Het viel eens hemelsdouwe

Het viel eens hemelsdouwe

Het is vannacht midzomernacht. In Gent is er dan b.v. een “Midzomernachtrun” gepland. Maar ze zouden beter bij het ochtendgloren gaan lopen. Blootsvoets. Zoals dauwtrappers doen. Op die manier zou men zowel het kwade bezweren als de vruchtbaarheid bevorderen, zoals we ook uit het Middelnederlandse lied “Het viel eens hemelsdouwe” kunnen leren…

Lees verder “Het viel eens hemelsdouwe”

Veertig jaar geleden: dichtbundel van Geert van Istendael

Veertig jaar geleden: dichtbundel van Geert van Istendael

Veertig jaar geleden stelde confrater Jan Mestdagh in De Rode Vaan de bundel “Vlaanderen” van Geert van Istendael voor. Zoals het toen – en nu nog altijd – de gewoonte was, vormde dit de aanleiding om met het Vlaamse volk te spotten. De slogan “eigen volk eerst” moest nog worden uitgevonden, maar “eigen volk laatst” werd ook toen reeds gretig in praktijk gebracht.

Lees verder “Veertig jaar geleden: dichtbundel van Geert van Istendael”

Hoe zou het nog zijn met… ? (47) Bea de Longie

Hoe zou het nog zijn met… ? (47) Bea de Longie



De tweede bundel van Bea de Longie, « Chariot », bevat 21 korte, losbladig uitgegeven gedichten, die elk op zichzelf staan maar toch ook onderling voortdurend naar elkaar verwijzen. De titel, aldus leert ons de flaptekst, verwijst naar de zevende hoofdkaart van de Tarot, waar we de « Minnaar » van de zesde plaat terugvinden, iets ouder en gekroond om te tonen dat hij zijn ambivalentie overwon, zijn conflicten oploste. Dit kaartspel wordt dan voorgesteld als « evenzeer een voorwendsel als een verhaal over de zoektocht naar die chariot ».

Lees verder “Hoe zou het nog zijn met… ? (47) Bea de Longie”

165 jaar geleden verscheen “Les fleurs du mal”

165 jaar geleden verscheen “Les fleurs du mal”

Het is vandaag 165 jaar geleden dat “Les fleurs du mal”, de belangrijkste dichtbundel van de Franse dichter Charles Baudelaire, is verschenen. Onder het Tweede Franse Keizerrijk (Second Empire) werden auteur en uitgever vervolgd wegens schending van de goede zeden. Als gevolg daarvan moest Baudelaire een boete van 300 frank betalen en zijn uitgever Auguste Poulet-Malassis 100 frank. Zes van de gedichten uit de bundel die te aanstootgevend bevonden werden mochten niet meer gepubliceerd worden: “Lesbos”, “Femmes damnées (À la pâle clarté)” (Verdoemde vrouwen), “Le Léthé”, “À celle qui est trop gaie” (Aan haar die te vrolijk is), “Les Bijoux” (De Juwelen) en “Les Métamorphoses du Vampire” (De metamorfosen van de vampier). Het zou tot 1949 duren voor dit verbod tot publicatie door het Franse Hof van Cassatie zou worden opgeheven. (Wikipedia)