Vijf jaar geleden: Luca Paolini wint Gent-Wevelgem

Vijf jaar geleden: Luca Paolini wint Gent-Wevelgem

Nog een gedicht! En al weer van een studiegenoot. Martin Carrette is helaas al van ons heengegaan in 2016, maar een jaar voor zijn dood heeft hij een gedicht geschreven over de heroïsche Gent-Wevelgem van dat jaar, het jaar waarin renners van de weg de gracht in werden geblazen. En het jaar dat de baardige Luca Paolini (toen was dat nog een zeldzaamheid, nu hebben ze bijna allemaal een baard) de overwinning naar zich toe trok (foto YouTube). Morgennamiddag zendt de VRT bij gebrek aan “echte” wielerwedstrijden “een” Gent-Wevelgem opnieuw uit. Ik mag toch hopen dat het deze historische wedstrijd zal zijn?

Lees verder “Vijf jaar geleden: Luca Paolini wint Gent-Wevelgem”

Gedicht van Staf De Wilde

Gedicht van Staf De Wilde

In deze corona-tijden zit mijn digitale brievenbus voller dan gewoonlijk. Dat lijkt me een normale reactie. Soms worden ook vreemde kettingbrieven opgezet, zoals gedichten naar elkaar sturen. Daar was ik wel voor te vinden, maar het was wel een grote verrassing toen ik van Staf De Wilde een gedicht kreeg toegestuurd dat zowaar mezelf tot onderwerp had. Dat is de eerste maal dat mij die eer te beurt valt! Ik ben dan ook fier dat ik ook nog eens de toestemming kreeg om het op mijn blog af te drukken.

Lees verder “Gedicht van Staf De Wilde”

Jan D’Haese (1922-2005)

Jan D’Haese (1922-2005)

Het is al vijftien jaar geleden dat kunstcriticus Jan D’Haese is overleden. Jan D’Haese schreef vooral voor ’t Pallieterke en toch werd ik met hem goed bevriend toen ik nog in onverdachte tijden goed en wel voor De Rode Vaan werkte. De aanleiding was een incident met het Gentse Theater Controverse waarover ik hieronder schrijf, maar dat zou ten hoogste goed zijn voor een “bedankje” en het zou niet kunnen uitgroeien tussen een vriendschap tussen vertegenwoordigers van twee extremen, ware het niet dat in de vorming van Jan D’Haese hiervoor reeds een voedingsbodem terug te vinden was.

Lees verder “Jan D’Haese (1922-2005)”

Guido Gezelle (1830-1899)

Guido Gezelle (1830-1899)

Vandaag is het 120 jaar geleden dat de West-Vlaamse dichter Guido Gezelle is gestorven (foto YouTube). Mijn tekst over hemzelf ben ik kwijtgespeeld (dat gebeurt blijkbaar wel meer, al zou ik niet weten op welke manier ik dat klaarspeel), daarom richt ik me maar naar woordkunstenares Anita Daldini die over hem nog een programma heeft gehad.

Lees verder “Guido Gezelle (1830-1899)”

Gaston Durnez (1928-2019)

Gaston Durnez (1928-2019)

In Lier is Gaston Durnez, literair auteur, dichter, cursiefjesschrijver en journalist, overleden op 91-jarige leeftijd. Van de grote reeks publicaties die hij verzorgde, zijn onder meer de titels “Felix Timmermans. Een biografie” (2000), “Vroeger waren wij veel jonger” (jeugdherinneringen, 2008) en “De bolhoed van mijn vader” (2015) bekend. Gaston Durnez is ook belangrijk als initiatiefnemer en redacteur van de “Encyclopedie van de Vlaamse Beweging”.

Aldus Ludwig De Wolf van Belga op de website van vrtnws. Zelf heb ik daar weinig aan toe te voegen, want ik hem de man b.v. nooit ontmoet. Hij heeft wel ooit in De Standaard een recensie geschreven van het boekje over Louis Paul Boon dat wij naar aanleiding van de tentoonstelling van diens “Karboontjes” in Temse hebben uitgegeven onder de titel “Boon moest niet naar het vagevuur”. En ook de enige andere tekst die over hem handelt op mijn blog heeft met Temse te maken.

Op het gezellig samenzijn na de gemeenteraad van Temse van eind januari 2016 heeft Annemie Muyshondt namelijk het gedicht ‘De Vloot’ (‘’Er woonde eens te Temse een Turkse kat…’) van Gaston Durnez gedeclameerd.
Lees verder “Gaston Durnez (1928-2019)”