C.Buddingh’ (1918-1985)

C.Buddingh’ (1918-1985)

Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat de Nederlandse schrijver Cornelis Buddingh’ werd geboren. Buddingh’s roepnaam was Kees, geschreven met een K. Buddingh’ maakte zelf altijd een onderscheid tussen de persoonsnaam Cornelis (Kees) Buddingh’ en de auteursnaam C. Buddingh’. Op zijn eigen sarcastische wijze zei hij hierover: “Een heleboel mensen kunnen, vreemd genoeg, niet tegen initialen in schrijversnamen (*). Dat je als C. Buddingh’ publiceert nemen ze – bewust of onbewust – ergens niet: die ‘C’ moet en zal een naam worden. En zo prijk je – zonder dat je het zelf wilt – op de meest uiteenlopende plaatsen als ‘Cees’, een voornaam die ik zelf wel als laatste zou uitkiezen.”
Lees verder “C.Buddingh’ (1918-1985)”

145 jaar geleden: Verlaine tire sur Rimbaud

145 jaar geleden: Verlaine tire sur Rimbaud

Les grands poètes Rimbaud et Verlaine ont une relation tumultueuse. En 1873, après plusieurs années difficiles, Verlaine souhaite retourner auprès de sa femme et se dispute avec Rimbaud. En état d’ébriété, il sort un revolver et tire sur Rimbaud. Celui-ci n’est que légèrement blessé au poignet mais Verlaine sera condamné à deux ans de prison par la justice belge, un épisode qui le marquera et mettra fin à une des histoires les plus passionnées du XIXe siècle. Paul Verlaine (en bas à gauche) et Arthur Rimbaud (à sa droite) dans « Le coin de table » peint par Henri Fantin-Latour en 1872. (http://www.lessignets.com/signetsdiane/calendrier/juillet/10.htm et http://www.evene.fr/culture/chroniques.php?j=10&m=7&p=)

175 jaar geleden: huwelijk van Karl Marx met Jenny von Westfalen

175 jaar geleden: huwelijk van Karl Marx met Jenny von Westfalen

Het is vandaag 175 jaar geleden dat de 25-jarige Karl Marx in het huwelijk trad met de vier jaar oudere Jenny von Westphalen (1814-1881). Na zeven jaar verloving met de vier jaar jongere Karl, gaven ze elkaar voor het altaar van de Pauluskerk in Bad Kreuznach het jawoord. In 1981 kon mijn vriend en collega bij De Rode Vaan Jan Mestdagh een “boekje op de kop tikken”, zoals hijzelf zegt, waarin de liefdesgedichten staan van Marx, gericht aan Jenny. Alhoewel Jenny in haar jeugd “ne numero” moet zijn geweest (haar bijnaam was die Ballkönigin von Trier) stelde zij zich na haar huwelijk in dienst van de roeping van haar man, zij kopieerde en redigeerde zijn manuscripten, correspondeerde met uitgevers en volgde hem in zijn verbanning naar Parijs en Londen. Zij schonk het leven aan zes kinderen, van wie er echter maar drie overleefden, één ervan (Eleanor) zou o.a. “Madame Bovary” vertalen. Zij leed onder de armelijke levensomstandigheden en verzonk in toenemende mate in depressies, volgens mijn herinneringen o.a. omdat Karl haar bedroog, maar daarvan heb ik geen bevestiging kunnen vinden op het internet (zou men ons dat op het college wijsgemaakt hebben om hem als de baarlijke duivel af te schilderen?). Hoe dan ook, Jan vond dat de teksten van vadertje Marx de confrontatie met de eerste de beste schlager konden doorstaan en daarom gaf hij me opdracht om voor De Rode Vaan één van deze gedichten te vertalen.
Lees verder “175 jaar geleden: huwelijk van Karl Marx met Jenny von Westfalen”

Anton van Wilderode (1918-1998)

Anton van Wilderode (1918-1998)

Het is vandaag al twintig jaar geleden dat Anton van Wilderode is overleden. Ik heb het geluk gehad twee jaar Nederlandse les te krijgen van hem (poësis en retorica) en ook na mijn middelbare schooltijd ben ik hem nog een aantal keren gaan bezoeken, vaak om louter persoonlijke redenen, een enkele keer ook om hem “officieel” te gaan interviewen voor het gewestelijk weekblad “De Voorpost”. Dat was in mei 1978, precies tien jaar na mei ’68…
Lees verder “Anton van Wilderode (1918-1998)”

Piet Brak wordt 75…

Piet Brak wordt 75…

De ABB-Yang Poëzieprijs 1988 ging naar Piet Brak voor zijn bundel « Rorschach » (Yang Poëziereeks nr 137, Gent, 1988; 38 blz., 200 fr). Van Piet Brak verscheen datzelfde jaar bij Nioba, Lier trouwens « Verzamelde Gedichten 1964-1984 ». In de bekroonde bundel waardeerde de jury vooral de combinatie van originele verwoording met ongekunsteld beeldend vermogen. Inderdaad weet Piet Brak in deze bundel, waarin humor en relativering samengaan met diepe weemoed, de werkelijkheid zeer scherp te registreren, en in zeer mooie meestal visueel geïnspireerde beelden over te brengen. Hij is weer sterk de kosmische begrippen uit zijn vroegste bundels gaan hanteren, om deze in een contrast dan wel een samengaan met de dagdagelijkse realiteit uit te spelen. De kleine werkelijkheid, dat is wat Brak echt boeit, wat hem raakt. Opvallend daarin is ook het teruggrijpen, steeds vaker, naar het verleden, naar zijn ouders, naar kleine belevenissen, naar een herinneringsplaats, een monument. Subtiel verwoord, nooit gezocht; weemoed die een glans krijgt onder de taal van de dichter. De sobere duiding van emoties lijkt een relativeren maar het is het engagement van bezadigd beleven dat intens doorvoeld wordt. Nadat de Yangprijs ’87 niet werd toegekend wegens gebrek aan kwaliteit, is deze bekroning zeer terecht (J.d.B. in De Rode Vaan nr.27 van 1988).

Nieuws van het Anton van Wilderode-genootschap

Nieuws van het Anton van Wilderode-genootschap

Op dinsdag 8 mei wordt de fototentoonstelling ‘De achterkant van de wolken’ geopend. De tentoonstelling in de bibliotheek van Sint-Niklaas loopt van 8 mei tot 17 juni. Nico Cerri, een Italiaans fotograaf, bezocht eerder het Waasland en maakte er foto’s geïnspireerd op ‘Terra dell’Amen’ (Het land van amen), een dichtbundel van Anton van Wilderode.
Lees verder “Nieuws van het Anton van Wilderode-genootschap”