Categorie: franse literatuur

De schatkamer van Johan de Belie (60)

De schatkamer van Johan de Belie (60)

Reeds tijdens zijn adolescentie vatte Patrick Modiano het plan op een roman te schrijven over de jodenhaat. Hij worstelde met de beledigingen zijn vader aangedaan gedurende de bezetting, en was gechoqueerd door de antisemitische boeken die hij bij zijn vader had aangetroffen die deze in een soort afschuw verzamelde.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (60)” →

Amélie Nothomb wordt 55…

Amélie Nothomb wordt 55…

Amélie Nothomb (het achternichtje van Charles-Ferdinand) is een Franstalig Belgische schrijfster die in 1991 op 24-jarige leeftijd is gedebuteerd met “Hygiène de l’assassin” (“Hygiëne van de moordenaar”). Alhoewel ze wel degelijk literaire bedoelingen had kan het boek ook gelezen worden als een misdaadverhaal (een 30-jarige journaliste ontmaskert de roman van een schrijver – met dezelfde titel – als zijnde een waar gebeurd verhaal met hemzelf als moordenaar).

Lees verder “Amélie Nothomb wordt 55…” →

De schatkamer van Johan de Belie (59)

De schatkamer van Johan de Belie (59)

‘Un pedigree’ (2005) (Een stamboek; Querido, 2005), een autobiografie van Patrick Modiano. Deze Nobelprijswinnaar die in al zijn romans het thema herinnering bewandelt, daar het duister van het verleden opzoekt, neemt hier een duik in de eigen jeugd! Wat mogen we dan verwachten… “De gebeurtenissen tot aan mijn eenentwintigste die ik zal oprakelen heb ik als transparant beleefd – een procédé dat erin bestaat op de achtergrond landschappen te laten langstrekken terwijl de acteurs bewegingloos op een studiovloer blijven staan.” 

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (59)” →

De schatkamer van Johan de Belie (58)

De schatkamer van Johan de Belie (58)

In ‘Une jeunesse’ (1981) van Patrick Modiano (‘Een jeugd’, Querido, 2016) laat hij ons kennis maken met Odile en Louis, beide twintig jaar. Louis zwaait na zijn dienstplicht van twee jaren af, wordt ‘opgepikt’ door de vreemde figuur, Brossier, die zich over hem ontfermt, financieel steunt, met hem door Parijs dwaalt, en hem tenslotte in contact brengt met de dubieuze Béjardy die de jongeman aanwerft. Een bizarre betrekking: hij is nachtwaker in een soort garage waar om hem onduidelijke redenen auto’s worden gehaald en gebracht, fungeert ook als secretaris en bode.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (58)” →

Keetje Tippel tachtig jaar geleden overleden

Keetje Tippel tachtig jaar geleden overleden

Cornelia Hubertina Doff, geboren op 27 januari 1858 in Buggenum nabij Roermond, groeit in armoede op in Amsterdam (haar vader was een dagloner die wegens zijn opvliegende aard voortdurend zijn werk verloor). Als ze op 12-jarige leeftijd om bij te verdienen gaat kuisen bij een rijke familie, wordt ze verkracht door de heer des huizes. Haar moeder ziet daar echter brood in en zo belandt Neel op zestien jaar in een bordeel in Antwerpen. Tenslotte zal ze in Brussel in artistieke kringen belanden. We kennen haar verhaal onder de naam die ze zichzelf voor die vroegste periode toebedeelde: Keetje Tippel.

Lees verder “Keetje Tippel tachtig jaar geleden overleden” →

160 jaar geleden legde Gustave Flaubert de laatste hand aan “Salammbô”

160 jaar geleden legde Gustave Flaubert de laatste hand aan “Salammbô”

160 jaar geleden legde de Franse schrijver Gustave Flaubert de laatste hand aan zijn beroemde roman, “Salammbô” (schilderij van Adrien Henri Tanoux uit 1921). Het boek was het product van één van zijn vele verre reizen. Dus vooraleer te vertellen wat ik van het boek vond, laat ik eerst Johan de Belie aan het woord met een verhaal over de reizen van Flaubert…

Lees verder “160 jaar geleden legde Gustave Flaubert de laatste hand aan “Salammbô”” →