Tien jaar geleden is Louis Van Geyt overleden, de laatste voorzitter van de unitaire communistische partij van België (PCB-KPB) en de laatste communistische verkozene in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hij was 88 jaar oud. Onder Van Geyt voer de KPB een gematigde koers, maar desondanks (of misschien juist daardóór?) smolt de aanhang van de partij alsmaar verder weg.
Lees verder “Louis Van Geyt (1927-2016)”Tag: Miel Dullaert
Nelly Maes wordt 85…
Zeven jaar geleden verscheen de biografie van Nelly Maes onder de titel “Ongebonden best, vrouw en Vlaams” (*). Wie het boek doorneemt ontdekt dat de lotgevallen van Nelly Maes een mooie retrospectieve zijn van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd van de laatste helft van vorige eeuw.
Lees verder “Nelly Maes wordt 85…”45 jaar geleden: de crisis in de platenindustrie
45 jaar geleden vond op het Feest van De Rode Vaan een debat plaats over de crisis in de platenindustrie.
Lees verder “45 jaar geleden: de crisis in de platenindustrie”Het idiolect van Lode De Pooter
Mijn vroegere collega en mentor bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, werd vandaag precies honderd jaar geleden geboren. Hij had een heel eigen taalgebruik dat ook zijn weg vond naar dat van zijn collega’s (men noemt zoiets: “idiolect”, een soort van “dialect”, maar dan enkel voor een heel beperkte groep). Enkele voorbeelden:
Lees verder “Het idiolect van Lode De Pooter”Dertig jaar geleden: Carlos Bergasa in the Cardiff Singer of the World
Carlos Bergasa, de jonge Spaanse bariton die ik later bij Miriam Gauci heb ontmoet t.g.v. de opname van “La bohème” (waarin hij Schaunard zong) onder de leiding van Alexander Rahbari, is een welluidende bas. Een beetje arrogant misschien, maar hij hééft het.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Carlos Bergasa in the Cardiff Singer of the World”45 jaar geleden: “Links in de clinch”
45 jaar geleden nam de voetbalploeg van De Rode Vaan (en dus ook ikzelf) in Boechout deel aan het tornooi “Links in de clinch”. Voor zover ik me herinner, hebben we niet gewonnen, maar we hebben toch niet slecht gespeeld (was het hier dat we de zogenaamd “onoverwinnelijke” elf van Humo hebben verslagen?). Helaas dus geen wedstrijdverslag, dan maar een niet-gedateerd verslag van een voetbalwedstrijd tussen de Aalsterse Mikisclub en De Rode Vaan (ik vermoed uit 1980/81).
Lees verder “45 jaar geleden: “Links in de clinch””Joost Vandommele (1956-2019)
Het is ook al vijf jaar geleden dat Joost Vandommele is overleden. (Bovenstaande foto: Joost op Catalaanse betoging in Brussel op 7 december 2017.)
Lees verder “Joost Vandommele (1956-2019)”De peperbus van nonkel Miele (75): Slavernij aan de Schelde
“Onze Europese waarden”, beletten niet dat wij met groot gemak de etterbuilen van slavenhandel en -arbeid laten kankeren. Er is het duister verleden van de slavenhandel. Maar ook vandaag blijft veel in het verborgene. Af en toe duikt er een klokkenluider op zoals de jonge onderzoeksjournalist David Van Turnhout (*). Dertig jaar na journalist Chris De Stoop, legt hij de gruwelijke mensenhandel bloot. Dit keer in de economie, de bouwbedrijven in Antwerpen aan de Schelde. Dit boek e.a. is de basis voor de volgende bijdrage.
Lees verder “De peperbus van nonkel Miele (75): Slavernij aan de Schelde”De peperbus van nonkel Miele (72): aasgierkapitalisme
Grace Blakeley is de jonge Engelse auteur van het boek “Vulture capitalism”, wat we zouden kunnen vertalen als “Aasgierkapitalisme”. Ze schreef een helder en sterk gedocumenteerd boek over de misdaden van het huidig economisch systeem. Ze stelt dat de meeste ideeën die ze bespreekt niet nieuw zijn. Nieuw is dat ze als jonkie (31) komaf wil maken met de keynesiaanse-hayekiaanse verdeeldheid die sinds de Tweede Wereldoorlog overheerst. Ze bepleit een democratische uitweg, een ander referentiekader, dat van collectieve empowerment.
Lees verder “De peperbus van nonkel Miele (72): aasgierkapitalisme”Cyriel Vergauwen (1953-2009)
Het is ook al vijftien jaar geleden dat Cyriel Vergauwen is gestorven. Toen ik eind jaren zeventig in Sint-Niklaas en Temse woonde, kende ik Cyriel goed, o.a. door het Masereelhuis waarvan hij de grote bezieler was. Maar ik heb hem in die tijd ook één keer “officieel” geïnterviewd, dat was in mijn reeks over progressieve jeugdclubs die ik voor De Rode Vaan maakte. Vóór hij door het Masereelhuis werd opgeslorpt, was Cyriel immers evenzeer het kloppende hart van J.C.De Spikkel in Nieuwkerken-Waas…
Lees verder “Cyriel Vergauwen (1953-2009)”








