Tony Hancock (1924-1968)

Tony Hancock (1924-1968)

Vandaag is het vijftig jaar geleden dat Tony Hancock, volgens Humo “de grondlegger van het sitcomgenre“, is overleden. Nu heb ik het met specialist Geert Stadeus wel vaker over dit genre gehad (het resultaat van dat mailverkeer vind je hieronder) en die naam was nog nooit gevallen. Daarom ben ik op het internet een en ander gaan opzoeken. En, jawel, Hancock mag misschien wel “de grondlegger van het sitcomgenre” worden genoemd (*), maar dan toch enkel omdat (1) hij louter in tijd voorafgaat aan de series die hieronder worden vermeld (hij dateert nog uit de tijd dat comedy live werd uitgezonden) en (2) het “dankzij” zijn breuk met zijn schrijvers Ray Galton en Alan Simpson is dat deze dan aan “Steptoe and son” zijn beginnen schrijven, wat toch een voorloper kan worden genoemd van “Till Death Us Do Part” (vind ik, maar kenners mogen me altijd tegenspreken). Op een bepaald moment kwam Hancock rechtstreeks tegenover Steptoe te staan en zoals Wikipedia fijntjes opmerkt: “Critical comparisons did not favour Hancock’s series.” Hancock, “rumored to be a closet homosexual”, maar dan wel met ingewikkelde verhoudingen met vrouwen van collega’s e.d., ging aan de drank tot op 24 juni 1968 een gewilde combinatie van vodka en amfetamines een einde maakte aan zijn leven.
Lees verder “Tony Hancock (1924-1968)”

Tom Sharpe (1928-2013)

Tom Sharpe (1928-2013)

Twee jaar geleden ben ik in “Wilt” begonnen, het bekende boek van Tom Sharpe. “Herbegonnen” dacht ikzelf, want ik meende me te herinneren dat ik het al eens had geprobeerd, maar opzij gelegd. Dat bleek echter niet zo te zijn. Wellicht verwarde ik met de film uit 1989 (met Mel Smith en Griff Rhys Jones), die ik inderdaad niet heb uitgekeken. Maar goed, toen ik merkte dat de schrijver in 1928 was geboren, besloot ik toch eens even na te gaan of hij nog in leven was en, helaas, ik moest vaststellen dat hij ondertussen al vijf jaar geleden is overleden.
Lees verder “Tom Sharpe (1928-2013)”

Jack De Graef (1927-2013)

Jack De Graef (1927-2013)

Morgen zal het al vijf jaar geleden zijn dat de Antwerpse humorist en jazzkenner Jack De Graef is overleden. Hij werkte van 1956 tot einde 1957 voor ‘De Rode Vaan’, maar in 1958 stapte hij over naar de Antwerpse Stadsdiensten. Daar was hij tussen 1959 en 1963 hoofdredacteur van het satirisch personeelsblad ‘’t Ajuintje’. Nog in 1958 werd hij drummer in ‘The Rivertown Dixieband’ die de grote eer genoot om te mogen optreden op een receptie voor Louis Armstrong, die rechtstreeks werd uitgezonden op Radio Luxemburg. Na de ontbinding van het Dixieland orkest vormde Jack een danscombo, ‘The Musicorners’, dat gedurende een tiental jaren de kleine en grotere zalen van Antwerpen en omstreken bespeelde, aldus Walter Soethoudt die in deze mijn grootste bron is, want zelf heb ik Jack helaas nooit ontmoet en de beide vrienden waarmee ik over hem heb gesproken (Vic Van Saarloos en Jan Debrouwere) zijn allebei ook al lang overleden. Zelf heb ik in 1984 één van zijn Antwerpse humoristische boekjes gerecenseerd (zie hieronder), maar zijn voornaamste boek is ongetwijfeld ‘De Swingperiode (1935–1947): Jazz in België’ uit 1980, waarover Soethoudt schrijft: “De uitgave kwam er nadat Jack zijn medewerking verleende aan de BRT-televisie over Jazz in België. Een vroegere uitgave in eigen beheer belandde hoofdzakelijk in bibliotheken en discotheken en was onmiddellijk uitverkocht. Exemplaren ervan kwamen terecht in Engeland, Nederland, Duitsland en zelfs in The New York Public Library.”
Lees verder “Jack De Graef (1927-2013)”

25 jaar geleden: “Le voyage de monsieur Perrichon” door het Multatulitheater

25 jaar geleden: “Le voyage de monsieur Perrichon” door het Multatulitheater

Op 17 mei 1993 zag ik in de Tinnen Pot “Le voyage de Monsieur Perrichon” door het Multatulitheater in een regie van Wim De Wulf. Ik heb daar jammer genoeg geen foto van, daarom heb ik er maar één gezet van een opvoering door een Engels college (Dulwich College) in 1913!
Lees verder “25 jaar geleden: “Le voyage de monsieur Perrichon” door het Multatulitheater”