Dertig jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur

Dertig jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur

Het is vandaag dertig jaar geleden dat Jef Turf door het partijbestuur van de Communistische Partij werd ontslagen als politiek directeur van De Rode Vaan. Daarop nam Jef ontslag, waarbij hij werd gevolgd door de voltallige redactie. Evenwel niet in één keer omdat sommigen (waaronder ikzelf) eerst op zoek gingen naar ander werk. Bij mij werd dat dan woordvoerder van minister De Batselier, een rampzalige beslissing. Een maand na mij trok de laatste redacteur, Jan Mestdagh, de deur achter zich dicht. Hij ging naar de Centrale voor Socialistisch Cultuurbeleid, waar ik een vijftal jaren later me bij hem zou voegen. Alweer een rampzalige beslissing!
Lees verder “Dertig jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur”

25 jaar geleden: zondagswerk op de sportredactie van De Morgen

25 jaar geleden: zondagswerk op de sportredactie van De Morgen

In de winter van 1992-93 werkte ik ’s zondags op de sportredactie van De Morgen. Dat was het gevolg van onderstaande brief, die vandaag 25 jaar geleden werd verstuurd. Nadien volgde een gesprek met Jules Hanot, het hoofd van de sportredactie, die ik nog kende van in de tijd dat de redactie van Vooruit ’s avonds in de Jekyll & Hyde was te vinden. Op de sportredactie zelf zal ik vooral met ex-wielrenner Tony Landuyt bevriend worden.
Lees verder “25 jaar geleden: zondagswerk op de sportredactie van De Morgen”

45 jaar geleden: Germaniak in elkaar flansen

45 jaar geleden: Germaniak in elkaar flansen

De tweede Germaniak van de derde jaargang wordt op donderdag 16 november 1972 in elkaar geflanst. Jean-Paul Van der Elst (links op de foto) maakt een tekening van drie aapjes die Dirk Roelandt (“Kom verdomme naar beneden”), Staf De Wilde (“Die moest natuurlijk naar Adalen gaan kijken!”) en mezelf (“Moet gij nu echt weer gaan plassen?”) voorstellen.
Lees verder “45 jaar geleden: Germaniak in elkaar flansen”

25 jaar geleden: naar “The Night of the Proms”

25 jaar geleden: naar “The Night of the Proms”

Vandaag is het 25 jaar geleden dat ik eens naar The Night of the Proms ben geweest. Dat was toen wijlen Joe Cocker de hoofdvedette was. Ondanks uitstekende vertolkingen van “You are so beautiful”, “Sorry seems to be the hardest word”, “You can leave your hat on”, “Up where we belong” (met Jennifer Warnes, die apart ook al “The hunter” en “Joan of Arc” had gezongen) en “Unchain my heart” met de blazers van Robert Groslots “Orkest van de 20ste eeuw”, werd hij die avond toch overtroffen door enerzijds John Miles, die een unieke (want complete) versie bracht van “Bohemian Rhapsody” van Queen (naast “I heard it through the grapevine” van Marvin Gaye) en anderzijds door “onze” Raymond van het Groenewoud, zij het dat ik eigenlijk al betere versies had gehoord van “Je veux de l’amour” en “Liefde voor muziek”. Toch liet Raymond zich samen met de tegenvallende Christopher Cross (“Ride like the wind” en zijn “Sailing”) bij het gezamenlijk gezongen bisnummer “Let it be” wegdrummen door het geroutineerde duo Cocker-Warnes.
Lees verder “25 jaar geleden: naar “The Night of the Proms””