Marcel Christiaens (1903-1988)

Marcel Christiaens (1903-1988)

Het is vandaag al dertig jaar geleden dat Marcel Christiaens is overleden. In 1981 was ik hem nog gaan interviewen n.a.v. de zestigste verjaardag van De Rode Vaan en zeven jaar later, tijdens mijn laatste jaar op de redactie is hij overleden. Sorry dat WordPress een deel van zijn hoofd heeft afgesneden. Onderaan kan je wel het volledige fotootje vinden.
Lees verder “Marcel Christiaens (1903-1988)”

Ludo Loose (1944-2003)

Ludo Loose (1944-2003)

Vandaag is het al vijftien jaar geleden dat Ludo Loose, de vroegere voorzitter van de Vlaamse vleugel van de Communistische Partij is overleden. Ik heb hem ooit wel eens geïnterviewd, maar dat was over de stadspolitiek van zijn geboorte- en woonplaats Antwerpen, lang vóór Bart De Wever en dus niet interessant. Bovendien was het niet echt een interview, want dit was eigenlijk materie voor Miel Dullaert. Die was op het moment dat Ludo zijn interview kwam “aanbieden” echter op pad en daarom moest ondergetekende het karwei klaren, maar veel meer dan de knop induwen van de cassetterecorder en nadien de hele uiteenzetting uitschrijven heb ik niet gedaan. Vandaar dat ik heel uitzonderlijk dit “interview” zelfs niet heb ingescand voor mijn blog. Maar mijn collega Jan Mestdagh heeft bij een andere gelegenheid (namelijk de herdenking van twintig jaar mei ’68) wél een interessant interview gehad met Ludo en dat kan je hieronder vinden.
Lees verder “Ludo Loose (1944-2003)”

35 jaar geleden: “diploma” van Lode De Pooter

35 jaar geleden: “diploma” van Lode De Pooter

Wat heeft Lode De Pooter (rechts) op bovenstaande foto geschreven? “Bekeken en goedgekeurd. Aan een mogelijke kandidaat secretaris. Alle kwaliteiten voor handen en nog iets meer. 1 februari 1983.” Het mooiste diploma dat ik ooit heb behaald! Veel beter dan mijn licentiaatsdiploma! En als Lode in 1986 effectief op pensioen ging, heb ik inderdaad zijn functie als redactiesecretaris overgenomen.
P.S. En wat betekent het onderschrift? Lode noemde ons (hemzelf en mij dus) soms “Kommer en Kwel”. Wie Kommer was en wie Kwel, dat moet je zelf maar uitzoeken!

Dertig jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur

Dertig jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur

Het is vandaag dertig jaar geleden dat Jef Turf door het partijbestuur van de Communistische Partij werd ontslagen als politiek directeur van De Rode Vaan. Daarop nam Jef ontslag, waarbij hij werd gevolgd door de voltallige redactie. Evenwel niet in één keer omdat sommigen (waaronder ikzelf) eerst op zoek gingen naar ander werk. Bij mij werd dat dan woordvoerder van minister De Batselier, een rampzalige beslissing. Een maand na mij trok de laatste redacteur, Jan Mestdagh, de deur achter zich dicht. Hij ging naar de Centrale voor Socialistisch Cultuurbeleid, waar ik een vijftal jaren later me bij hem zou voegen. Alweer een rampzalige beslissing!
Lees verder “Dertig jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur”

Dertig jaar geleden: “De Waarheid” is heel even Vlaams

Dertig jaar geleden: “De Waarheid” is heel even Vlaams

Net zoals bij De Rode Vaan zat er dertig jaar geleden een haar in de boter tussen de redactie van De Waarheid en de partijleiding. Daar dacht ik echter niet aan toen ik telefoon kreeg, zogezegd van De Waarheid, met de vraag om mijn interview met Lucien Van Impe uit het eindejaarsnummer van De Rode Vaan te mogen overnemen. Dat vond ik uiteraard een uitstekend idee en aangezien wij normaal gezien ook soms artikelen uit De Waarheid overnamen, zelfs zonder eerst de toestemming te vragen, zei ik dat er ook niets op tegen was om de bijdrage van medewerker André Mommen over Bob Dylan uit datzelfde nummer over te nemen. Achteraf bleek echter dat deze twee artikels samen een soort van “noodnummer” van De Waarheid vormden: twee bladzijden Dylan plus twee bladzijden Van Impe and that’s it. Bleek dat in het conflict tussen redactie en partijleiding, de redactie geweigerd had een nummer uit te brengen, zodat het eigenlijk een vertegenwoordiger van de partij (de CPN) was die ik aan de lijn had. Dus ook langs deze weg alsnog sorry aan mijn vroegere kameraden van De Waarheid dat ik op die manier hun staking enigszins heb “gebroken”.
Lees verder “Dertig jaar geleden: “De Waarheid” is heel even Vlaams”