is één van de interessantste binnen dat genre die onlangs op de markt verscheen. De titelsong (gecomponeerd door Amanda McBroom) werd nu door Johan Verminnen vertaald en door Ann Christy gezongen met Jean B!aute (zie ook hier) aan de piano. Met een dergelijk trio kon natuurlijk niets mis gaan. Toch valt vooral de geweldige présence van Anneke Christy op, die wij alvast in ons boekje noteren voor ons feest van volgend jaar !

Lees verder “Ann Christy (1945-1984)”