De schatkamer van Johan de Belie (41)

De schatkamer van Johan de Belie (41)

Wanneer Witold Gombrowicz in 1939 in Argentinië arriveert staat hem niet veel anders te doen dan allerlei klusjes te aanvaarden om te kunnen overleven al kan hij af en toe ook wel hier en daar een artikel geplaatst krijgen. In 1947 krijgt zijn bestaan meer vastheid: een betrekking bij de Poolse bank in Buenos Aires, wat hij volhoudt tot 1955. Inmiddels had hij betrekkingen aangeknoopt met uitgeverij Kultura te Parijs die ‘Trans-Atlantisch’ en ‘Het huwelijk’ in het Pools publiceert. In 1953 start ze ook met de systematische uitgave van zijn dagboek dat gretig lezers zal vinden in en buiten Polen.

Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (41)”

André Malraux (1901-1976)

André Malraux (1901-1976)

Morgen zal het al 45 jaar geleden zijn dat de Franse auteur en politicus André Malraux is overleden. Op 8 januari 1959 zou hij de eerste Franse minister van cultuur worden. Dat was in een regering van de Gaullist Michel Debré. Nochtans had Malraux vooral bekendheid verworven met zijn roman “La condition humaine” uit 1933 en “L’espoir” uit 1937, waarin hij zijn eigen belevenissen in de Spaanse Burgeroorlog (aan de zijde van de Republikeinen) heeft verwerkt (in het personage van Magnin).

Lees verder “André Malraux (1901-1976)”

Paul Rodenko (1920-1976)

Paul Rodenko (1920-1976)

Het is vandaag al 45 jaar geleden dat de Haagse dichter Paul Rodenko is gestorven. Hij was de zoon van een Russische vader en een Engelse moeder en bracht meteen na de oorlog enkele jaren in Parijs door, waar hij zich intensief met het surrealisme en het existentialisme bezighield, zodat zijn poëzie één van de vroegste voorbeelden van de Vijftigers werd. Zelf ken ik hem (helaas?) enkel maar van een bundel “Erotische vertellingen”, waarover op Wikipedia niet eens wordt gesproken, maar ikzelf schreef er wel een recensie over voor De Rode Vaan. (Wellicht betrof het een heruitgave want de dichter was toen al enkele jaren dood, ofwel was het een postume uitgave. Ik heb destijds nagelaten dat na te gaan.)

Lees verder “Paul Rodenko (1920-1976)”

De leestips van Nonkel Fons (retro 173)

De leestips van Nonkel Fons (retro 173)

Andy Martin doceert aan Cambridge University. In het boek The boxer and the goalkeeper vertelt hij het verhaal van de vriendschap tussen de Franse schrijvers en filosofen Albert Camus en Jean-Paul Sartre. Ze leerden elkaar kennen in Parijs in de jaren veertig, dus tijdens WO II. Een tiental jaar later veranderde hun vriendschap in een openlijke vijandigheid, voor een groot deel door tegengestelde filosofische opvattingen en meer bepaald ideeën over het communisme. Martin beschrijft dit alles in thematische hoofdstukken die ook grotendeels de chronologie volgen. Bij mijn weten niet vertaald in het Nederlands, en filosofie lezen in een vreemde taal maakt het niet altijd eenvoudiger. Toch een aan te bevelen werk.

Fons Mariën, 15/08/2012

Fons Mariën, 15/08/2012

De leestips van Nonkel Fons (retro 48)

De leestips van Nonkel Fons (retro 48)

In de periode vóór Fons Mariën op mijn blog zijn populaire “leestips” publiceerde, schreef hij er ook reeds een tweehonderdtal voor de website “Lezers tippen lezers”. Enige tijd geleden is deze website opgehouden met bestaan en het zou spijtig zijn om deze kleine pareltjes te laten verloren gaan. Daarom probeer ik er elke dag ééntje weer op te vissen. (RDS)

Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (retro 48)”

Zeventig jaar geleden: de opkomst der kamertheaters

Zeventig jaar geleden: de opkomst der kamertheaters

Vandaag is het zeventig jaar geleden dat door Dré Poppe (op de foto samen met Luce Premer in “Het geiteneiland”) en enkele anderen van de Gentse Koninklijke Toneelschool Toneelstudio ’50 werd gesticht. Walter Eysselinck schreef een manifest (“ons hoofddoel is EXPERIMENTEREN”) en men speelde zowat overal: turnzalen, tentoonstellingsruimten, garages… En Toneelstudio kreeg navolging: in Antwerpen was het in 1951 dat Tone Brulin startte met “Theater op zolder” (later het Nederlands Kamertoneel) en in Brussel stichtte Jan Walravens samen met Bert Parloor en Staf Knop in 1953 “Het Kamertoneel”. In Brugge is het de vereniging “Raaklijn” die voor de doorbraak van de moderne ideeën heeft gezorgd. De leden van Raaklijn waren niet de eerste de besten, en allen hebben zij sindsdien naam en faam verworven. Paul de Wispelaere was zo’n beetje de leider van de bende.

Lees verder “Zeventig jaar geleden: de opkomst der kamertheaters”

Zonnig maar met plaatselijk buien

Zonnig maar met plaatselijk buien

« Hoe zet ik verveling op het toneel, zonder zelf vervelend te zijn ? » Dat was het probleem waarmee de Franse existentialist Georges Michel zichzelf geconfronteerd zag toen hij in zijn « Een plaatsje onder de zon » de lusteloosheid van de doorsnee mens, het onbenullige van het aardse bestaan wilde tot uiting brengen via de vakantie aan zee van een arbeidersgezinnetje.

Lees verder “Zonnig maar met plaatselijk buien”