Vijftig jaar geleden: Rik Van Looy wint zijn laatste Tourrit

Vijftig jaar geleden: Rik Van Looy wint zijn laatste Tourrit

Ik geef het toe: ’t zijn lastige dagen voor de bejaarde Van Looy-supporters die nog in leven zijn. Er is de hittegolf, maar er is ook de viering van de vijftigste verjaardag van de Tour-overwinning van Eddy Merckx. En toch… Toch valt er vandaag ook voor hen iets te vieren: vijftig jaar geleden won hun idool zijn laatste Tour-rit.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: Rik Van Looy wint zijn laatste Tourrit”

Het hoekje van Opa Adhemar (17)

Het hoekje van Opa Adhemar (17)

Voorbij flitsende telefoonpalen in de raamomlijsting. Door het bewasemde venster het ijskoude winterlandschap. Op het glas met de vingertop getekend een hartje. Of simpelweg een rechte lijn. De stikkenswarme coupé. Weggezakt in het kussen. Doezelend. Regen. Druppels die kronkelend, aarzelend, schokkend hun weg zoeken – daar aan de andere kant. Onbereikbaar. Toch nabij. Meerijdend. Onvermoeibaar.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (17)”

Het hoekje van Opa Adhemar (16)

Het hoekje van Opa Adhemar (16)

Beste papa Balzac,
“Je moet zelf wel een heel dichterlijke ziel zijn om een schrijver zo goed te hebben willen begrijpen. Wat je zegt over dat ‘reizen’ vind ik prachtig geformuleerd; als men me ooit eens verwijt dat ik in mijn boeken te veel zou reizen, zal ik antwoorden met jouw voortreffelijke verdediging. Ook wat je zegt over de verhouding poëzie – proza vind ik heel gevat; velen zien het anders maar jij hebt volgens mij gelijk.”
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (16)”

Michelle Phillips wordt 75…

Michelle Phillips wordt 75…

Vandaag wordt de Amerikaanse zangeres Michelle Phillips (foto YouTube) 75 jaar. Zij is het nog enige overlevende lid van het typische sixties-kwartet The Mamas and The Papas, aangezien John Phillips (1935–2001), Denny Doherty (1940–2007) en Cass Elliot (1941–1974) al sinds korte dan wel langere tijd (Mama Cass) overleden zijn…
Lees verder “Michelle Phillips wordt 75…”

Het hoekje van Opa Adhemar (15)

Het hoekje van Opa Adhemar (15)

Een aantal jaren conservatoria en het RITCS, maar denkt u niet dat ik ondertussen verder stil zat. Hoewel dat officieel wel de bedoeling was want in geen van deze instituten werd het geapprecieerd dat je nog aan de gang bleef buiten hun muren. En ik deed niks anders. In de toneelclub van het genoemde jeugdcentrum, het cabaret Napkin, het STOKteater. Maar ook Sint-Genesius rook lont. Hoe of wat? Geen idee. In ieder geval hadden ze het plan opgevat enkele eenakters te programmeren en mij de regie van één ervan toe te vertrouwen. Tegen betaling nog wel. Ongehoord en ongezien. Bovendien mocht ik zelf de keuze maken. Het werd iets van Tennessee Williams. Het werd ‘The case of the crushed petunias’. Met een, voor het gezelschap en voor onze stad tamelijk revolutionaire regie.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (15)”

Het hoekje van Opa Adhemar (13)

Het hoekje van Opa Adhemar (13)

Dat verblijf in K. Tussen de therapieën hadden we vrije tijd, veel vrije tijd. Helaas apprecieerde men het niet dat we ons vaak of lang in onze kamer terugtrokken. Restten dus de gemeenschappelijke ruimten. Te weten de tv-kamer. Waar ik geen voet zette. De programmakeuze van de medebewoners! En eerlijk, de buitenwereld interesseerde me allerminst. Zodoende was ik genoodzaakt mijn toevlucht en (on)heil te zoeken in de living. Met een boek. In aanwezigheid van de breiende of Libelle-lezende verpleegsters, en een aantal patiënten.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (13)”

Jean Rhys (1890-1979)

Jean Rhys (1890-1979)

Het is vandaag veertig jaar geleden dat de vroegere cabaretdanseres Vivien Grey (echte naam Ella Rees Williams) is overleden. Als Jean Rhys schreef ze met “Wide Sargasso Sea” het verhaal van de eerste mevrouw Rochester, met andere woorden de krankzinnige vrouw die verborgen gehouden wordt in “Jane Eyre” van Charlotte Brontë. (De componist Peter Maxwell Davies deed min of meer hetzelfde met “Miss Donnithorne’s Maggot”, maar dat was dan wel het waar gebeurde verhaal van een oude dame die model stond voor Miss Havisham in “Great Expectations” van Charles Dickens. Ook hier geeft dus de eenzaamheid van de vrouw die vlak voor haar huwelijk in de steek wordt gelaten de hand aan de waanzin die eruit voortvloeit. En uiteindelijk komt ze ook om in een brand!)
Lees verder “Jean Rhys (1890-1979)”