Lennaert Nijgh (1945-2002)

Lennaert Nijgh (1945-2002)

Vandaag is het al vijftien jaar geleden dat Lennaert Nijgh is gestorven. Mijn generatie noemt Lennaert Nijgh altijd in één adem met Boudewijn De Groot, ook al heeft Lennaert ook voor andere mensen steengoede teksten aangeleverd. Ik herinner mij dat mijn vriend Guido Hullebroeck op de middelbare school zijn gedichten en liedjesteksten naar Lennaert heeft gestuurd en als ik het goed heb, heeft hij zelfs een aanmoedigend briefje terug gekregen.
Lees verder “Lennaert Nijgh (1945-2002)”

Emile Swillens (1943-2017)

Emile Swillens (1943-2017)

“Oh lamentable day!” Ik haal er heel toepasselijk Shakespeare bij (Romeo and Juliette) om mijn gemoedstoestand op dit moment te beschrijven. Deze morgen haal ik uit mijn brievenbus een doodsbrief die daar dus ipso facto reeds van gisteren moet hebben gezeten. Dat is sowieso altijd schrikken, maar toen ik hem opende was ik helemaal van de kaart. Miel Swillens – op zijn doodsbrief “Emile”, zoals hij zich in zijn latere leven inderdaad graag liet noemen – één van de mentors in mijn jonge leven, is “onverwachts (zeg dat wel!) van ons heengegaan te Zevergem op 14 augustus 2017″. Zo meldt ons zijn echtgenote Rhoda Sivewright. Wat hij in Zevergem zat te doen, weet ik niet, maar het was blijkbaar niet toevallig, want de kerkelijke uitvaart vindt eveneens plaats in Zevergem, meer bepaald in de parochiekerk op donderdag 24 augustus om 10.30 uur. Ik vermoed dus dat hij vrij recent naar daar is verhuisd en dat hij niet meer op het appartement in mijn buurt woonde. Ik ben hem dan ook al een tijdje niet meer tegengekomen, maar de laatste keer dat ik hem heb gezien liet alleszins niets vermoeden dat er iets met zijn gezondheid aan de hand was. Onderstaande tekst staat al sinds jaar en dag op mijn blog. Ik heb hem ongewijzigd gelaten. Hij gaat immers over de levende Miel Swillens en dat zal hij voor mij altijd zijn: alive and (softly) kicking
Lees verder “Emile Swillens (1943-2017)”

35 jaar geleden: folkfestival van Dranouter met Lieve Van Mileghem

35 jaar geleden: folkfestival van Dranouter met Lieve Van Mileghem

Het achtste folkfestival van Dranouter start op vrijdagavond 6 augustus 1982 om 20 u met Couton & Fischer, een Bretoens duo dat o.m. ragtime speelt. Nu ja, sedert dat de Japanners de Kon. Elisabethwedstrijd beheersen verwondert ons niks meer. Minder moeite hebben wij met het Ierse duo dat erop volgt : fiddler Paddy Glackin en zanger Al O’Donnell. In de grote tent wordt de openingsavond afgesloten door Urbi & Orbi. Als Simon & Garfunkel en Kommer & Kwel zich immers konden bekeren tot een reünie, dan konden zij dat ook, oordeelden ze en, halleluja, « De Scheurbuikshow » zag het licht. Het is een volavond programma waarbij Matches en Dubbel Dobbel zullen verbleken. Sjef van Oekel, Kamagurka, Guy Mortier en Tal Van Anderen nemen er aan deel en natuurlijk ook u, beste kijkers, want ook vanavond weer zijn er koelkasten en papegaaien te winnen in onze reusachtige quiz!
’s Avonds zijn in de kleine tent achtereenvolgens Couton & Fischer, Lieve Van Mileghem en Brian Nelson te gast, deze laatste deze maal in gezelschap van gitarist Wigbert Van Lierde. Lieve Van Mileghem zingt eigen composities op teksten van Hugo Claus, Willem Elsschot en andere knaapjes van dit kaliber. Verder ook klassiek werk en uittreksels uit Mistero Buffo. Ze wordt begeleid door een accordeonist en een violist en Hans Verdoodt zingt tweede stem.
Haar eerste single (een productie van vzw Den Appel, Termolenhoflaan 62, 1730 Zellik) is typisch voor haar repertoire. Van Elsschot zingt ze op een bezeten manier Het huwelijk (met een crescendo midden in het lied, zo’n beetje à la Child in time, want dit is weliswaar pure folk, maar dan gelukkig niet voor halfzachten) en van Claus met het gepaste cynisme Het gebed van regeringen op aarde (een profanatie van het Onze Vader). Van diezelfde Claus als toemaatje dan ook nog « De deuren van de tijd » (a capella). Lieve Van Mileghem : geen sopraantje maar onbetwistbaar een nieuw talent aan het firmament.
Dat schreef ik in De Rode Vaan nr.32 van 1982. Het duurde nog drie jaar vooraleer Lieve Van Mileghem een elpee zou uitbrengen en die bevestigde helaas niet het talent dat ik in haar had gezien…
Lees verder “35 jaar geleden: folkfestival van Dranouter met Lieve Van Mileghem”