Het Evangelie volgens de Lukas (11): een officiële journalistenkaart is geen vodje papier

Het Evangelie volgens de Lukas (11): een officiële journalistenkaart is geen vodje papier

Al zijn er steeds meer “demokratisch” geleide landen die daar lak aan hebben. De cijfers spreken voor zich. In 2020 zijn “maar” 50 joernalisten gedood bij het uitoefenen van hun taak (twee ervan door een ongeval). Maar 84 % van de slachtoffers werden bewust en gericht omgebracht, een stijging met 21 % tegen 2019, toen er 53 joernalisten omkwamen. En, zo zocht Reporters zonder Grenzen uit, liefst 34 van die 50 vonden de dood in landen die officieel in vredestijden leven. Het gaat dan om Marokko, India, en vooral Mexico. De redenen lopen vaak gelijk: het zijn onderzoeksjournalisten die corruptie blootleggen, milieuschandalen aankaarten, of de sporen natrekken van de georganiseerde misdaad.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (11): een officiële journalistenkaart is geen vodje papier”

85 jaar geleden: de geboorte van Humoradio

85 jaar geleden: de geboorte van Humoradio

René Matthews, de Nederlandse schoonzoon van Charles Dupuis laat op 23 februari 1936 Humoradio verschijnen als Vlaamse versie van Moustique. Hoofdredacteur wordt Jan Kuypers, die als “Mevrouw Clara” ook de hartsrubriek “Ons eigen hoekje” volschrijft. Het is een van de zeldzame eigen rubrieken, want voor het overgrote deel bestaat Humoradio uitsluitend uit vertalingen uit Moustique. Tot zelfs het kruiswoordraadsel toe. Als men er de familie Dupuis op wijst dat dit onmogelijk is, reageert Charles met ongeloof: “Comment? Les mots en flamand n’ont pas le même nombre de lettres qu’en français?”

Lees verder “85 jaar geleden: de geboorte van Humoradio”

Hebjetgezien? (147): Johan Anthierens

Hebjetgezien? (147): Johan Anthierens

In 2000 stopte journalist en columnist Johan Anthierens voorgoed met schrijven. En schoppen. Als enfant terrible trapte hij heel zijn leven hard tegen schenen en heilige huisjes. Meer dan twintig jaar na zijn dood maakt journaliste Guinevere Claeys nu een tweedelige portret van hem. ‘Johan Anthierens: niemands meester, niemands knecht’. Een verhaal over schrijven, liefde voor het Nederlands, journalistiek en chanson. (Klara)

Lees verder “Hebjetgezien? (147): Johan Anthierens”

Veertig jaar geleden: persconferentie van het Masereelfonds-Temse

Veertig jaar geleden: persconferentie van het Masereelfonds-Temse

Vandaag is het veertig jaar geleden dat er in De Vlam persconferentie plaatsvond van het Masereelfonds-Temse om de op til zijn Boon-herdenking aan te kondigen. Van de persconferentie zelf bestaan (bij mijn weten) geen foto’s, daarom loop ik al een beetje op de feiten vooruit en publiceer ik hierbij een foto van de herdenking zelf. Het verslag van de persconferentie is van Martin De Ryck (of Rolf Van Scheldelande zoals hij zichzelf noemde) voor Het Vrije Waasland…

Lees verder “Veertig jaar geleden: persconferentie van het Masereelfonds-Temse”

Martine Tanghe wordt 65…

Martine Tanghe wordt 65…

Er is reeds veel over te doen geweest, maar morgen is het dan zo ver: Martine Tanghe, het nieuwsanker van het VRT-journaal, heeft de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. En kijk, toevallig struikel ik hier over een telefonisch interviewtje dat ik met haar heb gehad in 1984 in de rubriek “aan het lijntje”…

Lees verder “Martine Tanghe wordt 65…”

Paul Muys wordt 75…

Paul Muys wordt 75…

Voormalig BRT-journalist Paul Muys (links op bovenstaande foto naast zijn Nederlandse confrater Aad van den Heuvel) viert vandaag zijn 75ste verjaardag. In 1986 heb ik hem telefonisch geïnterviewd over het huwelijk van de Britse prins Andrew met Sarah Ferguson. Het onderwerp was niet zozeer dat huwelijk zelf als wel de fascinatie van het grote publiek voor de gedragingen van de “royals” en daarbij komt natuurlijk ook het huwelijk tussen Charles en Diana ter sprake dat toen (in 1986) nog maar vijf jaar oud was…

Lees verder “Paul Muys wordt 75…”

35 jaar geleden: Johannes Bresseleers aan het lijntje

35 jaar geleden: Johannes Bresseleers aan het lijntje

Antwerpen, 8 november 1885. Dat staat er op de geboorteakte van de Algemene Belgische Persbond en dat was dus kaarsjes blazen in 1985. Nochtans sprak ik destijds in De Rode Vaan niet met de Nederlandstalige permanente secretaris van de ABP, maar die van de AVBB, de Algemene Vereniging van Beroepsjournalisten in België. En deze vereniging kwam dan weer tot stand in 1979 door een samensmelting van de ABP met de Beroepsunie van de Belgische Pers, een — alle proporties in acht genomen — « syndicale » organisatie die in 1914 was tot stand gekomen. De AVBB heeft in haar voornaamste doelstellingen dan ook beide opties een beetje verzoend. We overliepen deze doelstellingen samen met Johan Bresseleers, omdat zal blijken dat ze in dit jubileumjaar meer dan ooit onder vuur werden genomen vanuit verschillende hoeken. Zo zijn er eerst en vooral de beroepsvrijheid en de rechten van de pers die met name in het geval Martin Coenen fameus met de voeten werden getreden. De AVBB heeft dan ook onmiddellijk verontwaardigd gereageerd.

Lees verder “35 jaar geleden: Johannes Bresseleers aan het lijntje”