35 jaar geleden: Danilo Brussatto aan het lijntje

35 jaar geleden: Danilo Brussatto aan het lijntje

35 jaar geleden heeft de raad van het Gentse OCMW vrijwel unaniem (alleen de VU onthield zich) de fusie tussen de ziekenhuizen de Bijloke en Sint-Amandus (beter gekend als: het Hospice) goedgekeurd. Dat betekent dus dat uiteindelijk de kleinschaligheld het alweer heeft moeten afleggen tegen de grootschaligheid, zoals we het veertien dagen geleden in « activaria » nog formuleerden, want in feite houdt deze fusie in dat Sint-Amandus wordt afgebouwd als kliniek en omgevormd tot een bejaardentehuis. Dit ondanks het hardnekkige verweer van het actiecomité « Red het Hospice », dat nochtans op een brede steun van de plaatselijke bevolking mocht rekenen. We vroegen aan woordvoerder Danilo Brussatto hoe het Actiecomité aankijkt tegen de plotselinge ommekeer die zich bij de politici heeft voorgedaan, want tot nu toe had het comité steun mogen ontvangen van alle politieke partijen.

Lees verder “35 jaar geleden: Danilo Brussatto aan het lijntje”

Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club

Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club

Gent bij valavond, de « Brug », de Blandijnberg, je bent in goed gezelschap, de eind-jaren-zestig herinneringen duiken op. Je stapt auditorium C binnen : uit de boxen soulmusic. Om maar te vertellen dat daar de punkdichter Tom Lanoye de première van zijn solo-verzenshow « Jamboree » zal geven.

Lees verder “Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club”

65 jaar geleden: de Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst

65 jaar geleden: de Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst


Onder impuls van Karel Geirlandt ontstond op 8 november 1957 de ‘Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst’, met als grote ambitie de realisatie van een autonoom museum, gericht op de eigentijdse tendensen in de kunstwereld, wat later het SMAK zou worden (foto Wasily op de Nederlandstalige Wikipedia).

Lees verder “65 jaar geleden: de Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst”

Veertig jaar geleden: Moniek Darge over verkrachting

Veertig jaar geleden: Moniek Darge over verkrachting

Moniek Darge kennen we vooral als de vrouwelijke helft van het Logos-duo, maar in de jaren tachtig schreef ze een “dagboek over vrouwen tegen verkrachting“, onder de titel “Lijf tegen lijf” (Kritak). Moniek was zelf ooit het slachtoffer van een verkrachting en weet dus waarover ze het heeft, als ze op p.23 schrijft: “Wat doe je als je vriendin of je zus of je dochter verkracht wordt, of jijzelf! Dan loop je niet naar een actiegroep. De vraag blijft dan wat jij kan doen. Daarom schrijf ik hier ervaringen neer. Geen getheoretiseer over een ideale maatschappij zonder rolpatronen. Geen onderzoek naar hoe verkrachting ontstaat. Maar een verslag van emoties, van belevingen, nog steeds zo taboe in onze maatschappij“.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Moniek Darge over verkrachting”

Dertig jaar geleden: Dinska Bronska met “De getuigen” en “Moratorium”

Dertig jaar geleden: Dinska Bronska met “De getuigen” en “Moratorium”

Dinska Bronska speelde zich dertig jaar geleden in de kijker met een opgemerkte enscenering van twee oudere eenakters van Hugo Claus, De getuigen en Moratorium. De groep beschikte in die tijd over een ruimte waarin dertig mensen kunnen plaatsnemen, maar er zijn géén vaste theaterzetels, want men wil helemaal vrij zijn wat de vormgeving betreft. In een beginfase zal de zaal trouwens voornamelijk dienen als repetitieruimte, want Dinska Bronska zelf wil juist de straat op, of althans toch naar speciale lokaties zoals stations e.d. Eigenlijk hoort de “zaal” immers gewoon bij het huis van de kern van Dinska Bronska, Anouk David en Walter Janssens.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Dinska Bronska met “De getuigen” en “Moratorium””

Mario Verstraete (1962-2002)

Mario Verstraete (1962-2002)

Vandaag is het precies twintig jaar geleden dat Mario Verstraete van ons heen is gegaan. Mario was de eerste die daarmee de pas goedgekeurde euthanasiewet in werking stelde. Een wet overigens waarvoor hij zich als SP-militant onverdroten had ingezet. Ter gelegenheid van deze verjaardag heb ik een interview met Mario opgediept, dat evenwel niet over euthanasie gaat, maar over het filmbeleid. Mario was vlak voor zijn dood immers voorzitter van de Vlaamse Filmcommissie. Wie een uitgebreid interview over euthanasie met de inmiddels eveneens overleden prof.Hugo Van den Enden wil lezen, kan terecht elders op deze blog.

Lees verder “Mario Verstraete (1962-2002)”