Guido Gezelle (1830-1899)

Guido Gezelle (1830-1899)

Vandaag is het 120 jaar geleden dat de West-Vlaamse dichter Guido Gezelle is gestorven (foto YouTube). Mijn tekst over hemzelf ben ik kwijtgespeeld (dat gebeurt blijkbaar wel meer, al zou ik niet weten op welke manier ik dat klaarspeel), daarom richt ik me maar naar woordkunstenares Anita Daldini die over hem nog een programma heeft gehad.

Lees verder “Guido Gezelle (1830-1899)”

Gaston Durnez (1928-2019)

Gaston Durnez (1928-2019)

In Lier is Gaston Durnez, literair auteur, dichter, cursiefjesschrijver en journalist, overleden op 91-jarige leeftijd. Van de grote reeks publicaties die hij verzorgde, zijn onder meer de titels “Felix Timmermans. Een biografie” (2000), “Vroeger waren wij veel jonger” (jeugdherinneringen, 2008) en “De bolhoed van mijn vader” (2015) bekend. Gaston Durnez is ook belangrijk als initiatiefnemer en redacteur van de “Encyclopedie van de Vlaamse Beweging”.

Aldus Ludwig De Wolf van Belga op de website van vrtnws. Zelf heb ik daar weinig aan toe te voegen, want ik hem de man b.v. nooit ontmoet. Hij heeft wel ooit in De Standaard een recensie geschreven van het boekje over Louis Paul Boon dat wij naar aanleiding van de tentoonstelling van diens “Karboontjes” in Temse hebben uitgegeven onder de titel “Boon moest niet naar het vagevuur”. En ook de enige andere tekst die over hem handelt op mijn blog heeft met Temse te maken.

Op het gezellig samenzijn na de gemeenteraad van Temse van eind januari 2016 heeft Annemie Muyshondt namelijk het gedicht ‘De Vloot’ (‘’Er woonde eens te Temse een Turkse kat…’) van Gaston Durnez gedeclameerd.
Lees verder “Gaston Durnez (1928-2019)”

Vijf jaar geleden: Herman Brinkman krijgt prijs voor een nieuwe uitgave van het Gruuthusehandschrift

Vijf jaar geleden: Herman Brinkman krijgt prijs voor een nieuwe uitgave van het Gruuthusehandschrift

De liederen in het Gruuthuse-handschrift dateren van 1380 (het fameuze Kerelslied staat er o.a. in dat mogelijk verband houdt met de revoltes tegen Lodewijk van Male in die periode) tot 1390 en zijn vermoedelijk het werk van één enkele dichter, Jan Moritoen. Dat is door Karel Heeroma in 1966 “bewezen” aan de hand van de teksten zelf. In dat opzicht is “De vedele es van so zoeter aert” wel merkwaardig, omdat er hier een oudere man aan het woord is, wiens strijkstok niet meer zo “stijf ende wael ghesnaert” is en daarom zijn troost moet zoeken in de drank en in de herinnering.
Lees verder “Vijf jaar geleden: Herman Brinkman krijgt prijs voor een nieuwe uitgave van het Gruuthusehandschrift”