Vijftien jaar geleden: weekblad Het Vrije Waasland doet de boeken dicht

Vijftien jaar geleden: weekblad Het Vrije Waasland doet de boeken dicht

Dag op dag 75 jaar na de verschijning van het eerste nummer herdacht de Biblioteca Wasiana (i.s.m. andere instanties) op 27 september 2019 de albasten verjaardag van Het Vrije Waasland (HVW). Al is het wel merkwaardig een verjaardag van een weekblad te gedenken als het blad zelf op dat moment al acht jaar ter ziele was gegaan!

Lees verder “Vijftien jaar geleden: weekblad Het Vrije Waasland doet de boeken dicht” →

Wouter Vloebergh wordt tachtig…

Wouter Vloebergh wordt tachtig…

Vandaag wordt Wouter Vloebergh, mijn vroegere hoofdredacteur bij De Voorpost, tachtig jaar. (Op bovenstaande foto, genomen t.g.v. de voorstelling van de film “Boys” in Temse, staat hij uiterst rechts. Naast hem staat regisseur Jan Verheyen, daarnaast burgemeester Luc De Ryck en ikzelf sta uiterst links. Ook Verheyen en De Ryck waren medewerkers van De Voorpost.)

Lees verder “Wouter Vloebergh wordt tachtig…” →

Veertig jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…

Veertig jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…

Vandaag is het precies veertig jaar geleden dat mijn leermeester bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, officieel met pensioen is gegaan. In de praktijk maakte dat weinig verschil uit: Lode bleef haast dagelijks naar de redactie komen om daar zijn functie als redactiesecretaris uit te oefenen, ook al was deze functie na zijn pensionering theoretisch aan mij toegewezen. Dat heeft echter nooit problemen gegeven, Lode en ik, die in de nieuwe lokalen van de Lemonnierlaan naast elkaar zaten, bleven gewoon de taken verdelen naargelang het uitkwam.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…” →

Laurens De Keyzer (1947-2016)

Laurens De Keyzer (1947-2016)

Tien jaar geleden las ik in de krant dat confrater Laurens De Keyzer aan kanker was bezweken. Tegelijk vernam ik dat zijn echtgenote pas enkele weken eerder eveneens was overleden. Ik schreef dan ook dat ik voorlopig nog te geschokt was om vrolijke anekdoten op te halen aan de tijd dat ik Laurens geregeld tegen het lijf liep op een of andere (culturele) manifestatie of zo maar in een café of restaurant in Gent. Daarom beperkte ik me tot een telefonisch interviewtje uit de jaren tachtig in de rubriek “aan het lijntje” in De Rode Vaan. Ondertussen heb ik de schok al verwerkt, maar ik ga het toch bij mijn originele tekst houden.

Lees verder “Laurens De Keyzer (1947-2016)” →

Vijf jaar geleden: een officiële journalistenkaart is geen vodje papier

Vijf jaar geleden: een officiële journalistenkaart is geen vodje papier

Een officiële journalistenkaart is geen vodje papier, al zijn er steeds meer “demokratisch” geleide landen die daar lak aan hebben. De cijfers spreken voor zich. In 2020 zijn “maar” vijftig joernalisten gedood bij het uitoefenen van hun taak (twee ervan door een ongeval). Maar 84 % van de slachtoffers werden bewust en gericht omgebracht, een stijging met 21 % tegen 2019, toen er 53 joernalisten omkwamen. En, zo zocht Reporters zonder Grenzen uit, liefst 34 van die 50 vonden de dood in landen die officieel in vredestijden leven. Het gaat dan om Marokko, India, en vooral Mexico. De redenen lopen vaak gelijk: het zijn onderzoeksjournalisten die corruptie blootleggen, milieuschandalen aankaarten, of de sporen natrekken van de georganiseerde misdaad.

Lees verder “Vijf jaar geleden: een officiële journalistenkaart is geen vodje papier” →