Catherine Aird

Catherine Aird

Ik ben gekapituleerd. Wij bezitten zoveel thrillers (het lievelingsgenre van mijn vrouw) dat mijn “willekeurige woorden generator” bijna altijd op een thriller uitkomt. Ik heb zelfs nog een tweede poging gewaagd, maar toen dat ook een thriller bleek te zijn, heb ik het maar bij de eerste keuze gehouden en dat was “De prooi” van Catherine Aird, oorspronkelijke titel: “Henrietta who?” (foto afkomstig van haar eigen website).

Lees verder “Catherine Aird”

Vijf jaar geleden: “Het kwalijke geheugen” van Marc Peirs

Vijf jaar geleden: “Het kwalijke geheugen” van Marc Peirs

“Bedankt, John Vervoort!” Ik hoop dat jullie het cynisme meekrijgen, terwijl je dit leest. In de tijd dat we nog geabonneerd waren op Het Nieuwsblad, lieten mijn vrouw en ik onze keuze van boeken – en vooral dan thrillers – nogal afhangen van de mening van recensent John Vervoort. En zo heb ik mij destijds “Het kwalijke geheugen” van Marc Peirs aangeschaft. Volgens Vervoort zou dit immers een thriller zijn over… wielrennen (helaas heb ik de exacte formulering destijds niet gekopieerd). En zo ben ik er ingelazerd natuurlijk…

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Het kwalijke geheugen” van Marc Peirs”

James Lee Burke wordt 85…

James Lee Burke wordt 85…

In juli 2014 was ik al mijn derde boek van de Amerikaanse thrillerauteur James Lee Burke aan het lezen (het kan zelfs al het vierde zijn of meer) en toch had ik nog geen bijdrage aan hem als zodanig gewijd. Uiteraard had ik al naar hem verwezen en hem geciteerd in mijn stukken over cajun of over films die zich in Louisiana afspelen, maar de man verdient toch een apart stukje. Oh ja, voor wie zich afvraagt wie het meisje is dat naast hem op de foto staat: dat is zijn dochter Alafair, die eveneens een thrillerschrijfster is. Het merkwaardige is dat Alafair als kind ook opduikt in de boeken van papa Burke. In de boeken is ze wel de geadopteerde dochter van inspecteur Dave Robicheaux, het alterego van Burke, terwijl ik uit zijn biografie afleid dat de échte Alafair ook zijn echte dochter is.

Lees verder “James Lee Burke wordt 85…”

Het Evangelie volgens de Lukas (12): Moord zoekt soort

Het Evangelie volgens de Lukas (12): Moord zoekt soort

Ik had gehoopt, na het gebrei aan de Leuvense stoof van Tica Morgan, meer soelaas te vinden in de mij totnogtoe onbekende reeks Bonnard & Brunello van Johan D’Haveloose. Dat viel nogal tegen. Misschien heb ik mij vergist door met Deel 8 te beginnen (Yanaïka’s Trofee), misschien heb ik de waarschuwing in de wind geslagen dat de auteur een “veelzijdig en productieve schrijver” van kinderboeken en romans is, misschien was ik misleid door de aanprijzing dat “zijn ervaring als docent Engels met taal en studenten” zijn “spelen met woorden” aanport (hij geeft les aan de Hogeschool Gent), misschien had ik de noodsignalen van de uitgeverij niet herkend. Maar zeker is dat ook hier van spanning weinig in huis komt (halverwege het boek bestaat er geen twijfel meer over de dader, waarom dan nog zo lang voortspinnen?), als ik dat verklap hoef je de rest niet te lezen. Het volstaat na de inrekening van de kindermoordenaar inspecteur Brunello’s bedenkelijke uitspraak te horen (taalfouten inbegrepen in de politiepsychologie): “Ja, ze was zeer mooi , maar hoe veel bloed jij ook drinkt, zo mooi als haar word je nooit. Je bent en blijft een lelijke kindermoordenaar!” Geef mij maar de Hongaarse gravin en vampier Báthory Erzsébet, dàt waren nog eens tijden. En ook zij hoorde thuis in een instelling.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (12): Moord zoekt soort”

Het Evangelie volgens de Lukas (11): Dooie woorden

Het Evangelie volgens de Lukas (11): Dooie woorden

Zal ik ook eens een volstrekt overbodig boek bespreken ? Niet omdat het dwaas is, maar gewoon omdat het bedoeld is voor wie écht niks leest, en in de wachtkamer van de dokter of de tandarts veel te lang moet wachten op haar beurt. Ik zeg op haar beurt, omdat Tica Morgans reeks met Zoë Janssen en de gladde seriemoordenaar Sven van der Linde niet bedoeld is voor mannelijke lezers, maar alleen voor vrouwen die huis, tuin, keuken en kinderen als hun hoogste ambitie bekijken.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (11): Dooie woorden”