Dertig jaar geleden: Miel Dullaert van De Rode Vaan naar het Partijcentrum

Dertig jaar geleden: Miel Dullaert van De Rode Vaan naar het Partijcentrum

Vandaag is het precies dertig jaar geleden dat Miel Dullaert (rechts op de foto naast Jan Mestdagh en mezelf) de overstap maakte van De Rode Vaan naar het Partijcentrum van de KPB (Communistische Partij van België). Dat was eigenlijk een promotie en dus gebeurde dit met de wederzijdse goedkeuring van beide partijen. Toch zal het uiteindelijk een zeer belangrijke rol blijken te spelen in de verhouding tussen redactie en partij, wat enkele maanden later tot een breuk zou leiden.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Miel Dullaert van De Rode Vaan naar het Partijcentrum”

Het Sienjaal: 20 jaar later

Het Sienjaal: 20 jaar later

Voor vele progressieven in Vlaanderen is de oproep van Volksunie voorman Maurits Coppieters (1920-2005) en SP- boegbeeld Norbert De Batselier (1948) in 1996, om de progressieve krachten in Vlaanderen te bundelen, verdwenen in het rijk der nevelen van de geschiedenis. De oproep werd Het Sienjaal genoemd naar de titel van een dichtbundel (1919) van Paul Van Ostaijen. Vraag: wat is er van Het Sienjaal overgebleven? “Naar mijn weten,” schrijft Miel Dullaert,  “is er één publicatie die er een heel dossier van 90 blz. aan besteed heeft, met name het theoretisch maandblad  van de SP.a, Sampol.”
Lees verder “Het Sienjaal: 20 jaar later”

Christian Dutoit (1956-2016)

Christian Dutoit (1956-2016)

In het Baskische dorpje Zumarraga is op 19 juni Christian Dutoit overleden op zestigjarige leeftijd. Dutoit was stichter en hoofdredacteur van het linkse Vlaams-nationale maandblad “Meervoud” dat hij al 25 jaar leidde. Tegelijkertijd was hij ook de spil van het Vlaams Huis in Brussel, reeds bijna 20 jaar het epicentrum van de Vlaamse beweging in Brussel, aldus zijn echtgenoot Bernard Daelemans. “Meervoud” is het linkse buitenbeentje in de Vlaamse beweging, met aandacht voor de binnenlandse politieke actualiteit maar ook de nationale emancipatiebewegingen die links gericht zijn, zoals de Baskische, de Ierse, de Schotse, de Koerdische en ook de Catalaanse. Het blad ontstond in de nadagen van de zogenaamde Zwarte Zondag (politieke doorbraak van het Vlaams Blok) onder het motto ‘Vlaanderen tegen racisme’ maar is altijd ook kritisch geweest voor een bepaald politiek-correct multicultureel gedachtengoed. Getuige daarvan de lijst van medewerkers: Antoon Roosens (stichter van het Masereelfonds), Jef Turf en Miel Dullaert (kopstukken van de Kommunistische Partij en van De Rode Vaan), onafhankelijk publicist Mark Grammens, maar ook oud VB-senator Roeland Van Walleghem (VB). Ikzelf heb op mijn blog reeds een (fragment van een) interview van Jan Debrouwere staan over Jef Van Extergem, maar hieronder vindt men het in memoriam door Joost Vandommele, zoals uitgesproken op de uitvaartplechtigheid van zijn vriend en medestander.
Lees verder “Christian Dutoit (1956-2016)”

Lode De Pooter (1925-1993)

Lode De Pooter (1925-1993)

Vandaag is het precies dertig jaar geleden dat mijn leermeester bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, officieel met pensioen is gegaan. In de praktijk maakte dat weinig verschil uit: Lode bleef haast dagelijks naar de redactie komen om daar zijn functie als redactiesecretaris uit te oefenen, ook al was deze functie na zijn pensionering theoretisch aan mij toegewezen. Dat heeft echter nooit problemen gegeven, Lode en ik, die in de nieuwe lokalen van de Lemonnierlaan naast elkaar zaten, bleven gewoon de taken verdelen naargelang het uitkwam.
Lees verder “Lode De Pooter (1925-1993)”