Tag: Miel Dullaert

Veertig jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…

Veertig jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…

Vandaag is het precies veertig jaar geleden dat mijn leermeester bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, officieel met pensioen is gegaan. In de praktijk maakte dat weinig verschil uit: Lode bleef haast dagelijks naar de redactie komen om daar zijn functie als redactiesecretaris uit te oefenen, ook al was deze functie na zijn pensionering theoretisch aan mij toegewezen. Dat heeft echter nooit problemen gegeven, Lode en ik, die in de nieuwe lokalen van de Lemonnierlaan naast elkaar zaten, bleven gewoon de taken verdelen naargelang het uitkwam.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…” →

Louis Van Geyt (1927-2016)

Louis Van Geyt (1927-2016)

Tien jaar geleden is Louis Van Geyt overleden, de laatste voorzitter van de unitaire communistische partij van België (PCB-KPB) en de laatste communistische verkozene in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hij was 88 jaar oud. Onder Van Geyt voer de KPB een gematigde koers, maar desondanks (of misschien juist daardóór?) smolt de aanhang van de partij alsmaar verder weg.

Lees verder “Louis Van Geyt (1927-2016)” →

Het idiolect van Lode De Pooter

Het idiolect van Lode De Pooter

Mijn vroegere collega en mentor bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, werd vandaag precies honderd jaar geleden geboren. Hij had een heel eigen taalgebruik dat ook zijn weg vond naar dat van zijn collega’s (men noemt zoiets: “idiolect”, een soort van “dialect”, maar dan enkel voor een heel beperkte groep). Enkele voorbeelden:

Lees verder “Het idiolect van Lode De Pooter” →

Dertig jaar geleden: Carlos Bergasa in the Cardiff Singer of the World

Dertig jaar geleden: Carlos Bergasa in the Cardiff Singer of the World

Carlos Bergasa, de jonge Spaanse bariton die ik later bij Miriam Gauci heb ontmoet t.g.v. de opname van “La bohème” (waarin hij Schaunard zong) onder de leiding van Alexander Rahbari, is een welluidende bas. Een beetje arrogant misschien, maar hij hééft het.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Carlos Bergasa in the Cardiff Singer of the World” →

45 jaar geleden: “Links in de clinch”

45 jaar geleden: “Links in de clinch”

45 jaar geleden nam de voetbalploeg van De Rode Vaan (en dus ook ikzelf) in Boechout deel aan het tornooi “Links in de clinch”. Voor zover ik me herinner, hebben we niet gewonnen, maar we hebben toch niet slecht gespeeld (was het hier dat we de zogenaamd “onoverwinnelijke” elf van Humo hebben verslagen?). Helaas dus geen wedstrijdverslag, dan maar een niet-gedateerd verslag van een voetbalwedstrijd tussen de Aalsterse Mikisclub en De Rode Vaan (ik vermoed uit 1980/81).

Lees verder “45 jaar geleden: “Links in de clinch”” →

De peperbus van nonkel Miele (75): Slavernij aan de Schelde

De peperbus van nonkel Miele (75): Slavernij aan de Schelde

“Onze Europese waarden”, beletten niet dat wij met groot gemak de etterbuilen van slavenhandel en -arbeid laten kankeren. Er is het duister verleden van de slavenhandel. Maar ook vandaag blijft veel in het verborgene. Af en toe duikt er een klokkenluider op zoals de jonge onderzoeksjournalist David Van Turnhout (*). Dertig jaar na journalist Chris De Stoop, legt hij de gruwelijke mensenhandel bloot. Dit keer in de economie, de bouwbedrijven in Antwerpen aan de Schelde. Dit boek e.a. is de basis voor de volgende bijdrage.

Lees verder “De peperbus van nonkel Miele (75): Slavernij aan de Schelde” →

De peperbus van nonkel Miele (72): aasgierkapitalisme

De peperbus van nonkel Miele (72): aasgierkapitalisme

Grace Blakeley is de jonge Engelse auteur van het boek “Vulture capitalism”, wat we zouden kunnen vertalen als “Aasgierkapitalisme”. Ze schreef een helder en sterk gedocumenteerd boek over de misdaden van het huidig economisch systeem. Ze stelt dat de meeste ideeën die ze bespreekt niet nieuw zijn. Nieuw is dat ze als jonkie (31) komaf wil maken met de keynesiaanse-hayekiaanse verdeeldheid die sinds de Tweede Wereldoorlog overheerst. Ze bepleit een democratische uitweg, een ander referentiekader, dat van collectieve empowerment.

Lees verder “De peperbus van nonkel Miele (72): aasgierkapitalisme” →