Vijf jaar geleden: open brief van leden van de Gravensteengroep aan N-VA

Vijf jaar geleden: open brief van leden van de Gravensteengroep aan N-VA

In zijn wekelijkse lezersbrief in Humo had Staf De Wilde het begin augustus 2011 over de notionele intrestaftrek en het feit dat de Open VLD en de N-VA de voorstellen van Elio Di Rupo om de vermogens iets zwaarder te belasten heeft afgeschoten. “Wie kan nog begrijpen,” zo schrijft hij, “dat vooral die laatste partij zo populair is, ook bij de kleine man?”
Lees verder “Vijf jaar geleden: open brief van leden van de Gravensteengroep aan N-VA”

Veertig jaar geleden: op weg naar een statuut voor de artiest

Veertig jaar geleden: op weg naar een statuut voor de artiest

“Op 30 januari jl. was er de tweede hoorzitting over het kunstenaarsstatuut in de commissie sociale zaken van het federaal parlement, onder voorzitterschap van Vincent van Quickenborne,” zo schrijft men op de website van ArtistsUnited, waar ik ook bovenstaande foto heb geleend. Deze vereniging heeft enkele concrete ideeën om het statuut te verbeteren en een aantal minder geslaagde zaken uit het verleden op te lossen, zo lees ik verder nog. Ongeveer zo’n twintig jaar heb ik mij bezig gehouden met een sociaal statuut voor de artiest (dat er pas sinds een paar jaar is). Eerst als journalist op De Rode Vaan, daarna bij de Vlaamse Socialistische Zelfstandigen en tenslotte ook in de Centrale voor Socialistische Cultuurbeleid en de Adviesraad voor Muziek. Ik begin met het eerste debat hierover, dat veertig jaar geleden heeft plaats gehad en enkele dagen later is verschenen in De Rode Vaan…
Lees verder “Veertig jaar geleden: op weg naar een statuut voor de artiest”

Dertig jaar geleden werd de vernieuwde Rode Vaan voorgesteld

Dertig jaar geleden werd de vernieuwde Rode Vaan voorgesteld

Dertig jaar geleden werd de vernieuwde Rode Vaan voorgesteld. Dat gebeurde in de Brusselse Ancienne Belgique (op de achtergrond van bovenstaande foto kan men Jari Demeulemeester herkennen) en ging ironisch genoeg (of moet ik zeggen: cynisch genoeg?) gepaard met een huldiging van Lode De Pooter, toch wel één van de grote symbolen van “de oude Rode Vaan”. Ik had de twijfelachtige eer de huldigingsrede te mogen uitspreken (maar voor Lode deed ik dat wel met veel plezier), achter mij zie je nog net een stukje van mijn collega Jan Mestdagh (en van Maggy, de vrouw van Lode) en de foto werd genomen door Jo Clauwaert. En dat was al wat er nog restte van “de oude Rode Vaan” en binnen het half jaar zouden ook die laatste restanten opgeruimd worden. Met dien verstande dat wij, net zoals degenen die ons waren voorgegaan, wel uit vrije wil weg gingen, we werden niet ontslagen – al is “uit vrije wil” toch ook niet de juiste uitdrukking… Na het verschijnen van het proefnummer publiceerde de nieuwe redactie, geleid door Miel Dullaert en Filip Delmotte, enkele reacties, die natuurlijk niet lukraak waren gekozen…
Lees verder “Dertig jaar geleden werd de vernieuwde Rode Vaan voorgesteld”

Veertig jaar geleden: mijn officiële start op De Rode Vaan

Veertig jaar geleden: mijn officiële start op De Rode Vaan

Vandaag is het veertig jaar geleden dat ik officieel ben beginnen werken op De Rode Vaan. Op bovenstaande foto ziet u mij op de wekelijkse redactievergadering in de Kazernestraat naast mijn goeroe, Lode De Pooter. Op onderstaande foto kijk ik over de schouder van die andere inspirerende figuur, Jan Mestdagh. Deze foto is reeds genomen in de Lemonnierlaan, aan het bureau van Jan, dat naast het mijne (onderste foto) stond.
Lees verder “Veertig jaar geleden: mijn officiële start op De Rode Vaan”

Dertig jaar geleden: Miel Dullaert van De Rode Vaan naar het Partijcentrum

Dertig jaar geleden: Miel Dullaert van De Rode Vaan naar het Partijcentrum

Vandaag is het precies dertig jaar geleden dat Miel Dullaert (rechts op de foto naast Jan Mestdagh en mezelf) de overstap maakte van De Rode Vaan naar het Partijcentrum van de KPB (Communistische Partij van België). Dat was eigenlijk een promotie en dus gebeurde dit met de wederzijdse goedkeuring van beide partijen. Toch zal het uiteindelijk een zeer belangrijke rol blijken te spelen in de verhouding tussen redactie en partij, wat enkele maanden later tot een breuk zou leiden.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Miel Dullaert van De Rode Vaan naar het Partijcentrum”