35 jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur

35 jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur

Het is vandaag 35 jaar geleden dat Jef Turf door het partijbestuur van de Communistische Partij werd ontslagen als politiek directeur van De Rode Vaan. Daarop nam Jef ontslag, waarbij hij werd gevolgd door de voltallige redactie. Evenwel niet in één keer omdat sommigen (waaronder ikzelf) eerst op zoek gingen naar ander werk. Bij mij werd dat dan woordvoerder van minister De Batselier, een rampzalige beslissing. Een maand na mij trok de laatste redacteur, Jan Mestdagh, de deur achter zich dicht. Hij ging naar de Centrale voor Socialistisch Cultuurbeleid, waar ik een vijftal jaren later me bij hem zou voegen. Alweer een rampzalige beslissing!

Lees verder “35 jaar geleden: Jef Turf ontslagen als politiek directeur”

35 jaar geleden: “De Waarheid” is heel even Vlaams

35 jaar geleden: “De Waarheid” is heel even Vlaams

Net zoals bij De Rode Vaan zat er 35 jaar geleden een haar in de boter tussen de redactie van De Waarheid en de partijleiding. Daar dacht ik echter niet aan toen ik telefoon kreeg, zogezegd van De Waarheid, met de vraag om mijn interview met Lucien Van Impe uit het eindejaarsnummer van De Rode Vaan te mogen overnemen. Dat vond ik uiteraard een uitstekend idee en aangezien wij normaal gezien ook soms artikelen uit De Waarheid overnamen, zelfs zonder eerst de toestemming te vragen, antwoordde ik dat het ook o.k. was op hun vraag om de bijdrage van medewerker André Mommen over Bob Dylan uit datzelfde nummer over te nemen. Achteraf bleek echter dat deze twee artikels samen een soort van “noodnummer” van De Waarheid vormden: twee bladzijden Dylan plus twee bladzijden Van Impe and that’s it. Bleek dat in het conflict tussen redactie en partijleiding, de redactie geweigerd had een nummer uit te brengen, zodat het eigenlijk een vertegenwoordiger van de partij (de CPN) was die ik aan de lijn had. Dus ook langs deze weg alsnog sorry aan mijn vroegere kameraden van De Waarheid dat ik op die manier hun staking enigszins heb “gebroken”.

Lees verder “35 jaar geleden: “De Waarheid” is heel even Vlaams”

Cultureel jaaroverzicht 1982

Cultureel jaaroverzicht 1982

Stroomden in het voorjaar tienduizenden naar Brussel om kennis te maken met de beroemde ruiterbeelden uit het oude China, dan stond het tentoonstellingswezen gedurende het hele najaar in het teken van Europalia, waar ditmaal Griekenland aan de eer was. De tentoonstellingen gewijd aan de Griekse Oudheid en Byzantium mochten zich in een bijkans schrikbarend succes verheugen, terwijl op de Griekse modernisten eerder terughoudend zo niet afwijzend werd gereageerd. Dit komt niet zozeer omdat het grote publiek nu eenmaal nog altijd onbegrijpend staat tegenover zelfs niet meer zo héél moderne kunst, maar wel omdat het Griekse modernisme nu eenmaal een inhaalbeweging is geweest, wat zich mede door een voor kritiek vatbare selectie ook in deze tentoonstellingen nog liet voelen. Intussen kan men alleen maar constateren dat alle Hellenofilie ten spijt het Grieks op onze middelbare scholen en de klassieke vorming in het algemeen op sterven na dood zijn. De barbaroi schijnen het dan toch te zullen halen. Wie er ook veelal doods bijliggen zijn onze musea, die nochtans schatten herbergen die in niets voor deze van onze Griekse bezoekers moeten onderdoen.

Lees verder “Cultureel jaaroverzicht 1982”

In 1982 hadden wij oog en oor voor…

In 1982 hadden wij oog en oor voor…

Zoals elk jaar brachten we veertig jaar geleden in De Rode Vaan een overzicht van de gepubliceerde artikels. Een taak die overigens voor uw dienaar was weggelegd. De tekening van Fonske Goossens die daarmee gepaard ging, verdient wel enige uitleg. Op het eerste gezicht betekent het gewoon dat fotograaf en lay-outman Jo Clauwaert aangeeft dat het tijd is dat we een nieuw jaar moeten afficheren. Maar mediaredacteur Lode De Pooter, de bedenker van de cartoon, die rechts het oude jaar doorgeeft aan sociaal redacteur Miel Dullaert, had daar ook nog een andere bedoeling mee. De grootste flater van het jaar van de redactie was immers dat niemand aanwezig was op de massale vredesbetoging in Brussel. Politiek directeur Jef Turf (die uiterst links de kopij van binnenlandredacteur Jan Mesdagh afrolt) was daarover zeer verbolgen. Ieder had daarvoor zowat zijn eigen reden (ik had bezoekrecht van mijn kinderen b.v.) en met name hoofdredacteur Piet Lampaert, die mij het nieuwe jaar doorgeeft, had als reden opgegeven dat hij moest behangen. Vandaar dus de idee van Lode om ook onze voordeur te “behangen”. Er staat ook nog iets anders op de cartoon. Zoals men ziet, trekt buitenlandredacteur Jan Vermeersch een stoeltje onder mij vandaan. Dat is een allusie op de discussie over het eurocommunisme, waardoor de redactie toen al in de problemen geraakte t.o.v. het partijcentrum. Aangezien ik als “pop & pap“-redacteur eigenlijk buiten deze ideologische discussie bleef, had ik verklaard “mijn lot te koppelen aan dat van Jan Vermeersch”. En dat zou dus, althans volgens Lode, mij fataal worden. (RDS)

Lees verder “In 1982 hadden wij oog en oor voor…”

Nico Gomez (1925-1992)

Nico Gomez (1925-1992)

Het is al dertig jaar geleden dat Nico Gomez is gestorven. Nico Gomez dient in de eerste plaats te worden herinnerd omwille van hemzelf en zijn verdiensten voor de Vlaamse muziek, maar toch zal hij vooral worden herinnerd als vader van niemand minder dan Raymond van het Groenewoud. Zijn echte naam is inderdaad Joseph Van het Groenewoud.

Lees verder “Nico Gomez (1925-1992)”

Veertig jaar geleden: de diverse fantasmen van Dolores Thijs

Veertig jaar geleden: de diverse fantasmen van Dolores Thijs

“In afwachting van iedereen te tonen dat ze niet zomaar het eerste het beste kleine meisje was, speelde ze als alle kleine meisjes met haar poppen, droomde van succes en applaus en pronkte voorlopig met het beroep van haar vader. Het woord ‘journalist’ ontlokte bij meningeen bewonderende blikken, die omsloegen in verschrikking als ze bij de volgende onvermijdelijke vraag ‘Rode Vaan’ of ‘Drapeau Rouge’ antwoordde. Eerlijk duurt dan wel het langst had ze op zedenleer geleerd, maar soms was liegen leuker en ‘Laatste Nieuws’ of ‘Le Soir’ maakte een veel gunstigere indruk, ‘haha, zozo’, zodat Lena regelmatig het fijne gevoel smaakte om dankzij een leugentje voor vol genomen te worden omwille van een vader, van wie ze had gewild dat hij zijn beroep elders zou hebben uitgevoerd.” (Dolores Thijs, Drüben is het gras groener, Antwerpen/Amsterdam, Manteau, p.23).

Lees verder “Veertig jaar geleden: de diverse fantasmen van Dolores Thijs”

45 jaar geleden: scholierenpoll 1977

45 jaar geleden: scholierenpoll 1977

Eén van onze medewerkers (*) heeft zich met voorbeeldige moed op een groep scholieren geworpen om te peilen naar hun muzikale en literaire interessen. De atheneum-leerlingen van 14 tot 18 jaar kregen twee eenvoudige vragen voorgeschoteld: “welk is je geliefde muziekgroep (of zanger)?” en “welk is je geliefde schrijver?”

Lees verder “45 jaar geleden: scholierenpoll 1977”

35 jaar geleden: Miel Dullaert van De Rode Vaan naar het Partijcentrum

35 jaar geleden: Miel Dullaert van De Rode Vaan naar het Partijcentrum

Vandaag is het precies 35 jaar geleden dat Miel Dullaert (rechts op de foto naast Jan Mestdagh en mezelf) de overstap maakte van De Rode Vaan naar het Partijcentrum van de KPB (Communistische Partij van België). Dat was eigenlijk een promotie en dus gebeurde dit met de wederzijdse goedkeuring van beide partijen. Toch zal het uiteindelijk een zeer belangrijke rol blijken te spelen in de verhouding tussen redactie en partij, wat enkele maanden later tot een breuk zou leiden.

Lees verder “35 jaar geleden: Miel Dullaert van De Rode Vaan naar het Partijcentrum”

75 jaar geleden: koningin Elisabeth bezoekt De Rode Vaan

75 jaar geleden: koningin Elisabeth bezoekt De Rode Vaan

Na de Tweede Wereldoorlog verwierf de KPB diverse gebouwen waar ze haar politieke activiteiten kon ontplooien. Zo ook het Huis van de Pers in de Kazernestraat nr.33 in Brussel waar voorheen het consulaat van het Ottomaanse rijk huisde en waar in aanloop naar de oorlog nog een opvangcentrum voor vluchtelingen gevestigd was. Vandaag worden er de archieven van de KPB/PCB beheerd door Dacob en CArCoB.

Lees verder “75 jaar geleden: koningin Elisabeth bezoekt De Rode Vaan”